IUI-clubje

[Selma]

Hallo dames

OOk ik ben nieuw op dit forum en wens me bij het iui clubje aan te sluiten.
Na 2 spontane zwangerschappen lukt het bij ons al 6 jaar niet om zwanger te geraken.
Nu heb ik mijn 3de iui achter de rug sinds zaterdag. Nu 2 weken wachten om te zien of we
resultaat hebben. Hopelijk 3de keer goede keer.
Ik wens iedereen hier op het forum heel veel succes.

Greetz

Selma

[Sofie12]

Hallo iedereen!

Ik ben nieuw hier, wij zijn een lesbisch koppel dat boor een kindje probeert te gaan via iui. Onze eerste iui was helaas negatief & momenteel zitten we op het wachtbankje van de 2e iui...
ik heb enorm moeite om er niet teveel met bezig te zijn, heeft iemand daar tips voor? De angst dat het dadelijk weer negatief zal zijn is enorm...
de eerste iui was met chlomid & pregnyl, de 2e was ebkel met chlomid want toen had k een spontane eisprong.

Zijn er mensen die me tips kunnen geven & wie zit er nog op het wachtbankje?

Bedankt iedereeen!
Xx

[irisbloem]

Hallo iedereen!

Ik ben nieuw hier, wij zijn een lesbisch koppel dat boor een kindje probeert te gaan via iui. Onze eerste iui was helaas negatief & momenteel zitten we op het wachtbankje van de 2e iui...
ik heb enorm moeite om er niet teveel met bezig te zijn, heeft iemand daar tips voor? De angst dat het dadelijk weer negatief zal zijn is enorm...
de eerste iui was met chlomid & pregnyl, de 2e was ebkel met chlomid want toen had k een spontane eisprong.

Zijn er mensen die me tips kunnen geven & wie zit er nog op het wachtbankje?

Bedankt iedereeen!
Xx

Ik ben ook aan het wachten, maar geen IUI bij mij, de eerste week vind ik meevallen maar hoe dichter bij de bloedafname hoe meer ik gestresseerd ben. Ik heb al 7 IUI's gehad en is nu 5de IVF, je zou denken dat men ermee leert om te gaan, en enigszins is dat wel zo (toch wat betreft het negatieve resultaat verwerken), maar er bestaat geen wondermiddel, het wachten blijft stresserend, wat natuurlijk normaal is want het is iets waar je naar verlangt. Ik probeer mij zoveel mogelijk te focussen op mijn werk (is gelukkig meestal druk) en leuke dingen te doen, te genieten van de kleine dingen, maar je blijft ermee bezig, zeker in mijn geval, moet dagelijks pillen nemen, spuiten laten zetten en crinone opsteken. Gelukkig is alles in de voormiddag en kan ik proberen de rest van de dag er niet aan te denken. Of we nu angst hebben of niet, het resultaat is hetzelfde, het kan blijdschap brengen of verdriet, daar kunnen we zelf niet in kiezen, maar de tijd ervoor kunnen we het onszelf tot een hel maken door angst en twijfel of het proberen onszelf zo aangenaam mogelijk te maken, daar kunnen we wel zelf over beslissen.

[Jido]

Dag iedereen,

Onze 9de poging is ook mislukt. Aangezien we het gevoel hebben dat we stilstaan met deze behandeling hebben we opnieuw een afspraak gemaakt met onze gynaecoloog voor een gesprek. Als het van hem afhangt doen we 12 pogingen iui, maar dat vinden wij te lang. Zeker omdat we nu al reeds een jaar bezig zijn in heel het circuit.
Hopelijk kan een andere behandeling (ICSI) ons wel positief nieuws brengen. Natuurlijk wordt het hele verhaal zo weer wat complexer en zal het heel wat meer inspanningen vragen om in te plannen met werk e.d. Maar we hopen dan ook dat het ons uiteindelijk iets oplevert.
Morgen het gesprek. Spannend!

[Jido]

Wat een ontgoocheling gisteren Wij vol goeie moed naar de gynaecoloog voor een gesprek en hadden verwacht dat hij de 9 mislukte pogingen (met clomid, pregnyl en utrogestan) ook wel al veel ging vinden.
Begon hij dat het allemaal heel normaal is en dat er voor de 12 pogingen niet overgegaan wordt naar een andere procedure. Dat ze in Nederland tot 18 pogingen doen eer ze overgaan op icsi of IVF, dus dat we al blij mogen zijn dat België zo soepel is
Een beetje tegen zijn zin, zegt hij dat hij het wel zal voorleggen op de volgende stafvergadering binnen enkele weken in het ziekenhuis, maar dat het normaal niet goedgekeurd zal worden en we dus waarschijnlijk niet anders gaan kunnen dan onze 12 pogingen uit te doen. Zoveel onbegrip en de manier waarop het gezegd werd... We kwamen wat verslagen buiten.

