Bericht
door jokeds » 12 april 2022, 11:42
Hallo iedereen,
Ik sluit me inmiddels ook aan bij deze topic. Wij verwachten ons 2e zoontje eind juni. Jammergenoeg is ons traject ook nog niet verlopen zoals het moest. Ik ben eind 2020 - begin 2021 met mijn pil gestopt, in de hoop toen terug snel zwanger te zijn, zoals bij onze eerste zoon. Na enkele maanden waarbij mijn maandstonden telkens bleven komen, toch maar eens een afspraak gemaakt bij de gynaecoloog. Verdict: baarmoederslijmvlies véél te dun. We kregen direct een doorverwijzing naar een fertiliteitsarts in het UZ van Gent. We konden pas in oktober bij deze arts terecht, dus met een wachttijd van 6 maand. In april heeft mijn gynaecoloog in Brugge dan gezegd in afwachting van het traject bij de fertiliteitsarts, toch eens bij zijn collega in Brugge langs te gaan en een diagnostische hysteroscopie te laten doen, daaruit bleek dat ik veel verklevingen had in mijn baarmoeder, die dan ook zijn weggehaald. Ter info, hiervoor had ik al 3 curretages gehad, onder meer door placentarest na bevalling van onze eerste zoon.
Goed, na deze hysteroscopie werd ons gezegd om even te proberen met een hormonenkuur en dan moest ik afgelopen zomer iedere week terugkomen voor een echo en te zien of het baarmoederslijmvlies was ingedikt. Het bleek nog altijd veel te dun (2mm), waardoor er dus niets anders op zat dan te wachten op onze afspraak bij de fertiliteitsarts in Gent. 3 dagen voor deze langverwachte afspraak kwamen mijn maandstonden niet door en ben ik een test gaan halen, deze bleek positief! Ik kon het eerst moeilijk geloven. Heb dan direct de afspraak met de arts in Gent afgebeld. Dan was het wachten op de 6 weken echo. Er was niet onmiddellijk iets te zien... Dus daar ging onze vreugde. Na lang zoeken dan toch iets gevonden en het nieuws gekregen dat het vermoedelijk een buitenbaarmoederlijke zwangerschap zou zijn. Om dit 100% zeker te zijn moesten we asap naar een prof in UZ Leuven die gespecialiseerd is in echo's. We werden hier in feite reeds naartoe gestuurd met het nieuws dat we ons moesten voorbereiden op slecht nieuws. Echter, tot alle verwachtingen in, bleek er wel degelijk een vruchtje te zijn met hartactiviteit, maar door het naar achteren gekanteld zijn van mijn baarmoeder, was deze door mijn eigen gynaecoloog moeilijk te zien op 6 weken. Wij dus enorm blij.
De weken erna een paar keer bang geweest, door enorme steken in mijn buik en regelmatig helder bloedverlies. Telkens laten controleren en met het baby'tje bleek alles ok. Bij mijn vorige zwangerschap ben ik op 32 weken opgenomen met een baarmoederhals van 1,1cm en een positieve febronectine test. Uiteindelijk is onze zoon toen op 36w5d geboren door het spontaan breken van mijn vliezen. Ik was dus enorm bang hetzelfde mee te maken met de verkorte baarmoederhals.
Op 3 maart controle gehad bij de gynaecoloog, ik was toen 24 weken, en daar bleek direct dat mijn baarmoederhals in 3 weken van 3,9 naar 1,8 is gegaan. Ben toen onmiddellijk opgenomen in het ziekenhuis en lig hier inmiddels nog. Morgen heb ik de kaap van 30 weken bereikt en volgende week woensdag mag ik normaalgezien naar huis. In die 6 weken is mijn baarmoederhals niet verder verkort, ondanks harde buiken, maar mits inname progebel en extra magnesium, en stelt ons baby'tje het nog altijd zeer goed in mijn buik. Het is een enorme emotionele rollercoaster geweest tot nu toe, maar ik verlang wel echt om naar huis te kunnen, terug in mijn eigen omgeving, in de hoop dat ons baby'tje dan nog een eindje blijft zitten.
. Ons kindje lag van 24 tot 33 weken mooi met het hoofdje naar beneden, maar heeft toch beslist om de baarmoeder eens anders te verkennen. Momenteel ben ik bezig met flatterende oefeningen met de poep zoveel mogelijk in de lucht. Volgende week vrijdag controle om te zien of er verandering is. 
de baby is niet gehaast en ik kan enkel maar wachten. 
2 mk
