ICSI-clubje

[Jido]

Dag Dames

Dikke merci om aan mij te denken vandaag.

Echo zag er ok uit maar ze vond de afscheiding en de krampen, die ze daar zelfs gezien heeft, ook verontrustend. Ze denkt dat het bloedverlies niet van de utro komt, gezien het gepaard gaat met menstruatiepijn.

Twee pistes: het zit goed en ze kan niet achterhalen vanwaar de krampen en verlies komen oftewel moeten we nog voorzichtig zijn en zit er iets niet goed, maar gezien het vrij recent is kan ze dat ook niet constateren.

Normaal gezien moet je na deze echo niet meer terug naar het fertiliteitsziekenhuis, maar ze zegt dat ze dat nu niet kunnen maken m.o.o. mijn miskraam-verleden. Ik moet donderdag terug. Arts was zeer realistisch, ze zei dat de echo nog erger kon, dus dat al goed nieuws is, maar dat ze anderzijds ook hard gaat duimen dat het hierna ook goed gaat groeien. Ze was zo meelevend toen de tranen vloeiden.

Hey Imera

Ik duim verder voor jou dat het goed mag gaan en dat je snel van die krampen verlost mag zijn en kan gaan genieten van een goeie zwangerschap!!

[Jido]

Hoi hoi iedereen

Heb al heel wat berichtjes gelezen ter informatie want wij beginnen voor de eerste keer aan een icsi traject sinds we in januari 2018 gestart zijn met onze kinderwens. Wat ik wel nergens lees is precies hoe jullie die stress met het werk combineren? Ik heb gisteren nogal een breakdown gehad en ben 3 dagen thuis in 'ziekte'. En ik moet er nog aan beginnen... Als ik dan denk aan alle dagen dat ik wss nog thuis zal moeten blijven... Is dat bij jullie ook zo dat jullie soms thuis zijn omdat het gewoon 'niet gaat'?

Heel veel groetjes en heel veel succes met jullie kinderwens! Ik wens jullie allemaal het beste toe!

Hey Stresskiekje

Veel succes met alles en hopelijk snel een positief resultaat voor jou!
Ikzelf heb het hier aan enkele goeie collega's verteld en ook aan mijn baas (was wel met een klein hartje, maar die was zeer begripvol). Ik kan het hier goed regelen door wat overuren te doen in kalme behandelperiodes en die dan op te nemen als ik vaak naar het ziekenhuis moet voor echo, bloedafnames, terugplaatsing, enz.
Tijdens de inseminaties had ik het allemaal verzwegen, maar het begon toch te zwaar door te wegen om telkens excuses te verzinnen dus dan maar de korte pijn en het verteld aan de mensen die ertoe doen
Voelt stukken beter!

[Stresskiekje92]

Hoi hoi iedereen

Heb al heel wat berichtjes gelezen ter informatie want wij beginnen voor de eerste keer aan een icsi traject sinds we in januari 2018 gestart zijn met onze kinderwens. Wat ik wel nergens lees is precies hoe jullie die stress met het werk combineren? Ik heb gisteren nogal een breakdown gehad en ben 3 dagen thuis in 'ziekte'. En ik moet er nog aan beginnen... Als ik dan denk aan alle dagen dat ik wss nog thuis zal moeten blijven... Is dat bij jullie ook zo dat jullie soms thuis zijn omdat het gewoon 'niet gaat'?

Heel veel groetjes en heel veel succes met jullie kinderwens! Ik wens jullie allemaal het beste toe!

Succes met de opstart, hopelijk heb je snel resultaat! Tijdens het traject zelf ben ik niet thuisgebleven, ik zat wel soms met mijn gedachten ‘elders’ toen ik aan het werk was. Zeker tijdens de wachtweken. Toen het Misliep de tweede keer, ben ik wel enkele dagen thuisgebleven. En dan ging het niet om het fysieke, maar eerder omdat ik droef was.

