ICSI-clubje

[Tagomi]

Oh oke, ik ben ook in behandeling in Jette dus ga dat van die sedatie zeker onthouden!
Al hoop ik ook wel dat er geen volgende keer meer komt natuurlijk.

Om eerlijk te zijn vind ik dat in mijn omgeving totaal niemand begrijpt hoe het is om in een traject te zitten. Buiten mijn collega's is hier ook niemand meer van op de hoogte, ik hou het nu liever voor mezelf!
De mooiste opmerking ooit was die van mijn schoonmoeder die zei dat we al lang blij mochten zijn dat ik niet zwanger was van een ingeplant kind vol hormonen

[Jeanneke]

Brrr, ja die gonapeptyl spuitjes zijn allesbehalve aangenaam!
Ik had van Orgalutran de laatste keer ook grellige, blauwe plekken die ook hard werden.

Ik wil even iets kwijt..

Eind januari start onze 4e ICSI poging. Die met FNA en TESE. Eigenlijk lijkt het ook meteen ons eindstadium. Als de FNA en TESE geen kwalitatieve zaadcellen leveren, is er geen andere optie meer om verder te gaan. Dan is het via een zaaddonor, wat voor ons geen optie is. De laatste weken ging het wel ok, maar nu dat eind januari nadert voel ik me vrij verward. Ik heb de neiging om me terug te trekken, voel veel verdriet en boosheid maar kan dit niet in emoties omzetten. Tegelijkertijd voel ik me leeg? Hoewel dit eerder een beschermingsmechanisme lijkt te zijn om niet helemaal ten onder te gaan. Heel onze toekomst hangt af van komende periode. Hoe leg je aan de buitenwereld iets uit wat niet te verwoorden valt? Iemand een goede metafoor of vergelijking hiervoor? Hoor het graag..

Veel succes aan de dames die begonnen zijn aan de volgende ronde!!!

Ooh Jazzdee, een hele dikke knuffel! Het is allemaal zo´n rollercoaster (of horrorcoaster zelfs vind ik..) zoiets valt idd eigenlijk niet te verwoorden of uit te leggen, wat dit allemaal met je doet, wat je voelt, wat er allemaal constant door je hoofd gaat, dan nog die hormonen, spanningen en onzekerheden erbij, twijfels, mindfucks tijdens de wachtweken en dan dat onvervulde verlangen, waar alles om draait. Dat grote gemis, die leegte en dan nog een constante confrontatie van een buitenwereld die maar verder blijft draaien gecombineerd met zwangerschapsaankondigingen, bolle buikenpronkmomentjes en echo´s op sociale media en geboorteberichtjes en babyborrels waarmee je constant rond de oren wordt geslagen... soms kan je zelf al niet goed plaatsen wat je allemaal voelt, laat staan dit uitleggen of verwoorden aan anderen...
En hoe graag mensen willen of proberen dit te snappen, dit valt niet te begrijpen zonder er zelf ooit middenin te hebben gezeten.
Dat gevoel van die beperkte kansen vind ik ook echt slopend. ´laat het los´, hoor je dan uit alle hoeken (goedbedoeld) weerklinken. Of: ´je legt te veel druk´. (Willen of niet, ergens IS die druk er gewoon. De kansen slinken zienderogen, elk ´mislukt´ traject brengt de mogelijke, bikkelharde werkijkheid een stukje dichter) Want bij ons is er niet ´elke maand weer een nieuwe kans´. Helaas.. dus elk traject wordt nu eenmaal gewoon ´spannender´. En natuurlijk proberen we daar alles uit te halen, volledig ervoor te gaan en zo weinig mogelijk stress of druk toe te laten. Ik heb nu ook heel hard dat gevoel dat dit het jaar van de waarheid is.. nog 3 pogingen over, dus dit jaar wordt ´alles of niets´...

