Ik heb dat ook heel erg, die drang om m'n verhaal te doen, om m'n gevoelens uit te leggen...
Maar stilaan ondervind ik dat de buitenwereld nu vind dat het al lang geleden is.
Onder andere Audrey had me hier voor gewaarschuwd, de mensen rondom je "vergeten" het als het ware...
En zo is er wéér iets waar ik moet leren mee omgaan.
Het stopt gewoon niet.
Of het vandaag beter gaat, kan ik nu nog niet zeggen.
Gisteren was ik ook redelijk tevreden opgestaan, maar dat kan zo plots helemaal omslaan.
Volgende zaterdag hebben we een hele daguitstap met het werk, en daar zie ik ook geweldig tegenop. Ik hoop dat ik niet zo licht ontvlambaar zal zijn als gisteren.
Maar ik heb de indruk dat het makkelijker is om een masker op te zetten bij mensen die je niet zo goed kent, dan bij je dierbaren. Logisch zeker?
Knuffel aan iedereen, ik ben blij dat we elkaar verstaan, want in het dagelijkse leven voel ik me soms echt zo alleen...
20 weken en zwangerschap moeten afbreken...
-
MA
- Berichten: 3546
- Lid geworden op: 27 oktober 2008, 17:29
He lieve K'tje...ook dat betert weer, dat alleen voelen...als je zelf terug weer wat in het leven gaat staan (of hoe moet ik dat noemen), komt ook dat weer terug. Al zijn er momenten dat je je eenzaam en onbegrepen blijft voelen..zeker als je merkt dat je niet over dat ene onderwerp kan spreken...dikke knuffel Audrey
-
K'tje
- Berichten: 1104
- Lid geworden op: 7 april 2008, 15:46
Pfff, mijn dip van dit weekend gaat maar niet over...
Ik kan me moeilijk concentreren vandaag, m'n gedachten dwalen constant af. Ik wou dat ik naar huis kon...
Nu zaterdag die daguitstap zoals ik al vertelde, komt m'n baas nu af met een lijstje van "benodigdheden" die we moeten meebrengen. (tis eigenlijk een verrassingreis)
Staat daar een slabbetje tussen. Hahaha. Iedereen hier plat van't lachen. Behalve ik.
't Is echt een steek door m'n hart, ik heb wel 3x gezegd "ik heb dat niet", in de hoop iets duidelijk te maken, maar helaas...
Pfff, het is echt zo ontzettend frustrerend dat iedereen maar doet alsof er niks gebeurd is. Niemand kan ook maar een beetje snappen dat het nog lang niet "over" is... Het is allemaal zooo pijnlijk, en ik heb eigenlijk echt zin om het uit te schreeuwen, grrr.
Ik wou dat ik me ziek kon melden, echt waar. Dat ze hun leutige dagje maar doen zonder mij.
Pfff, echt, dit is op sommige momenten nog erger dan vlak na m'n bevalling, 't is nog geen drie maanden geleden en 't is alsof alles "vergeten en voorbij" is.
En daar kan ik écht niet mee om, 't is zo moeilijk, ik weet niet waarin of waaruit...
Kwou da'k me onder m'n dekentje kon verstoppen voor de boze wereld die veel te vlug draait.
Ik kan me moeilijk concentreren vandaag, m'n gedachten dwalen constant af. Ik wou dat ik naar huis kon...
Nu zaterdag die daguitstap zoals ik al vertelde, komt m'n baas nu af met een lijstje van "benodigdheden" die we moeten meebrengen. (tis eigenlijk een verrassingreis)
Staat daar een slabbetje tussen. Hahaha. Iedereen hier plat van't lachen. Behalve ik.
't Is echt een steek door m'n hart, ik heb wel 3x gezegd "ik heb dat niet", in de hoop iets duidelijk te maken, maar helaas...
