Uitgerekend jan-feb-maa 2022

[Lien123]

Fijn om te weten dat jullie het toch ook op dezelfde manier ervaren als mij! Het voelt als een opluchting om het hier neer te kunnen schrijven en je begrepen te voelen. Echt tof dat dit groepje bestaat om ervaringen met jullie te kunnen delen!

@Glow; Hier exact hetzelfde, deze nacht ook echt de eerste keer super slecht geslapen owv een ‘eerste’ misselijk gevoel. Sochtends heb ik ook vaak zo een honger, en dan eigenlijk toch nergens goesting in. Het is dan echt zoeken om toch iets te eten wat me maar zou smaken.
En aan de andere kant kan ik overdag dan zo een moment hebben (of meerdere ) dat je alles zou binnensteken wat je tegenkomt

[eline90]

Idem hier, ik bleef klagen dat ik maar geen symptomen had en sinds dinsdag (6+6) ben ik zo misselijk. En sinds gisteren ook nog eens de super gevoelige borsten erbij.

Wij hebben deze keer beslist om het tegen niemand te zeggen tot 12w, met de ervaring en de druk van de vorige keer.
Mijn schoonouders zijn ook al wat ouder en ik vond het zo erg om hun ook zo verdrietig te zien.

Mijn mk was toen een paar dagen voor mijn verjaardag en ik wou het eerst even met mijn man alleen verwerken dus we hadden het buiten onze ouders nog tegen niemand gezegd. Op mijn verjaardag kreeg ik zoveel berichtjes als Happy birthday lieve mama..

Daarom hebben we beslist om ons geluk nog eventjes stiekem voor onszelf te houden

[Goedgelukje]

Ik heb nu eindelijk mijn resultaat van bn die gedaan werd op 5w2d. Hcg is 1335 wat denk ik een goede stijging is ten opzichte van 4w1d, toen had ik Hcg 45.

Mijn progesteron is ook wel gezakt naar 11. Vorige week was dikke 13, bijna 14.. Ik heb hier al gelezen dag schommelingen in progesteron normaal is, maar vond dit nu toch wel een groot verschil, of ben ik me weer onnodig zorgen aan het maken?

[mich75]

Hier dus sinds zaterdag bijna de hele tijd platte rust, normaal het enige wat echt helpt tegen die extreme vermoeidheid, maar nu lijkt het enkel erger te worden met gisteren het dieptepunt. Kindjes 's morgens klaargemaakt, mijn man heeft ze weggebracht, ik ben dan gaan rusten, wat later gedoucht en haar gewassen, maar aankleden ging niet meer, dus maar mijn bed in.
Wat later toch gelukt maar daarna weer halfdood op de zetel.

In de namiddag lees ik een bericht op fb van een kennis van vroeger, is een marathonloper, 2 jaar jonger dan ik en klaagt dat hij geen energie meer heeft, het lukt niet om te lopen, zelfs niet heel rustig.
Hij is blijkbaar dezelfde dag als ik gevaccineerd, hij met Moderna, ik met Pfizer, 2 weken geleden en vraagt zich af of er een verband is. Nu hebben er een hoop van zijn vrienden gereageerd dat ze hetzelfde voorhebben. Ook hadden ze net als ik pas na 1 week het gevoel van een stijve arm.

Bij mij is het sowieso van over mijn grenzen te gaan vorige week, maar het zou wel verklaren waarom het niet betert. Ik hou mijn hart al vast voor mijn 2e spuit, want dat zou nog erger zijn.

Vandaag voel ik me precies wat beter, hopelijk blijft het zo, alleen weet ik dat ik me rustig moet houden want anders is het terug om zeep, maar het is zo moeilijk wanneer het huis eruit ziet alsof er een bom is ontploft.

Wij zwijgen voorlopig ook, ik denk er zelfs aan om niets te zeggen zolang ze het niet zelf zien. Sinds de geboorte van de tweeling heb ik al zo vaak de vraag/commentaar gekregen van (schoon)familie dat we nu toch wel zeker stoppen want dat we meer dan genoeg kinderen hebben. Ik kijk er dus enorm tegen op om het nieuws te vertellen.
Mijn man heeft het wel al tegen collega's verteld, daar wel positieve reacties.

Ik heb met jullie te doen met die kwaaltjes, hier eigenlijk geen last, ik kan al terug wat druk op mijn buik verdragen, iets makkelijker om broeken met een elastiek te dragen omdat ik het toch wat te warm vindt om mijn zwangerschapsjeans te dragen en te koud voor een kleedje.
Ik gebruik een tussenstuk voor mijn bh's dus dat probleem is ook opgelost en soms heb ik wat last van mijn borsten, maar enkel als ik ben vergeten ze in te smeren.

