Uitgerekend jan-feb-maa 2022

[eline90]

@Liefjecw ben zo blij om te horen dat alles toch goed gaat!

[Tagomi]

Hej dames,

Proficiat aan al diegenen die al een goede eerste echo hebben gehad en veel succes aan alle anderen!
Wij hebben de onze op 8 juli, maar het zal toch met een erg bang hartje zijn dat we ernaartoe rijden.

Wanneer vertellen jullie dit aan jullie omgeving? Vorige keer hebben we het vrij snel verteld, maar nadat het mis is gelopen hebben we van niemand steun gekregen. Want het kan nu eenmaal mislopen, dat gebeurt zo vaak, volgende keer beter... Het heeft vervolgens een jaar geduurd voor het ons weer gelukt is, een jaar vol opmerkingen waarom wij geen kinderen meer willen, een jaar vol opmerkingen over wie nu weer zwanger was, ... En eigenlijk heb ik me hierdoor zo vaak zo slecht gevoeld dat ik het nu het liefst pas wil vertellen als het niet anders meer kan. Ook al gaat het hierbij om onze ouders, toch wil ik het zo lang mogelijk voor ons houden. Wie ons niet kon steunen als het nodig was, hoeft van mij niet mee te genieten van ons (nu nog prille) geluk. Maar langs de andere kant vind ik dit ook wel hard van mezelf. Wat denken jullie?

Liefs,
Tagomi

[Goedgelukje]

Hey Tagomi,

Zo spijtig om te horen dat je zo veel negatieve commentaren gekregen hebt en dat je je totaal niet gesteund voelde bij je mk. Dat moet een hele teleurstelling geweest zijn in de mensen rondom jou. Dan snap ik wel dat je nu extra voorzichtig bent en jezelf wil beschermen door het zo lang mogelijk voor jezelf te houden. Ik denk niet dat er perse een 'goed moment' bestaat, maar wel dat ieder dat voor zich zelf moet aanvoelen wat comfortabel voelt.

Bij ons was het zo dat onze beide families en mijn 3 beste vriendinnen op de hoogte zijn van ons traject. We hebben op een gegeven moment daarvoor gekozen omdat ik iemand ben die echt moet kunnen praten met mensen, mijn hart moet kunnen luchten om met zo'n emotionele gebeurtenissen om te kunnen gaan. Op dat moment woog het voor mij zwaarder om ons traject te moeten verbergen en me steeds vrolijk te moeten voordoen wanneer dat eigenlijk helemaal niet zo was. Nu heeft dat wel het gevolg dat we al vroeg aan hun de zwangerschap moesten vertellen (aan mijn niet alcohol gebruik zou het ook wel opvallen ). Maar als ik nu al denk aan een volgende keer, zou ik wel proberen om te wachten tot 12 weken, dan ben je toch iets geruster dat het goed komt..

Maar nogmaals, denk dat dat een heel persoonlijke beslissing is en dat je daar best 'egoïstisch' in mag zijn en dus aan jezelf mag denken, vertel het wanneer het je goed aanvoelt !

[mich75]

Hej dames,

Proficiat aan al diegenen die al een goede eerste echo hebben gehad en veel succes aan alle anderen!
Wij hebben de onze op 8 juli, maar het zal toch met een erg bang hartje zijn dat we ernaartoe rijden.

Wanneer vertellen jullie dit aan jullie omgeving? Vorige keer hebben we het vrij snel verteld, maar nadat het mis is gelopen hebben we van niemand steun gekregen. Want het kan nu eenmaal mislopen, dat gebeurt zo vaak, volgende keer beter... Het heeft vervolgens een jaar geduurd voor het ons weer gelukt is, een jaar vol opmerkingen waarom wij geen kinderen meer willen, een jaar vol opmerkingen over wie nu weer zwanger was, ... En eigenlijk heb ik me hierdoor zo vaak zo slecht gevoeld dat ik het nu het liefst pas wil vertellen als het niet anders meer kan. Ook al gaat het hierbij om onze ouders, toch wil ik het zo lang mogelijk voor ons houden. Wie ons niet kon steunen als het nodig was, hoeft van mij niet mee te genieten van ons (nu nog prille) geluk. Maar langs de andere kant vind ik dit ook wel hard van mezelf. Wat denken jullie?

