IUI-clubje

[saar33]

dag dames

Na meer dan 2 jaar proberen zwanger te worden heeft de gyn bij een kijkoperatie ontdekt dat mijn rechter eileider helemaal verkleefd is. Dat is veroorzaakt door (mogelijk) een infectie.
We zouden ervoor nog kunnen kiezen om met een kijkoperatie via de navel die eileider vrij proberen te krijgen, maar dit zou geen garantie zijn dat dit lukt omwille van dat deze volledig dicht zit.

Onze kansen met iui blijft 5 tot maximum 10%. die rechter eileider speelt gewoon niet meer mee heeft hij gezegd.

Over een 3 tal weken moeten we terug op gesprek voor de werking van ivf te ontdekken. we zijn er nog niet helemaal uit maar de gyn vind dat ivf voor ons efficiënter zal zijn. zo"n 30 tot 35% kans. dat is al heel wat beter dan 5% natuurlijk

[Floorr]

Hoe gaat het hier nog met de dames? Wie zit er in de ww? Wie binnenkort fm of iui?

[Piena]

Ik moet woensdag controle echo laten doen. En dan hopelijk eerste keer IUI.
Ik ben helaas wel ontslagen deze week. Omdat mijn baas zich ongemakkelijk voelt bij de samenwerking, want over mijn werk is ze content. Niet dat ik het daar nu zo leuk vond de laatste tijd, maar ik vond niet dat het aangewezen was om op een nieuwe job te beginnen en dan veelvuldig afwezig te zijn. Nu heb ik natuurlijk geen keuze. Wachten om door te gaan is geen optie vanwege mijn leeftijd (bijna 35). Ik kan alleen maar hopen dat alles goed komt, maar ik ben eigenlijk serieus in shock. Hopelijk ben ik binnenkort zwanger, maar wie wil mij dan nog aannemen? En ouderschapsverlof na de geboorte kan ik ook vergeten.
Hoewel ik niet gezegd heb waarmee we bezig waren, denk ik wel dat ze het wist, want ik had wel gezegd dat ik een gynaecologische ingreep moest ondergaan in december en ze weet al 2 jaar dat ik graag kinderen wil, plus ik vermeed ook de babyshowers van collega's. Dat is misschien nog het ergst. Ze heeft zelf een kind.
Maar ik mag het blijkbaar niet oneens zijn met haar en ik mag mijn mening niet geven. Ik moest volgens haar ook enthousiaster zijn over het werk. Beetje moeilijk als je ze mijn mening afkraakt, mij toesnauwt, constant commandeert, etc. Ik ben niet constant happy. Niet iedereen is constant happy. Dan vind ik ook niet dat ik moet doen alsof. Dat vind ik fake en zo ben ik liever niet. In plaats van eens naar zichzelf te kijken en te praten met mij op een niet verwijtende toon ontslaat ze mij nu gewoon omdat ze zich ongemakkelijk voelt bij mij in de buurt? Zonder waarschuwing...

Sorry dat dit niet veel te maken heeft met het thema, maar ik zit een beetje in de put. Gelukkig steunt mijn vriend mij wel en vindt hij ook dat we door moeten gaan.
Veel succes aan iedereen hier!

[irisbloem]

Ik moet woensdag controle echo laten doen. En dan hopelijk eerste keer IUI.
Ik ben helaas wel ontslagen deze week. Omdat mijn baas zich ongemakkelijk voelt bij de samenwerking, want over mijn werk is ze content. Niet dat ik het daar nu zo leuk vond de laatste tijd, maar ik vond niet dat het aangewezen was om op een nieuwe job te beginnen en dan veelvuldig afwezig te zijn. Nu heb ik natuurlijk geen keuze. Wachten om door te gaan is geen optie vanwege mijn leeftijd (bijna 35). Ik kan alleen maar hopen dat alles goed komt, maar ik ben eigenlijk serieus in shock. Hopelijk ben ik binnenkort zwanger, maar wie wil mij dan nog aannemen? En ouderschapsverlof na de geboorte kan ik ook vergeten.
Hoewel ik niet gezegd heb waarmee we bezig waren, denk ik wel dat ze het wist, want ik had wel gezegd dat ik een gynaecologische ingreep moest ondergaan in december en ze weet al 2 jaar dat ik graag kinderen wil, plus ik vermeed ook de babyshowers van collega's. Dat is misschien nog het ergst. Ze heeft zelf een kind.
Maar ik mag het blijkbaar niet oneens zijn met haar en ik mag mijn mening niet geven. Ik moest volgens haar ook enthousiaster zijn over het werk. Beetje moeilijk als je ze mijn mening afkraakt, mij toesnauwt, constant commandeert, etc. Ik ben niet constant happy. Niet iedereen is constant happy. Dan vind ik ook niet dat ik moet doen alsof. Dat vind ik fake en zo ben ik liever niet. In plaats van eens naar zichzelf te kijken en te praten met mij op een niet verwijtende toon ontslaat ze mij nu gewoon omdat ze zich ongemakkelijk voelt bij mij in de buurt? Zonder waarschuwing...

