START IVF JULI

[beldes]

merci aan iedereen voor de steun!
ik besef dat ik heel veel geluk heb dat ik nog voor de dichtzetting deze kans krijg...
cijfers gaan naar beneden...
nog even volhouden en we kunnen er allemaal terug tegenaan. heb goede hoop dat in januari het weer gaat opstarten.
ik ben niet bijgelovig maar ben echt in een fase gekomen dat het weten dat mensen kaarsjes doen branden en denken en hopen met u me echt warm gevoel vanbinnen geeft.

jeetje die topic page met foute opmerkingen... zo erg zeg..

[Pindanootje]

@Minosh, wat ontzettend lief is dit, die kaarsjes voor Jette, je bent een schat <3 Ik geloof absoluut dat zoveel goede vibes ons gaan helpen!!!
En hoe voel je jezelf intussen?

@Annie Omg die opmerkingen die je noemt zeg jezus... Ook van die geneesheer, iemand uit de zorg die zo kil is, zou niet mogen he. Ik heb dat ook gehad met een thuisverpleegkundige (kennis uit vriendenkring) die dan letterlijk elke keer als ze me zag zei "ja maar je moet dat gewoon loslaten, dat is alleen maar omdat je er zoveel mee bezig bent dat het niet lukt he, ik ken zoveel mensen die stopten met proberen en hup zwanger" dus dan kookte ik al vanbinnen, en dan werd zoiets nog bijgevallen door de rest soms zovan "ahja dat is waar ik ken ook zo iemand".
Ja ik ken ook verhalen van mensen die 60 jaar sigaretten paffen en niet aan longkanker doodgingen maar wil niet bepaald zeggen dat t daarom de norm is he. Kan me daar zo in opjagen! En het is zo verwijtend ook nog eens, alsof het onze eigen fout is dat t niet lukt 'want ja we laten het maar niet los he', dat ze eens een handleiding schrijven hoe dat moet dan...

@Elly, bij ons hebben we ' dit jaar ook iedereen verteld, ouders, broers, vrienden en vriendinnen, collega's.. Wou het eerst ook heel lang niet doen omdat ik wou wachten tot er goed nieuws kwam maar na tijdje werd t onhoudbaar en nu ben ik super blij dat iedereen t weet en meeleeft, die steun doet erg goed, en de vrienden waar je t mss van verwacht had en die totaal niet steunen, daarvan weet je ook meteen beter hoe de vork in de stil zit..

[ViTa]

@Annie Omg die opmerkingen die je noemt zeg jezus... Ook van die geneesheer, iemand uit de zorg die zo kil is, zou niet mogen he. Ik heb dat ook gehad met een thuisverpleegkundige (kennis uit vriendenkring) die dan letterlijk elke keer als ze me zag zei "ja maar je moet dat gewoon loslaten, dat is alleen maar omdat je er zoveel mee bezig bent dat het niet lukt he, ik ken zoveel mensen die stopten met proberen en hup zwanger" dus dan kookte ik al vanbinnen, en dan werd zoiets nog bijgevallen door de rest soms zovan "ahja dat is waar ik ken ook zo iemand".
Ja ik ken ook verhalen van mensen die 60 jaar sigaretten paffen en niet aan longkanker doodgingen maar wil niet bepaald zeggen dat t daarom de norm is he. Kan me daar zo in opjagen! En het is zo verwijtend ook nog eens, alsof het onze eigen fout is dat t niet lukt 'want ja we laten het maar niet los he', dat ze eens een handleiding schrijven hoe dat moet dan...

Awel, je beschrijft het goed. Ik had gisteren samen met mijn man een gesprek met een psycholoog. En het resultaat was dat ze me de hele tijd vertelde dat ik het me moest loslaten, inclusief mijn man. En idem met voorbeelden als ik ken een vrouw die jaren probeerden zwanger te worden, maar het dan opgegeven had, en op haar 40ste toch nog 2 kinderen gekregen heeft. Loslaten, loslaten, loslaten, ... Ik begon al aan mezelf te twijfelen en voelde me na het gesprek zo slecht. Maar met jullie reacties hier, voel het toch minder als 'verkeerd' aan.