Hoi Imera

Bedankt voor je reactie! Ik zie dat je ook al een behoorlijk traject achter de rug hebt. Dat is echt wel te begrijpen dat je dan enkele dagen thuisblijft, fysiek valt het allemaal niet te tippen aan het emotionele denk ik. Heel veel courage! Ik denk dat het van mij vooral is door het onbekende en het lange wachten tegen dat er iets gebeurde en nu schiet alles in een stroomversnelling, morgen startecho, en kan ik het even niet meer plaatsen wat er gebeurt. Heb het deze week laten weten aan mijn collega's, heb er maar 3 en ze waren heel begripvol. Mijn partner is niet zo voor het rondvertellen jammer genoeg. Hij heeft voldoende aan er met mij over spreken, terwijl ik liever heb dat er meer mensen dat rond ons weten zodat ze stoppen met ons te vragen wanneer we aan kinderen zullen beginnen --'. 't Is een afweging maar heeft al voor veel onnodige discussie gezorgd hier.

[Stresskiekje92]

Hoi hoi iedereen

Heb al heel wat berichtjes gelezen ter informatie want wij beginnen voor de eerste keer aan een icsi traject sinds we in januari 2018 gestart zijn met onze kinderwens. Wat ik wel nergens lees is precies hoe jullie die stress met het werk combineren? Ik heb gisteren nogal een breakdown gehad en ben 3 dagen thuis in 'ziekte'. En ik moet er nog aan beginnen... Als ik dan denk aan alle dagen dat ik wss nog thuis zal moeten blijven... Is dat bij jullie ook zo dat jullie soms thuis zijn omdat het gewoon 'niet gaat'?

Heel veel groetjes en heel veel succes met jullie kinderwens! Ik wens jullie allemaal het beste toe!

Hey Stresskiekje

Veel succes met alles en hopelijk snel een positief resultaat voor jou!
Ikzelf heb het hier aan enkele goeie collega's verteld en ook aan mijn baas (was wel met een klein hartje, maar die was zeer begripvol). Ik kan het hier goed regelen door wat overuren te doen in kalme behandelperiodes en die dan op te nemen als ik vaak naar het ziekenhuis moet voor echo, bloedafnames, terugplaatsing, enz.
Tijdens de inseminaties had ik het allemaal verzwegen, maar het begon toch te zwaar door te wegen om telkens excuses te verzinnen dus dan maar de korte pijn en het verteld aan de mensen die ertoe doen
Voelt stukken beter!

Hey Jido! Bedankt voor je reactie! 't Is echt interessant om te lezen hoe andere mensen het leven tijdens zo'n behandeling beleven! Mijn collega's weten er nu ook van en daar ben ik echt blij om! Wel super dat je het op die manier wat kan regelen! Ik heb wel wat verlof opgespaard omdat ik wist wat er aan zat te komen .

[Stresskiekje92]

Hoi hoi iedereen

Heb al heel wat berichtjes gelezen ter informatie want wij beginnen voor de eerste keer aan een icsi traject sinds we in januari 2018 gestart zijn met onze kinderwens. Wat ik wel nergens lees is precies hoe jullie die stress met het werk combineren? Ik heb gisteren nogal een breakdown gehad en ben 3 dagen thuis in 'ziekte'. En ik moet er nog aan beginnen... Als ik dan denk aan alle dagen dat ik wss nog thuis zal moeten blijven... Is dat bij jullie ook zo dat jullie soms thuis zijn omdat het gewoon 'niet gaat'?

Heel veel groetjes en heel veel succes met jullie kinderwens! Ik wens jullie allemaal het beste toe!

Hoi stresskiekje,

Ik heb op het werk wel wat mensen in vertrouwen genomen over het hele proces. Ik werk in het volwassenonderwijs en zo had ik wat lieve collega's die me af en toe wel eens wilden vervangen als mijn afspraak in het ziekenhuis te laat was 's ochtends en ik heb heel begripvolle directie, dat doet al veel...
Verder ben ik enkel na de pick-up een paar dagen thuis en één keertje wat langer moeten rusten door overstimulatie. Ik vind het op dit moment verder wel te combineren, maar er is niemand die je niet zal begrijpen als je af en toe een off-day hebt!

Veel succes en ik hoop dat het allemaal vlot verloopt!

Hoi Sannedv!