Het enige waar ik wat mee moet opletten is bandenpijn als ik nies, maar veel minder last van dan de vorige keren. Deze week even onoplettend en het deed pijn op 1 plaats, dus ik greep er naar en riep auw, toen kwam mijn zoontje een kusje geven op die plaats, het is zo'n schatje, maar wees gerust, hij is evenzeer een deugniet.

[mich75]

Ik heb nu eindelijk mijn resultaat van bn die gedaan werd op 5w2d. Hcg is 1335 wat denk ik een goede stijging is ten opzichte van 4w1d, toen had ik Hcg 45.

Mijn progesteron is ook wel gezakt naar 11. Vorige week was dikke 13, bijna 14.. Ik heb hier al gelezen dag schommelingen in progesteron normaal is, maar vond dit nu toch wel een groot verschil, of ben ik me weer onnodig zorgen aan het maken?

Het is een goede stijging, je waarde blijft vrij laag, maar je had ook een lage startwaarde, dus vrij logisch.

Je progesteron is ok, daar moet je je geen zorgen over maken.

[Glow]

Ik heb nu eindelijk mijn resultaat van bn die gedaan werd op 5w2d. Hcg is 1335 wat denk ik een goede stijging is ten opzichte van 4w1d, toen had ik Hcg 45.

Mijn progesteron is ook wel gezakt naar 11. Vorige week was dikke 13, bijna 14.. Ik heb hier al gelezen dag schommelingen in progesteron normaal is, maar vond dit nu toch wel een groot verschil, of ben ik me weer onnodig zorgen aan het maken?

Ik weet zelf niet zoveel van de hormonen. Die hcg stijging ziet er wel goed uit! Progesteron weet ik niet.

Ik zag dat de resultaten van mijn bloedafname online stonden. Ben nu 4w2d en hcg is in 2 dagen tijd gestegen van 231 naar 660! Dus bijna maal 3... Progesteron is iets lager (30 vs 39). Nu maar wachten tot ze bellen om dit te bespreken. Ik begin een beetje te vermoeden dat ik een tweeling verwacht. Kan zeker want ik had 2 follikels.

[mich75]

Ik zag dat de resultaten van mijn bloedafname online stonden. Ben nu 4w2d en hcg is in 2 dagen tijd gestegen van 231 naar 660! Dus bijna maal 3... Progesteron is iets lager (30 vs 39). Nu maar wachten tot ze bellen om dit te bespreken. Ik begin een beetje te vermoeden dat ik een tweeling verwacht. Kan zeker want ik had 2 follikels.

Een tweeling zou kunnen, maar die waarden zijn perfect normaal voor eentje. Een volgende bn gaat misschien meer duidelijkheid geven, maar het is uiteindelijk wachten op de echo om zekerheid te hebben.

[Glow]

Ja, sowieso is het wachten op een echo. Het is niet gemakkelijk om niet alles teveel te analyseren tijdens het wachten! Ik probeer gewoon al in mijn achterhoofd te houden dat een tweeling zeker een optie is. Dan schrik ik niet te hard indien dit bevestigd zou worden.

[Goedgelukje]

Oké, dankjewel voor de feedback! Nu kan ik voorlopig iets geruster zijn !

[Glow]

Blijkbaar moet je niet zwanger worden, net voor de zomervakantie. Het was moeilijk om een gaatje te vinden voor de echo. Zal iets vroeger zijn, op 6w2d. Hopelijk is het hartje dan al te horen!

[Lore1]

Blijkbaar moet je niet zwanger worden, net voor de zomervakantie. Het was moeilijk om een gaatje te vinden voor de echo. Zal iets vroeger zijn, op 6w2d. Hopelijk is het hartje dan al te horen!

Haha dan hebben we allemaal een slecht gevoel voor timing of er zijn veel mensen zwanger geworden
Onze 1e echo was op 6w3d en het hartje was al te zien en horen.

[mich75]

Ik denk dat het er vanaf hangt waar je gaat, bij de oudste ook vlak voor de zomervakantie zwanger en geen probleem.

Buiten de 1e keer had ik mijn echo altijd voor 7w dus ik zie het probleem niet.

Bn's geven wel een indicatie, maar die echo is toch een bevestiging dat het goed zit en dan is het fijn dat je die vroeg hebt, zeker na een heel traject.

