Uitgerekend jan-feb-maa 2022

[Hillie]

Ik heb het tegenovergestelde van Eline voor: geen stomme kwaaltjes (meer), en dus ook geen soort van voldoening dat alles toch wel goed zou gaan. Ik zit nu aan 10 weken.

Dames, ik heb even nood aan jullie wijze woorden...

Ik ben die vrouw waar van iedereen met kwaaltjes zegt van 'shut up bitch, ge moogt net blij zijn'.
Maar ik ben het niet... 2 weken geleden was ik nog super positief. Ik had een heel goede eerste echo gehad (op week . En bijna geen kwaaltjes. Na week 5 had ik 1 extra cupmaat, en borsten die zo ongeveer op ontploffen stonden. Verder had ik enkel heel opgezette buik vanaf de late namiddag, en wind die er langs alle kanten uit wilde. En enge, dramatische, intense dromen.

Maar sinds iets van anderhalve week is de twijfel begonnen. Ik ken 2 koppels die dit jaar hun kindje verloren tussen 8 en 12 weken omdat het hartje gestopt was met kloppen. En ik heb dan een enge droom gehad (waarbij ik in een zwembad mijn baby'tje verloor), en sindsdien ervaar ik zelfs die kleine symptomen niet meer. Sinds vorige week maandag is mijn buik niet meer opgezwollen en heb ik bijna geen wind meer. En mijn borsten zijn nog wel even groot in omtrek, maar véél minder vol, ik kan ze nu weer bijna half plat knijpen zoals voor de zwangerschap, ipv dat ze op ontploffen staan.
Ik ben niet misselijk, ben niet moe, ...
En iedereen zegt wel van 'maar joh, alles zal wel goed zijn, geniet er gewoon van', maar met momenten lukt dat écht niet. Ik weet dat symptomen komen en gaan, en sommige mensen niet eens merken dat ze zwanger zijn, maar is dit ook normaal?
Ik moet nog 1 héle lange week wachten op mijn volgende echo (en de dag erna vertrek ik op vakantie), en de twijfel begint echt toe te slaan (wat als het hartje niet meer klopt en ik die pillen moet nemen en net op vakantie ben en...). Mijn hoofd maakt mij zot, van 'alles is super goed' naar 'aaaarrrggghhh' in een milliseconde, wat een rollercoaster...

[Lore1]

@mich75 neem zoveel mogelijk rust en denk aan jezelf. Ik heb mijn tweede vaccinatie 2 weken geleden gehad en kamp ook met vermoeidheid, nu denk ik wel dat het van de zwangerschap komt. De eerste vaccinatie niks last gehad en de tweede vaccinatie enkel die nacht enkel koude rillingen gehad en moe.

Wel een nare opmerking van je (schoon) familie, maar ik denk dat mensen dat er maar uitflappen uit onwetendheid. Is natuurlijk niet fijn, want je wil dit delen met je familie.

Ondertussen hier ook al wel wat kwaaltjes, pijnlijke borsten en sterke voorkeuren naar wat ik wel of niet wil eten . Ik ben vandaag voor de tweede keer op echo geweest en ze willen me nog steeds niet loslaten. Onze kleine erwt loopt nog steeds een week achter. Is in grote al wel mooi groter geworden tov vorige week en de hartslag is ook veel sterker geworden, dus ik probeer me vast te houden aan dat. Ik hoop gewoon dat we snel kunnen genieten en de zorg een beetje kunnen loslaten.

Hier ook zware vermoeidheid, nog geen vaccin gehad en nu stellen we het ook even uit tot 12 a 13 weken in samenspraak met de gyn.
Wanneer is jouw volgende echo? Hopelijk mag die positief nieuws brengen zodat jullie effectief kunnen genieten zonder zorgen!

Mijn volgende echo is op 8/7 bij mijn eigen gynaecoloog. Normaal moest ik deze maandag terug naar de fertiliteit, maar ga het even uitstellen tot ik bij mijn eigen gynaecoloog ben geweest. Die stelt me meer gerust en geeft echt veel uitleg. Ik heb nu even rust nodig in mijn hoofd dan wekelijks een echo, want dat stelt me echt niet gerust.

Denk dat die rust op zich ook wel goed en nodig is. En bij je eigen gynaecoloog gaan is toch altijd fijner, geeft mij toch een geruster gevoel omdat we haar echt vertrouwen. Wij mogen dinsdag opnieuw gaan, toch nog wat met een bang hartje na de zware langdurige koorts maar ook heel benieuwd om onze baby opnieuw te zien.

[Lore1]

Ik heb het tegenovergestelde van Eline voor: geen stomme kwaaltjes (meer), en dus ook geen soort van voldoening dat alles toch wel goed zou gaan. Ik zit nu aan 10 weken.

