ICSI-clubje

[Dittyke]

Normaal moet ik woensdag voor bn. Zou ik al morgen mogen gaan?
Ik kan het niet meer uithouden van de spanning, hoewel ik weer de teleurstelling verwacht van negatief.

Er moet dan toch iets mis zijn? Als het na zes tp nog niet lukt. Als in .. echt niets qua innesteling.
Ik blijf met die schrik zitten na mijn curettage.
Ik begrijp dat toch niet…

Heb je zelf al eens een test gedaan? Misschien dat dit al kan helpen om je wat gerust te stellen.
En morgen via de huisarts?
Je kan natuurlijk altijd eens bellen om te horen of je geen dag vroeger mag gaan, wie weet zeggen ze wel ja.
Heb je dan echt het gevoel dat het niets is of bloedverlies gehad?
Ik mocht vroeger gaan omdat mijn menst. Al doorgekomen was.
Maar allesinds nog niet wanhopen tot je de resultaten kent. Wie weet is het wel positief. Ik hoop het allesinds voor jou.

Bij mijn verse tp kwamen mijn ms door. Bij de kunstmatige cycli - wss door progynova - nooit. Pas na het stoppen met medicatie.
Ik voel gewoon niets, bij mijn zwangerschap had ik een innestelingsbloeding..
Ik heb geen testjes liggen thuis. Vroeger testen bracht me precies de vorige keren ongeluk.

Ik heb er geen vertrouwen meer in - dat ik nooit meer zwanger zal worden.

Geloof me ik snap het volledig. Maar heb me laten vertellen dat niet elke zwangerschap hetzelfde is. Niet dat ik dat weet met mijn traject dat nog niet succesvol geweeest is.
Dus ik hoop toch dat je gevoel mis zit en dat het zowaar raak is voor jou.
Geef de moed niet op.

[mich75]

Ik ga me hier niet populair mee maken, maar een aantal dames hebben toch wel extreem hoge verwachtingen. Het staat iedereen vrij om dit te hebben, maar vaak zijn ze niet realistisch waardoor de teleurstelling des te groter is.

Gemiddeld heb je 3 volledige pogingen nodig om een kindje te krijgen en met het idee dat mensen gemiddeld 2 kinderen willen krijgen we dus 6 terugbetaalde pogingen.

Liefst van al stappen we niet in de mmm, maar als het toch moet dan hopen we allemaal dat het van de eerste poging raak is, dit kan uiteraard, maar vaak duurt het wat langer, en soms veel langer. Zelf is het bij mij pas gelukt na de 6e pu.

Die hoge verwachtingen worden vaak gecreëerd door de reputatie van de arts of het ziekenhuis, door dat het een vorige keer snel gelukt is of het al op de natuurlijke manier gelukt is.

Ook de kaart van 'er is niets mis' wordt vaak getrokken. Als je in dit groepje zit is er wel degelijk iets mis.
Het kan een zaadprobleem zijn, een fysiek probleem, zoals een eerdere sterilisatie of verwijderde eileiders.
Maar er zijn ook factoren die een zwangerschap niet onmogelijk maken, maar wel moeilijker en die worden dan als 'niets mis' bestempeld. Te korte, te lange of onregelmatige cycli, pcos, endometriose, onder- of overgewicht, leeftijd +35 en zeker +40 zijn dingen waar rekening mee moet worden gehouden.

Geef een ziekenhuis de tijd om minstens 2 volledige pogingen te doen, tenzij je er echt geen goed gevoel bij hebt.

[Sproetje]

