Overstappen van IUI naar IVF?

[JD]

Hallo,

Ik ben ondertussen 2 jaar in behandeling. Na een paar natuurlijke pogingen gecombineerd met eerst Clomid en daarna Menopur zijn we overgeschakeld naar een combinatie van Clomid en Menopur met IUI. Ondertussen zijn we bezig met de vierde poging op deze manier.

Sinds het begin moet ik af en toe rustpauzes inlassen omwille van cystes en ook de stimulatie verloopt soms zeer moeizaam, m'n hormoonwaardens stijgen maar moeizaam (en zakken soms ondanks stijgende dosis Menopur) zodat het soms weken duurt eer ik tot een eisprong kom.

Ik had gedacht 6 pogingen met Clomid, Menopur en IUI te doen en daarna pas over te schakelen naar IVF, maar aangezien de derde, en vooral de vierde keer weer moeilijker verliepen, begin ik te twijfelen. Vooral omdat ik na deze cyclus een laparoscopie moet ondergaan om cystes te verwijderen vooraleer ik verder kan met om het even welke behandeling.

Nu was mijn vraag naar jullie toe: wat was jullie motivatie om over te schakelen van IUI naar IVF?
Ik wil enerzijds IVF (in mijn ogen dé laatste stap) zo lang mogelijk uitstellen, maar anderzijds slinkt mijn vertrouwen in mijn kansen met IUI zienderogen doordat ik maar zo weinig of geen 'normale' cylci heb ondanks de continue medische begeleiding.

Wie kan mijn besluitvorming wat vereenvoudigen??

Alvast bedankt om jullie ervaring met me te willen delen!

[JD]

Hallo,

Is er niemand die mijn vraag kan beantwoorden? Ik verwacht zeker geen kant en klaar antwoord op mijn vraag, maar had graag eens gehoord waarom en wanneer jullie precies de overstap gemaakt hebben van IUI naar IVF.

Alvast bedankt!

[JD]

Echt niemand? Spijtig...

Is dit misschien een delicate vraag of hebben jullie weinig of geen inspraak gekregen in deze beslissing?

[Anneleen]

JD,

Ik kan niet in jouw plaats beslissen. Dat moet je natuurlijk zelf doen. ik vond 't gewoon een beetje vervelend voor je dat je nog geen antwoord kreeg.

Wij hebben 7x IUI gehad, allen mislukt. We hebben ook wel getwijfeld om over te stappen naar IVF (in mijn ogen ook wel een beetje de laatste stap). Uiteindelijk hebben we toch beslist 't te doen, aangezien de slaagkansen hoger liggen/lagen dan bij IUI. Helaas is de 1ste verse alsook 1ste cryo mislukt.
Onze arts zei ons wel dat we tussendoor nog altijd IUI mogen proberen. Maar telkens die teleurstelling vinden we te moeilijk.

Probeer zelf een beetje aan te voelen of je de overstap wil/kan maken. IVF is inderdaad zwaarder, ook omdat een 'cyclus' langer duurt. Je kan niet iedere maand opnieuw proberen. Daarbij komen ook de financiële grenzen kijken die vaak vor extra stress zorgen.

Ik kan je geen raad geven. Maar ik begrijp zeer goed je twijfels.

Anneleen

[JD]

Anneleen,

Bedankt voor je reactie! Ik weet dat het een beslissing is die wij moeten nemen, maar ik vind de overstap naar IVF emotioneel niet te onderschatten. Je start dan met de laatste fase in de medische mallemolen.

Ik heb inderdaad ook schrik voor die lange cycli. Alhoewel het nu ook niet steeds meevalt omwille van wachtperiodes om cystes te doen verdwijnen, moeilijke stimulaties, ...

Ik zal het ook nog eens aan mijn gynaeco vragen of ik tussendoor nog IUI mag proberen. Daar heeft ze me niets van gezegd. Ik denk dat ik liever nog een IUI probeer, dan een periode niets te kunnen doen, hoe klein de kans ook is om daardoor zwanger te worden.