Ik bots er zelf ook heel vaak tegenop. Mijn ´omgeving´. Gelukkig met vriendinnen waar ik heel goed mee kan praten, die mij super steunen, mee moed kunnen zoeken als ik dat eventjes kwijt ben, die luisteren wanneer het eventjes te veel wordt en mij weer overeind trekken en mee verder gaan. Maar ook bots ik veel op mensen die ongetwijfeld goedbedoelde, maar vreselijke opmerkingen geven of ´raad´ geven of mensen die gewoon compleet niet begrijpen wat je doormaakt. Ik vind dat heel confronterend, voel me vaak ´alleen´ of onbegrepen. Want hoe leg je iets uit wat je zelf soms moeilijk kan plaatsen of begrijpen en iets wat zo emotioneel is en waar letterlijk en figuurlijk heel je toekomst van afhangt...

Ik heb hier denk ik eens het zinnetje gelezen ´ik heb hoop, maar erin geloven is moeilijk´. En dat zinnetje is eigenlijk een perfecte verwoording van hoe ik mij voel..

Maar we zijn eigenlijk allemaal zo waanzinnig sterk! Als ik al die verhalen hier lees... kan ik alleen maar bedenken dat we zo enorm fier mogen zijn op de parcoursen die we al allemaal hebben afgelegd en nog zullen afleggen. Want het is toch allemaal niet niks.. mentaal, fysiek, zelfs sociaal (want eerlijk, mijn sociale leven heeft tijdens de eerste 3 trajecten echt ´on hold´ gestaan, ik heb precies een half jaar niet geleefd besefte ik achteraf)
Elke tegenslag voel ik mezelf ook wat verliezen aan ´veerkracht´. En dat vind ik het meest confronterende eigenlijk.. voelen dat ik toch niet zo sterk ben dan ik dacht te zijn en zou willen zijn.. maar eigenlijk zijn we wel enorm sterk denk ik.. en dat verdriet en die gevoelens eens toelaten, zijn heel nodig denk ik. Maar niet gemakkelijk om daar telkens tegenaan te botsen..

We zijn er voor je Jazzdee! En voor alle anderen hier ook! We staan er niet alleen voor...

Een heel mooie zin Essie!

[Gioia86]

Ik had 6 pickups en na mijn 2de buitenbaarmoederlijke zwangerschap en dan ook de laatste eileider kwijt te zijn werden de Pick ups ook onder volledige sedatie gedaan omdat de eierstokken naar boven zijn opgeschoven en dus heel pijnlijk was om erbij te komen en aan te prikken.

De allerlaatste was het succesvolste 14 aangeprikt waarvan er 4 embryo’s in de vriezer konden en 1tje daarvan nu al 18weken in de buik, 2 waren voor de vuilbak omdat die voor direct waren en ik toch overstimulatie had en dus geen verse tp kreeg…

Mijn kwaliteit verbeterde dus met ouder worden

[Sarahtns]

@essie volgens mij heb ik dat ooit gezegd dat is echt mijn eeuwige gevoel, veel hoop maar weinig geloof.

Vind het echt heel jammer voor je dat je weer zo lang moet wachten… daar zou ik het ook erg moeilijk mee hebben.

@tagomi: wat een opmerking is me dat… lijkt me een vreselijk mens.

Hier is het optimisme ook weer stevig de kop ingedrukt: de 7 dagen echo toont maar 3 follikels… 4 overige zijn maar 6mm en kunnen we dus vergeten… de 3 grote zijn wel allen 15-16 mm wat op zich wel een positief gegeven is. Daar probeer ik aan vast te houden… moet nog minstens tot morgen menopur spuiten, dan terug voor nieuwe echo en bn…

Ik had vandaag in Jette trouwens echt een hele lieve vroedvrouw voor de echo. Vorige keren was het altijd raprap en weinig tijd voor uitleg, maar die van vandaag heeft echt haar tijd genomen om me gerust te stellen en een hart onder de riem te steken… ben daar zo dankbaar voor.

[lieslies]

Volgens mij voelen de vroedvrouwen/verpleegkundigen dat goed aan wanneer je een extra aanmoediging nodig hebt...