[irisbloem]

Wat een ontgoocheling gisteren Wij vol goeie moed naar de gynaecoloog voor een gesprek en hadden verwacht dat hij de 9 mislukte pogingen (met clomid, pregnyl en utrogestan) ook wel al veel ging vinden.
Begon hij dat het allemaal heel normaal is en dat er voor de 12 pogingen niet overgegaan wordt naar een andere procedure. Dat ze in Nederland tot 18 pogingen doen eer ze overgaan op icsi of IVF, dus dat we al blij mogen zijn dat België zo soepel is
Een beetje tegen zijn zin, zegt hij dat hij het wel zal voorleggen op de volgende stafvergadering binnen enkele weken in het ziekenhuis, maar dat het normaal niet goedgekeurd zal worden en we dus waarschijnlijk niet anders gaan kunnen dan onze 12 pogingen uit te doen. Zoveel onbegrip en de manier waarop het gezegd werd... We kwamen wat verslagen buiten.

Mag ik vragen in welk ziekenhuis dat wel is? Normaal gezien doen ze standaard 6 pogingen en gaan dan over naar ivf of icsi, soms als men dat vraagt kan het al vroeger. Ik zou indien dat praktisch mogelijk is veranderen van ziekenhuis.

[Jido]

[quote=Jido post_id=338622 time=<a href="tel:1528458956">1528458956</a> user_id=10996]
Wat een ontgoocheling gisteren Wij vol goeie moed naar de gynaecoloog voor een gesprek en hadden verwacht dat hij de 9 mislukte pogingen (met clomid, pregnyl en utrogestan) ook wel al veel ging vinden.
Begon hij dat het allemaal heel normaal is en dat er voor de 12 pogingen niet overgegaan wordt naar een andere procedure. Dat ze in Nederland tot 18 pogingen doen eer ze overgaan op icsi of IVF, dus dat we al blij mogen zijn dat België zo soepel is
Een beetje tegen zijn zin, zegt hij dat hij het wel zal voorleggen op de volgende stafvergadering binnen enkele weken in het ziekenhuis, maar dat het normaal niet goedgekeurd zal worden en we dus waarschijnlijk niet anders gaan kunnen dan onze 12 pogingen uit te doen. Zoveel onbegrip en de manier waarop het gezegd werd... We kwamen wat verslagen buiten.

Mag ik vragen in welk ziekenhuis dat wel is? Normaal gezien doen ze standaard 6 pogingen en gaan dan over naar ivf of icsi, soms als men dat vraagt kan het al vroeger. Ik zou indien dat praktisch mogelijk is veranderen van ziekenhuis.
[/quote]

In AZ Groeninge, Kortrijk. Hoor er hier op het forum praktisch niets over dus weer eigenlijk echt niet in hoever het goed is of niet. Had dit gewoon genomen omdat dit het dichtste ziekenhuis was die deed. Ze werken samen met AZ Sint-Jan Brugge.
Maar eigenlijk denk ik dat het meer aan de gynaecoloog scheelt dan het ziekenhuis zelf, want toen ik begin deze week belde met de mensen van het CRG vonden die ook dat we gelijk hadden om over te willen stappen op iets anders. Dus we waren een beetje verstomd toen we bij de dokter zaten
Momenteel hebben we nog 5 donorrietjes in handen van Brugge/Kortrijk, maar we denken er serieus over na om hierna een overstap te maken... Maar dan is weer de vraag: naar waar?

[irisbloem]

[quote=Jido post_id=338622 time=<a href="tel:1528458956">1528458956</a> user_id=10996]
Wat een ontgoocheling gisteren Wij vol goeie moed naar de gynaecoloog voor een gesprek en hadden verwacht dat hij de 9 mislukte pogingen (met clomid, pregnyl en utrogestan) ook wel al veel ging vinden.
Begon hij dat het allemaal heel normaal is en dat er voor de 12 pogingen niet overgegaan wordt naar een andere procedure. Dat ze in Nederland tot 18 pogingen doen eer ze overgaan op icsi of IVF, dus dat we al blij mogen zijn dat België zo soepel is
Een beetje tegen zijn zin, zegt hij dat hij het wel zal voorleggen op de volgende stafvergadering binnen enkele weken in het ziekenhuis, maar dat het normaal niet goedgekeurd zal worden en we dus waarschijnlijk niet anders gaan kunnen dan onze 12 pogingen uit te doen. Zoveel onbegrip en de manier waarop het gezegd werd... We kwamen wat verslagen buiten.

