Uitgerekend jan-feb-maa 2022

[mich75]

Glow, ik had dat enkele weken geleden ook wel dat mijn buik precies te klein was of niet genoeg wou meerekken ofzo. Nu is het beter of ik ben het gewoon.

Zowel mijn man als ik hebben het idee dat mijn buik deze keer smaller is en meer vooruit steekt. Gisteren een gipsafdruk gemaakt en nadien mijn de afdruk eens gepast van mijn 1e zwangerschap en die lijkt mooi te passen, dus toch gelijkaardig. Is op 2 dagen na op dezelfe termijn gemaakt.

Zelfs met de zitbal erin zou onze kat nog in het park gaan liggen. Zo gaat ze ook in het poppenbed slapen, zelfs al ligt er al een pop in, maar enkel als er dekentjes in liggen.

Vandaag niets gedaan aan de voorbereidingen, maar wel druk bezig geweest met de potjestraining van de tweeling. Morgen is er nog een dag

[Zitav]

Oh zo spannend mich en Emelie! Echt aftellen geblazen!
Hier morgen ook 33w. Gisteren is de vroedvrouw voor de kennismaking geweest. Ze voelde hoe de baby lag en zei 'het is overal hard' maar mijn buik is compact dus wellicht is dit daardoor. Ze ligt wel nog steeds met hoofd naar onder.
Vandaag heeft mijn nicht een fotoshoot gedaan. Zij is naar school aan het gaan om in bijberoep fotografe te worden, dus voor haar was het leuk dat ze kon oefenen en wij gaan een leuke herinnering hebben ben nual benieuwd naar de foto's.

[Goedgelukje]

@Emelie en Mich: het is al zo dichtbij voor jullie, zo spannend ! Ben al benieuwd naar het moment dat jullie gaan posten dat jullie bevallen zijn.

@Zitav: zo leuk dat je mooi foto's als herinnering zal hebben. Wij trekken zelf ook wel wat foto's, maar dat is dus maar amateuristisch !

Hier gaan we richting de 35 weken. Wat de voorbereidingen betreft zijn wij zo goed als klaar. Juist nog een paar kleine zaken. Ik heb er wel een moeilijke week opzitten. Ik slaap zo enorm slecht.. Ik denk dat ik gemiddeld aan 4u slaap per nacht kom en dat begint wel door te wegen. Moet nog 3 weken werken, ik zie daar nu enorm tegen op. Daarnaast zit mijn man al de hele week in Spanje voor zijn werk. Normaal heb ik het daar nooit moeilijk mee, in tegendeel, normaal kan ik daar juist deugd van hebben, van wat tijd voor mezelf, me-time. Maar deze keer is het helemaal anders, ik ben zo emotioneel. We FaceTimen elke avond, en dan begin ik telkens als een klein kind te wenen omdat ik hem mis..

Door die vermoeidheid en vele emoties voel ik me even helemaal uit balans. Ik hoop dat dit terug betert!

[Glow]

@mich: inderdaad, exact dat gevoel! Hopelijk betert het hier dan ook. Potjestraining met een tweeling lijkt me wel pittig trouwens.

@zitav: wat fijn van die foto's! Ik weet dat ik er zelf te weinig neem eigenlijk. Ik vind foto's van mezelf niet zo leuk, maar ik wil natuurlijk wel de herinneringen hebben.

@goedgelukje: aww. Die hormonen zijn echt een rollercoaster en slaaptekort helpt echt niet. Misschien is het een optie om eens bij een huisarts te gaan hiervoor? Misschien kan die niet helpen met de slaap, maar misschien kan je beter wat vroeger stoppen met werken? Ik merk zelf ook dat werk echt zwaar op me weegt. Die reserves worden er echt door aangetast!

[Goedgelukje]

@Glow: ja mijn man zei ook al dat ik naar mijn huisdokter moet gaan. Ik voel me echt als een wrak deze week. De emoties en vermoeidheid zitten hoog.