Ik heb dat toch ook al gehad, dat ze dan je terugbellen op een gepaster moment en tijd maken of bij het bloedprikken even polsen hoe het met je gaat.. Ookal moet je 10 keer je naam en geboortedatum zeggen, het maakt het toch even persoonlijk en net wat je nodig hebt op die moment

@Sarahtns, wel fijn dat je zo snel opnieuw bent opgestart. Hopelijk beter nieuws op de nieuwe echo

[Sarahtns]

Ghoh ja de andere vroedvrouwen die ik bij de echo al heb gehad waren toch zeker niet even behulpzaam als die ene vroedvrouw... had ze vandaag ook weer. Heb haar toch nog eens gezegd dat ik haar aanpak zo fijn vind.

helaas blijft het voor mij bij 3 follikels. ze zijn nu 18-22-22 mm groot dus de kans zit er dik in dat het zaterdag al pu zal zijn, misschien zondag. 2 kleintjes zijn nog tot 9 mm gegaan maar daar moeten we niet meer op hopen.

als ik vergelijk met mijn vorige cyclus: toen had ik bij de laatste echo 3 van 12mm en 1 van 18mm, en maar 1 embryo op dag 3. denk dat we daaruit mogen concluderen dat 12 mm gewoon echt niet voldoende is voor een goede bevruchting of embryo... Dus nu dan hopelijk wel drie mooie embryo's op dag 3!

Een vraagje: tot nu toe is er altijd tp op dag 3 geweest en rest tot dag 5 laten gaan. bleef dan nooit iets over. Ik stelde me nu de vraag of het misschien niet beter zou zijn om op dag 3 in te vriezen als er dan nog iets over is (want ik wil graag 2 embryo's terug als het kan). Heb al gelezen dat dat gedaan wordt, met succes soms. meningen?

[Ada]

Oh Sarah, zo spannend, veel succes! Mijn dokter zegt altijd dat ze op de dag van de trigger toch 17mm minstens moeten zijn. 12 lijkt me zeker veel te klein.
Dus dan ziet het er nu beter uit. Maar stap per stap hè.
Krijg je dan vandaag nog telefoon over of je de trigger moet zetten?


Hier is mijn menstruatie gisteren begonnen maar had gelukkig al op voorhand beslist om deze cyclus nog over te slaan. Had tegelijk met mijn zoontje buikgriep dus dat is niet het moment om te starten. Cyclus was 27d waar ik wel blij mee ben want dat is zoals voor mijn zwangerschap. (Voor herstart had ik cyclussen van 35d). Dus over 4 tal weken kan ik dan misschien ook weer starten (ga het enkel doen als ik niet - weer - ziek ben).

[Aude]

@Sarah: Als er op dag 5 geen enkel embryo overblijft: is het dan geen optie om op dag 3 meerdere embryo's te laten terugplaatsen?

Vanaf hoeveel dagen na de terugplaatsing zou je zelf kunnen testen? Ik had mezelf voorgenomen om niet op voorhand te testen, maar met de dag brokkelt mijn zelfbeheersing af (vooral omdat ik NIETS voel en zelfs het idee heb dat mijn regels eraan komen). Ik zit nu op dag 7 na de terugplaatsing.

[Jazzdee]

Ghoh ja de andere vroedvrouwen die ik bij de echo al heb gehad waren toch zeker niet even behulpzaam als die ene vroedvrouw... had ze vandaag ook weer. Heb haar toch nog eens gezegd dat ik haar aanpak zo fijn vind.

helaas blijft het voor mij bij 3 follikels. ze zijn nu 18-22-22 mm groot dus de kans zit er dik in dat het zaterdag al pu zal zijn, misschien zondag. 2 kleintjes zijn nog tot 9 mm gegaan maar daar moeten we niet meer op hopen.

als ik vergelijk met mijn vorige cyclus: toen had ik bij de laatste echo 3 van 12mm en 1 van 8mm, en maar 1 embryo op dag 3. denk dat we daaruit mogen concluderen dat 12 mm gewoon echt niet voldoende is voor een goede bevruchting of embryo... Dus nu dan hopelijk wel drie mooie embryo's op dag 3!

Een vraagje: tot nu toe is er altijd tp op dag 3 geweest en rest tot dag 5 laten gaan. bleef dan nooit iets over. Ik stelde me nu de vraag of het misschien niet beter zou zijn om op dag 3 in te vriezen als er dan nog iets over is (want ik wil graag 2 embryo's terug als het kan). Heb al gelezen dat dat gedaan wordt, met succes soms. meningen?