Sorry dat dit niet veel te maken heeft met het thema, maar ik zit een beetje in de put. Gelukkig steunt mijn vriend mij wel en vindt hij ook dat we door moeten gaan.
Veel succes aan iedereen hier!

Dat ontslag kan je misschien aanvechten? natuurlijk is het niet leuk om in zo'n sfeer dan nog te moeten werken en als het financieel mogelijk is om door te gaan zonder job dan zou ik dat zeker ook doen. Ik weet niet in welke sector je werkt maar er zijn zeker mensen die kijken naar je capaciteiten en zich niet laten afschrikken om een eventueel zwangere vrouw aan te nemen. Maar zover is het nog niet en zolang kan je zeker solliciteren en hoef je ook niet te vertellen dat je in behandeling bent.
Veel succes met je eerste IUI!

[Winnietje]

8eitjes uitgehaald 6ingevroren en nu wachten voor iui slijm was niet goed de 15 weet ik meer

[Lievelotte]

Vandaag fm gehad.
Vandaag nog met clomid moeten starten en vrijdag teruggaan.

[Floorr]

Hier urinestaaltje onderzocht geweest en er zit zen beetje bloed in. U gaat u maandstonden hebben? Euh nee nog een weekje. Ah maar zal van dat zijn zegt de dokter. Euhm.. mag ik er vanuit gaan het dus terug niets is? ☹
Ik denk meer en meer aan een verdere stap.
Toch naar ivf over te gaan. Al hebben we nog een paar pogingen.
Maar de moed, het geloof is zoo op.

[Nohi]

Graag had ik mij hier ook bij jullie aangesloten. Heb wel nood aan er eens over te kunnen babbelen... even kort. Ik heb al een tweeling geboren in 2014 die er gekomen is na een jaar proberen en met de eerste poging Clomid zonder inseminatie. Al bij al dus nog relatief "vlot" zwanger geraakt. Sinds oktober 2016 aan het proberen voor ons kersje op de taart... cyclussen waren opvallend regelmatig, na 5 maand zelf proberen bij gyne geweest, de gyne stelde eerst voor om cyclusopvolging te doen. Dit 3 maand gedaan zonder succes, altijd eitje klaar maar geen zwangerschap. Dan gestart met Clomid. Weer van de eerste keer raak maar direct misgelopen... vervolgens nog 3 keer geprobeerd met Clomid, telkens mooi eitje klaar maar geen zwangerschap. Dan gestart met Menopur, 3 cyclussen telkens eitje klaar maar geen zwangerschap. En dan in januari eerste keer menopur met inseminatie, maar vandaag mijn maandstonden gekregen dus eerste poging mislukt... de moed om weer helemaal te herstarten aan een nieuwe cyclus met spuiten, controles en inseminatie is even ver te zoeken... ik lees precies ook zo weinig succesverhalen over inseminatie...

[Piena]

Bedankt Irisbloem, ik ga sowieso eens langs bij de vakbond.
Het is wel lastig, maar we moeten door.
Morgen controle echo.
Veel succes en vooral moed ook aan iedereen

[Floorr]

Ik heb sinds zondag pijn onderaan mijn buik meer naar mn zij. Vooral rechts. Vandaag links. Niet continu maar zondag was het ietsje heviger dan nu.
Iemand dit al gehad?

