Vandaag slaagde één van mijn zwangere (!!!) collega's er in om doodleuk te beweren dat zij dat zwanger zijn maar niks vond. (t is haar 3de zwangerschap). Al dat dik zijn en vanalles niet meer kunnen doen....
Ik zit niet aan hetzelfde bureau, maar had wel alles verstaan. Ben rechtgestaan, heb zonder iets te zeggen onze bureau verlaten en heb de deur iets harder toegeslagen. Ik denk dat ze het toen wel doorhad.... Ik begrijp niet dat je een zwangerschap zo weinig naar waarde kan achten !
Ik wou dit maar even kwijt ! t is misschien een stom verhaal, maar ik wou het toch even kwijt.
Voor de rest probeer het hele IVF-gedoe even van mij af te zetten. Ik voel ondertussen dat het soms een beetje veel wordt. Ik denk dat ik soms niet meer te genieten ben. Amaai mijn echtgenoot

.
Hier eens stoom aflaten, kan al goed doen.
Dank voor jullie luisterende oor
Kusjes
Tiny