Hey Sarah, in mijn ervaring kan het wel nog altijd alle kanten op gaan. Op de echo’s zagen ze altijd veel minder follikels dan er waren. Laatste x zagen ze er 9, waarvan er nog een paar echt klein waren. Bij de pick up had ik 15 eicellen!! Dus ik hoop en duim heel erg voor jullie!!

Wij vriezen sowieso in op dag drie.. meer kansen. Maar nog geen succes gehad. Zou het wel vragen aan jouw arts. Die van ons stelde het zelf voor. Je mag me altijd sturen.. ons verhaal is zeer gelijkaardig.

Dikke knuffel x

[Tagomi]

Ghoh ja de andere vroedvrouwen die ik bij de echo al heb gehad waren toch zeker niet even behulpzaam als die ene vroedvrouw... had ze vandaag ook weer. Heb haar toch nog eens gezegd dat ik haar aanpak zo fijn vind.

helaas blijft het voor mij bij 3 follikels. ze zijn nu 18-22-22 mm groot dus de kans zit er dik in dat het zaterdag al pu zal zijn, misschien zondag. 2 kleintjes zijn nog tot 9 mm gegaan maar daar moeten we niet meer op hopen.

als ik vergelijk met mijn vorige cyclus: toen had ik bij de laatste echo 3 van 12mm en 1 van 8mm, en maar 1 embryo op dag 3. denk dat we daaruit mogen concluderen dat 12 mm gewoon echt niet voldoende is voor een goede bevruchting of embryo... Dus nu dan hopelijk wel drie mooie embryo's op dag 3!

Een vraagje: tot nu toe is er altijd tp op dag 3 geweest en rest tot dag 5 laten gaan. bleef dan nooit iets over. Ik stelde me nu de vraag of het misschien niet beter zou zijn om op dag 3 in te vriezen als er dan nog iets over is (want ik wil graag 2 embryo's terug als het kan). Heb al gelezen dat dat gedaan wordt, met succes soms. meningen?

Vorige keer had ik weinig follikels en 7 eicellen, deze keer had ik er 14 en maar 3 eicellen.. Het kan dus inderdaad nog alle kanten uit denk ik

Dat van het invriezen op dag 3 vroeg ik mij ook af, aangezien we vorige keer 3 embryo's op dag 3 hadden en geen meer op dag 5.. Deze keer ook 3 op dag 3 maar ik ga ervan uit dat er op dag 5 ook geen meer over geweest zullen zijn. Maar helaas heb ik er dus ook geen antwoord op.

[Essie2022]

Bij mij wilde ze het nu nog niet doen invriezen op dag 3 en zellf ook nog niet terugplaatsen op dag 3. (Tenzij het er echt weinig zijn of het echt al duidelijk is op dag 3 dat het beter is zo) Ze wilt eigenlijk absoluut proberen door te gaan tot dag 5 met het risico op geen terugplaatsing.. maar ze hoopt echt op ´the magic´ van hun labo.. ik vind dat super eng, die gedachte.. maar goed, ik probeer erin te geloven..

[Ada]

@Sarah: Als er op dag 5 geen enkel embryo overblijft: is het dan geen optie om op dag 3 meerdere embryo's te laten terugplaatsen?

Vanaf hoeveel dagen na de terugplaatsing zou je zelf kunnen testen? Ik had mezelf voorgenomen om niet op voorhand te testen, maar met de dag brokkelt mijn zelfbeheersing af (vooral omdat ik NIETS voel en zelfs het idee heb dat mijn regels eraan komen). Ik zit nu op dag 7 na de terugplaatsing.

Ik heb 2 keer positief getest op dag 12 dus 7d na tp van een 5daags embryo (2de was biochemisch). Weet niet hoe oud je embryo was? Vanaf dat een embryo 11d is zou je vrij betrouwbaar kunnen testen.

[Sarahtns]

Ik heb effectief morgen pick up! deze nacht weer moeten opstaan voor de trigger, vreselijk, dan slaap je echt niet vast! we moeten er morgen ook al om 9u20 zijn voor de staal van mn vriend, terwijl de pick up zelf maar om 14u15 is... vorige keer moesten we er maar om 10u30 ofzo zijn en was de pick up om 13u45. begrijpe wie begrijpen kan

@tagomi & Jazzdee: Ja ik heb het hier al een paar keer gelezen, ineens toch veel eicellen bij de pick up maar ik heb er al zodanig weinig dat ik me toch moeilijk kan voorstellen dat ze er per ongeluk vergeten tellen zijn haha. Toen DM belde heb ik gevraagd naar de terugplaatsingen en het invriezen, ze zei dat ik er inderdaad op sta om 2 embryo's terug te krijgen, en het invriezen (als er nog iets over is) moet ik bij de tp bespreken met de dokter en bioloog.

@aude: tot 14 dagen na de pick up kan het nog positief worden! Daarna is het zo goed als zeker voorbij. dat is vaak ook het moment van je bloedname. Ik doe het wel altijd, op voorhand testen. Ik kan het mentaal echt niet aan om zo lang te zitten wachten op het resultaat. Is ook zo goed als altijd op een werkdag dus ben dan graag mentaal voorbereid... Maar ieders keuze natuurlijk!

@Essie: jij hebt wel altijd genoeg eicellen om de kans te wagen om tot dag 5 te gaan he, al is je historiek niet meteen hoopgevend wat dat betreft... laten we idd hopen op de magic van het labo van Jette!

@ada: welk ziekenhuis zit jij? in jette prikken ze alleszins alles aan vanaf 12 mm... maar dan zijn ze bij mij duidelijk nog niet rijp genoeg. mijn andere follikel van die poging was trouwens geen 8 mm maar 18 mm! heb het even rechtgezet in mijn post. Dat is wrs mijn enige embryo toen geweest.

[Ada]

Ik heb effectief morgen pick up! deze nacht weer moeten opstaan voor de trigger, vreselijk, dan slaap je echt niet vast! we moeten er morgen ook al om 9u20 zijn voor de staal van mn vriend, terwijl de pick up zelf maar om 14u15 is... vorige keer moesten we er maar om 10u30 ofzo zijn en was de pick up om 13u45. begrijpe wie begrijpen kan

Misschien is dat omdat het weekend is en het labo minder bemand is ofzo?

Heeeeeel veel succes trouwens! Doe maar rustigaan morgen.

Bij mij hebben ze ook al kleinere follikels aangeprikt hoor, maar dan zei ze al dat die waarschijnlijk niet rijp waren en dan was dat ook zo. Maar ja, een kans is een kans en het is maar weinig moeite om ze aan te prikken als ze er toch al zijn hé.


Mijn nieuw schema is ook de moeite. Klein bommetje. Mijn frigo zit bomvol. Elonva en tegelijk met 300 menopur opstarten. En starten met gonapeptyl om te onderdrukken. Daar zie ik wel wat tegenop want dat zijn echt stomme spuitjes. Heb niet durven vragen of ze dat al eens eerder gedaan heeft (die hoge combi fsh). Nog een paar weken geduld maar die ga ik goed proberen te benutten door goed voor mezelf te proberen zorgen. En hopelijk voel ik me dan wat fitter dan nu.

[Tagomi]

Ik heb effectief morgen pick up! deze nacht weer moeten opstaan voor de trigger, vreselijk, dan slaap je echt niet vast! we moeten er morgen ook al om 9u20 zijn voor de staal van mn vriend, terwijl de pick up zelf maar om 14u15 is... vorige keer moesten we er maar om 10u30 ofzo zijn en was de pick up om 13u45. begrijpe wie begrijpen kan

@tagomi & Jazzdee: Ja ik heb het hier al een paar keer gelezen, ineens toch veel eicellen bij de pick up maar ik heb er al zodanig weinig dat ik me toch moeilijk kan voorstellen dat ze er per ongeluk vergeten tellen zijn haha. Toen DM belde heb ik gevraagd naar de terugplaatsingen en het invriezen, ze zei dat ik er inderdaad op sta om 2 embryo's terug te krijgen, en het invriezen (als er nog iets over is) moet ik bij de tp bespreken met de dokter en bioloog.

Veel succes morgen!