
laat ons hopen dat het gewoon pech was en de volgende dik prijs is!@hope88: het gevoel eindelijk weer met iets bezig te zijn kan echt een opluchting zijn hé. Ik duim mee!

laat ons hopen dat het gewoon pech was en de volgende dik prijs is!Dikke knuffel voor jou. Het nieuws komt altijd aan.Toepi schreef: ↑22 juni 2021, 8:51Voor mij is het duidelijk dat het niks zal zijn, sinds vandaag ook voorbode van de ms.. Het heeft precies gewacht tot ik nog eens een test ging doen, alsof je lichaam nog wat meer met je wil lachen. Had de afgelopen week een ander en beter gevoel dan bij de twee vorige tp, maar blijkbaar toch niet.
Misschien was het nog van de pregnyl zondagochtend..



Super! Duimen draaien.










Aan het wachten tot ik ongesteld wordt. En dan bellen omdat we PDG moet er ook genoeg embroylogen zijn om de screening te kunnen doen.



Ik begrijp he zeker. Geef het even de tijd om dit een plaats te geven.anneliesd schreef: ↑27 juni 2021, 10:14Hallo dames,
Ik lees hier veel mee zonder zelf bij te dragen, maar nu wil ik dit toch even van me afschrijven.
Na de PU van januari (nummer 4) was ik zwanger. Helaas was de tweede bloedname niet goed, en na wekelijkse bloednames en echos heb ik een miskraam gehad halverwege maart. Dan ben 3 weken thuisgebleven van het werk omdat het mentaal niet goed ging. Ook waren er geen cryo's. Van de 7 eicellen raakten er maar 2 bevrucht. De vorige PU's raakten ze telkens allemaal bevrucht, dus dit was al een tegenslag.
Op 14 juni had ik dan PU 5, na een ander schema met elonva en bemfola. 8 eicellen na een pijnlijke PU, waarvan maar ééntje bevrucht raakte. Bij de TP op dag 3 zei de arts dat ze dit zou verwachten bij een vrouw van 42, niet bij een vrouw van 34. Het embryootje was ook van kwaliteit 3, dus de laagste kwaliteit die ze nog terugplaatsen. Volgens de arts ligt dit aan de slechte kwaliteit van de eicellen. Bij het vertrekken zei de dokter veel succes, maar ik hoorde precies aan haar stem dat ze niet veel hoop had. Ik had moeite om mijn tranen binnen te houden op dat moment. Morgen heb ik bloedname, maar gisteren kreeg ik rond 16u heel licht bruinverlies. Meestal betekent dit dat mijn regels er aan komen, dus heel de avond gehuild. Om 4u30 deze morgen opgestaan om te plassen, opnieuw licht bruinverlies maar nog geen regels, en ik ben al heel de ochtend aan het huilen.
Ik weet niet meer goed wat ik nog kan doen of wat ik mentaal nog aankan. Ik heb pas 11 augustus opnieuw een afspraak met professor Tournaye. Maar de vorige keren zei hij telkens dat er geen verdere onderzoeken nodig waren, dat het wel zal lukken. Toen ik opmerkte dat het al PU 4 ging zijn en er maar 6 worden terugbetaald, zei hij 'ah, je denkt al aan een tweede kindje'. Dus toen dacht ik, hij is heel positief, dus het zal wel lukken. Nu weet ik het dus niet meer. Tussen PU 3 en PU 4 is de kwaliteit van mijn eicellen blijkbaar serieus achteruit gegaan. Ik had altijd gezegd dat ik de 6 terugbetaalde pogingen zou proberen, en dan stoppen. Maar nu weet ik niet of ik die zesde mentaal wel nog aankan. Na PU 2 hadden ze in Gent gezegd om na te denken over eiceldonatie, maar na de overstap naar Jette was dit totaal niet aan de orde. Misschien zal het nu wel aangeraden worden bij de volgende consultatie.
Momenteel ben ik heel erg moe, gewoon op. Ik kan me nergens op concentreren, ik maak fouten op het werk, het lukt me niet om mijn huishouden in orde te krijgen. Mijn vriend probeert me te helpen, maar hij weet ook niet goed wat zeggen. Zijn kinderwens is kleiner dan die van mij, hij zou het minder erg vinden moest het niet lukken.
Sorry voor het klagen, maar als er iemand is die me kan begrijpen, zijn jullie het wel.



