Pindanootje schreef: ↑5 januari 2021, 22:07
Goh dat is echt niet niks! Als er 1 plek is waar je er wél over mag schrijven is 't hier wel, tenzij je er zelf natuurlijk geen behoefte aan hebt om jouw stuk te delen. We kunnen maar luisteren en troost bieden..

Het moet een ongekende mindfuck zijn om allerlei symptomen te voelen ve zwangerschap en ondertussen rationeel weten dat het niet meer leeft. Ongelofelijk

dat wachten nu is echt pittig wss.. Niet dat ik er zelf iets van ken. Maar collega vertelde me er in december toevallig over dat haar vorige zw.schap was misgelopen en ze toen super lang moest rondlopen met dat vruchtje en uiteindelijk alsnog curetage doen omdat de meds niet hielpen. Ze is daar maanden nadien nog niet goed v geweest.. Hopelijk veel steun vanuit je omgeving hiervoor

Ah oei wist niet dat ie alsnog op verlof ging

normaal moest ik 31/12 namelijk naar hem toe dus ging er vanuit dat ie bleef doorwerken. Maar mss was ik dan ook bij z'n collega uitgekomen.
Steun in mijn omgeving heb ik niet, buiten mijn man. Niemand is op de hoogte dat we bezig zijn omdat we hierin ook niet gesteund worden.
Toen we nog geen kinderen hadden viel het nog mee, maar moesten we niet te hard zagen, als de mmm allemaal zo zwaar was moesten we maar adopteren.
Uiteindelijk iedereen blij dat het gelukt was, maar nog voor we voor een brusje gingen al de opmerking gekregen dat we dit niet moesten doen, we hadden een gezonde dochter en we moesten het lot niet tarten.
Bij de zwangerschapsaankondiging toch nog overwegend positieve reacties, wel niet verteld dat het twins waren, dus big surprise na de bevalling en ook minder leuke reacties hierop en ook de vraag of we nu toch wel gingen stoppen, ik lag toen nog op materniteit.
Bij sommige familie zijn we niet meer welkom omdat we teveel kinderen hebben. Mijn ma vindt zelfs dat we onverantwoord bezig zijn met 3 kinderen want we zijn al met veel te veel op de wereld, dus nog kids is absoluut 'not done'.
Vroeger had ik meer nood om te schrijven op het forum, het hielp mij enorm maar gaf me ook veel valse hoop. Weten dat het niet goed zit en toch iedereen die schrijft dat het nog goed kan komen, waardoor je gaat hopen en het dubbel zo hard aankomt dat het inderdaad negatief is.
Ik heb nu voor de korte pijn gekozen, onmiddellijk stoppen met medicatie en als dit niet helpt de volgende stap. Ik mocht nog een weekje afwachten, maar ik weet ondertussen dat dit geen zin heeft, dus vooruit met de geit. Ik moet geen Cytotec nemen als ik niet wil, ik mag wachten tot het spontaan afkomt, maar ik wil geen weken of maanden rondlopen met de kans dat het begint te ontsteken.
Als je afspraak was doorgegaan was het bij DB zelf geweest, hij was dan net terug aan het werk. In principe schuift hij niet door naar een collega, maar door zijn verlof heb ik pas later een afspraak kunnen regelen en de momenten dat hij nog kon gingen echt niet voor mij, dus de oplossing was een collega, als ik dit zag zitten.
Die collega wou mijn vervolgafspraak maken bij DB, maar alles is al volgeboekt over 2 weken, door de opstart van Jette. Als ik toch een curettage zou moeten krijgen dan gaat DB die wel zelf uitvoeren.
Ik heb mezelf gisteren getrakteerd op op een steak bleu en een glas wijn, even van profiteren
Wat me nu het zwaarste valt is de onzekerheid, komt het spontaan op gang? Wanneer? Gaat alles mooi proper zijn? Hoelang gaat het duren?
Als over 2 weken alles schoon is zou ik bij de volgende ms (wanneer die dan ook mogen komen) terug opstarten, dus met wat geluk in februari, maar alles het wat tegenzit kan het ook pas mei worden.
Nog even over al dan niet bij een privépraktijk gaan. Het heeft een aantal voordelen, zoals (bijna) geen wachttijd, een vaste arts, omzeilen van sommige obstakels, bv voor BAM's,...
Nadeel is zoals eerder gezegd als je arts in verlof is of hij stelt voorwaarden om je kansen te verhogen. Mijn dr wil geen tp doen zolang je bv geeft, deze keer moest ik minstens 2 maanden gestopt zijn, terwijl je van andere artsen gewoon mag doorgaan.
Zo kan een te hoog bmi bij hem misschien ook een probleem zijn of net niet. Ik weet alleen dat hij de slaagkansen zo hoog mogelijk wil hebben, dus soms zal hij strenger zijn dan het zh en op andere vlakken is hij minder streng.