Toch bedankt en zelf ook veel succes met je behandeling

[M&M]

Dag JD,
ook wij zijn nu meer dan 2 jaar onderweg naar een zwangerschap. We zijn na 4 maanden cyclusmonitoring, daarna 4 IUI's en 1 mislukte poging owv overstimulatie naar IVF overgestapt. Dit was op aanraden van onze gyne. Volgens haar zouden de slaagkansen na 4 pogingen IUI terug dalen. De slaagkansen bij IVF liggen een stuk hoger dan bij IUI. De oorzaak bij ons ligt bij verminderde zaadkwaliteit. Ik heb 1 IVF/ICSI-poging achter de rug met 1 terugplaatsing direct na de PU en 1 terugplaatsing van 2 cryo's deze maand. Beiden mislukt. De keuze om over te stappen kunnen alleen jullie maken. Voor mezelf kan ik alleen zeggen dat ik IVF zwaarder had ingeschat en er beter mee omkan dan met IUI. Ik denk dat komt omdat je bij IVF meer zelf moet doen(je spuiten zetten) en ik daardoor het gevoel had effectief zelf iets te kunnen bijdragen (controlefreak als ik ben...). De PU was pijnlijk, maar de periodes na de terugplaatsing waren hoopvol omdat de slaagkansen hoger liggen. Het dal na de mislukking wordt wel iedere keer dieper... Financieel weegt IVF natuurlijk zwaarder door, maar lichamelijk heb ik meer last van clomid (bij IUI maar ook bij terugplaatsing) dan van de hormonen die je moet spuiten voor de PU zelf. Ik kan je alleen maar vertellen hoe ik het ervaar, de keuze kunnen jullie enkel zelf maken. Ik lees hier dat veel koppels dit anders ervaren als wij. Ondanks alle pijn, emotionele ellende waar we doorgaan, zou ik het onmiddellijk opnieuw doen in de hoop dat het ooit zal lukken. Ik zie IVF niet alles de laatste stap, maar als een grotere kans om zwanger te worden. Ook bij IUI is er voor ons kans om zwanger te worden, zelfs natuurlijk zou het kunnen al is bij dit laatste de kans voor ons veel kleiner. Maar zoals de gyne zegt, je hebt maar één goede zaadcel en een eicel nodig om zwanger te kunnen worden. Ik wens je heel veel succes toe met je keuze en het verder verloop. Doe vooral waar jullie je goed bij voelen! Groetjes, Marjan

[Anneleen]

JD,

Ik las (een beetje te laat) dat je maandag voor IUI bent geweest. Misschien moet je dan zelfs de overstap niet maken hé

Succes alvast !

Anneleen

[JD]

M&M,

Bedankt voor je antwoord! Ik ben ook zo'n controlefreek en als ik op deze site rondkijk dan zijn er nog heel wat van onze soort
Een mooie gedachte... IVF niet als laatste stap maar als een grotere kans...misschien moet ik het ook meer op die manier gaan bekijken.
Veel succes met de volgende poging!


Anneleen,

Inderdaad, ik zit momenteel in m'n wachtweken, nog een grote week te gaan. 't Is raar, maar ik ga er precies altijd van uit dat het niet zal lukken, zit altijd met m'n gedachten bij de volgende stap. Niet dat ik niet meer hoop op een zwangerschap, maar ik kan het precies niet geloven dat het ooit zo ver zou kunnen zijn... Ik heb nooit het gevoel van "en deze maand zal het raak zijn, ik voel het"
Zo vroegen mijn ouders naar een datum voor volgend jaar in het najaar om een weekend weg te gaan. Ik heb gezegd dat er nog niets vastligt, dat ze dus vrij kunnen kiezen... maar in m'n achterhoofd kwam direct de gedachte: maar als ik op dat moment op consultatie moet, dan zullen wij er zeker niet bij zijn... Ik zie mezelf dus eind volgend jaar nog steeds in hetzelfde sukkelstraatje.
Is dat realisme? Is het pessimisme? Is het een veiligheidsmechanisme? Ik weet het niet...

