Ik ben nieuw op het forum en wil me graag even voorstellen!
Ik ben Eline, 30 jaar en heb al meer dan 5 jaar een vurige kinderwens die maar niet in vervulling wil gaan.
Na een klein jaar heb ik aangeklopt bij mijn gynaecoloog omdat ik nog niet zwanger was. Na een gynaecologisch onderzoek en een uitstrijkje stelde ze me gerust en zei ze dat er niets aan de hand was. Dat we op de natuurlijke manier moesten verder proberen en dat we gewoon wat meer geduld moesten hebben.
Enkele jaren hebben ze ons op deze manier aan het lijntje gehouden tot we zelf beslist hebben om een spermastaaltje op te sturen via de huisarts. Al snel was duidelijk dat het resultaat verontrustend was. Zowel het aantal, als de vorm en de beweeglijkheid van het zaad was niet goed. Er werd ons verteld dat we op de natuurlijke manier geen kindje konden krijgen. Dit kwam natuurlijk hard aan. Vooral omdat we ons van geen kwaad bewust waren en omdat we hier totaal niet op voorbereid waren.
Enerzijds waren we boos omdat de gynaecoloog ons met haar kennis niet eerder had doorverwezen en geen verdere onderzoeken voorstelde. En anderzijds verdrietig omdat we hier toch enkele jaren zijn door kwijtgespeeld.
Uiteindelijk zijn we terecht gekomen bij Dr. Pelckmans in het Imelda ziekenhuis in Bonheiden. Onze eerste indruk was enorm positief. Ze kwam heel professioneel over en gaf ons meteen het gevoel dat ze ons ging kunnen helpen. Ook de 2 IVF verpleegkundigen waren TOP. Heel persoonlijke en geruststellende aanpak.
Voor we aan een behandeling mochten starten moesten er eerst nog enkele onderzoeken gebeuren.
Bij mij werd de doorgankelijkheid van de eileiders ( hyfosy ) nagekeken, een MRI om endometriose uit te sluiten, genetische onderzoeken, ...
Buiten een onregelmatige cyclus leek alles perfect normaal te zijn.
Ook mijn vriend moest zich verder laten onderzoeken op andrologie.
Het zaad was van slechte kwaliteit maar zeker niet onbruikbaar.
Daarom stelde onze fertiliteitsarts voor om te starten met een ICSI behandeling.
Met veel goede moed zijn we in maart 2017 gestart met de eerste stimulatie voor PU 1. Ik moest toen Gonal F spuiten in combinatie met Cetrotide. Pregnyl 36u voor PU en nadien Utrogestan. Ik had 4 embryo's van topkwaliteit. Mijn 4 transfers gingen door in UZ Leuven maar jammer genoeg alle 4 zonder succes.
Voor we gingen starten met een nieuwe stimulatie stelde onze arts voor om alle mogelijke problemen in mijn baarmoeder uit te sluiten dmv een hysteroscopie.
Ook hier zag alles er goed uit dus dit was een geruststelling.
Rond de zomerperiode zijn we gestart met een 2e stimulatie voor PU 2.
Ook deze keer met Gonal F in combinatie met Cetrotide, alleen een hogere dosis.
Toen hield ik er 2 embryootjes aan over die volgens de dokters weer van topkwaliteit waren. Na deze 2 transfers mocht ik Cardio Asprine nemen om de lichte buikpijn die ik voortdurend had weg te nemen en de doorbloeding van de baarmoeder te bevorderen.
Ook deze 2 keer bleef onze kinderwens onvervuld.
Na veel gesprekken en nog wat extra onderzoeken konden de dokters er geen verklaring voor geven waarom het ons nog niet gelukt was. Onze arts zei dat er nog 2 opties waren. Ofwel een ERA test uitvoeren ofwel een laparoscopie. De ERA test is een speciale test die moet overkomen vanuit Spanje, is puur wetenschappelijk, niet bewezen en kost 750€ waarvan niets wordt terug betaald. Met deze test kunnen ze uitzoeken of de TP in mijn geval wel op de juiste dag gebeurd. Zowel de test als de laparascopie werd afgeraden door Dr. Pelckmans omdat ze het vermoeden had dat we er niets meer gingen door weten.
In het najaar hebben we al onze hoop bij elkaar gesprokkeld om te starten aan PU 3. Deze keer met Menopur ipv Gonal F. Bij deze punctie hield ik er 3 embryootjes aan over.
Ze spraken steeds van een morula, een celdeling die niet meer onder microscoop kan geteld worden wat dus absoluut TOP is!! Maar dit stelde mij niet meer gerust omdat ik het al te vaak had gehoord ...
Het verse embryo werd teruggeplaatst dmv Assisted Hacthing. Een speciale techniek waarbij het kapsel al wordt opengemaakt zodat het embryo gemakkelijk uit zijn 'schil' kan komen en zo beter kan innestelen. Maar ook dit heeft niet geholpen.
Na deze poging zijn we ook gestart met acupunctuur bij Johan Roose in Heusden Zolder. Hij stelt vast dat ik een koude baarmoeder heb waardoor het embryo geen warm nestje vind om zich te settelen.
Ik volg zijn voedingsadvies, neem de voorgeschreven kruiden in combinatie met zijn acu behandelingen.
14 dagen geleden heb ik in een substitutieschema met Progynova en Utrogestan een transfer gehad en kreeg vandaag te horen dat mijn HcG waarde alweer onder 0 staat. Terug negatief dus! Wat een domper ! Teleurstellingen stapelen zich op en stilaan beginnen we de hoop op te geven. We stellen ons de vraag waar het in godsnaam fout loopt en of we ooit wel eens goed nieuws gaan krijgen?
Zowel familie als vrienden raden ons al lang aan om over te stappen naar UZ Jette.
Vandaag hebben we beslist om ons laatste ingevroren embryo te laten terugzetten in GHB zoals voordien, en nadien toch voor een second opinion naar Jette te gaan.
Ik heb vandaag veel opzoekingswerk gedaan over CRG Jette en alles klinkt enorm positief.
Hoewel het niet makkelijk was om mijn vriend te overtuigen. Jette is voor ons niet kort bij de deur en hij bleef ervan overtuigd dat er qua kennis en vaardigheden geen verschil zou zijn tussen de ziekenhuizen. In samenspraak met onze arts kunnen de echo's en bloednamen verder in Bonheiden gebeuren dus hoeven we ook niet meermaals per week zover te rijden.
Om onszelf later geen schuldgevoel te geven dat we niets anders geprobeerd hebben hebben we toch besloten om het een kans te geven en eigenlijk ... kijk ik er wel naar uit
Nieuwe dokter, andere aanpak en hopelijk terug positieve vibes
Is er iemand met dezelfde ervaringen? Welke arts in Jette raden jullie mijn aan? Weet er iemand wie gespecialiseerd is in wat?
Hoe blijven jullie nog ontspannen bij alle teleurstellingen en waar blijven jullie de hoop vinden?
Veel liefs,
Eline