Alleen zou dat echt voor problemen zorgen op mijn werk als ik nu uitval, niet alleen moeten mijn dichte collega's dan veel werk van mij overnemen. Er is ook zopas een nieuwe collega gestart en die is bij mij aan het meevolgen deze maand. Dus haar werkagenda zou ook in het water vallen. En daarnaast heb ik ook bepaalde verantwoordelijkheden die ik nog aan het overdragen ben aan een andere collega. Als ik nu uitval, weet die collega dus niet wat ze daar mee moet aanvangen.. Dus ik voel me wat verplicht om te blijven werken.

[Glow]

Ik snap dat verantwoordelijkheidsgevoel helemaal. Ik heb ook hetzelfde. Aan de andere kant heb jij er ook niets aan om doodvermoeid een bevalling in te gaan. Dus ik denk dat het sowieso geen kwaad kan om naar de huisarts te gaan en dit eens voor te leggen. En dat scenario dat je vroeger zou kunnen uitvallen zal sowieso op de tafel moeten liggen. Natuurlijk wens ik het je niet toe, maar het is ook geheel mogelijk dat de baby vroeger komt dan gepland.

[mich75]

@Goedgelukje, je moet echt naar jezelf kijken. Je lijkt misschien onmisbaar, maar je gezondheid en kindje gaan voor.

Ik was vroeger ook zo, werken en blijven werken want anders draaide het in de soep, ik was zogezegd onmisbaar.

Ik heb een burnout gekregen, we zijn ondertussen 10j verder en ik ben nog altijd niet in staat om te werken door de gevolgen van de burnout.

[Goedgelukje]

Jullie hebben waarschijnlijk wel gelijk.. Het voelt alleen zo egoïstisch aan, want mijn collega's mogen de gevolgen dan dragen. En dan voel ik me daar schuldig bij.

Ik ga er eens over nadenken. Komende week ga ik sowieso nog proberen te gaan werken, en als het niet betert kan ik dan volgend weekend nog beslissen om naar de dokter te gaan..

[Hillie]

@goedgelukje: hoe komt het dat je zo weinig slaapt? Komt het door geen goede houding te vinden, of door de stress?
Ik heb de chance dat mijn baby 'snachts niet echt actief is (en ik ook geen kwaaltjes heb), dus ik blijf goed slapen. Maar toen ik een week lang stress had omdat ik nog zoveel moest regelen en het op het werk ook nog zo druk was, sliep ik véél minder goed. Gelukkig werk ik van thuis en kon ik 's middags wel een dutje doen. En acupunctuur helpt bij mij ook goed (zowel tegen stress, als om de zwangerschap te ondersteunen). Het gevoel van onmisbaar te zijn had ik een jaar geleden ook. Ik heb toen ook 3 maanden in een bijna-burn-out thuisgezeten (gelukkig op tijd hulp gezocht, allé, nee, mijn baas had mij verplicht van naar de dokter te gaan, want uit mijn eigen zou ik mijn collega's ook nooit in de steek willen hebben laten. De wereld is blijven draaien, ook zonder mij op het werk...).

Ik zit morgen aan 39 weken, echt zot! En ik ben er eindelijk klaar voor. Moederschapsrust is donderdag begonnen (wat een stress om dat werk allemaal op tijd overgedragen te krijgen), en zo goed als alles is nu geregeld. Vluchtkoffer vandaag gemaakt, parkje en luiertafel in living gezet, co-sleeper staat klaar (in andere kamer voorlopig want da's toch iets groot en staat idd in de weg), geboortekaartje ontwerp is goedgekeurd, adressen zijn op enveloppen geschreven, paar doosjes doopsuiker staan al klaar (al mag er idd niemand op bezoek komen in het ziekenhuis), ...

En nu wachten
Voorlopig nog geen enkel teken dat de baby mijn tonnetje wil verlaten. Echt zot om te bedenken dat ik ten laatste over 9 dagen een baby in mijn armen ga hebben!