Liefs,
Tagomi

In het begin hadden we niet gezegd dat we in de mmm zaten, na een tijdje toch wel, maar ofwel was het en?en?en? en anders als het weer eens negatief was, volgende keer beter, of jullie kiezen er zelf voor...

Ook een aantal keren pauze genomen en toen we weer begonnen aan niemand verteld, toen het dan eindelijk gelukt was hebben we tot na de 1e echo gewacht om het de dichte familie te vertellen. Over het algemeen enthousiast, maar toch ook wel, je bent nog geen 3 maanden, dus het kan nog mislopen inclusief mk verhalen.

Met mijn biochemische zwangerschap wist alleen mijn mama het omdat ik net daar was toen ik de telefoon kreeg, maar die reageerde heel gelaten.

Bij de 2e zwangerschap enkel mijn ouders ingelicht rond 8w omdat mijn pa voor 3 maanden naar het buitenland ging en we het persoonlijk wilden vertellen, maar ook weer dat ik nog geen 3 maanden was. Toen ik 12w was gingen we het vertellen bij mijn schoonfamilie tijdens het kerstfeest (pre corona), was eigenlijk niet echt nodig want 3/4 had het al opgemerkt.

Bij de 3e bleek het bij de 1e echo niet goed te zitten, niemand wist ervan, dus ook geen slecht nieuws moeten brengen.

Nu ondertussen 9w+3 en ik wil het eigenlijk ook niet vertellen, ook omdat ik weet dat ik negatieve commentaar ga krijgen, ik heb zoiets op een dag zullen ze het wel merken. Ik zal blij zijn als heel die coronatoestand voorbij is, maar wat had ik het fantastisch gevonden om geboortekaartjes rond te sturen zonder dat er iemand wist dat ik zwanger was

Wij kiezen ervoor om nog een kindje te krijgen, moet dit per sé met iedereen gedeeld worden? Wij zijn ook in het geheim getrouwd, wij wilden trouwen, maar niet een feest en veel tralala errond.
Uiteindelijk is dit een persoonlijke keuze en hoef je dit niet te delen met anderen als je dat niet wil, al denken de meesten er totaal anders over.
Zo vind ik het ook erg dat mensen die bewust geen kinderen willen zich vaak moeten verantwoorden hiervoor, dat is toch een persoonlijke keuze.

Doe waar je je goed bij voelt, ga ik ook doen

[mich75]

Vandaag mijn 2e echo gehad, bij een nieuwe gyn. Met ons beebje is alles in orde, maar ik wil een andere gyn

Tijdens het consult zelf voelde het al niet super, maar toen ik buitenkwam werd het steeds erger, bij het afrekenen bleek dat hij niet geconvencioneerd was, is de eerste keer dat ik dit meemaak in een ziekenhuis en toen begon heel het consult door mijn hoofd te gaan, ik was helemaal van mijn melk, heb op de parking zelfs bijna iemand aangereden.

Ik denk wel dat het een heel goede gyn is, maar geen match met mij.

Hij had papieren afgedrukt die ik maar eens moest lezen, oa omdat ik niet immuun voor cmv en toxo. Lees ik die thuis, is het een soort contract waarin staat wanneer ik op controle moet komen, soms ook naar zijn privé-praktijk. Dat er maar 3 echo's terugbetaald worden (dat is de wet) en dat bij de andere controles hij het echoapparaat wel gaat gebruiken om eens naar de baby te kijken en het hartje te laten horen, dit is geen echt echo en biedt hij 'gratis' aan.
Vanaf 34w wekelijks controle met een extra kost van maar €15 ipv €60, precies of het solden is, voor 34w doet hij zo nog 2 of 3 controles.
Dit is niet verplicht maar wel aan te raden en je moet een papier tekenen als je het niet wil, maar dat is dan eigenlijk ten nadele van je kindje, voelt echt als chantage.

