Ik begrijp je gevoel dat het voelt zoals falen maar toegeven dat je extra hulp nodig hebt is zeker geen falen maar toont heel veel sterkte... Als ik lees wat jij al hebt meegemaakt vind ik het echt bewonderenswaardig dat je je nog zo sterk houdt...ZonderZorgen schreef: ↑9 december 2020, 9:18Boos, verdrietig.
Dit voelt gewoon als een falen van mezelf, mijn lichaam.
Psycholoog bevestigd dit gevoel alleen maar. Vermits iedereen dat oppert gaan we het toch een kans geven. Maar dit is echt niet gemakkelijk.
We zien morgen wel.
Een tp in 2020 zit er toch niet meer in.
![]()
![]()
![]()
![]()
Ik zou zeggen probeer het gewoon...als het niet meevalt dan kan je dit ook gewoon uit je hoofd zetten en als het helpt des te beter! Hopelijk wordt 2021 dan HET jaar voor jou..
Veel sterkte en goede moed

De hummeltjes zijn nu 16mm en 18mm. Op naar 6 januari nu voor de volgende echo. Sowieso gaat het spannend blijven voor mij tot aan de 15 weken, want daar is het de vorige keer misgelopen...
kwam hard aan had toch op eentje gehoopt want nu is poging 1 op niets uitgedraaid. Ik ben vandaag op gesprek moeten gaan en blijkbaar pech gehad ofwel genetische afwijking maar dat betwijfelde hij sterk daar mijn eicelreserve wel heel goed is en dit anders ook zo niet zou zijn. Er zijn er wel 2 embryo’s redelijk geweest en had ik moeten tp mogen hebben ging dit wel gelukt zijn maar ze hadden niet het gewenste stadium bereikt om in te vriezen. 
En toch wat proberen te genieten...



