Uitgerekend jan-feb-maa 2022

[Margootje]

Sorry dat ik kom binnen vallen maar ik lees graag in alle groepjes mee.
Omg Mich, dit hou je niet voor mogelijk.
Dat zoiets het einde zou betekenen voor jullie plannen was niet op voorhand te bedenken. Wat een geluk idd dat jullie kindjes gezond zijn 🪷

Je hebt zoals ik las een heel intense periode achter de rug, of gaande is wellicht het juistere woord.
Ik hoop dat alles in de juiste plooi valt praktisch gezien, en dat jullie deze emotionele tegenslag, toch een droom die aan diggelen wordt geslagen, enigszins kunnen verwerken. Jij was weer klaar en keek er naar uit om opnieuw zwanger te zijn en een kindje te baren, jullie keken er naar uit om het gezin uit te breiden en nog meer liefde en jonge leute toe te voegen; het spijt me zo dat die laatste kans jou op deze manier werd ontnomen.

[mich75]

Ik voelde me altijd wat bevoordeeld en misschien een beetje schuldig dat wij in principe hyper gezonde kindjes hebben. De 3 jongste zijn er gekomen via dubbele donatie, dus langs 2 kanten uitgebreid gescreend en dan kan er blijkbaar alsnog iets opduiken.

[Margootje]

Dat wou ik nog vragen, kunnen ze dan jullie resterende cryos niet screenen? Jullie hadden er toch nog wel een aantal dacht ik? Zo ontzettend zonde als ze nu zomaar zouden moeten worden vernietigd (vind dit in deze context een vreselijk woord) als ze gezonde kindjes zouden kunnen geven.
Ik haat statistiek.
Wat een slag moet dit voor jullie zijn.
Jij moet je toch nooit schuldig voelen omdat je gezonde kindjes hebt… het zijn zegeningen.

[mich75]

Het initiële nieuws was dat ze geblokkeerd waren wegens een genetisch probleem bij de donor ivm autisme, er zou een zwaar autistisch kind geboren zijn.

Mijn dr wou gezien onze 4 gezonde kindjes een uitzondering vragen, normaal kan dit niet maar hij wou het wel proberen, ook wou hijzelf meer uitleg.

In het overleg dat volgde is dan uitgekomen dat het kindje ook zeer zwaar fysiek en mentaal gehandicapt is en nooit zal kunnen functioneren.

Hoe hoopvol mijn dr in het eerste gesprek nog was, zo vastberaden was hij gisteren, hij is er echt van overtuigd dat we enorm veel chance hebben en de dans ontsprongen zijn.

Tussen de 2 gesprekken had ik bedacht dat een screening van onze embryo's misschien een optie was. Ik ben het vergeten te vragen gisteren maar ik ben vrij zeker dat het geen optie is, anders had mijn dr het wel voorgesteld.

Wij hebben d3 embryo's, dus ze zouden ze moeten ontdooien, laten doorgroeien tot blastocysten, dan een biopt doen en ze terug invriezen.
De uitslag laat dan nog eens 6 tot 8 weken op zich wachten, als men het al kan opsporen.
Daarbij komt dat er amper nog tijd is, over 6 maanden zou het toch stoppen omwille van mijn leeftijd.

Wat me meer zorgen baart is hoe het zit met onze kindjes, kunnen en moeten zij getest worden, is het verantwoord dat zij later kinderen krijgen?

Mijn dr is echt een toppertje en heeft gezegd dat ik hem altijd mag contacteren als ik nog vragen heb. Ik ga het hem zeker vragen, maar ik wacht nog even tot ik nog vragen heb, het is niet dat ik het antwoord dringend wil weten.

[Margootje]

Het is inderdaad een verhaal met erg veel vragen nog en ik snap volkomen dat je je afvraagt hoe het je kindjes zal vergaan later als zij kindjes gaan krijgen. Maar in het ergste geval moeten zij gewoon ook de mmm even in en embryo screening krijgen denk ik hè… en tegen dan zijn we 20 jaar verder en staat de wetenschap ook weer zoveel verder. En het is goed dat jullie het weten dan in feite hè.. dat het naar boven is gekomen en dat jullie voorbereid zijn tegen dan. Maar ja zoveel vragen en zo overweldigend al die emoties.
Wat vreselijk voor dat kindje dat al die ziektes tezamen heeft gekregen. Wat een lotje heeft dat kindje getrokken en de ouders met hun super grote kinderwens en dan dit
Ja je dokter had vast wel over de boeg gekomen met een oplossing als die meteen voorhanden was. Met het ontdooien, verder ontwikkelen en testen enz neemt de weg in complexiteit en gevaar wel weer toe. Hopelijk brengt tijd raad. En rust. Veel liefs

[Goedgelukje]

@mich: spijtig om te horen dat er zo'n abrupt einde moet komen aan jullie verhaal. Dat zal wel als een harde klap aangekomen zijn. Ik begrijp dat je ook bezorgd bent om je kindjes. Ik zou zeker je dokter hierover eens contacteren. Afscheid nemen doet pijn, veel pijn. Neem de tijd en ruimte om dit verlies een plaatsje te geven! Veel goede moed!