Pfff, het is echt zo ontzettend frustrerend dat iedereen maar doet alsof er niks gebeurd is. Niemand kan ook maar een beetje snappen dat het nog lang niet "over" is... Het is allemaal zooo pijnlijk, en ik heb eigenlijk echt zin om het uit te schreeuwen, grrr.
Ik wou dat ik me ziek kon melden, echt waar. Dat ze hun leutige dagje maar doen zonder mij.
Pfff, echt, dit is op sommige momenten nog erger dan vlak na m'n bevalling, 't is nog geen drie maanden geleden en 't is alsof alles "vergeten en voorbij" is.
En daar kan ik écht niet mee om, 't is zo moeilijk, ik weet niet waarin of waaruit...
Kwou da'k me onder m'n dekentje kon verstoppen voor de boze wereld die veel te vlug draait.
-
ctje1
- Berichten: 50
- Lid geworden op: 13 augustus 2009, 19:10
K'tje, ik snap je.
Aan de ene kant wil ik binnenkort gaan werken, dan zal ik ongeveer twee maanden thuis geweest zijn.
Aan de andere kant, ik zie er ook tegenop.
Ik kan me de reactie van sommige mensen al goed voorstellen en heb ook al reacties gehoord.
De meeste lijken niet te snappen dat vele simpele dingen voor ons zoveel betekenis en emoties teweeg brengen. Dat het zo moeilijk is om terug verder te gaan en dat dat sommige dagen wel lukt en andere totaal niet.
Durf je het niet rechstreeks te zeggen, zou er geen begrip zijn als het je durft uit te leggen.
Nu, ik moet donderdag terug naar de gyne, heb nog steeds bloedverlies, dus ik hoop dat ik geen curretage moet hebben. Het duurt nu wel heel erg lang en dat had ik na de geboorte van Bente ook, toen heeft hij me ook gecurreteerd. Dus het zou kunnen zijn dat dat ook nog eens mijn planning overhoop gooit.
Aan de ene kant wil ik binnenkort gaan werken, dan zal ik ongeveer twee maanden thuis geweest zijn.
Aan de andere kant, ik zie er ook tegenop.
Ik kan me de reactie van sommige mensen al goed voorstellen en heb ook al reacties gehoord.
De meeste lijken niet te snappen dat vele simpele dingen voor ons zoveel betekenis en emoties teweeg brengen. Dat het zo moeilijk is om terug verder te gaan en dat dat sommige dagen wel lukt en andere totaal niet.
Durf je het niet rechstreeks te zeggen, zou er geen begrip zijn als het je durft uit te leggen.
Nu, ik moet donderdag terug naar de gyne, heb nog steeds bloedverlies, dus ik hoop dat ik geen curretage moet hebben. Het duurt nu wel heel erg lang en dat had ik na de geboorte van Bente ook, toen heeft hij me ook gecurreteerd. Dus het zou kunnen zijn dat dat ook nog eens mijn planning overhoop gooit.
-
Lin
- Berichten: 186
- Lid geworden op: 17 juli 2009, 15:48
Beste K'tje,
Het is afschuwelijk als mensen je willen doodzwijgen, doen alsof er niets is gebeurd. Precies alsof het daardoor niet meer bestaat. Mensen kunnen echt niet begrijpen wat wij doorgaan. Zij bezien de zaken zeer koel en afstandelijk. Ze hebben het er ook heel moeilijk mee te praten over dood, verlies en afscheid. Deze thema's worden liever gemeden.
Ik wens je heel veel moed om deze dag verder te gaan.
C'tje,
mijn gyne zei dat 2 maanden bloedverlies normaal was (na een zwangerschap van bijna 20 weken). Maar als je al een voorgeschiedenis hebt, ligt dat mss wel anders. Ik duim voor je dat je toch geen curretage moet laten uitvoeren.
Dikke knuffel
Linda
Het is afschuwelijk als mensen je willen doodzwijgen, doen alsof er niets is gebeurd. Precies alsof het daardoor niet meer bestaat. Mensen kunnen echt niet begrijpen wat wij doorgaan. Zij bezien de zaken zeer koel en afstandelijk. Ze hebben het er ook heel moeilijk mee te praten over dood, verlies en afscheid. Deze thema's worden liever gemeden.
