Het is hier ook vollop genieten van de snelle veranderingen. Kruipen, rechtstaan, brabbelen, tweede tandje die zit te duwen. Hoewel ik soms een lichte heimwee voel naar dat klein hulpeloos glimlachend wezentje in mn armen
.Ja, wij hebben ook nog 3 cryotjes, potentiële zusjes of broertjes... maar we zijn echt wel gelukkig nu met ons dochtertje, dus houden we het nu nog in gedachten bij eentje.
Er zal wel een tijd komen dat het misschien zal kriebelen?
Maar de 7 jaar heeft ook wel fysiek en mentaal zijn tol geëist. Ik mag er niet aan denken terug in die situatie terecht te komen. Nee, waarom ons huidig geluk doorbreken...
Het verdriet van een miskraam kan ik me niet voorstellen, zonnetje, maar het lijkt me enorm zwaar.
Maar toch kan ik het alleen maar toejuichen en meeduimen met wie de keuze maakt voor nog een kindje erbij te hebben.


. Ach ja, dat weet ik dan voor als ik aan nr 2 begin.