Als ik vragen heb, mag ik die niet aan familie of vrienden stellen, of bij dr Google eens gaan kijken, neen enkel hij is mijn aanspreekpunt.
Ik vind dit echt niet normaal.

Ik ben er echt niet goed van en dan heb ik ontdekt dat ik ook geen fotootje heb gekregen van de echo

Ik zou blij moeten zijn met de goede echo, maar er zijn alleen maar tranen.

Sorry dat ik jullie hiermee lastig val,maar ik moest het ergens kwijt.

[Goedgelukje]

Vandaag mijn 2e echo gehad, bij een nieuwe gyn. Met ons beebje is alles in orde, maar ik wil een andere gyn

Tijdens het consult zelf voelde het al niet super, maar toen ik buitenkwam werd het steeds erger, bij het afrekenen bleek dat hij niet geconvencioneerd was, is de eerste keer dat ik dit meemaak in een ziekenhuis en toen begon heel het consult door mijn hoofd te gaan, ik was helemaal van mijn melk, heb op de parking zelfs bijna iemand aangereden.

Ik denk wel dat het een heel goede gyn is, maar geen match met mij.

Hij had papieren afgedrukt die ik maar eens moest lezen, oa omdat ik niet immuun voor cmv en toxo. Lees ik die thuis, is het een soort contract waarin staat wanneer ik op controle moet komen, soms ook naar zijn privé-praktijk. Dat er maar 3 echo's terugbetaald worden (dat is de wet) en dat bij de andere controles hij het echoapparaat wel gaat gebruiken om eens naar de baby te kijken en het hartje te laten horen, dit is geen echt echo en biedt hij 'gratis' aan.
Vanaf 34w wekelijks controle met een extra kost van maar €15 ipv €60, precies of het solden is, voor 34w doet hij zo nog 2 of 3 controles.
Dit is niet verplicht maar wel aan te raden en je moet een papier tekenen als je het niet wil, maar dat is dan eigenlijk ten nadele van je kindje, voelt echt als chantage.

Als ik vragen heb, mag ik die niet aan familie of vrienden stellen, of bij dr Google eens gaan kijken, neen enkel hij is mijn aanspreekpunt.
Ik vind dit echt niet normaal.

Ik ben er echt niet goed van en dan heb ik ontdekt dat ik ook geen fotootje heb gekregen van de echo

Ik zou blij moeten zijn met de goede echo, maar er zijn alleen maar tranen.

Sorry dat ik jullie hiermee lastig val,maar ik moest het ergens kwijt.

Wat een vreemde ervaring. Kan me voorstellen dat dat heel erg weinig vertrouwen geeft, integendeel, mij zou het een onveilig gevoel geven. Heel normaal denk ik dat je dan met een slecht gevoel buiten komt.

Zijn er nog andere opties, om te wijzigen van gyn?

Ik hoop dat je je toch ook wat kan vasthouden aan het feit dat het een goede tweede echo was 🥰

[mich75]

Ik ga morgen of overmorgen eens bellen, vandaag was ik te emotioneel, en dan vraag ik om een andere gyn en annuleer ik de afspraak.
Hij geeft me zonder overleg binnen 2 weken al een afspraak, vraagt niet eens of het past.

Ook was ik poedelnaakt tijdens de echo. Ik moest eerst mijn kleedje en bh uitdoen en toen deed hij een borstonderzoek, zou enkel tijdens het eerste consult zijn. Dan voor de echo moest ik mijn slip uitdoen, ik zei dat ik mijn schoenen dan ook even ging uitdoen, maar dat vond hij niet nodig, maar dat heb ik wel gedaan, ik vond het zo al vreemd genoeg.