[Lore1]

Ik denk dat het er vanaf hangt waar je gaat, bij de oudste ook vlak voor de zomervakantie zwanger en geen probleem.

Buiten de 1e keer had ik mijn echo altijd voor 7w dus ik zie het probleem niet.

Bn's geven wel een indicatie, maar die echo is toch een bevestiging dat het goed zit en dan is het fijn dat je die vroeg hebt, zeker na een heel traject.

Klopt die 1e echo was een hele geruststelling... Je bent zo blij dat de test positief is en de bloedafname goed is maar uiteindelijk zegt een echo zoveel meer. Ondertussen uitkijken naar de 3e echo (wegens langdurig hoge koorts een 2e echo gehad om te kijken of alles nog oké was dus dat was even paniek).

[LiefjeCW]

Hier dus sinds zaterdag bijna de hele tijd platte rust, normaal het enige wat echt helpt tegen die extreme vermoeidheid, maar nu lijkt het enkel erger te worden met gisteren het dieptepunt. Kindjes 's morgens klaargemaakt, mijn man heeft ze weggebracht, ik ben dan gaan rusten, wat later gedoucht en haar gewassen, maar aankleden ging niet meer, dus maar mijn bed in.
Wat later toch gelukt maar daarna weer halfdood op de zetel.

In de namiddag lees ik een bericht op fb van een kennis van vroeger, is een marathonloper, 2 jaar jonger dan ik en klaagt dat hij geen energie meer heeft, het lukt niet om te lopen, zelfs niet heel rustig.
Hij is blijkbaar dezelfde dag als ik gevaccineerd, hij met Moderna, ik met Pfizer, 2 weken geleden en vraagt zich af of er een verband is. Nu hebben er een hoop van zijn vrienden gereageerd dat ze hetzelfde voorhebben. Ook hadden ze net als ik pas na 1 week het gevoel van een stijve arm.

Bij mij is het sowieso van over mijn grenzen te gaan vorige week, maar het zou wel verklaren waarom het niet betert. Ik hou mijn hart al vast voor mijn 2e spuit, want dat zou nog erger zijn.

Vandaag voel ik me precies wat beter, hopelijk blijft het zo, alleen weet ik dat ik me rustig moet houden want anders is het terug om zeep, maar het is zo moeilijk wanneer het huis eruit ziet alsof er een bom is ontploft.

Wij zwijgen voorlopig ook, ik denk er zelfs aan om niets te zeggen zolang ze het niet zelf zien. Sinds de geboorte van de tweeling heb ik al zo vaak de vraag/commentaar gekregen van (schoon)familie dat we nu toch wel zeker stoppen want dat we meer dan genoeg kinderen hebben. Ik kijk er dus enorm tegen op om het nieuws te vertellen.
Mijn man heeft het wel al tegen collega's verteld, daar wel positieve reacties.

Ik heb met jullie te doen met die kwaaltjes, hier eigenlijk geen last, ik kan al terug wat druk op mijn buik verdragen, iets makkelijker om broeken met een elastiek te dragen omdat ik het toch wat te warm vindt om mijn zwangerschapsjeans te dragen en te koud voor een kleedje.
Ik gebruik een tussenstuk voor mijn bh's dus dat probleem is ook opgelost en soms heb ik wat last van mijn borsten, maar enkel als ik ben vergeten ze in te smeren.

Het enige waar ik wat mee moet opletten is bandenpijn als ik nies, maar veel minder last van dan de vorige keren. Deze week even onoplettend en het deed pijn op 1 plaats, dus ik greep er naar en riep auw, toen kwam mijn zoontje een kusje geven op die plaats, het is zo'n schatje, maar wees gerust, hij is evenzeer een deugniet.

@mich75 neem zoveel mogelijk rust en denk aan jezelf. Ik heb mijn tweede vaccinatie 2 weken geleden gehad en kamp ook met vermoeidheid, nu denk ik wel dat het van de zwangerschap komt. De eerste vaccinatie niks last gehad en de tweede vaccinatie enkel die nacht enkel koude rillingen gehad en moe.

Wel een nare opmerking van je (schoon) familie, maar ik denk dat mensen dat er maar uitflappen uit onwetendheid. Is natuurlijk niet fijn, want je wil dit delen met je familie.

Ondertussen hier ook al wel wat kwaaltjes, pijnlijke borsten en sterke voorkeuren naar wat ik wel of niet wil eten . Ik ben vandaag voor de tweede keer op echo geweest en ze willen me nog steeds niet loslaten. Onze kleine erwt loopt nog steeds een week achter. Is in grote al wel mooi groter geworden tov vorige week en de hartslag is ook veel sterker geworden, dus ik probeer me vast te houden aan dat. Ik hoop gewoon dat we snel kunnen genieten en de zorg een beetje kunnen loslaten.