@Mich75 Ik volg je wel. Mijn Fertiliteitsarts zei ook dat het niet abnormaal was dat ik na 6 IUI’s nog niet zwanger was. Ik ben me er heel erg van bewust dat deze eerste TP dus ook niet meteen raak kan zijn. Ik verwacht dat eigenlijk ook niet. Natuurlijk hoop je wel altijd hè, maar als het niet gelukt is, moed bijeen schrapen en verder gaan. Ik zit natuurlijk in een andere situatie als de meeste dames hier. Ik zit in dit traject omdat ik samen ben met een vrouw. En ondanks er medisch geen probleem is, ben ik wel al 35 en ben ik een beetje te zwaar volgens de norm. Voor de rest zou alles ok moeten zijn. Ik ben wel een stresskip, dus ook dat zou een negatieve factor kunnen zijn. Voortplanting is een kansspel helaas. En ondanks dat ze al heel veel kunnen sturen, moet je nog altijd een beetje geluk hebben dat het innestelt en blijft plakken.
Ik gun iedere dame hier alle geluk van de wereld, echt waar. Maar geef de moed niet op en blijf geloven dat er ook voor jou een kindje komt. Je druk maken is uiteindelijk ook niet goed voor het traject. Dit verhoogt je stresshormonen en haalt je volledige hormonenbalans onderuit, wat weer nefast is voor je kansen op zwangerschap.
Ik ben tot nu toe zeer tevreden van CRG Brugge en de begeleiding van Sint Lucas Brugge. Ik heb een hele resem onderzoeken gehad voor we zijn gestart, ik krijg altijd duidelijke uitleg en de communicatie gaat vlot. Na telkens 3 IUI’s een onderhoud met mijn Fertiliteitsarts, nu zal het zijn na 2 terugplaatsingen. Goeie stimulatie gehad, veel embryo’s, de eerste heeft de dooi super mooi doorstaan en sinds deze maand zijn ze ook met iets nieuws gestart. Ze meten je progesteron waarde de dag van de terugplaatsing. Is deze onder een bepaalde waarde kan je ervoor kiezen om subcutane spuitjes bij te zetten. Het is wetenschappelijk bewezen dat een hoger progesterongehalte de kansen op blijvende zwangerschap verhoogt.
Zoals ik al zei zit ik belange zover nog niet in het traject. Er zijn hier dames die al veel langer proberen en ik kan echt begrijpen dat de moed jullie in de schoenen zakt. Maar a.u.b. Probeer toch een sprankeltje hoop te behouden, geloof is een zeer sterke factor. Als je constant zal denken dat het niet zal lukken, dan zal het wellicht ook niet lukken, selffulfilling prophecy heet dat…

Ik duim voor iedereen en steek vandaag opnieuw een kaarsje aan voor iedereen die het nodig heeft. Xxx

[LotjeS]

@Mich75

Ik begrijp zeer goed wat je zegt. Het is ook zo, maar dat wil niet zeggen dat we niet mogen hopen en verlangen. Dat ieder van ons hoopt om succesvol en liever gisteren dan vandaag de molen achter ons wenst te laten.
Ik veronderstel dat je post dan ook een reactie is op mijn ‘paniek’ deze ochtend - ondertussen niet meer de eerste keer dat ik zo’n reactie kreeg. Je advies, kijk op de zaken is zeer waardevol. Je hebt dan zelf ook een heel traject achter de rug.

Echter dacht ik ook dat dit een plek was waar je je frustraties, ongenoegen, angsten en gelukjes mocht delen. Dit zeker omdat de meeste van ons hun dichte kringen zich niet kunnen inbeelden wat een traject is.
Corrigeer mij gerust als dit niet zo is.

[Jeanneke]

@jazzdee amai ik ben ook blij dat je gebeld hebt want ik maakte mij dezelfde bedenking toen ik las dat je was gestopt met de amelgem maar aangezien ik nog nooit een terugplaatsing of zwangerschap heb gehad en niks afweet van welke dag je welk symptoom mag verwachten hield ik m’n mond. It ain’t over till it’s over

@jeanneke, Dus jullie hebben telkens maar 1 of geen embryo’s? Gaan jullie gewoon door met icsi proberen? En de dokter vindt dat een goed idee en heeft verder geen suggesties? Weten ze of het aan de eitjes of het zaad kan liggen? Wij gaan er vaak van uit (grof gezegd) dat goede eitjes een bevrucht ei tot dag 3 brengen en het dan aan het zaad is om het embryo tot dag 5 te brengen. Of ben je gewoon een bad responder (of hoe heet dat) op de hormoon stimulaties?

@sproetje mooi gedicht dat.

Ik reageer wel op de stimulatie maar in het labo loopt het fout. De embyro's stoppen met ontwikkelen op verschillende dagen van het proces. Daardoor kunnen ze niet zeggen aan wat het precies ligt.
Bij ICSI 6 had Dr. Tournaye al aangeraden om met donorzaad te werken. Een helft eigen zaad, andere helft donor. We hebben de boot nog wat afgehouden. Wanneer we nu terugkijken hadden we het beter wel gedaan. Maarja, mochten we in de toekomst kunnen kijken De dokter noemt het zelf trial & error. Wij hebben al veel errors gehad
Voor deze poging gaan we met donorzaad werken. We weten enkel nog niet als het nu helft/helft gaan doen of volledige donor. Daar gaan we nog we nog een paar nachten over slapen.

