ICSI-clubje

[WeHope]

Lotusje0506: bedankt voor de info ivm het formulier en het dossier. Dan ga ik eens bellen en tot daar rijden, ik woon op 10min van Jette.

Ah, jij hebt het dus ook al meegemaakt bij een terugplaatsing. Ik heb graag dat ze gewoon eerlijk zijn en zeggen waar het op staat. Geen info geven vind ik niet kunnen.

Ja ik neem utrogestan, progynova en estrogel. De laatste pogingen heb ik steeds zere borsten door de utrogestan, dat had ik vroeger niet.

Jij ook veel succes

[MomSoon]

Van de 5 eicellen, 3 bevrucht. Allemaal van prima kwaliteit. Ze hebben 1 teruggeplaatst, 16-cellig op dag 3. Embryoloog zei hier niet meer over, dan ze alle 3 prima waren. Maar ik vind da precies veel!? Niet? Is dat een goed of slecht teken? 10/9 BN , spannend zeg!

[Deborah88]

Van de 5 eicellen, 3 bevrucht. Allemaal van prima kwaliteit. Ze hebben 1 teruggeplaatst, 16-cellig op dag 3. Embryoloog zei hier niet meer over, dan ze alle 3 prima waren. Maar ik vind da precies veel!? Niet? Is dat een goed of slecht teken? 10/9 BN , spannend zeg!

Spannend! Ik duim mee.

[WeHope]

Van de 5 eicellen, 3 bevrucht. Allemaal van prima kwaliteit. Ze hebben 1 teruggeplaatst, 16-cellig op dag 3. Embryoloog zei hier niet meer over, dan ze alle 3 prima waren. Maar ik vind da precies veel!? Niet? Is dat een goed of slecht teken? 10/9 BN , spannend zeg!

Veel succes, 16 cellig lijkt mij een toppertje. Dat van mij was maar 7 cellig op dag 4 ...

[babrah10]

Na een endometriose chirurgie te ondergaan
In maart zijn we in mei begonnen in het UZ Leuven met de icsci behandeling. De eerste hormonen stimulatie leverden een totaal van 2 rijpe eicellen op die beide werden Bevrucht. Helaas kwam bij een eerste poging mijn
Menstruatie al door na 14dagen. En nog minder leuk was dat het cryootje de ontdooifase niet heeft overleefd. 2 keer emotioneel een serieuze emotionele klap. Intussen afgelopen maandag een 2de pick-up laten uitvoeren met als resultaat 4 eicellen waarvan, hopelijk, morgen eentje zal teruggeplaatst worden.

Het moeilijkste aan heel het proces vind ik om nieuwe tegenslagen te verwerken, de combinatie met je werksituatie en ‘het proberen er niet aan te denken’. Helaas sta ik er mee op en ga ik er mee slapen. Na een terugplaatsing probeer je dat embrootje al te ‘beschermen’. Op dit moment heel
Tevreden van de vroedvrouwen, verpleegkundige en anesthesisten binnen het UZ Leuven. Stuk voor stuk zijn ze enorm behulpzaam en lief. Ik kan er voor al mijn vragen altijd bij terecht. Voor pick-up en terugplaatsing had ik initieel de dokter (dr peeraer) zelf verwacht maar tot nu toe steeds een andere arts-assistent hiervoor gehad. Alleszinds ook hiervan niet te klagen maar je hoopt toch graag een vertrouwd gezicht te zien Voor deze ingrepen.

In het begin dacht ik dat heel proces me veel beter mee viel als ik me had ingebeeld op voorhand. Maar intussen wordt het, vooral psychologisch, toch een zware weg.

Aan iedereen die in hetzelfde schuitje zit, veel goede moed en succes gewenst!