[Zitav]

Hey!
Hier is het al eventjes geleden dat ikzelf nog iets geschreven heb. Ik heb altijd wel mee gelezen, maar vond vaak de moed niet om zelf te schrijven.
Mich: wat jammer om te lezen dat jullie droom zo abrupt stopt . Neem zeker de tijd om alles een plaatsje te geven. Ik wens je veel goed moed toe! Ik denk dat het ook heel normaal is dat je nog wel veel vragen zal hebben, wat goed dat je altijd nog bij je arts terecht kan!

Hier loopt alles zijn gangetje. We zijn hier alledrie na elkaar ziek geweest de afgelopen twee weken. Louise maakt grote sprongen. Op een week tijd stond ze recht en stapt ze alleen met haar loopkarretje. Binnen een maand is ze al een jaartje.
We blijven hier enkel strugglen met haar slaap. Tegenwoordig ligt ze bij ons in bed of we moeten elke twee uur opstaan.. we hebben al vanalles geprobeerd maarja.

[Glow]

Wow, al stappen achter het karretje! Wat flink zeg! Hier kan ze net een kleine maand kruipen dus daar staan we totaal niet. Wel een kletskous. Ze brabbelt erop los en kan al goed mama en papa aanduiden.

Wat jammer dat ze niet zo goed slaapt. Slaapt ze wel door wanneer ze bij jullie ligt? Het is ook wel geluk hebben met dat slapen, denk ik. Hier ligt onze meid al een tijdje op haar eigen kamer en slaapt wel goed, behalve wanneer ze ziek is. En dat ziek zijn komt nu wel heel vaak voor helaas. Vandaag is oorontsteking nummer 5 vastgesteld. We hebben geluk als we 2 weken veilig zitten zonder antibiotica. Het is aftellen naar de afspraak bij de nko arts eind deze maand. De huisarts denkt alvast dat ze kandidaat zal zijn voor buisjes.

[Zitav]

Wow, al stappen achter het karretje! Wat flink zeg! Hier kan ze net een kleine maand kruipen dus daar staan we totaal niet. Wel een kletskous. Ze brabbelt erop los en kan al goed mama en papa aanduiden.

Wat jammer dat ze niet zo goed slaapt. Slaapt ze wel door wanneer ze bij jullie ligt? Het is ook wel geluk hebben met dat slapen, denk ik. Hier ligt onze meid al een tijdje op haar eigen kamer en slaapt wel goed, behalve wanneer ze ziek is. En dat ziek zijn komt nu wel heel vaak voor helaas. Vandaag is oorontsteking nummer 5 vastgesteld. We hebben geluk als we 2 weken veilig zitten zonder antibiotica. Het is aftellen naar de afspraak bij de nko arts eind deze maand. De huisarts denkt alvast dat ze kandidaat zal zijn voor buisjes.

Ja, ze is wel eens gevallen waardoor ze nu wat onzeker is en ze jou wel bij haar wil, maar ze kan het wel :p.
Dat kan heel snel gaan ze! Hier was dat allemaal vrij kort op elkaar.
Hier brabbelt ze veel, maar nog niets bewust. Ons aanduiden kan ze ook nog niet :p ze doet sinds deze week hoera mer haar armen met als gevolg ze dat continue wil doen haha :p

Gho doorslapen ook niet, maar ze slaapt wel langere blokjes dan .. dus dan maar even zo .. anders houden we dat zelf niet uit.. dat houdt ons wel tegen om voor een tweede te gaan op dit moment.. moest ze goed slapen dan denk ik dat we mss ook al stappen of toch bijna stappen zouden ondernemen.

Oh das wel zielig he die oorontstekingen, is blijkbaar wel echt pijnlijk he ..
Die buisjes niet zo fijn, maar als het helpt ..

[onzewens7374]

Hoe hoopvol mijn dr in het eerste gesprek nog was, zo vastberaden was hij gisteren, hij is er echt van overtuigd dat we enorm veel chance hebben en de dans ontsprongen zijn.