Mag ik vragen in welk ziekenhuis dat wel is? Normaal gezien doen ze standaard 6 pogingen en gaan dan over naar ivf of icsi, soms als men dat vraagt kan het al vroeger. Ik zou indien dat praktisch mogelijk is veranderen van ziekenhuis.

In AZ Groeninge, Kortrijk. Hoor er hier op het forum praktisch niets over dus weer eigenlijk echt niet in hoever het goed is of niet. Had dit gewoon genomen omdat dit het dichtste ziekenhuis was die deed. Ze werken samen met AZ Sint-Jan Brugge.
Maar eigenlijk denk ik dat het meer aan de gynaecoloog scheelt dan het ziekenhuis zelf, want toen ik begin deze week belde met de mensen van het CRG vonden die ook dat we gelijk hadden om over te willen stappen op iets anders. Dus we waren een beetje verstomd toen we bij de dokter zaten
Momenteel hebben we nog 5 donorrietjes in handen van Brugge/Kortrijk, maar we denken er serieus over na om hierna een overstap te maken... Maar dan is weer de vraag: naar waar?
[/quote]

Ik ben in behandeling geweest in UZ gent en nu in jan palfijn in gent. Ben overgestapt omdat ze mij daar vlugger verder konden helpen maar ik hou mijn mogelijkheden nog open.

[Sofie12]

Hallo iedereen!

Ik ben nieuw hier, wij zijn een lesbisch koppel dat boor een kindje probeert te gaan via iui. Onze eerste iui was helaas negatief & momenteel zitten we op het wachtbankje van de 2e iui...
ik heb enorm moeite om er niet teveel met bezig te zijn, heeft iemand daar tips voor? De angst dat het dadelijk weer negatief zal zijn is enorm...
de eerste iui was met chlomid & pregnyl, de 2e was ebkel met chlomid want toen had k een spontane eisprong.

Zijn er mensen die me tips kunnen geven & wie zit er nog op het wachtbankje?

Bedankt iedereeen!
Xx

Ik ben ook aan het wachten, maar geen IUI bij mij, de eerste week vind ik meevallen maar hoe dichter bij de bloedafname hoe meer ik gestresseerd ben. Ik heb al 7 IUI's gehad en is nu 5de IVF, je zou denken dat men ermee leert om te gaan, en enigszins is dat wel zo (toch wat betreft het negatieve resultaat verwerken), maar er bestaat geen wondermiddel, het wachten blijft stresserend, wat natuurlijk normaal is want het is iets waar je naar verlangt. Ik probeer mij zoveel mogelijk te focussen op mijn werk (is gelukkig meestal druk) en leuke dingen te doen, te genieten van de kleine dingen, maar je blijft ermee bezig, zeker in mijn geval, moet dagelijks pillen nemen, spuiten laten zetten en crinone opsteken. Gelukkig is alles in de voormiddag en kan ik proberen de rest van de dag er niet aan te denken. Of we nu angst hebben of niet, het resultaat is hetzelfde, het kan blijdschap brengen of verdriet, daar kunnen we zelf niet in kiezen, maar de tijd ervoor kunnen we het onszelf tot een hel maken door angst en twijfel of het proberen onszelf zo aangenaam mogelijk te maken, daar kunnen we wel zelf over beslissen.

Hoii!

Hoelang na de iui mag ik nu eigenlijk een test doen?
Moet ik wachten tot ik overtijd ben, of kan ik gewoon na 14 dagen na de iui testen??