Ik heb toch al een aantal gynae gehad, maar dit heb ik nog nooit meegemaakt, zelfs tijdens mijn bevallingen was ik niet naakt.

Er waren nog wel dingen die me stoorden, ik mag er niet aan denken dat dit een eerste zwangerschap zou zijn.

Ik zou nog 13 x op controle moeten komen, bij mijn vorige gyn was dat 6 of 7x en toen was het een tweeling.

Ik heb iets heel belangrijk geleerd van mijn oude gyn en dat is dat het niet helpt om veel op controle te gaan. Eerst vond ik dit raar, maar hij had gelijk.
Ik heb vandaag controle gehad en morgen kan het mislopen zonder dat je het weet. Als ik hevige krampen of bloedverlies heb of denk dat het niet goed zit kan ik altijd naar spoed, maar veel controles voorkomen niet dat het misloopt.

Ik had gedacht van niet heel veel te gaan en me tussentijds eventueel te laten opvolgen door mijn vroedvrouw.

Wordt vervolgd...

[Goedgelukje]

Ik ga morgen of overmorgen eens bellen, vandaag was ik te emotioneel, en dan vraag ik om een andere gyn en annuleer ik de afspraak.
Hij geeft me zonder overleg binnen 2 weken al een afspraak, vraagt niet eens of het past.

Ook was ik poedelnaakt tijdens de echo. Ik moest eerst mijn kleedje en bh uitdoen en toen deed hij een borstonderzoek, zou enkel tijdens het eerste consult zijn. Dan voor de echo moest ik mijn slip uitdoen, ik zei dat ik mijn schoenen dan ook even ging uitdoen, maar dat vond hij niet nodig, maar dat heb ik wel gedaan, ik vond het zo al vreemd genoeg.

Ik heb toch al een aantal gynae gehad, maar dit heb ik nog nooit meegemaakt, zelfs tijdens mijn bevallingen was ik niet naakt.

Er waren nog wel dingen die me stoorden, ik mag er niet aan denken dat dit een eerste zwangerschap zou zijn.

Ik zou nog 13 x op controle moeten komen, bij mijn vorige gyn was dat 6 of 7x en toen was het een tweeling.

Ik heb iets heel belangrijk geleerd van mijn oude gyn en dat is dat het niet helpt om veel op controle te gaan. Eerst vond ik dit raar, maar hij had gelijk.
Ik heb vandaag controle gehad en morgen kan het mislopen zonder dat je het weet. Als ik hevige krampen of bloedverlies heb of denk dat het niet goed zit kan ik altijd naar spoed, maar veel controles voorkomen niet dat het misloopt.

Ik had gedacht van niet heel veel te gaan en me tussentijds eventueel te laten opvolgen door mijn vroedvrouw.

Wordt vervolgd...

Oh mich75, nu begrijp ik nog veel meer dat je je niet goed voelde. Dat was gewoon echt een heel erg onveilige situatie. Dat lijkt me echt niet oké die omstandigheden! Ik durf het niet goed neerschrijven, maar het lijkt alsof die gyn op verschillende manieren misbruik probeert te maken van de situatie..

Wat je oude gyn zegt klopt natuurlijk wel, het geeft een vals gevoel van controle te hebben, hetzelfde is zo met piekeren, geeft ook een vals gevoel van controle, maar in the end beïnvloedt het het eindresultaat niet! Om dat in de praktijk dan ook effectief te kunnen loslaten is een ander verhaal natuurlijk

[Glow]

Pff Mich, wat raar allemaal. Lijkt me inderdaad beter om iemand anders te zoeken! Het laatste wat je nodig hebt is een gynaecoloog waar je je niet goed bij voelt.

