Pfff, afgelopen week moest ik weer een aantal keer weg op het werk voor echo en bloed. Achteraf hoorde ik van een collega dat er een aantal gesprekken over me zijn gevoerd op het werk. In de aard van :"ze is er teveel mee bezig; het wordt een obsessie voor haar; ze is veel te gestresseerd...
Ik baal er echt van... Ik heb echt niet het gevoel dat ik gestresseerd ben of dat het een obsessie is voor mij. Ik moet wel tegeven dat ik er in de laatste wachtweek wel veel mee bezig ben. Ik heb dan de neiging om er op het werk over te praten. Ga ik proberen in de toekomst niet meer te doen...
Op de duur weet ik gewoon niet meer wat nu "normaal gedrag" is en, wat niet. Lastig...
dagelijkse confrontatie op het werk
-
melika
- Berichten: 522
- Lid geworden op: 2 april 2008, 22:45
glenys,
ik denk dat anderen en zeker mensen die "ons probleem" niet hebben daar een slecht beeld van hebben
het is toch heel normaal dat je ermee bezig bent en erover praat het is nu eenmaal heel belangrijk voor je en je moet nu eenmaal al die zaken doen om een kans te maken
laat je niet op stang jagen meid als jij je niet gestrest voelt dan is dat het belangrijkste
veel succes nog verder x
ik denk dat anderen en zeker mensen die "ons probleem" niet hebben daar een slecht beeld van hebben
het is toch heel normaal dat je ermee bezig bent en erover praat het is nu eenmaal heel belangrijk voor je en je moet nu eenmaal al die zaken doen om een kans te maken
laat je niet op stang jagen meid als jij je niet gestrest voelt dan is dat het belangrijkste
veel succes nog verder x
-
L***
- Berichten: 2172
- Lid geworden op: 27 december 2008, 16:51
glenys, ik weet soms ook niet meer wat normaal is en wat niet.
het neemt zo'n groot deel van je leven in é (zonder een obsessie te zijn) en alles lijkt ermee te maken hebben.
ik heb het er soms ook erg moeilijk mee. en ik vind ook dat het ons verandert. hoe dan ook... soms vrees ik dat ik nooit meer spontaan supervrolijk zal kunnen zijn of supergelukkig. er is altijd die 'maar'. en ik vrees dat die 'maar' zo moeilijk zal wegvallen, zelfs eens we zwanger zijn.
nu ja, ik ben in een zagerige en beetje depri bui, en heel moe, dus k overdrijf n beetje...
t komt allemaal wel goed
slaap wel straks
het neemt zo'n groot deel van je leven in é (zonder een obsessie te zijn) en alles lijkt ermee te maken hebben.
ik heb het er soms ook erg moeilijk mee. en ik vind ook dat het ons verandert. hoe dan ook... soms vrees ik dat ik nooit meer spontaan supervrolijk zal kunnen zijn of supergelukkig. er is altijd die 'maar'. en ik vrees dat die 'maar' zo moeilijk zal wegvallen, zelfs eens we zwanger zijn.
nu ja, ik ben in een zagerige en beetje depri bui, en heel moe, dus k overdrijf n beetje...
t komt allemaal wel goed
slaap wel straks
-
Dieke
- Berichten: 653
- Lid geworden op: 6 juli 2009, 13:02
Allemaal niets van aantrekken, Glenys, voor ons is je gedrag meeeeeeer dan normaal! Verdorie, 't is toch normaal dat je er mee bezig bent? En dan dat gezever over dat stressen... Tja, als je zoveel maal naar het ziekenhuis moet, en dan bloed moet laten prikken, en dan dit, en dan dat, dan is het toch normaal dat het je soms wat begint te wegen?
Dikke knuf, zenne, en veel succes!
Dikke knuf, zenne, en veel succes!
-
Lisa Simpson
- Berichten: 213
- Lid geworden op: 17 november 2008, 16:43
@ Glenys,
je collega's weten echt gewoon niet over wat ze het hebben. Tuurlijk ben je daar mee bezig, het is ook zo belangrijk he.
dat is eigenlijk een reden voor mij om er niks over te zeggen tegen mijn collega's. Zulke roddels en achterklap zijn nóg een extra belasting, nog extra stress, extra emoties. En ik ben bijzonder onverdraagzaam tegenover elke kleine verkeerde opmerking vrees ik
je collega's weten echt gewoon niet over wat ze het hebben. Tuurlijk ben je daar mee bezig, het is ook zo belangrijk he.
dat is eigenlijk een reden voor mij om er niks over te zeggen tegen mijn collega's. Zulke roddels en achterklap zijn nóg een extra belasting, nog extra stress, extra emoties. En ik ben bijzonder onverdraagzaam tegenover elke kleine verkeerde opmerking vrees ik
-
Lisa Simpson
- Berichten: 213
- Lid geworden op: 17 november 2008, 16:43
Hier nog een andere soort confrontatie.
