Dankuwel dames.
Dat ik het alleen moet ondergaan vind ik niet zo erg, dat ben ik ondertussen wel gewoon. De eerste jaren was mijn man er altijd bij, maar dan kon het plots eens niet en dan moest ik wel zonder, niet makkelijk maar het ging en de keer erna was het iets minder moeilijk en nu zitten we op een punt dat ik vraag of mijn man erbij wil zijn en dan worden de afspraken gepland (als we kunnen kiezen) ifv van wanneer hij kan.
Bij de zwangerschapsopvolging wil hij er natuurlijk altijd bij zijn, maar het traject zelf....
Door omstandigheden rij ik zelden nog grote afstanden en al zeker niet in het donker.
Ik ben al meerdere malen alleen naar Halle gereden, maar niet 's avonds en ik hoop dat het ook niet regent.
Ik heb een beetje last van nachtblindheid en als het regent is het helemaal een ramp.
Zoals eerder gezegd, ik heb het er voor over, we hebben al voor veel hetere vuren gestaan