[Minosh]

Loslaten is het hatelijkste woord dat een hulpverlener kan gebruiken. Ik ben zelf hulpverlener en ik gebruik dIit woord nooit. Je kan pas loslaten als je iets hebt geplaatst en aanvaard hebt dat het zo loopt. Dat vraagt tijd.

Vandaag terug echo, er waren er grote en kleintjes , ze wisten niet goed wanneer de pick up nu zou doorgaan. Ze gaan afhankelijk van mijn bloed beslissen. Afwachten op het telefoontje....

[ViTa]

Dat heb je goed verwoord Minosh!!

Goed dat je echo ok was. Hopelijk krijg je snel je pickup!!

Ik ben zo wat komen binnen vallen in jullie groepje hier, dus ik ken jullie verhalen niet. Maar ik duim mee voor jullie allemaal!

[Pindanootje]

Inderdaad Minosh. Loslaten is iets wat een mens pas doet als iets is verwerkt of als het probleem is opgelost of het doel bereikt. Zolang je met die vurige kinderwens zit en er keiveel moeite voor moet doen constant, is dat niet iets wat je 'loslaat'.. Wat moeten we dan doen, allemaal onze behandeling stoppen omdat "zodra je het opgeeft gebeurt t vanzelf"? Komaan wat een zever. Heb een enorme allergie aan zo'n mensen! Simpel voor hun om te zeggen omdat ze 't zelf niet moeten ondergaan..
Het zou anders zijn als een arts me zei Kijk mevrouw, er is 0% kans op een baby, dit zal u nooit overkomen. Dan moet je een rouwproces ingaan en het gaan verwerken en dan ooit laat je t idee misschien los ja. Maar op dat moment zitten we absoluut niet, we hebben allemaal juist hoop en daaraan moeten we vasthouden!

[Toeti]

Hoi hoi,

Ik ben al een tijdje het forum aan het volgen, maar dit is de eerste keer dat ik een bericht plaats.
Wij zijn gestopt met anticonceptie in maart 2019 en zijn in het traject gestapt in maart 2020. Altijd perfect regelmatige cyclus, perfecte zaadkwaliteit.
Ondertussen al 4 IUI achter de rug; in november heb ik een diagnostische laparoscopie en hysteroscopie gehad: perfect gezond verklaard (enkel nogal lange eileiders). Er is bij ons dus een "onverklaarde subfertiliteit". Momenteel in afwachting van opstart IVF in januari 2021 (eerst doen ze in ons centrum genetische testen) en momenteel bezig met IUI 5. Met het zicht op de start van IVF post ik al in deze groep .

Ik vind het momenteel heel moeilijk om met de onzekerheid en frustraties om te gaan, het doet dan ook veel deugd om op het forum veel gelijkaardige situaties/gevoelens te lezen. Ik hoop echt dat iedereen hier snel eindelijk eens goed nieuws mag horen.

Zoals ik al zei heb ik het moeilijk met het omgaan met frustraties, vooral dan ivm de zondvloed aan zwangerschappen in vriendenkringen en familie... In september ben ik echt "gecrasht" toen mijn schoonzus (de zus van mijn vriend, 4 jaar jonger) haar zwangerschap aankondigde. Zo uit het niets, had ik totaal niet zien aankomen.. Wij waren toen bezig met onze 4e IUI en dat heeft er toen als een bijl enorm ingehakt... Tot op vandaag kan ik hier nog altijd heel slecht mee om: kwaadheid, frustraties, verdriet... Kwaad omdat het bij hen zo ineens wel lukt; ik had zo hard verwacht dat wij het eerste kleinkind in de familie zouden hebben... Momenteel ook veel andere aankondigingen... Ik probeer sterk te blijven, maar de tank geraakt wat leeg...
Ik ben zelf ook huisarts, dus zit ook middenin de chaos van Corona; heel heftige werkmaanden achter de rug, heel lange en vermoeiende dagen... Snap echt niet hoe ik dit tot hiertoe al heb volgehouden
Als arts "weet ik ook te veel" over alle ingrepen etc, en dat doet er ook niet altijd goed aan. Ook ben ik als jonge arts vaak het eerste aanspreekpunt voor de nieuwe zwangeren, en dit is de laatste maanden quasi dagelijks dat ik wel een zwangere patiënte op m'n agenda heb staan...