Ik wens je heel veel moed om deze dag verder te gaan.
C'tje,
mijn gyne zei dat 2 maanden bloedverlies normaal was (na een zwangerschap van bijna 20 weken). Maar als je al een voorgeschiedenis hebt, ligt dat mss wel anders. Ik duim voor je dat je toch geen curretage moet laten uitvoeren.
Dikke knuffel
Linda
-
sandy
- Berichten: 143
- Lid geworden op: 9 februari 2009, 15:20
Lieve K'tje, gaat het vandaag wat beter met je? Ik begrijp heel erg hoe je je voelt. Ik zit nog maar in de beginfase van het rouwproces en heb nu al de indruk dat de wereld niet geïnteresseerd is in mijn verdriet. Heel veel vrienden hebben we, na onze sms op de dag van de bevalling, niet meer gesproken of gezien. Wachten zij op een telefoontje van ons omdat ze zelf niet durven bellen misschien? Langs de andere kant is er veel steun van de echte vrienden, en bloemen van de buren, en een paar kaartjes. Ik denk dat , wanneer je je opgesloten voelt in je eigen verdriet, je over je verdriet moet kunnen praten, t'is de enige manier om het een plaatsje te kunnen geven denk ik. Hopelijk geraak je door deze moeilijk dagen en voel je je snel weer beter. Dikke knuffel!
Lin, hoe gaat het met jou? Heb je het nieuws over Luisa al een plaats kunnen geven?
C'tje, ik duim mee dat het geen curettage wordt voor jou. Ik ben nu bijna 2 weken op ziekteverlof. Vrijdag zie ik mijn gyn en dan vraag ik meer tijd. Ik denk dat ik na nog een week of twee weken klaar ben om terug te gaan werken (denk ik). Ik heb heel rustig werk en ook geestelijk niet erg veeleisend. Ik heb ook een aantal collega's die me erg steunen en die ik graag zou terugzien. Ik zie het terug gaan werken echter niet als een terug normaal gaan leven alsof er niets is gebeurd. Mijn rouwproces gaat verder en ook op het werk zal ik mijn gevoelens niet verbergen (zonder elke dag met rooddoorlopen ogen rond te lopen, hoop ik)...
Audrey, hoe gaat het met jou? Hou je je genoeg rustig, zijn de bloedingen gestopt?
Dikke knuffel aan alle mama's.
Sandy,
mama van Louie*
Lin, hoe gaat het met jou? Heb je het nieuws over Luisa al een plaats kunnen geven?
C'tje, ik duim mee dat het geen curettage wordt voor jou. Ik ben nu bijna 2 weken op ziekteverlof. Vrijdag zie ik mijn gyn en dan vraag ik meer tijd. Ik denk dat ik na nog een week of twee weken klaar ben om terug te gaan werken (denk ik). Ik heb heel rustig werk en ook geestelijk niet erg veeleisend. Ik heb ook een aantal collega's die me erg steunen en die ik graag zou terugzien. Ik zie het terug gaan werken echter niet als een terug normaal gaan leven alsof er niets is gebeurd. Mijn rouwproces gaat verder en ook op het werk zal ik mijn gevoelens niet verbergen (zonder elke dag met rooddoorlopen ogen rond te lopen, hoop ik)...
Audrey, hoe gaat het met jou? Hou je je genoeg rustig, zijn de bloedingen gestopt?
Dikke knuffel aan alle mama's.
Sandy,
mama van Louie*
-
MA
- Berichten: 3546
- Lid geworden op: 27 oktober 2008, 17:29
K'tje, gaat het wat ? Als het niet gaat, morgen gewoon thuisblijven he meid...De eerste maanden moet je doen waar je je goed bij voelt, het is zo al moeilijk genoeg om overeind te blijven en te werken. Je vrije tijd heb je dan nodig voor jezelf.