[MomSoon]

14d na IUI kan getest worden. Zeker niet vroeger. (Indien pregnyl, kan vals positief geven vóór 14d test). Als je progesteron neemt/opsteekt, kunnen je maandstonden gewoon lekker uitblijven , dus daar moet je niet op wachten. Neem je geen hormonen extra na IUI, kun je ook wel wachten tot je overtijd bent (als je jezelf nog kunt houden) Veel succes

[Jido]

[quote=Jido post_id=338622 time=<a href="tel:1528458956">1528458956</a> user_id=10996]
Wat een ontgoocheling gisteren Wij vol goeie moed naar de gynaecoloog voor een gesprek en hadden verwacht dat hij de 9 mislukte pogingen (met clomid, pregnyl en utrogestan) ook wel al veel ging vinden.
Begon hij dat het allemaal heel normaal is en dat er voor de 12 pogingen niet overgegaan wordt naar een andere procedure. Dat ze in Nederland tot 18 pogingen doen eer ze overgaan op icsi of IVF, dus dat we al blij mogen zijn dat België zo soepel is
Een beetje tegen zijn zin, zegt hij dat hij het wel zal voorleggen op de volgende stafvergadering binnen enkele weken in het ziekenhuis, maar dat het normaal niet goedgekeurd zal worden en we dus waarschijnlijk niet anders gaan kunnen dan onze 12 pogingen uit te doen. Zoveel onbegrip en de manier waarop het gezegd werd... We kwamen wat verslagen buiten.

Mag ik vragen in welk ziekenhuis dat wel is? Normaal gezien doen ze standaard 6 pogingen en gaan dan over naar ivf of icsi, soms als men dat vraagt kan het al vroeger. Ik zou indien dat praktisch mogelijk is veranderen van ziekenhuis.

In AZ Groeninge, Kortrijk. Hoor er hier op het forum praktisch niets over dus weer eigenlijk echt niet in hoever het goed is of niet. Had dit gewoon genomen omdat dit het dichtste ziekenhuis was die deed. Ze werken samen met AZ Sint-Jan Brugge.
Maar eigenlijk denk ik dat het meer aan de gynaecoloog scheelt dan het ziekenhuis zelf, want toen ik begin deze week belde met de mensen van het CRG vonden die ook dat we gelijk hadden om over te willen stappen op iets anders. Dus we waren een beetje verstomd toen we bij de dokter zaten
Momenteel hebben we nog 5 donorrietjes in handen van Brugge/Kortrijk, maar we denken er serieus over na om hierna een overstap te maken... Maar dan is weer de vraag: naar waar?

Ik ben in behandeling geweest in UZ gent en nu in jan palfijn in gent. Ben overgestapt omdat ze mij daar vlugger verder konden helpen maar ik hou mijn mogelijkheden nog open.
[/quote]


Je hebt ook al een hele weg afgelegd hé.. Was je niet tevreden over de aanpak van UZ Gent en is Jan Palfijn beter?

[Sofie12]

Hallo iedereen!

Ik ben nieuw hier, wij zijn een lesbisch koppel dat boor een kindje probeert te gaan via iui. Onze eerste iui was helaas negatief & momenteel zitten we op het wachtbankje van de 2e iui...
ik heb enorm moeite om er niet teveel met bezig te zijn, heeft iemand daar tips voor? De angst dat het dadelijk weer negatief zal zijn is enorm...
de eerste iui was met chlomid & pregnyl, de 2e was ebkel met chlomid want toen had k een spontane eisprong.

Zijn er mensen die me tips kunnen geven & wie zit er nog op het wachtbankje?

Bedankt iedereeen!
Xx

Ik ben ook aan het wachten, maar geen IUI bij mij, de eerste week vind ik meevallen maar hoe dichter bij de bloedafname hoe meer ik gestresseerd ben. Ik heb al 7 IUI's gehad en is nu 5de IVF, je zou denken dat men ermee leert om te gaan, en enigszins is dat wel zo (toch wat betreft het negatieve resultaat verwerken), maar er bestaat geen wondermiddel, het wachten blijft stresserend, wat natuurlijk normaal is want het is iets waar je naar verlangt. Ik probeer mij zoveel mogelijk te focussen op mijn werk (is gelukkig meestal druk) en leuke dingen te doen, te genieten van de kleine dingen, maar je blijft ermee bezig, zeker in mijn geval, moet dagelijks pillen nemen, spuiten laten zetten en crinone opsteken. Gelukkig is alles in de voormiddag en kan ik proberen de rest van de dag er niet aan te denken. Of we nu angst hebben of niet, het resultaat is hetzelfde, het kan blijdschap brengen of verdriet, daar kunnen we zelf niet in kiezen, maar de tijd ervoor kunnen we het onszelf tot een hel maken door angst en twijfel of het proberen onszelf zo aangenaam mogelijk te maken, daar kunnen we wel zelf over beslissen.

Hier helaas ook een teleurstelling..
Vanmorgzn heb ik bloed mogen latzn trekken, maar ondertussen zijn de regels helaas doorgekomen...

