Het heeft bijna 6 jaar geduurd eer ik zwanger was van onze dochter, tijdens die periode kreeg ik veel 'goede raad' en ongevraagde meningen over hoe kinderen niet enkel rozengeur en maneschijn zijn, hoe mooi het leven zonder kinderen is enz.
Ik heb dus tijd genoeg gehad om alles wat te analyseren en wat ontdekte ik? Dat vrouwen die een stressvolle/onrustige of niet geplande zwangerschap hadden vaak een huilbaby hadden of het moederschap als heel zwaar ervaarden en zij die zen waren een rustig makkelijk kindje hadden.
Dus mijn conclusie is: Zen tijdens de zwangerschap --> een rustig kindje, dit is mij ondertussen ook bevestigd door verschillende vroedvrouwen.
Ik heb veel geluk gehad dat ik een super gyn had die me enorm op mijn gemak stelde en ik vind het super jammer dat hij nu met pensioen is, dus ik moet nog een nieuwe zoeken, maar ik wacht tot na de eerste echo.
Met de tweeling lag ik op de kangoeroe-afdeling, dit is een afdeling voor (premature) kindjes die niet op neonatologie hoeven maar wel nog goed opgevolgd moeten worden en waarbij je als mama zogezegd op de kamer van je kindje verblijft, het enige verschil is dat jij geen verzorging meer krijgt (na 3 of 4 dagen), maar anders is er geen verschil met een gewoon verblijf op materniteit.
Er was 1 vroedvrouw die bij mij rust kwam zoeken, 4 van de 5 andere mama's waren enorm aan het stressen omdat de bv niet lukte en ze niet goed wisten hoe ze met hun kindje moesten omgaan, die vroedvrouw moest dus van de ene naar de andere om hen te kalmeren en te begeleiden.
Ze begreep niet dat het bij die andere zo moeizaam ging en bij mij vanzelf en dan nog met 2, ze werd echt rustig als ze bij mij wat kon komen babbelen.
Ook kreeg ik bezoek van iemand van ONE (de Waalse K&G) en die was redelijk gestresseerd (waarschijnlijk van die andere mama's te bezoeken
) en had al medelijden met mij dat ik een tweeling had en schrok dat ik dat niet stresserend vond. Ze zei dat ik echt zen was en na een kwartiertje werd zij ook zen en uiteindelijk bedankte ze mij omdat ze ontspannen naar huis kon.
Uiteindelijk verandert het niets aan de situatie als je je druk maakt en ongerust bent. Ik doe nu wat ik kan doen voor mijn progesteron en volgende week weet ik meer, ik kan panikeren en er wakker van liggen, maar dit helpt de zaak niet vooruit, dus ZEN....
. Overstimulatie zit er weer in vrees ik. En zeggen dat ik nu had kunnen aftellen naar een bevalling binnen een maand maar dat het niet mocht zijn. Die hormonen maken me zo lichtgeraakt en emotioneel. Het wordt nog een lastige week
ik wou dat ik wat positievers te melden had maar ‘t zit er even niet in.
. Overstimulatie zit er weer in vrees ik. En zeggen dat ik nu had kunnen aftellen naar een bevalling binnen een maand maar dat het niet mocht zijn. Die hormonen maken me zo lichtgeraakt en emotioneel. Het wordt nog een lastige week 
ik wou dat ik wat positievers te melden had maar ‘t zit er even niet in.
bij overstimulatie zijn er ook wel al succesverhaal gebeurd, je maakt nog kans
Ik heb op dat vlak volgens mij geluk gehad, want ik was de laatste die overbleef op recovery.
en als het eens zover mag komen dat ik een mini mensje voel in mijn buik zal ik dan wel wat rust vinden hoop ik 
. 
—>zwanger🩷
3 
2 
Zoontje geboren 🥰