En Laura, jij beter nieuws ? Klinken toch als goede signalen..
Ik zelf zit er beetje doorheen merk ik. De hele corona toestand maakt dat we m'n papa niet kunnen helpen in zijn behandeling die vandaag start. We mogen niet mee naar het ziekenhuis, zelfs niet bezoeken als hij na de operatie 10 dagen opgenomen moet blijven. Voel me heel machteloos. Ben zonet z'n boodschappen gaan brengen, aan de poort afgezet en hij mag ze nemen als ik weggereden ben. Onwerkelijke tijden. Had liever elke dag bij hem geweest nu, het is al zwaar genoeg.. Ik voel me echt futloos en down, ik hoop niet eens erop dat deze inseminatie gelukt zou zijn, alles zit toch tegen precies..
Ik besef hoe pessimistisch ik klink en wil hier niet de sfeer verzieken maar het is even de zwarte bril die ik op heb. Zit ook al van vrijdag thuis vh werk. Een paar uur per dag is gevuld met online werken en even de hond uitlaten maar de rest is piekeren en geen blijf met mezelf weten. En dan te bedenken dat we nog een maand vd piek vh virus afzitten? Mijn vriend is overbezorgd dat iemand me zou besmetten en het eventuele vruchtje zou laten verliezen, wat ik snap, maar ook dat werkt langzaam op m'n zenuwen..

, Dokter Coetsier is super lief en goed. Nu terug in Sint Lucas voor tweede baby, vorige maand terug gestart met clomid maar mislukte iui. ( 6 maart mijn tweede iui ) dus morgen mag ik testen om te zien dat ik zwanger ben of niet. Maar niet bij hem deze keer, ze zijn met 3 dokters. Veel succes iedereen

Het is zowiezo al hard en nu je elkaar niet mag zien maakt dat het er allemaal nie makkelijker op.
Dat doet me echt goed!! Heb me de laatste dagen weer wat bij elkaar gekrabbeld. Ik zit thuis en mn vriend ook vanwege corona, had eerst wat schrik dat 24/7 op elkaars lip zitten in deze stressvolle tijden nog meer vuurwerk zou geven
Maar gelukkig trekken we ons goed op aan elkaar. Veel wandelen, vd zon genieten, afleiding zoeken.. Voel me wel weer wat rustiger, positiever en slaap weer beter.
4 dagen negatieve test had dus spannend 