[Lore1]

Hier dus sinds zaterdag bijna de hele tijd platte rust, normaal het enige wat echt helpt tegen die extreme vermoeidheid, maar nu lijkt het enkel erger te worden met gisteren het dieptepunt. Kindjes 's morgens klaargemaakt, mijn man heeft ze weggebracht, ik ben dan gaan rusten, wat later gedoucht en haar gewassen, maar aankleden ging niet meer, dus maar mijn bed in.
Wat later toch gelukt maar daarna weer halfdood op de zetel.

In de namiddag lees ik een bericht op fb van een kennis van vroeger, is een marathonloper, 2 jaar jonger dan ik en klaagt dat hij geen energie meer heeft, het lukt niet om te lopen, zelfs niet heel rustig.
Hij is blijkbaar dezelfde dag als ik gevaccineerd, hij met Moderna, ik met Pfizer, 2 weken geleden en vraagt zich af of er een verband is. Nu hebben er een hoop van zijn vrienden gereageerd dat ze hetzelfde voorhebben. Ook hadden ze net als ik pas na 1 week het gevoel van een stijve arm.

Bij mij is het sowieso van over mijn grenzen te gaan vorige week, maar het zou wel verklaren waarom het niet betert. Ik hou mijn hart al vast voor mijn 2e spuit, want dat zou nog erger zijn.

Vandaag voel ik me precies wat beter, hopelijk blijft het zo, alleen weet ik dat ik me rustig moet houden want anders is het terug om zeep, maar het is zo moeilijk wanneer het huis eruit ziet alsof er een bom is ontploft.

Wij zwijgen voorlopig ook, ik denk er zelfs aan om niets te zeggen zolang ze het niet zelf zien. Sinds de geboorte van de tweeling heb ik al zo vaak de vraag/commentaar gekregen van (schoon)familie dat we nu toch wel zeker stoppen want dat we meer dan genoeg kinderen hebben. Ik kijk er dus enorm tegen op om het nieuws te vertellen.
Mijn man heeft het wel al tegen collega's verteld, daar wel positieve reacties.

Ik heb met jullie te doen met die kwaaltjes, hier eigenlijk geen last, ik kan al terug wat druk op mijn buik verdragen, iets makkelijker om broeken met een elastiek te dragen omdat ik het toch wat te warm vindt om mijn zwangerschapsjeans te dragen en te koud voor een kleedje.
Ik gebruik een tussenstuk voor mijn bh's dus dat probleem is ook opgelost en soms heb ik wat last van mijn borsten, maar enkel als ik ben vergeten ze in te smeren.

Het enige waar ik wat mee moet opletten is bandenpijn als ik nies, maar veel minder last van dan de vorige keren. Deze week even onoplettend en het deed pijn op 1 plaats, dus ik greep er naar en riep auw, toen kwam mijn zoontje een kusje geven op die plaats, het is zo'n schatje, maar wees gerust, hij is evenzeer een deugniet.

@mich75 neem zoveel mogelijk rust en denk aan jezelf. Ik heb mijn tweede vaccinatie 2 weken geleden gehad en kamp ook met vermoeidheid, nu denk ik wel dat het van de zwangerschap komt. De eerste vaccinatie niks last gehad en de tweede vaccinatie enkel die nacht enkel koude rillingen gehad en moe.

Wel een nare opmerking van je (schoon) familie, maar ik denk dat mensen dat er maar uitflappen uit onwetendheid. Is natuurlijk niet fijn, want je wil dit delen met je familie.

Ondertussen hier ook al wel wat kwaaltjes, pijnlijke borsten en sterke voorkeuren naar wat ik wel of niet wil eten . Ik ben vandaag voor de tweede keer op echo geweest en ze willen me nog steeds niet loslaten. Onze kleine erwt loopt nog steeds een week achter. Is in grote al wel mooi groter geworden tov vorige week en de hartslag is ook veel sterker geworden, dus ik probeer me vast te houden aan dat. Ik hoop gewoon dat we snel kunnen genieten en de zorg een beetje kunnen loslaten.

Hier ook zware vermoeidheid, nog geen vaccin gehad en nu stellen we het ook even uit tot 12 a 13 weken in samenspraak met de gyn.
Wanneer is jouw volgende echo? Hopelijk mag die positief nieuws brengen zodat jullie effectief kunnen genieten zonder zorgen!