C'tje, ik las op MLH dat er niks gevonden is..opgelucht of toch beteke mixed feelings bij 'brute pech' (kregen wij ook te horen en ik vond dat niet echt leuk). En hopelijk geen curretage nodig ?
Lin, de resultaten van de autopsie al een plaatsje kunnen geven ?
Sandy, mensen kijken inderdaad de kat uit de boom. Ik had er toen zelf geen behoefte aan om mensen te bellen, maar was wel blij als er iemand mij opbelde. Maar, de meeste mensen kunnen nog wel een babbel aan over wanneer begrafenis is bv, maar als je echt over je verdriet zelf wil praten,...moeilijk.. Dat dat ik voornamelijk op het forum met lege handen met lotgenoten. Heel dapper dat je snel terug aan de slag wil..je voelt zelf waar je nood aan hebt he.
Vandaag is het 10 maanden geleden dat Renéetje geboren werd, en blijft toch altijd een speciale datum. Ik hoop dat mijn man straks even met mij tot aan haar plekje gaat. Bloedingen zijn op en af...nooit veel, maar percies ook geen dag meer zonder. Langs de ene kant maakt dat het stilzitten ook makkelijker, want er is dan toch een 'symptoom' ...langs de andere kant word ik s' nachts soms wakker omdat ik denk dat ik aan het 'leeglopen' ben. Niks van waar, maar ben er dus blijkbaar toch meer mee bezig dan ik denk.
Dikke knuffel voor jullie allemaal, Audrey
C'tje, ik las op MLH dat er niks gevonden is..opgelucht of toch beteke mixed feelings bij 'brute pech' (kregen wij ook te horen en ik vond dat niet echt leuk). En hopelijk geen curretage nodig ?
Lin, de resultaten van de autopsie al een plaatsje kunnen geven ?
Sandy, mensen kijken inderdaad de kat uit de boom. Ik had er toen zelf geen behoefte aan om mensen te bellen, maar was wel blij als er iemand mij opbelde. Maar, de meeste mensen kunnen nog wel een babbel aan over wanneer begrafenis is bv, maar als je echt over je verdriet zelf wil praten,...moeilijk.. Dat dat ik voornamelijk op het forum met lege handen met lotgenoten. Heel dapper dat je snel terug aan de slag wil..je voelt zelf waar je nood aan hebt he.
Vandaag is het 10 maanden geleden dat Renéetje geboren werd, en blijft toch altijd een speciale datum. Ik hoop dat mijn man straks even met mij tot aan haar plekje gaat. Bloedingen zijn op en af...nooit veel, maar percies ook geen dag meer zonder. Langs de ene kant maakt dat het stilzitten ook makkelijker, want er is dan toch een 'symptoom' ...langs de andere kant word ik s' nachts soms wakker omdat ik denk dat ik aan het 'leeglopen' ben. Niks van waar, maar ben er dus blijkbaar toch meer mee bezig dan ik denk.
Dikke knuffel voor jullie allemaal, Audrey
-
Lin
- Berichten: 186
- Lid geworden op: 17 juli 2009, 15:48
Hoi K'tje,
je moet inderdaad doen waar jij je goed bij voelt. Je moet zelf voelen of je er sterk genoeg voor bent, zodat je nadien de rekening niet moet betalen. Wees maar eens egoïstisch.
Hoi Audrey,
Geef Renéetje vandaag maar de aandacht die ze verdient en verwen jezelf. Of nog beter: laat je verwennen.