Dames, ik heb even nood aan jullie wijze woorden...

Ik ben die vrouw waar van iedereen met kwaaltjes zegt van 'shut up bitch, ge moogt net blij zijn'.
Maar ik ben het niet... 2 weken geleden was ik nog super positief. Ik had een heel goede eerste echo gehad (op week . En bijna geen kwaaltjes. Na week 5 had ik 1 extra cupmaat, en borsten die zo ongeveer op ontploffen stonden. Verder had ik enkel heel opgezette buik vanaf de late namiddag, en wind die er langs alle kanten uit wilde. En enge, dramatische, intense dromen.

Maar sinds iets van anderhalve week is de twijfel begonnen. Ik ken 2 koppels die dit jaar hun kindje verloren tussen 8 en 12 weken omdat het hartje gestopt was met kloppen. En ik heb dan een enge droom gehad (waarbij ik in een zwembad mijn baby'tje verloor), en sindsdien ervaar ik zelfs die kleine symptomen niet meer. Sinds vorige week maandag is mijn buik niet meer opgezwollen en heb ik bijna geen wind meer. En mijn borsten zijn nog wel even groot in omtrek, maar véél minder vol, ik kan ze nu weer bijna half plat knijpen zoals voor de zwangerschap, ipv dat ze op ontploffen staan.
Ik ben niet misselijk, ben niet moe, ...
En iedereen zegt wel van 'maar joh, alles zal wel goed zijn, geniet er gewoon van', maar met momenten lukt dat écht niet. Ik weet dat symptomen komen en gaan, en sommige mensen niet eens merken dat ze zwanger zijn, maar is dit ook normaal?
Ik moet nog 1 héle lange week wachten op mijn volgende echo (en de dag erna vertrek ik op vakantie), en de twijfel begint echt toe te slaan (wat als het hartje niet meer klopt en ik die pillen moet nemen en net op vakantie ben en...). Mijn hoofd maakt mij zot, van 'alles is super goed' naar 'aaaarrrggghhh' in een milliseconde, wat een rollercoaster...

Kan je niet vragen om je echo vroeger te laten plaatsvinden omdat je je zorgen maakt? Anderzijds als je nog een weekje wacht zal de echo weer wat duidelijker zijn

Ik heb toch al vaak gelezen dat het niet abnormaal is om een tijd veel symptomen te hebben en dan weer niets meer of niet veel. Hier gaat het ook op en af. Begrijp jouw gevoel dus wel, moet zeggen dat wij ook blij gaan zijn als de volgende echo weer goed is. Tot die 12 weken blijft het toch altijd hopen en afwachten plus ook komt er dan bij dat ieder van ons al het 1 en ander achter de rug heeft ook hé...dat komt er ook nog bij.

Veel succes nog met wachten en probeer het toch wat los te laten, hoe moeilijk het ook is...

[eline90]

Hey Hillie

Ik snap totaal wat je voelt! Kan je je gyn niet contacteren om te vertellen over je ongerustheid en vragen of je niet eerder kan langsgaan? Ik zou dat toch gedaan hebben..

Hoe ver ben je nu?

Ik moet wel zeggen dat ik tot week 7 helemaaal geen symptomen had ik en dat ik dit allemaal pas sinds een week voel..

Misschien komt het nog?

[Hillie]

Hey Hillie
Ik snap totaal wat je voelt! Kan je je gyn niet contacteren om te vertellen over je ongerustheid en vragen of je niet eerder kan langsgaan? Ik zou dat toch gedaan hebben..
Hoe ver ben je nu?
Ik moet wel zeggen dat ik tot week 7 helemaaal geen symptomen had ik en dat ik dit allemaal pas sinds een week voel..
Misschien komt het nog?

Ik ben nu toch al 10 weken... Ik heb volgende week bij die echo ook pas mijn intake bij de gyn (mijn 8 weken echo heb ik nog in het ziekenhuis laten doen omdat de gyn pas op 9 weken plaats had), ik weet enkel dat die super vol zitten (is een kleine praktijk), dus wil ze niet voor zoiets lastig vallen... tenzij ik me echt zorgen moet maken? Vandaar mijn vraag voor advies (ik weet dat er hier een aantal vrouwen zitten die het allemaal al een paar keer hebben meegemaakt)...

[mich75]

Hillie,

Ik zal dan ook maar eens mijn gedacht neerschrijven zeker

Kwaaltjes komen en gaan naar het schijnt, zelf heb ik niet echt kwaaltjes en mijn opgezette buik is pas 1 week na het verliezen van het vruchtje verdwenen, dus net het omgekeerde.

Die (enorme) lucht in je darmen verdwijnt voor het grootste deel eens je darmen terug wat op hun plooi zijn, zij hebben ook wel wat last van de hormonen.

Die gespannen borsten verdwijnen ook wel, die spanning komt vooral doordat je vel strak staat en dit gaat rekken en dus staan ze na een tijd niet meer op ontploffen, smeren verhelpt dit ook, maar geen nood, verder in de zwangerschap begint de miserie waarschijnlijk opnieuw

Ik veronderstel dat je angst voor een groot deel komt omdat je mensen kent waarbij het tussen 8 en 12 weken is misgelopen, maar je kent er waarschijnlijk veel meer waarbij het allemaal wel goed zat.

Als ik het me goed herinner had je ook vrij hoge hcg waarden, waardoor je misschien sneller op je plateau zit en dus vlugger van de kwaaltjes verlost bent.

Probeer er echt vanuit te gaan dat het goed zit en stel dat het toch fout zou zitten dan kan je nog wel wachten tot na je vakantie met die pillen.

[LiefjeCW]

Hier ook zware vermoeidheid, nog geen vaccin gehad en nu stellen we het ook even uit tot 12 a 13 weken in samenspraak met de gyn.
Wanneer is jouw volgende echo? Hopelijk mag die positief nieuws brengen zodat jullie effectief kunnen genieten zonder zorgen!

Mijn volgende echo is op 8/7 bij mijn eigen gynaecoloog. Normaal moest ik deze maandag terug naar de fertiliteit, maar ga het even uitstellen tot ik bij mijn eigen gynaecoloog ben geweest. Die stelt me meer gerust en geeft echt veel uitleg. Ik heb nu even rust nodig in mijn hoofd dan wekelijks een echo, want dat stelt me echt niet gerust.

Denk dat die rust op zich ook wel goed en nodig is. En bij je eigen gynaecoloog gaan is toch altijd fijner, geeft mij toch een geruster gevoel omdat we haar echt vertrouwen. Wij mogen dinsdag opnieuw gaan, toch nog wat met een bang hartje na de zware langdurige koorts maar ook heel benieuwd om onze baby opnieuw te zien.

Veel succes dinsdag! Ik hoop dat alles goed gaat met je baby. Vertrouwen in een gynaecoloog is toch alles, dat stelt je al meer op je gemak, want al die stress lijkt me ook niet goed. Vandaar dat ik nu even geen zin heb in de fertilteitsarts die me dan elke week zegt dat het vruchtje een week achter staat en hij me geen garantie kan geven. Inheb er geen boodschap aan dat elke week te horen. Lore hoe ver ben jij nu in de zwangerschap?

[Lore1]

Mijn volgende echo is op 8/7 bij mijn eigen gynaecoloog. Normaal moest ik deze maandag terug naar de fertiliteit, maar ga het even uitstellen tot ik bij mijn eigen gynaecoloog ben geweest. Die stelt me meer gerust en geeft echt veel uitleg. Ik heb nu even rust nodig in mijn hoofd dan wekelijks een echo, want dat stelt me echt niet gerust.

Denk dat die rust op zich ook wel goed en nodig is. En bij je eigen gynaecoloog gaan is toch altijd fijner, geeft mij toch een geruster gevoel omdat we haar echt vertrouwen. Wij mogen dinsdag opnieuw gaan, toch nog wat met een bang hartje na de zware langdurige koorts maar ook heel benieuwd om onze baby opnieuw te zien.

Veel succes dinsdag! Ik hoop dat alles goed gaat met je baby. Vertrouwen in een gynaecoloog is toch alles, dat stelt je al meer op je gemak, want al die stress lijkt me ook niet goed. Vandaar dat ik nu even geen zin heb in de fertilteitsarts die me dan elke week zegt dat het vruchtje een week achter staat en hij me geen garantie kan geven. Inheb er geen boodschap aan dat elke week te horen. Lore hoe ver ben jij nu in de zwangerschap?

Bedankt, wij zijn de dagen toch echt aan het aftellen hoor!
Begrijpelijk wat je zegt... Het lijkt mij ook niet fijn om elke week daarop gewezen te worden. Uiteindelijk haalt dat ook niet veel uit en ga je er enkel nog meer ongerust door zijn denk ik dan.
Net 9w zwanger, naar mijn gevoel gaat het rap maar zal toch ook blij zijn als die 12w achter de rug zijn... Jij?

[Glow]

Ik ben intussen naar de huisarts geweest voor een tussentijdse bloedafname (5w1d). Hcg stond op 6127, dus mooie stijging tov vorige week (660 op 4w2d). Nu met spanning afwachten op die eerste echo volgende week!

[Lore1]

Ik ben intussen naar de huisarts geweest voor een tussentijdse bloedafname (5w1d). Hcg stond op 6127, dus mooie stijging tov vorige week (660 op 4w2d). Nu met spanning afwachten op die eerste echo volgende week!