Vele groetjes

[Jido]

Na een endometriose chirurgie te ondergaan
In maart zijn we in mei begonnen in het UZ Leuven met de icsci behandeling. De eerste hormonen stimulatie leverden een totaal van 2 rijpe eicellen op die beide werden Bevrucht. Helaas kwam bij een eerste poging mijn
Menstruatie al door na 14dagen. En nog minder leuk was dat het cryootje de ontdooifase niet heeft overleefd. 2 keer emotioneel een serieuze emotionele klap. Intussen afgelopen maandag een 2de pick-up laten uitvoeren met als resultaat 4 eicellen waarvan, hopelijk, morgen eentje zal teruggeplaatst worden.

Het moeilijkste aan heel het proces vind ik om nieuwe tegenslagen te verwerken, de combinatie met je werksituatie en ‘het proberen er niet aan te denken’. Helaas sta ik er mee op en ga ik er mee slapen. Na een terugplaatsing probeer je dat embrootje al te ‘beschermen’. Op dit moment heel
Tevreden van de vroedvrouwen, verpleegkundige en anesthesisten binnen het UZ Leuven. Stuk voor stuk zijn ze enorm behulpzaam en lief. Ik kan er voor al mijn vragen altijd bij terecht. Voor pick-up en terugplaatsing had ik initieel de dokter (dr peeraer) zelf verwacht maar tot nu toe steeds een andere arts-assistent hiervoor gehad. Alleszinds ook hiervan niet te klagen maar je hoopt toch graag een vertrouwd gezicht te zien Voor deze ingrepen.

In het begin dacht ik dat heel proces me veel beter mee viel als ik me had ingebeeld op voorhand. Maar intussen wordt het, vooral psychologisch, toch een zware weg.

Aan iedereen die in hetzelfde schuitje zit, veel goede moed en succes gewenst!

Vele groetjes

Hey Babrah10,

jouw reactie hier doet me wat denken aan mijn eigen gevoel op dit moment.
Alhoewel wij nog maar bezig zijn met de hormoonbehandeling voor de eerste ICSI dacht ikzelf ook dat ik sterker stond (vooral emotioneel). Het blijkt een komen en gaan van verschillende emoties: hoop, verwachtingen, verdriet en ontgoochelingen... Gisteren bedacht ik me in de auto, in de zoveelste file deze week na een gynaecoloog-bezoek dat er op geen enkele manier aan mensen in onze situatie gedacht wordt op het werkveld. We moeten het maar zien te combineren.
Ik moet s morgens een halfuur naar het ziekenhuis voor de bloedname, ik ga tegen 7u omdat ik normaal gezien om 7u15 begin te werken. Daarna snel door naar het werk (opnieuw 45min in de auto). De overuren hiervoor had ik in de vorige weken reeds bijeen gewerkt. Na het werk opnieuw direct door naar de gynaecoloog (opnieuw 30 à 45min rijden van mijn werk). En dan s avond soms meer dan 1u15 erover doen om thuis te geraken door de drukke spits
Na 4 controles gisteren dan ook te horen gekregen dat er een fout gemaakt werd in het labo omdat mijn bloedresultaten niet overeenkwamen met de echo. Vandaag wel nog eens de volledige rim-ram en we blijven hopen dat we uiteindelijk tot een pick-up kunnen komen.
Gisteren had ik een emo-moment in de auto, kon mijn tranen niet tegenhouden. Waarom moet het zo moeilijk zijn, terwijl er rond ons een ware babyboom is

In vorige cyclussen KID met clomid had ik steeds een goeie stimulatie met een normale dosis. Telkens 2 grote follikels, elke kant 1. En een paar kleintjes. Nu met Menopur valt het resultaat wat tegen. Een stuk of 5 follikels langs 1 kant, voor de rest niets te zien. Ik maak me nu wat zorgen of we wel een goede bevruchting zullen hebben en de mogelijkheid om een poging te doen, aangezien ze ons vertelden van een sterke afvalrace... Ik hoop nu dat we toch 1-tje zullen hebben die het goed doet, zodat we dit allemaal niet voor niets hebben moeten doen, maar hou het ramp-scenario in mijn achterhoofd

[WeHope]

babrah10: veel succes, hopelijk vandaag een goede terugplaatsing.