Ik was enorm geschokt door het nieuws dat Luisa gezond was. Het was mijn houvast. Enkele dagen later heb ik me ingeschreven in de academie en volg ik schilderkunst. De eerste avond was enorm moeilijk want ik kan niet tekenen. Maar de tweede avond mochten we met kleuren werken en dat was echt wel mijn ding. En daarnaast is de Spaanse les begonnen. Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik wil LEVEN en genieten met Luisa bij ons. Ik heb het gevoel dat ik voordien leefde om te werken. Er was weinig plaats voor het leven. Ik heb me lang afgevraagd waarom Luisa gestorven is. Ik heb het antwoord gevonden. Zij heeft me laten zien dat er nog een ander leven is en daar ben ik haar enorm dankbaar voor. Zij is voor altijd bij mij in de dingen die ik doe/ die wij als gezin doen.
Bedankt, mijn dochtertje, ik zie je enorm graag.
Dikke knuffel voor iedereen
Lin
je moet inderdaad doen waar jij je goed bij voelt. Je moet zelf voelen of je er sterk genoeg voor bent, zodat je nadien de rekening niet moet betalen. Wees maar eens egoïstisch.
Hoi Audrey,
Geef Renéetje vandaag maar de aandacht die ze verdient en verwen jezelf. Of nog beter: laat je verwennen.
Ik was enorm geschokt door het nieuws dat Luisa gezond was. Het was mijn houvast. Enkele dagen later heb ik me ingeschreven in de academie en volg ik schilderkunst. De eerste avond was enorm moeilijk want ik kan niet tekenen. Maar de tweede avond mochten we met kleuren werken en dat was echt wel mijn ding. En daarnaast is de Spaanse les begonnen. Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik wil LEVEN en genieten met Luisa bij ons. Ik heb het gevoel dat ik voordien leefde om te werken. Er was weinig plaats voor het leven. Ik heb me lang afgevraagd waarom Luisa gestorven is. Ik heb het antwoord gevonden. Zij heeft me laten zien dat er nog een ander leven is en daar ben ik haar enorm dankbaar voor. Zij is voor altijd bij mij in de dingen die ik doe/ die wij als gezin doen.
Bedankt, mijn dochtertje, ik zie je enorm graag.
Dikke knuffel voor iedereen
Lin
-
MA
- Berichten: 3546
- Lid geworden op: 27 oktober 2008, 17:29
Lin,
Ben net terug van bij Renéetje. Lagen weer bloemen van iemand en dat doet altijd deugd.
Ja, ik heb ook een 'zin' gevonden voor Renéetjes overlijden...Niet dat je ze dan niet meer mist...maar toch helpt het he. En lijkt het allemaal minder nutteloos. Maar, ik ben vol bewondering voor de manier waarop jij ook echt grote veranderingen aanbrengt. Bij mij gaat het met kleine beetjes. Ik sta soms nog met een been in het carrière-luik, maar steeds vaker met 2 in de moederrol en dat had ik (en mijn omgeving) nooit kunnen denken...
En ook bij mij staat het leven nu op de eerste plaats. Nu mijn man nog zo ver krijgen
Kan je met schilderkunst starten zonder voorbereidend jaar ? Heb het ook nog even gedaan, maar kwam meer te laat dan wat anders door het werk, dus na 1 jaar gestopt.
Liefs Audrey
Ben net terug van bij Renéetje. Lagen weer bloemen van iemand en dat doet altijd deugd.
Ja, ik heb ook een 'zin' gevonden voor Renéetjes overlijden...Niet dat je ze dan niet meer mist...maar toch helpt het he. En lijkt het allemaal minder nutteloos. Maar, ik ben vol bewondering voor de manier waarop jij ook echt grote veranderingen aanbrengt. Bij mij gaat het met kleine beetjes. Ik sta soms nog met een been in het carrière-luik, maar steeds vaker met 2 in de moederrol en dat had ik (en mijn omgeving) nooit kunnen denken...
En ook bij mij staat het leven nu op de eerste plaats. Nu mijn man nog zo ver krijgen
Kan je met schilderkunst starten zonder voorbereidend jaar ? Heb het ook nog even gedaan, maar kwam meer te laat dan wat anders door het werk, dus na 1 jaar gestopt.