[Floorr]

Graag had ik mij hier ook bij jullie aangesloten. Heb wel nood aan er eens over te kunnen babbelen... even kort. Ik heb al een tweeling geboren in 2014 die er gekomen is na een jaar proberen en met de eerste poging Clomid zonder inseminatie. Al bij al dus nog relatief "vlot" zwanger geraakt. Sinds oktober 2016 aan het proberen voor ons kersje op de taart... cyclussen waren opvallend regelmatig, na 5 maand zelf proberen bij gyne geweest, de gyne stelde eerst voor om cyclusopvolging te doen. Dit 3 maand gedaan zonder succes, altijd eitje klaar maar geen zwangerschap. Dan gestart met Clomid. Weer van de eerste keer raak maar direct misgelopen... vervolgens nog 3 keer geprobeerd met Clomid, telkens mooi eitje klaar maar geen zwangerschap. Dan gestart met Menopur, 3 cyclussen telkens eitje klaar maar geen zwangerschap. En dan in januari eerste keer menopur met inseminatie, maar vandaag mijn maandstonden gekregen dus eerste poging mislukt... de moed om weer helemaal te herstarten aan een nieuwe cyclus met spuiten, controles en inseminatie is even ver te zoeken... ik lees precies ook zo weinig succesverhalen over inseminatie...

Welkom int groepje!
Van weinig succes verhalen. Hangt ook beetje van van alles af he. Waarom je iui doet. Wat bvb de reden is van het uitblijven van ren zwangerschap. Bij de 1 gaat het ietsje vlotter gaan dan bij de ander.
Maar er zijn er hier zeker al aantal geweest!! Maar die blijven dan niet in de groep zitten
Dus hoor je er niets meer van en lijkt het er geen succes verhalen zijn. Maar er zijn er zeker!
Alvast veel succes met de inseminaties!

[Narfy34]

Hoi lieve dames,

Ik lees stiekempjes mee en leef met jullie mee. Ik moet zeggen dat ik toen ik mij had aangesloten bij de groep ik me enorm gesteund voelde en had heel wat aan de reacties van jullie. Dus ik daarom toch wil weten of t ook goed gaat met jullie. Ik besloot aan te geven dat er degelijk succes verhalen zijn ik bn daar een van. Maar de vrees blijft wel behouden, je wilt zoo graag dat het goed blijf gaan . Sinds vandaag heb ik n iets zekerder gevoel omdat we het hartje hebben mogen zien. Tenslotte moet je gewoon positief blijven en elke keer weer de moed bij elkaar verzamelen om weer opnieuw te beginnen. Heel veel succes en wie weet is 2018 een mooi jaar voor ons allen.

[Nohi]

Mercikes. Hier is het probleem dat ik niet altijd een eisprong had... maar sinds ik gestart ben met hormonen toch telkens eisprong en geen zwangerschap. Dusja... gwn dikke pech zeker...

[Wanttobeamommy30]

Hallo allemaal,

Ik kom ook even een kijkje nemen en me hart luchten.
kan wel wat steun gebruiken.
Na 3 jaar ongewenst kinderloos zie ik
Het even niet meer zitten. Heeft er iemand een positieve verhaal? Bij wie het gelukt is met iui?

[Jido]

Goeiemiddag allemaal,

Ook ik ben nieuw hier. Ik lees zo af en toe eens mee en telkens schrik ik er dan weer van hoeveel mensen zoveel moeite moeten doen voor dat kleine wonder.
En een wonder is het wel, zoals wij hier allemaal weten.

Nu lees ik hier enkele mensen die de moed wat aan het verliezen zijn en zou ik graag eens mijn bijdrage doen aan het forum.
Er zijn sowieso succesverhalen. De één al wat sneller dan de ander.

Toen ik in 2013 aan het iui-verhaal (met donor) begon had ik nooit kunnen inschatten waarin ik terecht kwam. Na 6 mislukte pogingen zonder stimulatie en nog eens 4 pogingen met clomid en pregnyl werd ik uiteindelijk die 4de poging totaal onverwacht zwanger. Ik zat al met mijn hoofd bij IVF, vandaar het onverwachte Die hele periode liep over een dikke 2,5jaar. Door de ontgoochelingen had ik vaak nood aan een pauze, omdat het allemaal wat begon door te wegen.

Uiteindelijk eind mei 2016 onze prachtige, gezonde dochter mogen verwelkomen en die is nu reeds 20maand het centrum van onze wereld

Momenteel zitten we opnieuw in het traject voor een broertje/zusje. Vorige zomer zijn de pogingen begonnen en heb er ondertussen mijn 6de met hormonen opzitten.

Uit het eerste traject heb ik wel geleerd om wat kalmer te blijven in het volledige proces. Nu, in mijn geval heb ik wel een geruster gevoel omdat ik weet dat het wel kan.
Dus voor mensen in deze situatie: hoe zwaar elke negatieve test ook doorweegt, weet dat er een grote kans bestaat dat je uiteindelijk ook bij de gelukkigen bent die een wondertje op de wereld mag zetten. Blijven geloven en positief proberen te blijven!

Veel succes allemaal!

Groetjes