Jido: ik heb ook bijna altijd Menopur gebruikt, had vaak ook maar een 5 a 6 eicellen, maar er kwamen wel steeds top dag 5 en 6 embryo’s uit en cryo’s die de ontdooiing overleefden. Dus ik duim voor jouw. Bij onze icsi 4 (eerste poging Jette) hadden we maar 3 eicellen waaruit embryo’s van veel mindere kwaliteit zijn ontstaan, hier heb ik Ovaleap moeten gebruiken.
Wij zijn nu overgestapt naar uz gent en daar gaan ze ook terug Menopur gebruiken.

Veel succes iedereen

[Jido]

WeHope: dank u wel voor de bemoedigende woorden. Ik ben blij te horen dat het toch misschien wel goed kan zijn. Ik hoop daarop.

Daarnet wel verwarrend nieuws gehad. Mijn bloedwaarden zijn niet goed. Oestrogeen-niveau is gezakt en staat ook niet echt hoog. Het staat nu weer hetzelfde als 3 dagen geleden, maar toch zien ze 6 follikels en is er zaterdag pick-up gepland. Ik heb nog niet echt ervaring, maar vrees dat de waarden aangeven dat er niet veel (rijpe) eicellen zijn
Iemand hier ervaring mee?

[Deborah88]

Gisteren op controle geweest en blijkbaar had ik al 18 grote follikels en 4 kleintjes.
Dus werd me aangeraden om nog 2 dagen door te gaan met mijn spuitjes.
In de namiddag kreeg ik dan telefoon om nog maar 1 dag door te gaan en vandaag weer een bn te laten doen.
Toch allemaal spannend hoor. De pick-up mag komen zenne want voel ze bij elke beweging zitten.

[jillvdw]

Na een endometriose chirurgie te ondergaan
In maart zijn we in mei begonnen in het UZ Leuven met de icsci behandeling. De eerste hormonen stimulatie leverden een totaal van 2 rijpe eicellen op die beide werden Bevrucht. Helaas kwam bij een eerste poging mijn
Menstruatie al door na 14dagen. En nog minder leuk was dat het cryootje de ontdooifase niet heeft overleefd. 2 keer emotioneel een serieuze emotionele klap. Intussen afgelopen maandag een 2de pick-up laten uitvoeren met als resultaat 4 eicellen waarvan, hopelijk, morgen eentje zal teruggeplaatst worden.

Het moeilijkste aan heel het proces vind ik om nieuwe tegenslagen te verwerken, de combinatie met je werksituatie en ‘het proberen er niet aan te denken’. Helaas sta ik er mee op en ga ik er mee slapen. Na een terugplaatsing probeer je dat embrootje al te ‘beschermen’. Op dit moment heel
Tevreden van de vroedvrouwen, verpleegkundige en anesthesisten binnen het UZ Leuven. Stuk voor stuk zijn ze enorm behulpzaam en lief. Ik kan er voor al mijn vragen altijd bij terecht. Voor pick-up en terugplaatsing had ik initieel de dokter (dr peeraer) zelf verwacht maar tot nu toe steeds een andere arts-assistent hiervoor gehad. Alleszinds ook hiervan niet te klagen maar je hoopt toch graag een vertrouwd gezicht te zien Voor deze ingrepen.

In het begin dacht ik dat heel proces me veel beter mee viel als ik me had ingebeeld op voorhand. Maar intussen wordt het, vooral psychologisch, toch een zware weg.

Aan iedereen die in hetzelfde schuitje zit, veel goede moed en succes gewenst!