[Goedgelukje]

Dag iedereen
Ik kan me, ook al durf ik echt nog niet, me toevoegen aan dit groepje.
Na mijn miskraam in maart, was ik meteen weer in een normale cyclus.
Ik heb dus een TP gehad op 11/06 en had een positieve bloedtest op 22/06.
HCG stond boven 600
2 dagen later stond HCG boven 1500
Mooie stijging denk ik dan.

Eerste echo is op 12/07 en nu zit ik met een hele grote angst dat het terug gaat mislopen.
Iemand een idee hoe je met die angst kan omgaan?

Ik probeer mezelf af te leiden door leuke dingen te plannen, waar ik naaruit kan kijken. Met vriendinnen of familie afspreken is voor mij wel een goede afleiding. Daarnaast ga ik ook regelmatig wandelen of doe ik ademhalingsoefeningen als ik voel dat ik uit angst onrustig ben. Waarvan ontspan je, wat brengt jou rust? Probeer die zaken zoveel mogelijk in te plannen..

We hebben op dezelfde dag onze eerste echo, ik ben tegen dan net 8w. Dus ik tel mee met je af naar die datum! Ik hoop dat je intussen wat rust kan vinden.

[mich75]

Dag iedereen
Ik kan me, ook al durf ik echt nog niet, me toevoegen aan dit groepje.
Na mijn miskraam in maart, was ik meteen weer in een normale cyclus.
Ik heb dus een TP gehad op 11/06 en had een positieve bloedtest op 22/06.
HCG stond boven 600
2 dagen later stond HCG boven 1500
Mooie stijging denk ik dan.

Eerste echo is op 12/07 en nu zit ik met een hele grote angst dat het terug gaat mislopen.
Iemand een idee hoe je met die angst kan omgaan?

Die angst gaat waarschijnlijk niet echt verdwijnen, maar misschien kan je wel al vergelijken met de vorige keer.

Ik had in januari een MA, na medicatie uiteindelijk een curettage gehad.

Die keer had ik al van in het begin geen goed gevoel, maar hcg was goed, niet zo hoog als de andere keren, maar nog boven het gemiddelde.
Het verdubbelde mooi week na week, ik had bandenpijn, dus misschien zat het wel goed, maar de eerste echo bleek ik gelijk te hebben.

Nu waren mijn hcg waarden hoe ik het verwachtte en ik had een goed gevoel, soms wel de angst van stel dat het weer zo is, maar dan dacht ik, ik heb niet het slechte gevoel als toen, dus laten we positief blijven.

Nu nog 'maar' 9w+4, maar wel al 2 goede echo's en mijn buikje blijft groeien, dus we gaan ervoor.

[Glow]

Dag iedereen
Ik kan me, ook al durf ik echt nog niet, me toevoegen aan dit groepje.
Na mijn miskraam in maart, was ik meteen weer in een normale cyclus.
Ik heb dus een TP gehad op 11/06 en had een positieve bloedtest op 22/06.
HCG stond boven 600
2 dagen later stond HCG boven 1500
Mooie stijging denk ik dan.

Eerste echo is op 12/07 en nu zit ik met een hele grote angst dat het terug gaat mislopen.
Iemand een idee hoe je met die angst kan omgaan?

Ik denk dat angst in een bepaalde gradatie wel normaal is, maar het mag niet overheersen. Ik denk dat het een beetje loslaten is. Je kan het nu eenmaal niet controleren. Ik merk bij mezelf dat ik ook angstig ben. Ik heb vooral deels het gevoel dat het wel goed aan het gaan is, maar ik ben bang dat het verkeerd loopt. Ik heb het gevoel dat het niet kan dat ik geluk zou hebben dat het direct helemaal goed zou gaan.

[eline90]

Echt een gevoel om los te laten heb ik niet..
Ik ben vandaag 8w en mijn vorige mk was ook op 8w..

Enigste wat ik kan doen om wat geruster te zijn is vergelijken..
mijn eerste echo was wel weer goed, ik heb deze keer innestelingsbloeding gehad. Hoewel dat geen bewijs is, geeft het me toch het gevoel dat het anders is als de eerste keer en dat het embryo’tje toch z’n best doet om in te nestelen?

Ik voel me nog steeds heel misselijk en mijn tepels voelen alsof ik ze met een naald aan het piercen ben..

Heel stomme kwaaltjes maar het geeft je toch een soort van voldoening en geloof dat alles goed gaat..

P.s. Mijn bericht is totaal niet medisch onderbouwt, ik heb het enkel over mijn gevoel..

@Mich veel succes met je zoektocht, ik zou daar eerlijk gezegd geen seconde bij blijven, lijkt mij eerder een oplichter dan een arts..

[LiefjeCW]

Hier dus sinds zaterdag bijna de hele tijd platte rust, normaal het enige wat echt helpt tegen die extreme vermoeidheid, maar nu lijkt het enkel erger te worden met gisteren het dieptepunt. Kindjes 's morgens klaargemaakt, mijn man heeft ze weggebracht, ik ben dan gaan rusten, wat later gedoucht en haar gewassen, maar aankleden ging niet meer, dus maar mijn bed in.
Wat later toch gelukt maar daarna weer halfdood op de zetel.

In de namiddag lees ik een bericht op fb van een kennis van vroeger, is een marathonloper, 2 jaar jonger dan ik en klaagt dat hij geen energie meer heeft, het lukt niet om te lopen, zelfs niet heel rustig.
Hij is blijkbaar dezelfde dag als ik gevaccineerd, hij met Moderna, ik met Pfizer, 2 weken geleden en vraagt zich af of er een verband is. Nu hebben er een hoop van zijn vrienden gereageerd dat ze hetzelfde voorhebben. Ook hadden ze net als ik pas na 1 week het gevoel van een stijve arm.

Bij mij is het sowieso van over mijn grenzen te gaan vorige week, maar het zou wel verklaren waarom het niet betert. Ik hou mijn hart al vast voor mijn 2e spuit, want dat zou nog erger zijn.

Vandaag voel ik me precies wat beter, hopelijk blijft het zo, alleen weet ik dat ik me rustig moet houden want anders is het terug om zeep, maar het is zo moeilijk wanneer het huis eruit ziet alsof er een bom is ontploft.

Wij zwijgen voorlopig ook, ik denk er zelfs aan om niets te zeggen zolang ze het niet zelf zien. Sinds de geboorte van de tweeling heb ik al zo vaak de vraag/commentaar gekregen van (schoon)familie dat we nu toch wel zeker stoppen want dat we meer dan genoeg kinderen hebben. Ik kijk er dus enorm tegen op om het nieuws te vertellen.
Mijn man heeft het wel al tegen collega's verteld, daar wel positieve reacties.

Ik heb met jullie te doen met die kwaaltjes, hier eigenlijk geen last, ik kan al terug wat druk op mijn buik verdragen, iets makkelijker om broeken met een elastiek te dragen omdat ik het toch wat te warm vindt om mijn zwangerschapsjeans te dragen en te koud voor een kleedje.
Ik gebruik een tussenstuk voor mijn bh's dus dat probleem is ook opgelost en soms heb ik wat last van mijn borsten, maar enkel als ik ben vergeten ze in te smeren.

Het enige waar ik wat mee moet opletten is bandenpijn als ik nies, maar veel minder last van dan de vorige keren. Deze week even onoplettend en het deed pijn op 1 plaats, dus ik greep er naar en riep auw, toen kwam mijn zoontje een kusje geven op die plaats, het is zo'n schatje, maar wees gerust, hij is evenzeer een deugniet.

@mich75 neem zoveel mogelijk rust en denk aan jezelf. Ik heb mijn tweede vaccinatie 2 weken geleden gehad en kamp ook met vermoeidheid, nu denk ik wel dat het van de zwangerschap komt. De eerste vaccinatie niks last gehad en de tweede vaccinatie enkel die nacht enkel koude rillingen gehad en moe.

Wel een nare opmerking van je (schoon) familie, maar ik denk dat mensen dat er maar uitflappen uit onwetendheid. Is natuurlijk niet fijn, want je wil dit delen met je familie.

Ondertussen hier ook al wel wat kwaaltjes, pijnlijke borsten en sterke voorkeuren naar wat ik wel of niet wil eten . Ik ben vandaag voor de tweede keer op echo geweest en ze willen me nog steeds niet loslaten. Onze kleine erwt loopt nog steeds een week achter. Is in grote al wel mooi groter geworden tov vorige week en de hartslag is ook veel sterker geworden, dus ik probeer me vast te houden aan dat. Ik hoop gewoon dat we snel kunnen genieten en de zorg een beetje kunnen loslaten.

Hier ook zware vermoeidheid, nog geen vaccin gehad en nu stellen we het ook even uit tot 12 a 13 weken in samenspraak met de gyn.
Wanneer is jouw volgende echo? Hopelijk mag die positief nieuws brengen zodat jullie effectief kunnen genieten zonder zorgen!

Mijn volgende echo is op 8/7 bij mijn eigen gynaecoloog. Normaal moest ik deze maandag terug naar de fertiliteit, maar ga het even uitstellen tot ik bij mijn eigen gynaecoloog ben geweest. Die stelt me meer gerust en geeft echt veel uitleg. Ik heb nu even rust nodig in mijn hoofd dan wekelijks een echo, want dat stelt me echt niet gerust.

[LiefjeCW]

Vandaag mijn 2e echo gehad, bij een nieuwe gyn. Met ons beebje is alles in orde, maar ik wil een andere gyn

Tijdens het consult zelf voelde het al niet super, maar toen ik buitenkwam werd het steeds erger, bij het afrekenen bleek dat hij niet geconvencioneerd was, is de eerste keer dat ik dit meemaak in een ziekenhuis en toen begon heel het consult door mijn hoofd te gaan, ik was helemaal van mijn melk, heb op de parking zelfs bijna iemand aangereden.

Ik denk wel dat het een heel goede gyn is, maar geen match met mij.

Hij had papieren afgedrukt die ik maar eens moest lezen, oa omdat ik niet immuun voor cmv en toxo. Lees ik die thuis, is het een soort contract waarin staat wanneer ik op controle moet komen, soms ook naar zijn privé-praktijk. Dat er maar 3 echo's terugbetaald worden (dat is de wet) en dat bij de andere controles hij het echoapparaat wel gaat gebruiken om eens naar de baby te kijken en het hartje te laten horen, dit is geen echt echo en biedt hij 'gratis' aan.
Vanaf 34w wekelijks controle met een extra kost van maar €15 ipv €60, precies of het solden is, voor 34w doet hij zo nog 2 of 3 controles.
Dit is niet verplicht maar wel aan te raden en je moet een papier tekenen als je het niet wil, maar dat is dan eigenlijk ten nadele van je kindje, voelt echt als chantage.

Als ik vragen heb, mag ik die niet aan familie of vrienden stellen, of bij dr Google eens gaan kijken, neen enkel hij is mijn aanspreekpunt.
Ik vind dit echt niet normaal.

Ik ben er echt niet goed van en dan heb ik ontdekt dat ik ook geen fotootje heb gekregen van de echo

Ik zou blij moeten zijn met de goede echo, maar er zijn alleen maar tranen.

Sorry dat ik jullie hiermee lastig val,maar ik moest het ergens kwijt.

Wat een vreemde ervaring, daar zou ik ook niet meer terug gaan en zou dit ook ergens melden. Dat is ook niet lastigvallen, dit forum is er ook om ervaringen goede en slechte te delen, zodat we elkaar kunnen steunen.