Mijn excuses voor mijn lange verhaal, maar moest het even kwijt.
Ondanks de steun van m'n vriend, familie, vrienden en collega's voel ik mij soms best "eenzaam" in dit hele traject.
Hebben jullie nog tips om hier mee om te gaan?

Ik wil iedereen enorm veel succes en goede moed wensen!!

Liefs,

Toeti

[Michelle1991]

Hey iedereen,

Ik ben nieuw hier... Ik heb lang getwijfeld om hier eventjes mijn verhaal te posten, maar heb van verschillende mensen gehoord dat het deugd kan doen om het delen. Dus here we go...

Ik ben 29 jaar, bijna 30 ondertussen. In Juli 2019 zijn mijn man en ik (meteen na onze huwelijksreis) gestart om aan kindjes te beginnen. In November 2019 had ik nog steeds geen menstruatie gekregen, dus heb ik een afspraak gemaakt bij de gynaecoloog. Die stelde PCOS vast en verwees mij door naar een fertiliteitsarts in UZA. Met de feestdagen in het vooruitzicht, kon deze afspraak pas vastgelegd worden in Januari 2020.
Ik ben toen gestart met Duphaston om mijn menstruatie te krijgen & Clomid. Niet de gewenste reactie, dus zijn we overgegaan tot hormooninjecties (Gonal F). Dit zorgde voor overstimulatie en +40 follikels er werd toen noodgedwongen gekozen voor IVF.
Mijn eigen fertiliteitsarts had Pregnyl aangeraden voor de eisprong voor de pick-up, maar omdat er zoveel follikels waren, wilden de profs dit niet riskeren en kozen ze voor Orgalutran. De pick-up is doorgegaan midden in de piek van Corona en mijn man mocht niet aanwezig zijn, wat het enorm zwaar maakte. Vooral omdat er geen enkele waardevolle eicel uit de pick-up kwam. Die dag hebben ze enkel de rechter eierstok geprikt, omdat het te zwaar werd door de grote hoeveelheid follikels. 2 dagen later moest ik terugkomen voor een 2e pick-up voor de linker eierstok. Toen hebben ze gekozen voor mij toch Pregnyl te geven en mijn man toe te laten. Er kwamen 6 eicellen uit, die later toch ook niets waard bleken te zijn...

Omwille van Corona konden we toen niets nieuws opstarten. Een serieuze klap toen. Ze zouden een laparascopie en ovariële drilling doen om de cystes weg te krijgen. Die is uiteindelijk eind Mei 2020 kunnen doorgaan. Toen ik hiervan was hersteld, zijn we begonnen met IUI. We zijn ondertussen 3 IUI pogingen verder, allemaal negatief.
Ik had een 2e opinie gesprek gepland in Jette in November, maar deze in omwille van Corona geannuleerd. Momenteel staat het opvolggesprek bij mijn eigen fertiliteitsarts nog wel gepland volgende week. We zullen dan opnieuw overschakelen naar IVF, maar wanneer deze zal kunnen starten is nog maar de vraag...

Maar...

• Zijn de kansen effectief groter bij IVF? Mijn fertiliteitsarts zegt van niet..

• Wat als mijn eicellen opnieuw niets waard zijn bij de pick-up? Heeft iemand hier ervaring mee?

• Is het 2e opinie gesprek in Jette een goed idee? Zijn er nog mensen die zijn overgestapt en positieve ervaringen hebben?