Ik weet alleen, dat als het ooit komt, het zeer welkom zal zijn en dat ik met mijn geluk geen blijf zal weten!

Groetjes

[Anneleen]

JD,

Misschien wat snel maar ... heb je al nieuws ondertussen?

Groetjes,

Anneleen

[JD]

Hey Anneleen,

Bedankt om nog aan mij te denken!

Ik mag donderdag pas voor een bloedafname naar het ziekenhuis. En aangezien ik Utrogestan neem, heb ik weinig kans dat is spontaan ongesteld wordt als ik niet zwanger ben.

't Is dus nog efkes wachten. Het is de eerste keer dat ik de wachtweken zo 'gelaten' onderga.

Ik hou je op de hoogte!

[JD]

Anneleen,

Ik ben dus weer niet zwanger... had al zo'n voorgevoel, had reeds een paar dagen ongipijn...
Maar toch doet het pijn, zo net voor de feestdagen, zeker aangezien er in elke familie zwangeren mee zullen aanschuiven aan tafel;

In januari staat mij weer een laparoscopie te wachten, maar we zijn er nog niet uit wat we daarna zullen doen nog efkes met IUI of starten met IVF.

Prettige feestdagen aan iedereen!

[Sterretje]

Hoi,

Ik zit ongeveer in dezelfde fase als jij.
Ben deze week ook ongesteld geworden. Daarom toch besloten om met IVF te starten.
In januari laat ik ook een laparoscopie uitvoeren en daarna zet ik alles in gang voor IVF.
De kans is toch iets groter en de hormonenbehandeling is toch bijna hetzelfde...
Groetjes,
Sterretje

[Anneleen]

JD,

Ik vind 't heel spijtig voor je. Ik begrijp, net zoals zovelen hier, je teleurstelling. 'k Weet maar al te goed hoe 't voelt als je terug je regels doorkrijgt.
En dan die 'feest'-dagen, waarop 't lijkt alsof er over niks anders gepraat wordt.


JD en Sterretje, dan nemen we samen in januari een frisse start, hé. Ik ben nu al volop aan 't puffen en eind december begin ik te spuiten. Dus hopelijk in januari PU hier. Hebben jullie al een datum gekregen voor de laparoscopie ?

Tot later !

Anneleen

[JD]

Anneleen,

Ik mag al op 8 januari gaan... gelukkig moet ik niet te lang wachten. De week daarna worden de draadjes verwijderd en wordt dmv een bloedonderzoek gekeken of m'n hormoonwaarden ok zijn om te starten. Maar met wat we starten, IUI of IVF, weten we nog niet.

Sterretje,

We zitten inderdaad in hetzelfde schuitje... wanneer heb jij je laparoscopie? Jullie gaan dus de stap zetten, wij weten het nog niet.
Hoeveel IUI's hebben jullie achter de rug? Waren deze cycli met Menopur?

In ieder geval aan iedereen mooie eindejaarsfeesten en een hoopvol 2008!

[Sterretje]

Ik heb mijn laparoscopie op 4 januari.

Daarna krijg ik meer uitleg over hoe en wanneer te beginnen.

Ik heb 5 cycli met Clomid achter de rug en 1 IUI (menopur).
Omdat ik niet te lang meer wil wachten met zwanger worden, raadde de gyn ook aan om met IVF te starten.

Het is ontzettend hard vind ik met de feestdagen. Ik heb een vriendin die hoogzwanger is en een kennis die pas bevallen is.
Het is zo ontzettend pijnlijk om hen zo met hun geluk bezig te zien. Ik gun het hen van harte, maar het weegt toch zwaar door op mijn emoties hoor.

Groetjes en prettige kerst!