Hey Mich

Ik dwaal hier ook nog altijd rond (voor degenen die meelezen en me niet kennen: ik heb op 45-jarige leeftijd bij mijn 13e ICSI-poging tweelingmeisjes gekregen in augustus 2018) en was nog altijd in stilte jouw verhaal aan het volgen. Ik ben dus ook even van mijn stoel getuimeld (figuurlijk, gelukkig) toen ik las wat je was overkomen. Ongelooflijk dat dat kan, eigenlijk... na zo'n screening zou je denken dat onze kindjes toch allemaal goede genen hebben. Maar blijkbaar kan er dus nog altijd eentje tussen de mazen van het net glippen en dan heb je dus brute pech, zoals jij nu!

Naar mijn gevoel zou ik, als ik in jouw situatie zat, ook reageren zoals men hier al schreef: vol ongeloof en met een gevoel van "is er echt geen manier om mijn overblijvende cryo's nog eens extra te screenen zodat ik ze eventueel toch kan gebruiken?" Anderzijds weten ze in Jette wel wat ze doen, dus misschien is het toch wel goed om te berusten in je lot, al kan ik zeker begrijpen dat je met een dikke "waarom"-vraag blijft zitten en dat er nog een heel rouwproces zal moeten volgen.

Precies daarom nam ik juist die lijntjes uit jouw tekst in mijn quote op: misschien moet je je daar aan vasthouden als het wat moeilijk gaat, want die 4 gezonde kindjes die je daar hebt rondlopen (of eentje misschien nog niet helemaal), dat zijn stuk voor stuk wondertjes waar we echt heel blij mogen mee zijn. Als we 20 jaar eerder waren geboren, had de wetenschap ons waarschijnlijk nooit zo kunnen helpen en waren we nog veel slechter af.

Soms zit ik zo stiekem, terwijl ze het niet merken, naar mijn kindjes te kijken en denk ik: "Amai, ik heb toch geluk gehad!" en dan word ik daar een beetje emotioneel van. Hoewel ik ook nog altijd zeg dat ik ze, wanneer ze wat groter zijn, toch eens ga wijsmaken hoeveel centjes ze ons hebben gekost... Maar het was het wel allemaal meer dan waard, elk prikje en elke euro, hé!

Veel sterkte! En knuffel je schatten maar wat harder elke dag dat je het moeilijk hebt!

[mich75]

Onzewens, wat fijn om je nog eens iets van jou te horen en dat jouw meisjes het goed doen.

Het blijft ergens jammer dat er geen 5de kindje meer komt, maar het is vooral de manier en de timing van het nieuws dat enorm insloeg. Het was een week voor tp, dan verwacht je zoiets helemaal niet.
Het is wat het is en we hebben er inderdaad al er al 3 rondlopen en eentje bijna

Ik kan gewoon wegsmelten als ik ze soms bezig zie.

Ik zou graag nog wat meer info krijgen over wat er nu juist mis is en wat de gevolgen kunnen zijn voor onze kinderen. Ik wacht nog even af en dan ga ik proberen een afspraak te regelen bij genetica.

[Glow]

Hoe gaat het met iedereen hier?

Hier hebben we de eerste verjaardag van ons meisje vandaag gevierd. Officieel geen baby meer. 🥺 Het is zo leuk om te zien hoe ze zoveel leert en hoe haar karakter steeds meer ontwikkeld geraakt. Ze heeft nu ook sinds een tweetal weken buisjes. We zijn met spoed bij een nko arts binnen geraakt toen oorontsteking 6 begon een paar dagen na het stoppen van de antibiotica van nummer 5. Binnen de 48u na de eerste klachten had ze de ingreep al ondergaan! Sindsdien hebben we eindelijk weer een beetje meer rust op dat vlak.

[beldes]

Hey iedereen,
Ik ben in augustus 2021 bevallen van mijn dochter bia icsi bij dr De Brucker (na verschillende iuis in jan palfijn)

Ik heb dinsdag 28 februari terugplaatsing gehad van een 5 daagse, en nu 3 dagen later verschiet ik (was het duifelijk vergeten) van de invloed die hormonen nemen op een mens kunnen hebben. voel me vandaag zelfs wat licht in het hoofd)

Heb een tijdje niet meer gevolgd maar ben nn aanloop van terugplaatsing weer beginnen meevolgen, om er terug in te komen

Ik heb hier vorige keer wel de nodige steun gevonden, en wil iedereen hier ook een hart onder de riem steken!

Succes dames!
Beldes

[Hillie]

Wat fijn om af en toe nog eens updates te lezen van iedereen!!