(PS: mijn man heeft zijn zaad laten testen en dat was tip top).

Bedankt dat ik even mijn verhaal hier mocht doen en bedankt voor de reacties en laten we hopen dat die stomme Corona snel achter ons is!

Groetjes
Michelle

[mich75]

Michelle,

Mijn mond valt open van verbazing, echt


Ga zeker naar Jette voor die 2nd opinion!!!

[Michelle1991]

Michelle,

Mijn mond valt open van verbazing, echt


Ga zeker naar Jette voor die 2nd opinion!!!

Ja, hopelijk binnenkort als het terug kan! Maar ik moest wel 3 maanden wachten tot ik een afspraak kon krijgen in Jette, en nu is deze geannuleerd dus met wat hoop nemen ze vanaf December opnieuw afspraken aan en kan ik in Maart komen...

[CaroCaro]

Toeti en Michelle, ik wens jullie allebei heel veel succes in de komende trajecten... Ik denk dat al die zwangerschapsaankondigingen voor iedereen lastig zijn... Ik had er zonet ook nog eentje via FB... En ik dacht ook direct: "o nee, t'is géén waar he"... en "waarom wij niet"... Maar goed, het is uiteraard iedereen gegund en we weten ook niet altijd hoeveel moeite het bij een ander koppel gekost heeft... Maar als je ook nog eens die zwangere dames op consultatie krijgt, moet het ook steeds confronterend zijn...
Goede moed allebei en de andere dames... En ik zou denken dat een tweede opinie in Jette geen kwaad kan als je zoveel vragen en twijfels hebt? Ik speel ook al met de gedachte om na 2-3 pogingen eens richting Jette te gaan... maar wil nu toch gezien alle omstandigheden, eerst hier de eerste pogingen wagen... En hopelijk is Jette dan niet nodig! Ik heb mijn leeftijd misschien wat tegen, maar ik heb het geluk wel nog een hoge AMH waarde te hebben en voorlopig nog verder te mogen gaan, wat niet iedereen op dit moment kan!

[Minosh]

Welkom Michelle en Toeti, wat 2 heftige verhalen. Schrijf gerust de dingen van je af, ik ben zeer blij met dit forum, het helpt me om minder alleen te zijn.

Mijn echo was wisselvallig, 3 grote, 9 middelmatige en 3 kleintjes, maandag terug controle, we gaan vr de middelmatige, de grootste groep Maandag weten we meer

[AnieN]

Welkom Michelle en Toeti, wat 2 heftige verhalen. Schrijf gerust de dingen van je af, ik ben zeer blij met dit forum, het helpt me om minder alleen te zijn.

Mijn echo was wisselvallig, 3 grote, 9 middelmatige en 3 kleintjes, maandag terug controle, we gaan vr de middelmatige, de grootste groep Maandag weten we meer

Minosh

Dat is al een mooie resultaat, niet? Al die echo's...slopend altijd.

[Minosh]

Welkom Michelle en Toeti, wat 2 heftige verhalen. Schrijf gerust de dingen van je af, ik ben zeer blij met dit forum, het helpt me om minder alleen te zijn.

Mijn echo was wisselvallig, 3 grote, 9 middelmatige en 3 kleintjes, maandag terug controle, we gaan vr de middelmatige, de grootste groep Maandag weten we meer

Minosh

Dat is al een mooie resultaat, niet? Al die echo's...slopend altijd.

ik weet niet of dit goed is, maar zolang er 1tje in zit om mijn wens te laten uitkomen, dan maakt het aantal niet uit!

[beldes]

gelijk heb je minoch!
ik heb nog geen telefoon gehad en hoop deze ook niet meer te krijgen! dan morgen om 10.30 terugplaatsing en weten of er mss nog 1 of meer in de vriezer raken!
keep you posted.

trouwens wat een verhalen dat de nieuwe meiden hier vertellen.. schrijf het maar van je af, daarvoor dient het forum!