[mich75]

@Mich75

Ik begrijp zeer goed wat je zegt. Het is ook zo, maar dat wil niet zeggen dat we niet mogen hopen en verlangen. Dat ieder van ons hoopt om succesvol en liever gisteren dan vandaag de molen achter ons wenst te laten.
Ik veronderstel dat je post dan ook een reactie is op mijn ‘paniek’ deze ochtend - ondertussen niet meer de eerste keer dat ik zo’n reactie kreeg. Je advies, kijk op de zaken is zeer waardevol. Je hebt dan zelf ook een heel traject achter de rug.

Echter dacht ik ook dat dit een plek was waar je je frustraties, ongenoegen, angsten en gelukjes mocht delen. Dit zeker omdat de meeste van ons hun dichte kringen zich niet kunnen inbeelden wat een traject is.
Corrigeer mij gerust als dit niet zo is.

Om te beginnen was dit zeker geen reactie op jouw post, ik wou dit al enkele dagen eerder schrijven maar de tijd ontbrak me.
Verder heb je gelijk dat dit een plek is waar je terecht kan met je gevoelens.

Dat jij er geen vertrouwen meer in hebt is jouw gevoel en het is je volste recht om dit te voelen en te uiten, je moet enkel opletten dat het niet leidt naar een self fulfilling prophecy, zoals Sproetje beschreef.

Natuurlijk willen we het allemaal liever gisteren dan morgen en hopen we dat dat het bij ons wel van de 1e keer lukt. Maar het is helemaal niet abnormaal dat het niet van de eerste keer is, de kans is zelfs groter dat het niet lukt dan wel.

Er is ook een groot verschil tussen hopen en verwachten en dat is vooral waar ik op doelde.
Als je hoopt dat de 1e tp raak is en het is niet zo, dan hoop je op de volgende. Bij de ene is dit een cryo, bij de andere is weer helemaal van vooraf aan beginnen.
Dit is voor de ene al makkelijker dan voor de andere.

Maar als je verwacht dat die 1e tp raak is en als dit niet het geval is, dan ben je niet alleen teleurgesteld, maar dan komen er vragen zoals waarom? wat is er mis? heb ik iets verkeerd gedaan?
Sommigen eisen een verklaring van hun arts en zijn boos als die er geen kan geven, omdat het ook nog te vroeg is om conclusies te trekken.

De meesten trekken zich op aan succesverhalen, maar voor sommigen is het net extra confronterend.

Negatieve verhalen zijn niet leuk, maar die horen er ook bij en soms ben je blij dat jij daarvan bespaard bent gebleven.
Maar soms begint het hier op een negatieve spiraal te lijken waarin anderen worden meegezogen en dat is jammer want zo verlies op de duur alle hoop en laat dit nu toch iets heel belangrijk zijn in dit traject.

Laat het duidelijk zijn dat ik niemand persoonlijk wil aanvallen of kwetsen.

Ik heb zelf een lang en zwaar parcours afgelegd en ik weet dat ik hiermee in de minderheid ben, gelukkig maar.
Ik blijf hier redelijk actief in de hoop andere dames hun parcours korter en/of lichter te maken en ik weet dat dit bij een aantal dames al is gelukt.

[Margootje]

Maar soms begint het hier op een negatieve spiraal te lijken waarin anderen worden meegezogen en dat is jammer want zo verlies op de duur alle hoop en laat dit nu toch iets heel belangrijk zijn in dit traject.

Dit is nu net wat me de laatste tijd ook heel erg opviel, ik verliet het forum telkens met een heel zwaar gemoed vaak met tranen in de ogen van het lezen en meevoelen. Heel normaal, want zoals terecht is opgemerkt: waar moet je anders heen met het verdriet? Maar had idd een negatief effect op mij. Nu heb ik dat gevoel wel aangegrepen voor de spiegel die ze is. Het heeft me er gisteren toe genoopt daarover opzoekingen te doen, over mee-voelen maar toch bij jezelf blijven enz.

Ik ben opgevoed in een huishouden waar iedereen hoogoplaaiende emoties had en er geen plaats was voor de mijne, waardoor ik heel goed ben in het opzij zetten van mijn emoties en meevoelen met anderen.
Gisteren besefte ik dat dit een van de redenen is dat ik 40 jaar ben en ongewild kinderloos. Omdat ik anderen hun behoeften voor de mijne zette en omdat ik niet in contact kon komen met mijn emoties.