Op naar de volgende ronde dan maar ...

[irisbloem]

Mag ik vragen in welk ziekenhuis dat wel is? Normaal gezien doen ze standaard 6 pogingen en gaan dan over naar ivf of icsi, soms als men dat vraagt kan het al vroeger. Ik zou indien dat praktisch mogelijk is veranderen van ziekenhuis.

In AZ Groeninge, Kortrijk. Hoor er hier op het forum praktisch niets over dus weer eigenlijk echt niet in hoever het goed is of niet. Had dit gewoon genomen omdat dit het dichtste ziekenhuis was die deed. Ze werken samen met AZ Sint-Jan Brugge.
Maar eigenlijk denk ik dat het meer aan de gynaecoloog scheelt dan het ziekenhuis zelf, want toen ik begin deze week belde met de mensen van het CRG vonden die ook dat we gelijk hadden om over te willen stappen op iets anders. Dus we waren een beetje verstomd toen we bij de dokter zaten
Momenteel hebben we nog 5 donorrietjes in handen van Brugge/Kortrijk, maar we denken er serieus over na om hierna een overstap te maken... Maar dan is weer de vraag: naar waar?

Ik ben in behandeling geweest in UZ gent en nu in jan palfijn in gent. Ben overgestapt omdat ze mij daar vlugger verder konden helpen maar ik hou mijn mogelijkheden nog open.

Je hebt ook al een hele weg afgelegd hé.. Was je niet tevreden over de aanpak van UZ Gent en is Jan Palfijn beter?
[/quote]

Ik moet werken met ECD (erg lage AMH, kans met eigen eicellen is miniem, en aangezien ik intussen al 41 ben heb ik niet veel tijd meer vandaar deze toch moeilijke keuze) en in jan palfijn konden ze mij vlugger helpen dan in het uz. Daar zou ik ten vroegste in mei mijn eerste poging hebben kunnen doen, in jan palfijn kon ik in januari al starten.

[Sofie12]

14d na IUI kan getest worden. Zeker niet vroeger. (Indien pregnyl, kan vals positief geven vóór 14d test). Als je progesteron neemt/opsteekt, kunnen je maandstonden gewoon lekker uitblijven , dus daar moet je niet op wachten. Neem je geen hormonen extra na IUI, kun je ook wel wachten tot je overtijd bent (als je jezelf nog kunt houden) Veel succes

Bedankt.
Helaas zijn de regels doorgekomen

[Jido]

In AZ Groeninge, Kortrijk. Hoor er hier op het forum praktisch niets over dus weer eigenlijk echt niet in hoever het goed is of niet. Had dit gewoon genomen omdat dit het dichtste ziekenhuis was die deed. Ze werken samen met AZ Sint-Jan Brugge.
Maar eigenlijk denk ik dat het meer aan de gynaecoloog scheelt dan het ziekenhuis zelf, want toen ik begin deze week belde met de mensen van het CRG vonden die ook dat we gelijk hadden om over te willen stappen op iets anders. Dus we waren een beetje verstomd toen we bij de dokter zaten
Momenteel hebben we nog 5 donorrietjes in handen van Brugge/Kortrijk, maar we denken er serieus over na om hierna een overstap te maken... Maar dan is weer de vraag: naar waar?

Ik ben in behandeling geweest in UZ gent en nu in jan palfijn in gent. Ben overgestapt omdat ze mij daar vlugger verder konden helpen maar ik hou mijn mogelijkheden nog open.

Je hebt ook al een hele weg afgelegd hé.. Was je niet tevreden over de aanpak van UZ Gent en is Jan Palfijn beter?

Ik moet werken met ECD (erg lage AMH, kans met eigen eicellen is miniem, en aangezien ik intussen al 41 ben heb ik niet veel tijd meer vandaar deze toch moeilijke keuze) en in jan palfijn konden ze mij vlugger helpen dan in het uz. Daar zou ik ten vroegste in mei mijn eerste poging hebben kunnen doen, in jan palfijn kon ik in januari al starten.
[/quote]


Het donor-gegeven is inderdaad een zeer lastige zaak en als je dan ook nog met een tijdsdruk zit moet het nog 1000x zwaarder zijn.. Maar donor of niet, het wordt sowieso jouw kindje. Ik hoop dat je snel eens positief nieuws mag krijgen en dat je eindelijk kan beginnen genieten van een zwangerschap met een gezonde baby! Wanneer heb je uw volgende poging? Ik duim volop mee!!!