LotjeS schreef: ↑4 november 2022, 12:21
Hello allen
Ik lees stiekem af en toe nog mee. Maar de moed onbreekt me vaak om iets te schrijven. Ik duim wel voor jullie allemaal mee.
Na 8 tp voor een brusje, voel ik me meer verward en in de knoop dan ooit voorheen. Ik zag hier ook heel wat van ons ondertussen zwanger worden en zeer blij mee, maar natuurlijk ook ergens verdriet om jezelf.
Jette blijft zeggen dat ik moet verder doen, wil me niets extra geven. "Ja mevrouw, ik kan zo nog 20 medicijnen opnoemen, maar niets is bewezen". "U hebt nog een leger van embryo's over - we gaan verder".
Ik heb wel wat moeite met niets willen proberen en gewoon verder doen. Zeker na zoveel terugplaatsingen. Van extra onderzoeken zien ze ook het nu niet van in - 2x hysteroscopie gehad + bloedonderzoeken. Maar ik krijg naar daar mijn gevoel zo weinig info...
Ook mijn eigen gynae weet het niet meer en zegt ook gewoon verder te doen.
Een andere gynae die we via via kennen, heeft mij nu aangeraden om toch eens te luisteren bij Campo in Leuven. Zeker gezien meteen zwanger van een eerste en nu zoveel pogingen voor een twee, stelt ze er zich toch ook vragen bij.
Jette stelde wel voor om eens een natuurlijke cyclus te proberen met inprosub ipv utrogestan. Maar mijn cyclus trekt op niets, vandaag dag 9, nog niets te zien .. in Juli is het wel eens gelukt in natuurlijke cyclus, maar negatief, maar het jaar ervoor kwam mijn cyclus maar niet op gang en is het geannuleerd..
Je zou er toch moedeloos van worden.
Ik heb het gevoel dat niemand mij nog wil helpen, of wil helpen zoeken, want aja, ik heb al één.
Maar dat doet het gemis en de pijn niet minder.