Niet dat mijn verhaal zo belangrijk is, maar: het is wel interessant om eens na te denken over de achterliggende reden van de moeilijke weg naar een kindje. Alles hangt samen, namelijk. Je eigen overtuigingen bepalen je werkelijkheid.

De moed laten zakken is onderdeel van het proces, maar zie ook de goeie dingen. Elk klein stapje. Laat ons die kleine succesjes ook vieren, samen! xxx

[Margootje]

Ik reageer wel op de stimulatie maar in het labo loopt het fout. De embyro's stoppen met ontwikkelen op verschillende dagen van het proces. Daardoor kunnen ze niet zeggen aan wat het precies ligt.
Bij ICSI 6 had Dr. Tournaye al aangeraden om met donorzaad te werken. Een helft eigen zaad, andere helft donor. We hebben de boot nog wat afgehouden. Wanneer we nu terugkijken hadden we het beter wel gedaan. Maarja, mochten we in de toekomst kunnen kijken De dokter noemt het zelf trial & error. Wij hebben al veel errors gehad
Voor deze poging gaan we met donorzaad werken. We weten enkel nog niet als het nu helft/helft gaan doen of volledige donor. Daar gaan we nog we nog een paar nachten over slapen.

Oh ok. wow Jeanneke, 6 keer al die lange cyclus afgelegd van hoop en wanhoop. Hoedje af.
Ik ben blij te horen dat jullie goed wikken en wegen in functie van het waarmaken van jullie grote wens.
Ik was even ongerust dat ze jullie maar blindelings lieten proberen.
Hele zware beslissingen die jullie moeten nemen... Heel veel succes. Met zulke sterke karakters komt het sowieso goed Ten minste, dat voel ik zo aan. ik hoop dat ik mag meehopen, maar ik begrijp dat dit voor mensen als ons in dit proces een kwetsbaarheid geeft want hoop = gevaarlijk, hebben wij jammer genoeg al veel moeten ervaren in dit proces. Doch.. de aanhouder wint! Dat zegt Mich die het van haar dokter heeft en hij heeft gedomme gelijk!

[Jeanneke]

Ik reageer wel op de stimulatie maar in het labo loopt het fout. De embyro's stoppen met ontwikkelen op verschillende dagen van het proces. Daardoor kunnen ze niet zeggen aan wat het precies ligt.
Bij ICSI 6 had Dr. Tournaye al aangeraden om met donorzaad te werken. Een helft eigen zaad, andere helft donor. We hebben de boot nog wat afgehouden. Wanneer we nu terugkijken hadden we het beter wel gedaan. Maarja, mochten we in de toekomst kunnen kijken De dokter noemt het zelf trial & error. Wij hebben al veel errors gehad
Voor deze poging gaan we met donorzaad werken. We weten enkel nog niet als het nu helft/helft gaan doen of volledige donor. Daar gaan we nog we nog een paar nachten over slapen.

Oh ok. wow Jeanneke, 6 keer al die lange cyclus afgelegd van hoop en wanhoop. Hoedje af.
Ik ben blij te horen dat jullie goed wikken en wegen in functie van het waarmaken van jullie grote wens.
Ik was even ongerust dat ze jullie maar blindelings lieten proberen.
Hele zware beslissingen die jullie moeten nemen... Heel veel succes. Met zulke sterke karakters komt het sowieso goed Ten minste, dat voel ik zo aan. ik hoop dat ik mag meehopen, maar ik begrijp dat dit voor mensen als ons in dit proces een kwetsbaarheid geeft want hoop = gevaarlijk, hebben wij jammer genoeg al veel moeten ervaren in dit proces. Doch.. de aanhouder wint! Dat zegt Mich die het van haar dokter heeft en hij heeft gedomme gelijk!

Ik vind hoop niet gevaarlijk. Zonder hoop zou ik al niet meer in het traject zitten. Hoop is hoopgevend voor mij
Van mij mag iedereen negatief zijn, zo vroeg als zo laat in het traject als ze zelf willen.
Iedereen heeft een andere draagkracht, draaglast en referentiekader van waaruit ze vertrekken. Sommige zijn al verdronken in het verdriet na 1 PU, andere staan nog steeds recht in de storm na 10 PU's. En daar kan niemand over oordelen. Elk verdriet is oprecht verdriet, elke twijfel mag er zijn. Dikke knuffel aan iedereen!

[Margootje]

Idd gaat iedereen ook gewoon anders om met emoties. Het is heel persoonlijk.
Ik ben blij dat jij steeds de hoop houdt, ik doe dat ook (nog maar 2 jaar in de mmm maar al 5 jaar aan het proberen).
Ik ben ook blij dat Mich dit fenomeen van self fulfilling prophecy en de negatieve spiraal aankaartte. Ik hou van deze nuchterheid, het is een instelling die mij in dit proces helpt. Naast het voelen van verdriet en het houden van hoop.

[Hoop88]

Heel mooi verwoord Mich en Jeanneke.
Hier gaat het plots in een stroomversnelling. Wellicht binnen enkele dagen de pick up.
Ik merk dat iedereen eigenlijk echt al een hele rugzak heeft in dit traject en wat deugd doet is dat je niet alleen bent.

[LotjeS]

Ja bon - er had iemand online iets anders gepost over ‘meteen zwanger zijn met eerste ICSI maar dan alle resterende pogingen niet meer zwanger geraakt’ en heel wat bevestigingen van anderen volgden. Dat heeft dus geen deugd gedaan hé. Tranen rollen hier weer.

[Liesjeb]

Ja bon - er had iemand online iets anders gepost over ‘meteen zwanger zijn met eerste ICSI maar dan alle resterende pogingen niet meer zwanger geraakt’ en heel wat bevestigingen van anderen volgden. Dat heeft dus geen deugd gedaan hé. Tranen rollen hier weer.

Hey LotjeS, ik begrijp absoluut waar die gevoelens vandaan komen. In zo’n geval is het internet onze ergste vijand hè… maar probeer toch in het achterhoofd te houden dat echt iedereen anders is. Net zoals geen zwangerschap of bevalling identiek is, geldt dat ook voor een embryo’tje.

Ik leef met je mee en hoop dat je je weer kan opladen voor je volgende stap. Heb je hier al zicht op? Hoop dat ik geen update gemist heb xx

[Lezertje]

Ja bon - er had iemand online iets anders gepost over ‘meteen zwanger zijn met eerste ICSI maar dan alle resterende pogingen niet meer zwanger geraakt’ en heel wat bevestigingen van anderen volgden. Dat heeft dus geen deugd gedaan hé. Tranen rollen hier weer.

Hey LotjeS, ik begrijp absoluut waar die gevoelens vandaan komen. In zo’n geval is het internet onze ergste vijand hè… maar probeer toch in het achterhoofd te houden dat echt iedereen anders is. Net zoals geen zwangerschap of bevalling identiek is, geldt dat ook voor een embryo’tje.

Ik leef met je mee en hoop dat je je weer kan opladen voor je volgende stap. Heb je hier al zicht op? Hoop dat ik geen update gemist heb xx

Klopt Liesje wat je zegt over het internet! Je leest van alles: hoopvolle verhalen, maar ook verhalen die je soms tot tranen toe brengen omdat ze je hoop lijken weg te nemen. En het hangt er dan ook nog eens van af in welke mentale toestand je al die verhalen leest... Ik probeer mezelf soms wel een halt toe te roepen om niet al te veel te lezen op het internet. Soms is té veel weten ook niet goed denk ik.

[LotjeS]

Ja bon - er had iemand online iets anders gepost over ‘meteen zwanger zijn met eerste ICSI maar dan alle resterende pogingen niet meer zwanger geraakt’ en heel wat bevestigingen van anderen volgden. Dat heeft dus geen deugd gedaan hé. Tranen rollen hier weer.

Hey LotjeS, ik begrijp absoluut waar die gevoelens vandaan komen. In zo’n geval is het internet onze ergste vijand hè… maar probeer toch in het achterhoofd te houden dat echt iedereen anders is. Net zoals geen zwangerschap of bevalling identiek is, geldt dat ook voor een embryo’tje.

Ik leef met je mee en hoop dat je je weer kan opladen voor je volgende stap. Heb je hier al zicht op? Hoop dat ik geen update gemist heb xx

Dag Liesje
Morgen BN. Maar ik verwacht weer negatief - ik durf zelf niet te testen voor de confrontatie. Zit inderdaad misschien ook gewoon in een negatieve spiraal. Ik zie het niet meer goed komen.
Heb wel 28/6 voor de zekerheid al een consult met de arts gepland om het vervolg te bespreken.
Alles online is zeer lastig op een goed evenwicht te vinden. Soms trek je je er echt aan op. Anderzijds trekt het je ook vaak neer.