[mich75]

Ik heb een slechte nacht gehad, wakker geworden om 3u met buikpijn, zo is het de eerste keer ook begonnen,....Ik vond het toch nog wat vroeg, maar ja, je kan er niets aan veranderen.
Niet echt veel meer geslapen, af en toe terug buikpijn, maar zonder regelmaat, afgewisseld met ons kung-fu meisje.

Vandaag draag ik de gevolgen, eender wat ik deed kreeg ik buikpijn, niet echt harde buiken.

Hopelijk straks een betere nacht en dan morgen ook een betere dag zodat ik de laatste dingen kan regelen.
Ik denk dat het ook wel komt omdat er toch nog wat moet gebeuren en ik vrij zeker ben dat ik de 40w niet ga halen.

[Goedgelukje]

@Hillie: door de combinatie van geen houding vinden, stress en vaak naar de wc moeten.. Door de houding en vaak naar het wc moeten word ik heel vaak wakker (elk uur) en door stress is het dan vaak moeilijk om in te slapen.

Ik weet dat het zal blijven draaien op mijn werk zonder mij, maar het gaat mij vooral om het extra werk dat ik mijn collega's geef. Voor hun komt daar meer bij kijken om mijn taken over te nemen omdat zij niet over alle nodige info beschikken, die ik wel heb.

En zo fijn Hillie dat alles in orde is en je nu echt kan beginnen aftellen! Hopelijk kan je nog wat genieten van die laatste dagen . Gaan ze jou ten laatste over 9 dagen inleiden?

@Mich: is er nog veel dat je in orde moet brengen?

[Tagomi]

Ooh goedgelukje, die nachten met weinig slaap hakken er echt wel in he.
Ik moet ook voortdurend gaan plassen, lig ik net terug in bed en lijkt het al terug alsof ik superdringend moet gaan. Ook overdag heb ik vaak dat gevoel, soms doet het zelfs echt gewoon pijn Al 2 keer urine binnengebracht voor onderzoek, maar geen blaasontsteking..
Overdag kan ik dan weet niet deftig zitten door de druk op mijn onderste ribben
Het lijkt alsof alles te klein is geworden in mijn buik! Mijn buik was ook redelijk klein, maar sinds 2 weken ben ik aan het transformeren in een enorme ballon :/
Ik zal zoooo blij zijn als ons kleine meisje eruit is, al hoop ik wel dat ze haar 40 weken blijft zitten

Aan de dames bij wie het bijna zover is, veel succes alvast en ik hoop hier snel te lezen dat jullie babietjes er zijn en het goed doen

[Hillie]

@goedgelukje: klinkt zooo herkenbaar, maar ik heb ondertussen (uit noodzaak) geleerd dat je jezelf niet mag opofferen voor je collegas. Ja, zij gaan extra werk krijgen, maar jij hebt recht op jouw zwangerschap en jouw gezondheid is nu even het belangrijkste, ook al voelt dat héél egoïstisch op deze moment.
En ja, bij ICSI laten ze je niet over tijd gaan, max 25/01 word ik normaal ingeleid (al wil ik dat liever niet, moeten dat ook nog concreet afspreken nu donderdag met de gynaecoloog. Volgens de berekeningen van bevruchting en terugplaatsing etc kwam ik trouwens 26/01 uit, maar gynaecoloog kwam 24/01 uit met metingen en op woensdagen werkt ze ook niet...).


Amaai, dan heb ik blijkbaar heel veel chance met mijn blaas, ik moet maar 1 keer per nacht naar 't toilet (al wordt ik nu ook vaak na elke slaapcyclus van 1.5u wakker en dan moet ik mij op mijn andere kant leggen omdat mijn schouder bv pijn begint te doen (geen idee hoe dat kan, maar is plots sinds paar weken zo). En overdag geen last van mijn blaas, behalve bij die vele harde buiken die ik al weken heb. Maar bon, ik weet ondertussen dat als ik plots keihard naar de wc moet, dat dat omwille van harde buik is, en dan gewoon even tot 60 tellen, en het is over

