Dv91 schreef: ↑9 maart 2018, 9:26
Jido schreef: ↑9 maart 2018, 7:45
Dv91 schreef: ↑7 maart 2018, 13:32
Zolang er geen Ms zijn, is de kans er bij jou ook nog hé

niet te snel denken dat het niet meer mogelijk is

Ik hoop inderdaad dat het vreemde gevoel goed nieuws mag zijn. Als het bij ons deze keer niet lukt, dan wilt mijn gynaecoloog nog 1 keertje proberen via IUI en daarna zou hij mij naar Leuven sturen voor ICSI. Al hoop ik natuurlijk dat het niet zo ver moet komen. Mijn borsten zijn niet echt gevoelig maar mijn tepels zijn echt supergevoelig. Ze zeggen wel dat je je niet gek mag laten maken door die verschijnselen, maar het is wel moeilijk als je er voortdurend mee geconfronteerd wordt. We leven dus allebei nog op hoop

Ik duim mee voor jou
Dat is waar. Zolang die menstruatie er niet is, is er hoop hé
Hoe voel je u voorlopig? Wanneer ben je van plan om te testen?
Voorlopig voel ik me heel belabberd. Geen zin om mijn zetel uit te komen, mijn maag die raar doet en een heel vreemd gevoel in mijn onderbuik. Maar ik denk dat het vooral een voorbereiding voor mijn menstruatie is. Goh, ik ben zo dom geweest om gisteren al een testje te doen maar dat was negatief. Nu ga ik echt gewoon wachten en als ik volgende week nog geen menstruatie heb, dan ga ik zaterdag testen denk ik (als ik het zo lang kan volhouden natuurlijk

) En hoe gaat het met jou?
Ooow, je maakt het wel graag spannend precies. Gisteren was je op 10 dagen na inseminatie zeker hé? Hmmm, misschien net te vroeg om hcg te testen met urine? Wie weet. Het is nu dus nog in spanning afwachten voor jou


Ik ben wat bang om te testen

Voor mezelf had ik al uitgemaakt om morgen (13 dagen na iui) te testen. We hebben een shopnamiddagje en etentje 's avonds en dacht dat het goed ging zijn om dan al iets te weten. Dan kan ik mijn gedachten wat verzetten bij een negatieve uitslag.
Maar hoe dichter die dag komt, hoe triestiger dat ik me begin te voelen en eigenlijk zou ik het moment willen uitstellen...
Het zit namelijk zo. We zijn 2 mama's en werken dus met een donor. We weten nu sinds kort dat de huidige donor gestopt is met doneren en er geen voorraad meer is.
Eigenlijk hadden we graag nog elk een kindje gedragen van dezelfde donor. Onze voorraad van 14 rietjes is door de 7 pogingen al gehalveerd en mijn vrouw zou heel graag die laatste 7 pogingen houden voor haar pogingen voor een derde kindje. Momenteel is ze nog niet klaar voor een eigen zwangerschap.
Redenering daarachter is: onze dochter heeft mijn genen + huidige donor, het volgende kindje zou ook mijn genen hebben + andere donor en dan zou het derde de genen van mijn vrouw hebben samen met de huidige donor. Ze denkt dat een 2de met andere donor sowieso wat mee zal hebben van ons eerste. En dat het derde dan waarschijnlijk ook wat mee zal hebben van ons eerste door de donor.
Het is een hele boterham hé
Mocht ik in een glazen bol kunnen kijken... Ik zou er gek van worden mocht een volgende poging met andere donor lukken en als op het einde van de rit blijkt dat we nog enkele rietjes over hebben. Dan hebben we 2 donoren gebruikt voor niets.
Ik voel me er dan ook nog eens slecht over omdat het wel wat egoïstisch is van mij om zo te denken
Het is dus wat intens voor het moment...
PS: sorry voor mijn wat negatieve post hoor, moest er eventjes uit

Start KID voor brusje: juli '17
KID 1-11 -neg
ICSI1 09-11/'18 - neg (1TP)
ICSI2 01/'19 canc.
Overstap gyn
ICSI2.1 4-6-8-9/'19 - neg (4TP)
Hysteroscopie 11/'19 - OK
ICSI3 nov 19 - TP (2 em.)- neg - gn cryo
ICSI4 feb '20 -neg
4.2 mei '20 -

17/02/21