Vele groetjes

Hey Babrah10,

jouw reactie hier doet me wat denken aan mijn eigen gevoel op dit moment.
Alhoewel wij nog maar bezig zijn met de hormoonbehandeling voor de eerste ICSI dacht ikzelf ook dat ik sterker stond (vooral emotioneel). Het blijkt een komen en gaan van verschillende emoties: hoop, verwachtingen, verdriet en ontgoochelingen... Gisteren bedacht ik me in de auto, in de zoveelste file deze week na een gynaecoloog-bezoek dat er op geen enkele manier aan mensen in onze situatie gedacht wordt op het werkveld. We moeten het maar zien te combineren.
Ik moet s morgens een halfuur naar het ziekenhuis voor de bloedname, ik ga tegen 7u omdat ik normaal gezien om 7u15 begin te werken. Daarna snel door naar het werk (opnieuw 45min in de auto). De overuren hiervoor had ik in de vorige weken reeds bijeen gewerkt. Na het werk opnieuw direct door naar de gynaecoloog (opnieuw 30 à 45min rijden van mijn werk). En dan s avond soms meer dan 1u15 erover doen om thuis te geraken door de drukke spits
Na 4 controles gisteren dan ook te horen gekregen dat er een fout gemaakt werd in het labo omdat mijn bloedresultaten niet overeenkwamen met de echo. Vandaag wel nog eens de volledige rim-ram en we blijven hopen dat we uiteindelijk tot een pick-up kunnen komen.
Gisteren had ik een emo-moment in de auto, kon mijn tranen niet tegenhouden. Waarom moet het zo moeilijk zijn, terwijl er rond ons een ware babyboom is

In vorige cyclussen KID met clomid had ik steeds een goeie stimulatie met een normale dosis. Telkens 2 grote follikels, elke kant 1. En een paar kleintjes. Nu met Menopur valt het resultaat wat tegen. Een stuk of 5 follikels langs 1 kant, voor de rest niets te zien. Ik maak me nu wat zorgen of we wel een goede bevruchting zullen hebben en de mogelijkheid om een poging te doen, aangezien ze ons vertelden van een sterke afvalrace... Ik hoop nu dat we toch 1-tje zullen hebben die het goed doet, zodat we dit allemaal niet voor niets hebben moeten doen, maar hou het ramp-scenario in mijn achterhoofd

Hey Jido,

Laat die emo-momenten ook maar toe - ieder van ons begrijpt wat je bedoelt! Je kan je tranen soms gewoon niet tegen houden en eigenlijk lucht het ook wel eens op om je masker af te zetten en verdriet toe te laten. Toen ik het nieuws vernam dat de eerste poging werd stopgezet via telefoon, was ik ook op het werk - al een geluk zat ik dat op dat moment helemaal alleen in een bureau'tje achter men laptop. Ik dacht bij mezelf: ach, het komt wel goed, spijtig maar volgende keer beter maar dit duurde slechts een kleine seconde en ik voelde de tranen en immens verdriet opkomen... ik ben gevlucht naar het toilet waar ik mezelf voor meer als één uur verstopt heb en heel hard gehuild heb. Ik kon het toen gewoon niet tegenhouden en de tranen moesten eruit.

Ik begrijp dat je een rampscenario achterwege houdt voor deze poging maar ik duim alvast dat je toch positief nieuws verkrijgt om een pick-up te laten doorgaan!

Kop op, laten we allen samen zelf voor die babyboom gaan zou ik zeggen, we geraken er wel en steun zal je hier altijd vinden!

Ikzelf begin nu terug aan een nieuwe eerste poging - morgen eerste controle van bloed&echo en beginnen met de nieuwe hormonenkuur.

Ik duim voor iedereen, mezelf inclusief uiteraard

[jillvdw]

Van de 5 eicellen, 3 bevrucht. Allemaal van prima kwaliteit. Ze hebben 1 teruggeplaatst, 16-cellig op dag 3. Embryoloog zei hier niet meer over, dan ze alle 3 prima waren. Maar ik vind da precies veel!? Niet? Is dat een goed of slecht teken? 10/9 BN , spannend zeg!

Idd zeer spannend MomSoon maar ik vind dit alvast precies als een mooi resultaat klinken
Heel veel succes alvast en hopelijk snel 10/9 voor jou!

[jillvdw]

Gisteren op controle geweest en blijkbaar had ik al 18 grote follikels en 4 kleintjes.
Dus werd me aangeraden om nog 2 dagen door te gaan met mijn spuitjes.
In de namiddag kreeg ik dan telefoon om nog maar 1 dag door te gaan en vandaag weer een bn te laten doen.
Toch allemaal spannend hoor. De pick-up mag komen zenne want voel ze bij elke beweging zitten.

Heel veel succes Deborah88! 18 follikels is een zeer mooi resultaat wsch en hopelijk een top pick-up!

[MomSoon]

Gisteren op controle geweest en blijkbaar had ik al 18 grote follikels en 4 kleintjes.
Dus werd me aangeraden om nog 2 dagen door te gaan met mijn spuitjes.
In de namiddag kreeg ik dan telefoon om nog maar 1 dag door te gaan en vandaag weer een bn te laten doen.
Toch allemaal spannend hoor. De pick-up mag komen zenne want voel ze bij elke beweging zitten.

Wow dat zijn er veel. Superveel succes hoor. Hopelijk een vruchtvolle pickup met niet al te veel pijn.
en dan een goeie bevruchting, en dan goeie deling en dan goeie terugplaatsing en dan goeie innesteling en dan..

Stap per stap dus, met elke stap die goed verloopt is het weeral een stapje dichter bij een zwangerschap.
Succes!

[Lotusje0506]

Van emo-momentjes weten we alles af, denk dat dat ook meer dan normaal is als je bemerkt wat we allemaal door moeten. Dus laat ze zeker toe want erna voel je jou veel beter!

Hier vandaag ook een klein hartje... vorig jaar op exact deze moment het hartje van onze dochter gehoord.
Blijft een moeilijke dag... wil nog niet denken aan hoe ik me dinsdag zal voelen, 4 september, wanneer ze ons vertelden dat ze geen hartje konden vinden..
Maar we komen hier allemaal door, een voor een.

& op een bepaald moment zullen we beseffen waarvoor we al deze pijn en verdriet hebben doorgemaakt. Laat ons hopen dat ieder van ons ook binnenkort goed nieuws mag ontvangen en wie weet kijken we volgend jaar al met een volledig ander beeld op dit jaar terug.

Alvast een fijn weekend allemaal!
Wij gaan dit weekend naar Disneyland om onze gedachten wat te verzetten xxx

[Jido]

Na een endometriose chirurgie te ondergaan
In maart zijn we in mei begonnen in het UZ Leuven met de icsci behandeling. De eerste hormonen stimulatie leverden een totaal van 2 rijpe eicellen op die beide werden Bevrucht. Helaas kwam bij een eerste poging mijn
Menstruatie al door na 14dagen. En nog minder leuk was dat het cryootje de ontdooifase niet heeft overleefd. 2 keer emotioneel een serieuze emotionele klap. Intussen afgelopen maandag een 2de pick-up laten uitvoeren met als resultaat 4 eicellen waarvan, hopelijk, morgen eentje zal teruggeplaatst worden.

Het moeilijkste aan heel het proces vind ik om nieuwe tegenslagen te verwerken, de combinatie met je werksituatie en ‘het proberen er niet aan te denken’. Helaas sta ik er mee op en ga ik er mee slapen. Na een terugplaatsing probeer je dat embrootje al te ‘beschermen’. Op dit moment heel
Tevreden van de vroedvrouwen, verpleegkundige en anesthesisten binnen het UZ Leuven. Stuk voor stuk zijn ze enorm behulpzaam en lief. Ik kan er voor al mijn vragen altijd bij terecht. Voor pick-up en terugplaatsing had ik initieel de dokter (dr peeraer) zelf verwacht maar tot nu toe steeds een andere arts-assistent hiervoor gehad. Alleszinds ook hiervan niet te klagen maar je hoopt toch graag een vertrouwd gezicht te zien Voor deze ingrepen.

In het begin dacht ik dat heel proces me veel beter mee viel als ik me had ingebeeld op voorhand. Maar intussen wordt het, vooral psychologisch, toch een zware weg.

Aan iedereen die in hetzelfde schuitje zit, veel goede moed en succes gewenst!

Vele groetjes

Hey Babrah10,

jouw reactie hier doet me wat denken aan mijn eigen gevoel op dit moment.
Alhoewel wij nog maar bezig zijn met de hormoonbehandeling voor de eerste ICSI dacht ikzelf ook dat ik sterker stond (vooral emotioneel). Het blijkt een komen en gaan van verschillende emoties: hoop, verwachtingen, verdriet en ontgoochelingen... Gisteren bedacht ik me in de auto, in de zoveelste file deze week na een gynaecoloog-bezoek dat er op geen enkele manier aan mensen in onze situatie gedacht wordt op het werkveld. We moeten het maar zien te combineren.
Ik moet s morgens een halfuur naar het ziekenhuis voor de bloedname, ik ga tegen 7u omdat ik normaal gezien om 7u15 begin te werken. Daarna snel door naar het werk (opnieuw 45min in de auto). De overuren hiervoor had ik in de vorige weken reeds bijeen gewerkt. Na het werk opnieuw direct door naar de gynaecoloog (opnieuw 30 à 45min rijden van mijn werk). En dan s avond soms meer dan 1u15 erover doen om thuis te geraken door de drukke spits
Na 4 controles gisteren dan ook te horen gekregen dat er een fout gemaakt werd in het labo omdat mijn bloedresultaten niet overeenkwamen met de echo. Vandaag wel nog eens de volledige rim-ram en we blijven hopen dat we uiteindelijk tot een pick-up kunnen komen.
Gisteren had ik een emo-moment in de auto, kon mijn tranen niet tegenhouden. Waarom moet het zo moeilijk zijn, terwijl er rond ons een ware babyboom is

In vorige cyclussen KID met clomid had ik steeds een goeie stimulatie met een normale dosis. Telkens 2 grote follikels, elke kant 1. En een paar kleintjes. Nu met Menopur valt het resultaat wat tegen. Een stuk of 5 follikels langs 1 kant, voor de rest niets te zien. Ik maak me nu wat zorgen of we wel een goede bevruchting zullen hebben en de mogelijkheid om een poging te doen, aangezien ze ons vertelden van een sterke afvalrace... Ik hoop nu dat we toch 1-tje zullen hebben die het goed doet, zodat we dit allemaal niet voor niets hebben moeten doen, maar hou het ramp-scenario in mijn achterhoofd

Hey Jido,

Laat die emo-momenten ook maar toe - ieder van ons begrijpt wat je bedoelt! Je kan je tranen soms gewoon niet tegen houden en eigenlijk lucht het ook wel eens op om je masker af te zetten en verdriet toe te laten. Toen ik het nieuws vernam dat de eerste poging werd stopgezet via telefoon, was ik ook op het werk - al een geluk zat ik dat op dat moment helemaal alleen in een bureau'tje achter men laptop. Ik dacht bij mezelf: ach, het komt wel goed, spijtig maar volgende keer beter maar dit duurde slechts een kleine seconde en ik voelde de tranen en immens verdriet opkomen... ik ben gevlucht naar het toilet waar ik mezelf voor meer als één uur verstopt heb en heel hard gehuild heb. Ik kon het toen gewoon niet tegenhouden en de tranen moesten eruit.

Ik begrijp dat je een rampscenario achterwege houdt voor deze poging maar ik duim alvast dat je toch positief nieuws verkrijgt om een pick-up te laten doorgaan!

Kop op, laten we allen samen zelf voor die babyboom gaan zou ik zeggen, we geraken er wel en steun zal je hier altijd vinden!

Ikzelf begin nu terug aan een nieuwe eerste poging - morgen eerste controle van bloed&echo en beginnen met de nieuwe hormonenkuur.

Ik duim voor iedereen, mezelf inclusief uiteraard

We zitten inderdaad allemaal in hetzelfde schuitje. Ik merk wel dat ik, vooral op die momenten, wel heel veel aan het forum hier heb. Eens ongeremd kunnen praten en dan merken dat jullie het hier allemaal wel begrijpen. Het doet deugd.

Morgen eerste keer pick-up. Super spannend allemaal...

Mijn duimen staan ook omhoog voor iedereen!