Mooie waardes! Spannend volgende week de 1e echo, je gaat dan iets meer als 6w zijn? Met een beetje geluk kan je het hartje dan ook horen 🥰

[Glow]

Ik ben intussen naar de huisarts geweest voor een tussentijdse bloedafname (5w1d). Hcg stond op 6127, dus mooie stijging tov vorige week (660 op 4w2d). Nu met spanning afwachten op die eerste echo volgende week!

Mooie waardes! Spannend volgende week de 1e echo, je gaat dan iets meer als 6w zijn? Met een beetje geluk kan je het hartje dan ook horen 🥰

Ja, 6w2d dus ik hoop inderdaad om het hartje te kunnen horen!

[mich75]

Hier voorlopig nog geen nieuwe gyn, maar de afspraak bij die andere is wel geannuleerd.

Via mijn vroedvrouw ben ik in contact gekomen met een andere vroedvrouw die een geboortehuis heeft en dus ook opvolging en bevallingen doen in verschillende ziekenhuizen.
Ik ga er maandag naartoe en dan zouden zij voor mij een afspraak maken bij een gyn die bij mij past of anders zal ik toch zeker gegevens meekrijgen.

Ze stelde voor om naar een ander zh te gaan en als ik me er niet goed voel dan kan ik nog altijd voor dat van Luik kiezen.

Mama is daar prioritair, zij moet zich goed voelen, dus proberen ze te doen wat jij wil. Ik wil niet veel naar de gyn, dus best mogelijk dat ik enkel voor de 3 belangrijke echo's ga en de rest via het geboortehuis eventueel in combinatie met mijn eigen vroedvrouw.

Maandag zal ik meer weten, maar ik ben er nu eigenlijk al vrij gerust in.

Oh ja, voor degenen die mij nog niet zo goed kennen ZEN is the keyword.

Rustige mama tijdens de zwangerschap, rustige baby. Stressy mama, onrustige baby en vaak ook huilbaby.

Ik ga dus elke zwangerschap voor zen want bij mij werkt het 🥰

[Glow]

Hier voorlopig nog geen nieuwe gyn, maar de afspraak bij die andere is wel geannuleerd.

Via mijn vroedvrouw ben ik in contact gekomen met een andere vroedvrouw die een geboortehuis heeft en dus ook opvolging en bevallingen doen in verschillende ziekenhuizen.
Ik ga er maandag naartoe en dan zouden zij voor mij een afspraak maken bij een gyn die bij mij past of anders zal ik toch zeker gegevens meekrijgen.

Ze stelde voor om naar een ander zh te gaan en als ik me er niet goed voel dan kan ik nog altijd voor dat van Luik kiezen.

Mama is daar prioritair, zij moet zich goed voelen, dus proberen ze te doen wat jij wil. Ik wil niet veel naar de gyn, dus best mogelijk dat ik enkel voor de 3 belangrijke echo's ga en de rest via het geboortehuis eventueel in combinatie met mijn eigen vroedvrouw.

Maandag zal ik meer weten, maar ik ben er nu eigenlijk al vrij gerust in.

Oh ja, voor degenen die mij nog niet zo goed kennen ZEN is the keyword.

Rustige mama tijdens de zwangerschap, rustige baby. Stressy mama, onrustige baby en vaak ook huilbaby.

Ik ga dus elke zwangerschap voor zen want bij mij werkt het 🥰

Je hebt gelukkig nu pakken ervaring! Dat helpt zeker om met deze situatie om te gaan. Fijn dat er toch een oplossing in zicht is en je niet meer naar die andere gyn hoeft te gaan.

[Justbreathe]

Hallo iedereen,

Ik mag me bij dit groepje ook aansluiten.
Bij ons is het wel speciaal.
We zijn sinds februari gestart voor een brusje en mijn vorige punctie en tp was begin mei en dat was een biochemische zwangerschap.

Gezien ik in juli op reis ben wanneer mij eisprong is, zouden we wachten tot augustus.

Ik zou normaal op mijn zoon zijn eerste verjaardag mijn maandstonden moeten krijgen. Na 2 dagen over tijd gaan heb ik getest en ik blijk zwanger.
Natuurlijk dus!

Ik weet niet goed wat er ons overkomen is.
Ben natuurlijk super gelukkig, maar o zo bang!
Eindelijk waarvan ik gedroomd had. Het ‘romantische’ verhaal. Maar constant wel het gevoel dat dit niet kan en dat dit niet zal blijven duren.

Dus bang afwachten naar de eerste echo en hopen dat het blijft goed gaan!

[Tagomi]

Even een stomme vraag misschien, maar mocht/mag jullie partner mee naar de eerste echo? Zou het zo spijtig vinden om weer alleen te moeten gaan..

Liefs,
Tagomi