Paar weken geleden leek mijn buik ook veel te klein voor de baby, maar dames, dat gaat terug verbeteren in de laatste weken zoals Mich al zei (als de baby wat begint in te dalen). Het blijft niet erger en erger worden

Was ook nog vergeten te melden dat wij een maand geleden ook een zwangerschapsfotoshoot hebben gedaan. Ik heb zo ongeveer geen enkele foto van mijn zwangere periode (ik haat model spelen, en met die corona komt ge ook bijna niet buiten dus maak je ook niet echt foto's), en had dat ook als tip gekregen. Wel wat zitten zoeken/vergelijken, want er zijn er die honderden euro's vragen, en dan krijg je bv maar 3 foto's digitaal ofzo. Maar super leuke madam gevonden in Heist op den berg (was wel even rijden), wij hebben nu een 200-tal foto's waar ik er nu 20 uit moet kiezen, oh dear... Was eigenlijk veel leuker dan verwacht, niet ongemakkelijk, en best wel intiem met mijn vriend, een heel bijzonder moment dat we allebei nog lang gaan koesteren. En de foto's zijn zo leuk geworden! (maar wij hadden veel chance, want meestal zitten die fotografen al voor weken vast, en wij zijn er, zoals gewoonlijk, weer veel te laat aan begonnen)

[Hillie]

En gewoon nog eens even het lijstje herhalen, ik vind het zo leuk om naar te kijken in combinatie met de posts
- bigima: januari 22 - bevallen dec 21 🥳
- Hillie: 24/01/22
- Mich75: 29/01/22
- Lore1 & Emelie: 04/02/22
- Goedgelukje: 22/02/22
- Lien123: 23/02/22
- Tagomi: 24/02/22
- Glow: 02/03/22
- Zitav: 06/03/22

[mich75]

Dat lijstje is eigenlijk wel grappig, elke keer een paar die vrij kort bijeenzitten, of de bevallingen ook zo gaan zijn....

Bij mijn 1e zwangerschap gingen ze me max 10d over tijd laten gaan, bij de tweeling max tot 37-38w. Nu een andere gyn en die laat ook over tijd gaan, maar niet bij mij, maar dan toch wel omdat ik ben uitgerekend op een zaterdag.
Ze wil een ks doen op 1/2, maar mijn man heeft gezaagd tot ze akkoord was voor 2/2.
Morgen moet ik beslissen wat ik wil, inleiding of ks en wanneer, pfff ik vind dat precies zo vroeg, dan vind ik het bij Hillie beter geregeld.

Wat ik nog zeker wil klaar hebben zijn mijn koffers, zh wil er 3
1 voor de arbeid, 1 voor vlak na de bevalling en 1 voor het verblijf.
Verder de living nog wat reorganiseren, park en co-sleeper installeren, maar dat kan ook bij thuiskomst.
Doopsuiker moet ook nog gedaan worden, maar kan ook nog nadien.

Vandaag een betere dag, ook een veel betere nacht gehad, ook trouwens maar 1x/nacht naar het toilet, meestal in de vroege ochtend, dus valt best mee.

Kindjes zijn ook terug naar school, vorige week was de tweeling thuis met de windpokken. Ze mochten niet naar school maar waren verder niet ziek, dus 2 energiebommetjes bezig met zindelijkheidstraining. Gelukkig heeft mijn man verlof genomen om te helpen.

Ondertussen ben ik toch aan het denken om niet polyklinisch te bevallen. Ik wou dit vooral doen omdat ik thuis veel meer rust heb dan in het zh, maar als ik in het boekje van het zh wat ze allemaal bij mama en baby komen controleren....als dit aan huis moet gebeuren dan word ik helemaal tureluur.
De vroedvrouw heeft wel al genoteerd dat als ik langer blijf dat ik graag heb dat de zorgen gebundeld worden zodat ik meer rust heb.

Ik veronderstel dat de gyn me morgen wel gaat onderzoeken, 2w geleden vond ze het niet nodig omdat het nog wat vroeg was.
Maar zelfs als alles nog mooi gesloten is kan het plots toch nog heel snel gaan.