Merci voor je reactie! Dat is wel super dat je zo op je collega's kan rekenen! Ik heb het hen deze week ook verteld en ze zijn ook heel begripvol. Ik werk in een shop met een klein kader en dat maakt het natuurlijk iets moeilijker maar ik weet wel dat ik op hen kan rekenen en dat is al veel! Ja die pick up is naar t schijnt wel pijnlijk en wel nodig dat je even rust? Morgen startecho dus zal het binnenkort zelf ondervinden . Oei overstimulatie, dat is wel minder he, de dokters zeiden zelf al dat dat heel lastig is.

[Stresskiekje92]

Hoi hoi iedereen

Heb al heel wat berichtjes gelezen ter informatie want wij beginnen voor de eerste keer aan een icsi traject sinds we in januari 2018 gestart zijn met onze kinderwens. Wat ik wel nergens lees is precies hoe jullie die stress met het werk combineren? Ik heb gisteren nogal een breakdown gehad en ben 3 dagen thuis in 'ziekte'. En ik moet er nog aan beginnen... Als ik dan denk aan alle dagen dat ik wss nog thuis zal moeten blijven... Is dat bij jullie ook zo dat jullie soms thuis zijn omdat het gewoon 'niet gaat'?

Heel veel groetjes en heel veel succes met jullie kinderwens! Ik wens jullie allemaal het beste toe!

Hoi stresskiekje,

Ik heb op het werk wel wat mensen in vertrouwen genomen over het hele proces. Ik werk in het volwassenonderwijs en zo had ik wat lieve collega's die me af en toe wel eens wilden vervangen als mijn afspraak in het ziekenhuis te laat was 's ochtends en ik heb heel begripvolle directie, dat doet al veel...
Verder ben ik enkel na de pick-up een paar dagen thuis en één keertje wat langer moeten rusten door overstimulatie. Ik vind het op dit moment verder wel te combineren, maar er is niemand die je niet zal begrijpen als je af en toe een off-day hebt!

Veel succes en ik hoop dat het allemaal vlot verloopt!

Sannedv

Als ik het juist heb, zijn het voor jou nu ook heel spannende dagen?? Ik duim met je mee!! !!

[Imera]

Hoi hoi iedereen

Heb al heel wat berichtjes gelezen ter informatie want wij beginnen voor de eerste keer aan een icsi traject sinds we in januari 2018 gestart zijn met onze kinderwens. Wat ik wel nergens lees is precies hoe jullie die stress met het werk combineren? Ik heb gisteren nogal een breakdown gehad en ben 3 dagen thuis in 'ziekte'. En ik moet er nog aan beginnen... Als ik dan denk aan alle dagen dat ik wss nog thuis zal moeten blijven... Is dat bij jullie ook zo dat jullie soms thuis zijn omdat het gewoon 'niet gaat'?

Heel veel groetjes en heel veel succes met jullie kinderwens! Ik wens jullie allemaal het beste toe!

Succes met de opstart, hopelijk heb je snel resultaat! Tijdens het traject zelf ben ik niet thuisgebleven, ik zat wel soms met mijn gedachten ‘elders’ toen ik aan het werk was. Zeker tijdens de wachtweken. Toen het Misliep de tweede keer, ben ik wel enkele dagen thuisgebleven. En dan ging het niet om het fysieke, maar eerder omdat ik droef was.

Hoi Imera

Bedankt voor je reactie! Ik zie dat je ook al een behoorlijk traject achter de rug hebt. Dat is echt wel te begrijpen dat je dan enkele dagen thuisblijft, fysiek valt het allemaal niet te tippen aan het emotionele denk ik. Heel veel courage! Ik denk dat het van mij vooral is door het onbekende en het lange wachten tegen dat er iets gebeurde en nu schiet alles in een stroomversnelling, morgen startecho, en kan ik het even niet meer plaatsen wat er gebeurt. Heb het deze week laten weten aan mijn collega's, heb er maar 3 en ze waren heel begripvol. Mijn partner is niet zo voor het rondvertellen jammer genoeg. Hij heeft voldoende aan er met mij over spreken, terwijl ik liever heb dat er meer mensen dat rond ons weten zodat ze stoppen met ons te vragen wanneer we aan kinderen zullen beginnen --'. 't Is een afweging maar heeft al voor veel onnodige discussie gezorgd hier.