Liefs Audrey
-
ctje1
- Berichten: 50
- Lid geworden op: 13 augustus 2009, 19:10
Lin, ik snap je wel. Sinds we onze twee engeltjes verloren en nu nog maar na Basielke, probeer ik ook veel meer te genieten. Nu is dat nog moeilijk maar het heeft me wel veel geleerd of onszelf en over anderen en over wat en wie belangrijk is voor ons.
Wij gaan proberen om in het herstverlof een paar dagen weg te gaan met het gezin.
Er zijn zo veel belangrijker dingen dan zomaar mee te draaien in deze wereld.
Ik heb deze morgen met mijn chef gebeld en beslist om maandag 28/09 terug te starten met werken. Niet volgende week omdat ik nog een aantal afspraken heb oa kine en psycho.
Maar nu de gyne mij bevestigd dat het 90% kwestie van geduld is en een verstoorde cyclus, denk ik niet dat veel langer thuiszitten mij nog zal helpen.
Het wordt afwachten hoe ik dat zal aankunnen maar of het nu is of over een maand, moeilijk wordt het toch.
Ik heb mixed feelings dat genetisch alles in orde is, wel een opluchting dat wel, maar Basielke als brute pech beschouwen, ppff, nee dat kan ik niet, pech is niet echt het woord hé.
Lin, moedig dat je met zulke dingen start.
Audrey, blijven rusten hé
K'tje, er al uit wat je gaat doen?
Caro
Wij gaan proberen om in het herstverlof een paar dagen weg te gaan met het gezin.
Er zijn zo veel belangrijker dingen dan zomaar mee te draaien in deze wereld.
Ik heb deze morgen met mijn chef gebeld en beslist om maandag 28/09 terug te starten met werken. Niet volgende week omdat ik nog een aantal afspraken heb oa kine en psycho.
Maar nu de gyne mij bevestigd dat het 90% kwestie van geduld is en een verstoorde cyclus, denk ik niet dat veel langer thuiszitten mij nog zal helpen.
Het wordt afwachten hoe ik dat zal aankunnen maar of het nu is of over een maand, moeilijk wordt het toch.
Ik heb mixed feelings dat genetisch alles in orde is, wel een opluchting dat wel, maar Basielke als brute pech beschouwen, ppff, nee dat kan ik niet, pech is niet echt het woord hé.
Lin, moedig dat je met zulke dingen start.
Audrey, blijven rusten hé
K'tje, er al uit wat je gaat doen?
Caro
-
kathleenchris
- Berichten: 293
- Lid geworden op: 8 februari 2007, 10:59
Hallo
pff ik geraak precies niet bijgezelen van de voorbije weken. Dus sorry als ik er eens naast zit, of als het al gezegd geweest is.
Vandaag heb ik weer ondervonden dat ik lang afwezig geweest ben (allé lang, 1.5 maand maar), maar je krijgt dan iets in je schoenen geschoven waar je compleet niets vanaf weet. Tot als je de mail ziet en de datum. Dan moet je doodleuk antwoorden: ik was er toen niet. En terug werken. Eerst volgescheten worden (sorry voor het woord, maar zo voelde het aan) en dan druipen ze af omdat ze weten dat ze er compleet naast zaten. Excuses moeten niet, en ik moet er luchtig over gaan. Je leert het, en ik zal me altijd blijven inzetten voor m'n job, maar soms ...
Zo heb ik ook besloten dat ik niet naar het bedrijfsfeest ga. Het is allemaal zo oppervlakkig en je moet er altijd de vrolijkheid zelve zijn. Het zou dan ook rond de verjaardag van jelle zijn, dus ik pas. Natuurlijk vraagt iedereen waarom (omdat het al zo lang opvoorhand vastligt) maar antwoord er gewoon niet op. Ik kan niet, punt.