Hier is het de laatste maand echt pittig. Tot aan Lotte's eerste verjaardag eind januari ging alles super. Op 1 keer in het ziekenhuis na (ademhalingsproblemen in juli) is ze eigenlijk nooit ziek geweest. Maar sinds januari zit ze in een volgend klasje in de creche, en sindsdien is het aan 1 stuk door miserie. Ondertussen zitten we plots aan oorontsteking 3 op 1 maand tijd (denken ze, want haar oortjes zijn zo klein (heb ik ook) dat ze er nooit goed in kunnen zien! Ze maakt dan koort tot 40° graden en is dan aanhankelijk en zagerig, maar gelukkig ziet ze er voor de rest niet zo van af (maar mijn respijtdagen in de creche zijn nu al bijna op!). Gaan nu eens zien wat het geeft zonder antibiotica (want maar aan 1 oor en voorlopig maar lichte oorontsteking). En vorige week was het vollen bak diarree, dat had ze gelukkig ook nog nooit gehad. Ik denk dat ze haar schade aan het inhalen is (gelukkig is het kalm bij mij op het werk!).

Iemand wel advies hoe je er in hemelsnaam in slaagt om tandjes te poetsen bij een baby die dat niet wilt? Ze heeft ondertussen al 6 tandjes, maar het tanden poetsen lukt nog altijd niet. Na een second of 3 doet mevrouw haar mond toe en draait ze haar hoofd weg, en dan is er geen tandenborstel meer in te krijgen Hebben wel nog een siliconen tandborstel, zou ik overschakelen op één met zachte haartjes?

Ondertussen ook al bijna 6 maanden zwanger van baby nr 2, en ondertussen zijn we ook nog een huis aan het kopen (dat nog zeer grondige renovatie nodig heeft) en moet ik ook nog mijn huis weten te verkopen, bij voorkeur voordat ik weer aan de borstvoeding gebonden ben. Kwestie van alles in ene keer te doen...

[Goedgelukje]

@glow: goed om te horen dat jullie dan toch terug wat rust hebben op dat vlak. Enja het gaat snel he, onze kleine meid over een paar dagen al 13 maanden!

@hillie: hier jammer genoeg geen advies omtrent tandjes poetsen. Bij ons vindt ze dat super leuk omdat ze die tandpasta lekker vindt . En amai, jij bent ook vanalles tegelijk aan het aanpakken. Loopt de zwangerschap vlot? Veel succes met alles!

Ik heb een vraag voor jullie allen, wat is zo het slaappatroon bij jullie kindjes? Ik frustreer mij namelijk aan hoe het bij ons loopt. A ging voor een heel lang tijd pas om 22u-22u30 slapen. Tot in november en toen werd dat voor mij te veel (ook mede door nieuwe zwangerschap) ik had echt terug nood aan tijd voor mezelf 's avonds. Dus hebben we geprobeerd dat te vervroegen. Ik zou eigenlijk willen dat ze tussen 19u en 20u haar fles krijgt en om 20u haar bed in kan. Maar voorlopig is het zo dat we haar fles om 20u geven en de meeste keren van de tijd gaat ze slapen op 20u45-21u. Maar er zijn ook dagen dat het later is, afhankelijk van hoe haar dutjes overdag vielen, en dan kan het ook pas 21u30-22u zijn. Nu vandaag bijvoorbeeld, wakker om 8u15, op maandag is ze bij mijn schoonmama, daar heeft ze van 11u20 tot 12u40 geslapen en van 16u tot 17u20. Die tweede dut valt in mijn ogen veel te laat. En nu zit ik dus nog steeds met een wakker kind dat niet wil gaan slapen terwijl het al 22u is. Ik ben minstens 2 avonden per week met haar alleen vanwege het werk van mijn man.

Mijn tweede zwangerschap loopt niet zoals mijn eerste. Ik heb veel langer last gehad van de misselijkheid en de extreme vermoeidheid. En toen de misselijkheid eindelijk begon te beteren, heb ik een maagontsteking gekregen, waar ik intussen al 4 weken mee rondloop, die niet betert en me veel last oplevert. Daarnaast put mij dat ook uit, ik slaap heel veel overdag omdat ik echt pomp af ben. Dit alles maakt extra dat ik 's avonds echt niet de energie heb om met haar bezig te zijn tot 22u, zoals vandaag. Ik kijk eigenlijk heel hard uit naar de moment waarop ze klaar is om 1 dut per dag te doen...

Dus ik vroeg me af, hoe loopt dat bij jullie? Hoe laat gaan ze slapen, staan ze op en wanneer in de dag vallen hun dutjes?