Bedankt! Ik heb pas op 11 augustus een nieuwe afspraak, dus ik heb minstens anderhalve maand te tijd om het een plaats te geven.ZonderZorgen schreef: ↑27 juni 2021, 13:56Ik begrijp he zeker. Geef het even de tijd om dit een plaats te geven.anneliesd schreef: ↑27 juni 2021, 10:14Hallo dames,
Ik lees hier veel mee zonder zelf bij te dragen, maar nu wil ik dit toch even van me afschrijven.
Na de PU van januari (nummer 4) was ik zwanger. Helaas was de tweede bloedname niet goed, en na wekelijkse bloednames en echos heb ik een miskraam gehad halverwege maart. Dan ben 3 weken thuisgebleven van het werk omdat het mentaal niet goed ging. Ook waren er geen cryo's. Van de 7 eicellen raakten er maar 2 bevrucht. De vorige PU's raakten ze telkens allemaal bevrucht, dus dit was al een tegenslag.
Op 14 juni had ik dan PU 5, na een ander schema met elonva en bemfola. 8 eicellen na een pijnlijke PU, waarvan maar ééntje bevrucht raakte. Bij de TP op dag 3 zei de arts dat ze dit zou verwachten bij een vrouw van 42, niet bij een vrouw van 34. Het embryootje was ook van kwaliteit 3, dus de laagste kwaliteit die ze nog terugplaatsen. Volgens de arts ligt dit aan de slechte kwaliteit van de eicellen. Bij het vertrekken zei de dokter veel succes, maar ik hoorde precies aan haar stem dat ze niet veel hoop had. Ik had moeite om mijn tranen binnen te houden op dat moment. Morgen heb ik bloedname, maar gisteren kreeg ik rond 16u heel licht bruinverlies. Meestal betekent dit dat mijn regels er aan komen, dus heel de avond gehuild. Om 4u30 deze morgen opgestaan om te plassen, opnieuw licht bruinverlies maar nog geen regels, en ik ben al heel de ochtend aan het huilen.
Ik weet niet meer goed wat ik nog kan doen of wat ik mentaal nog aankan. Ik heb pas 11 augustus opnieuw een afspraak met professor Tournaye. Maar de vorige keren zei hij telkens dat er geen verdere onderzoeken nodig waren, dat het wel zal lukken. Toen ik opmerkte dat het al PU 4 ging zijn en er maar 6 worden terugbetaald, zei hij 'ah, je denkt al aan een tweede kindje'. Dus toen dacht ik, hij is heel positief, dus het zal wel lukken. Nu weet ik het dus niet meer. Tussen PU 3 en PU 4 is de kwaliteit van mijn eicellen blijkbaar serieus achteruit gegaan. Ik had altijd gezegd dat ik de 6 terugbetaalde pogingen zou proberen, en dan stoppen. Maar nu weet ik niet of ik die zesde mentaal wel nog aankan. Na PU 2 hadden ze in Gent gezegd om na te denken over eiceldonatie, maar na de overstap naar Jette was dit totaal niet aan de orde. Misschien zal het nu wel aangeraden worden bij de volgende consultatie.
Momenteel ben ik heel erg moe, gewoon op. Ik kan me nergens op concentreren, ik maak fouten op het werk, het lukt me niet om mijn huishouden in orde te krijgen. Mijn vriend probeert me te helpen, maar hij weet ook niet goed wat zeggen. Zijn kinderwens is kleiner dan die van mij, hij zou het minder erg vinden moest het niet lukken.
Sorry voor het klagen, maar als er iemand is die me kan begrijpen, zijn jullie het wel.
Maar tijd hebben we niet.
Dikke knuffel!
Ik neem inderdaad Utrogestan, en had dan telkens een dag voor de bloedname mijn ms doorgekregen. Helaas zijn ze er deze middag helemaal doorgekomen. Dus helaas weeral niets...mich75 schreef: ↑27 juni 2021, 14:39Anneliesd,
Je neemt nu Utrogestan of Amelgen aangezien je een verse tp had. Heb je al eerder bruinverlies of je ms doorgekregen ondanks het gebruik van deze medicatie? Indien niet, dan kan het nu misschien wel positief zijn, indien wel, dan ziet het er niet zo goed uit
Het is wel moeilijk als de prof er echt in gelooft en dat de resultaten dan zo tegenvallen. Ik hoop dat je je afspraak kan annuleren, maar als ze toch moet doorgaan dan hoop ik dat je een deftige uitleg krijgt over het kleine aantal bevruchtingen en een oplossing voor PU6.
ik heb nog niet durven testen, maar voel hier ook nog niets.. Oh, balen.
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 5 gasten