Veel mensen weten heel goed wat er ons overkomen is, maar er over praten, neen. Soms met wildvreemden wel, en dan voel je je toch echt beter in je vel. Plots hoor ik dat er veel meer sterrenouders zijn, in behandeling zijn etc ... Maar in velen hun ogen ben ik een 'gemakkelijke ouder' want ik heb maar één kind. Ondertussen ken ik de opmerkingen, en zijn we heel hard in geworden. Als we niet onder de mensen komen, geraken we ook geïsoleerd. En heeft lars geen vriendjes etc etc .. we doen de nodige nummertjes, maar niet meer.
Audrey,
Knuffel voor vandaag hé meid.
groeten,
pff ik geraak precies niet bijgezelen van de voorbije weken. Dus sorry als ik er eens naast zit, of als het al gezegd geweest is.
Vandaag heb ik weer ondervonden dat ik lang afwezig geweest ben (allé lang, 1.5 maand maar), maar je krijgt dan iets in je schoenen geschoven waar je compleet niets vanaf weet. Tot als je de mail ziet en de datum. Dan moet je doodleuk antwoorden: ik was er toen niet. En terug werken. Eerst volgescheten worden (sorry voor het woord, maar zo voelde het aan) en dan druipen ze af omdat ze weten dat ze er compleet naast zaten. Excuses moeten niet, en ik moet er luchtig over gaan. Je leert het, en ik zal me altijd blijven inzetten voor m'n job, maar soms ...
Zo heb ik ook besloten dat ik niet naar het bedrijfsfeest ga. Het is allemaal zo oppervlakkig en je moet er altijd de vrolijkheid zelve zijn. Het zou dan ook rond de verjaardag van jelle zijn, dus ik pas. Natuurlijk vraagt iedereen waarom (omdat het al zo lang opvoorhand vastligt) maar antwoord er gewoon niet op. Ik kan niet, punt.
Veel mensen weten heel goed wat er ons overkomen is, maar er over praten, neen. Soms met wildvreemden wel, en dan voel je je toch echt beter in je vel. Plots hoor ik dat er veel meer sterrenouders zijn, in behandeling zijn etc ... Maar in velen hun ogen ben ik een 'gemakkelijke ouder' want ik heb maar één kind. Ondertussen ken ik de opmerkingen, en zijn we heel hard in geworden. Als we niet onder de mensen komen, geraken we ook geïsoleerd. En heeft lars geen vriendjes etc etc .. we doen de nodige nummertjes, maar niet meer.
Audrey,
Knuffel voor vandaag hé meid.
groeten,
Laatst gewijzigd door kathleenchris op 18 september 2009, 17:41, 1 keer totaal gewijzigd.
-
kathleenchris
- Berichten: 293
- Lid geworden op: 8 februari 2007, 10:59
-
K'tje
- Berichten: 1104
- Lid geworden op: 7 april 2008, 15:46
Hey lieve mama's,
ik heb niet bijgelezen wegens geen tijd, moet straks weg, maar kwou jullie even zeggen dat ik het toch ga proberen, ik kan het eigenlijk niet over m'n hart krijgen om m'n baas en collega's in de steek te laten.
Ben ik te braaf? Misschien wel...
Maar mijn dipje is sinds gisteren precies weer wat beter, dus ik hoop dat het nog even zo blijft, dan denk ik wel dat ik er morgen zal tegen kunnen.
Zondag word in elk geval een rustdag, dus dat komt hopelijk wel in orde...
Bedankt voor de bezorgdheid, jullie zijn zo lief!
K'tje
ik heb niet bijgelezen wegens geen tijd, moet straks weg, maar kwou jullie even zeggen dat ik het toch ga proberen, ik kan het eigenlijk niet over m'n hart krijgen om m'n baas en collega's in de steek te laten.
Ben ik te braaf? Misschien wel...
Maar mijn dipje is sinds gisteren precies weer wat beter, dus ik hoop dat het nog even zo blijft, dan denk ik wel dat ik er morgen zal tegen kunnen.
Zondag word in elk geval een rustdag, dus dat komt hopelijk wel in orde...
Bedankt voor de bezorgdheid, jullie zijn zo lief!
K'tje
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten