Vandaag terug gaan werken, viel best wel mee, tot ik rond 15u mega koppijn kreeg, maar thuisgekomen eventjes gerust en 2 glazen cola gedronken, en dat heeft precies wel wat geholpen (ik weet het, cola is ni goed, maar het hielp wel

)
In ieder geval, na het werk toch maar eventjes bij prémaman binnengesprongen en een schattig zacht-oranje pyamaatje gekocht voor bij de collectie
Het maakt het toch weer zoveel "echter"
Hebben jullie dat eigenlijk ook, dat je het precies nog atlijd niet kan geloven? Ik kan wel al dingen kopen en zo, daarvan heb ik niet echt schrik, maar het blijft zo irreëel soms. Toen we van de 12-weken echo kwamen, zei ik tegen mijn man: stel je voor dat het gewoon allemaal goed komt. En mijne man bekeek mij zo van, wa voor rare zijt gij, tuurlijk komt alles goed. Maar voor mij was dat zo echt een nieuwe gedachte. Ik heb zolang (allez, 2 jaar is nu niet zo lang, maar toch) gedacht dat het ons niet gegund was, dat het nu moeilijk te geloven is soms.
Véro
xx