Ik heb ook zeer begripvolle collega’s en een fijne manager die mij tijd en ruimte geven. En dat doet inderdaad veel!

Wat mijn partner betreft, die vertelt het ook aan niemand maar kan de vragen wel zeer goed afblokken. Als een curieuze gepensioneerde tante vraagt waarom we in godsnaam nog niet aan kinderen ‘beginnen’ dan is het antwoord: tante, als je zo graag kinderen ziet, is het nooit te laat om er zelf nog eentje te maken (lekker gezellig want ik sta er dan naast), je hoeft echt niet op ons te wachten : )

[wens2020]

Tijdens IUI zei ik niks op het werk. Vanaf IVF begon moest ik het iedereen wel zeggen op het werk. Buiten het werk weet bijna niemand het.
Ik krijg gelukkig elk moment van afwezigheid (en dit zijn er na 5 IVF/ICSI heeeeel erg veel) betaald. Ik schrik ervan dat sommige van jullie hier overuren voor moeten maken?

[Jido]

Enkel de pick-up zelf krijg ik betaald van het werk, omdat dit een dag afwezigheid is met doktersattest.
Het doktersattest dat ik krijg voor een TP telt niet om de uren betaald te krijgen, daar moet ik overuren voor gebruiken. Idem voor de echo's en bloedafnames.
Ik vind het ook wel jammer dat er daar nog niet meer wetgeving rond is, zou het gemakkelijker maken

[wens2020]

Ik begrijp het nu.
Ik heb voor losse dagen en uren geen attestje nodig.
Pas bij 2 dagen na elkaar moet dat bij ons. Al een geluk.
Dit is toch niet vol te houden anders als je jaren bezig bent?

[Jido]

Het is zeker en vast vervelend, maar in vele gevallen de realiteit dus we kunnen niet anders...

[Yvonne1983]

..

[jillvdw]

Mijn baas, personeelsdienst en één collegaa'tje weten van ons traject - ook hier is er heel veel begrip.
En dat is toch best aangenaam

In het begin gaf ik enkel de doktersattesten door van de PU en van de TP.
Voor de controles van bloed, echo en vervolgafspraken, ging dit gewoon van mijn overuren indien nodig.
Tijdens deze afspraken kan je ook een aanwezigheidsbewijs krijgen in het ziekenhuis (Jette).
Ik had dit eens bezorgd aan onze personeelsdienst als bewijs omdat ik toch wel veel later was beginnen werken als gepland en sindsdien aanvaard mijn werk deze aanwezigheidsbriefjes van Jette en gaat het niet meer van mijn overuren af.

Ik heb me alleen 'ziek' laten schrijven toen ik de miskraam had omdat het toen gewoon echt niet ging om te gaan werken (op het emotionele gebied dan).

[jillvdw]

Dag Dames

Dikke merci om aan mij te denken vandaag.

Echo zag er ok uit maar ze vond de afscheiding en de krampen, die ze daar zelfs gezien heeft, ook verontrustend. Ze denkt dat het bloedverlies niet van de utro komt, gezien het gepaard gaat met menstruatiepijn.

Twee pistes: het zit goed en ze kan niet achterhalen vanwaar de krampen en verlies komen oftewel moeten we nog voorzichtig zijn en zit er iets niet goed, maar gezien het vrij recent is kan ze dat ook niet constateren.

Normaal gezien moet je na deze echo niet meer terug naar het fertiliteitsziekenhuis, maar ze zegt dat ze dat nu niet kunnen maken m.o.o. mijn miskraam-verleden. Ik moet donderdag terug. Arts was zeer realistisch, ze zei dat de echo nog erger kon, dus dat al goed nieuws is, maar dat ze anderzijds ook hard gaat duimen dat het hierna ook goed gaat groeien. Ze was zo meelevend toen de tranen vloeiden.

Ik duim ook mee dat het gewoon verder prima mag verlopen.... hoe was de extra controle vandaag?

[Monikyra]

Dikke knuffel!

Dank je! <3