Ik probeer mijzelf eigenlijk af te sluiten als ik mensen zie die gelukkig zijn met hun zwangerschap en kindje enzo.
Ik werk met laaggeschoolde werklozen, jammer genoeg zit daar veel 'marginaal' volk tussen die maar kinderen maken "aan de lopende band" om het grof te zeggen. die confrontatie doet toch ook serieus pijn, je ziet ze soms met hun kinderen, meestal kinderen die nauwelijks opgevoed worden (zich niet weten gedragen, niet luisteren enzo). Dan moet ik hen proberen motiveren om bv opleiding ofzo te volgen en dan is het altijd "geen kinderopvang" of "t is moeilijk met kindjes he, ik kan da niet"
AAArrgh, zo frustrerend toch. waarom krijgt marginaal volk altijd zoveel kinderen?
Sorry, ik weet dat mijn uitspraak niet politiek correct is maar jullie begrijpen mij wel hoop ik he.
Ik probeer mijzelf eigenlijk af te sluiten als ik mensen zie die gelukkig zijn met hun zwangerschap en kindje enzo.
Ik werk met laaggeschoolde werklozen, jammer genoeg zit daar veel 'marginaal' volk tussen die maar kinderen maken "aan de lopende band" om het grof te zeggen. die confrontatie doet toch ook serieus pijn, je ziet ze soms met hun kinderen, meestal kinderen die nauwelijks opgevoed worden (zich niet weten gedragen, niet luisteren enzo). Dan moet ik hen proberen motiveren om bv opleiding ofzo te volgen en dan is het altijd "geen kinderopvang" of "t is moeilijk met kindjes he, ik kan da niet"
AAArrgh, zo frustrerend toch. waarom krijgt marginaal volk altijd zoveel kinderen?
Sorry, ik weet dat mijn uitspraak niet politiek correct is maar jullie begrijpen mij wel hoop ik he.
-
L***
- Berichten: 2172
- Lid geworden op: 27 december 2008, 16:51
ik herken dat zeer goed, t is ongelooflijk! bij ons op school (beroepsschool) is dat ook zo. de jongeren zelf zijn dikwijls deel van een megagroot gezin (met veel verschillende vaders en moeders) én daarenboven worden ze zelf dan ook nog heel snel zwanger.
ik ben leerlingbegeleidster en elk schooljaar krijg ik verschillende zwangere tieners (15-18 ) die abortus willen doen of die beslissen het kindje te houden.
lastig!
en ik maar condooms uitdelen...
ik ben leerlingbegeleidster en elk schooljaar krijg ik verschillende zwangere tieners (15-18 ) die abortus willen doen of die beslissen het kindje te houden.
lastig!
en ik maar condooms uitdelen...
-
Glenys
- Berichten: 586
- Lid geworden op: 19 juni 2008, 16:23
Hoi meiden,
Nog eens bedankt voor jullie opkikkertje! Ik voel me nog altijd niet er op mijn gemak op het werk maar ik heb besloten om me niet meer proberen te laten raken door zo'n opmerkingen. Misschien doen ze het wel omdat ze zo bezorgd zijn om me, wie weet...
En tja, L*** en Lisa, ik kan me daar ook wel eens aan ergeren. Zo'n toekomstige moeder met een sigaret in haar ene hand en twee kleuters aan de andere. Niets aan te doen hé!
Het is eigenlijk een zelfkwelling om erover te piekeren. Het haalt niets uit en je wordt er ongelukkig van. Afvoeren dus, dat gepieker, we hebben al genoeg om ons druk over te maken.
Eén groot voordeel aan heel het verhaal: onze verdraagzaamheid zal sowieso enorm toegenomen zijn eens we ons beebje hebben!
Nog eens bedankt voor jullie opkikkertje! Ik voel me nog altijd niet er op mijn gemak op het werk maar ik heb besloten om me niet meer proberen te laten raken door zo'n opmerkingen. Misschien doen ze het wel omdat ze zo bezorgd zijn om me, wie weet...
En tja, L*** en Lisa, ik kan me daar ook wel eens aan ergeren. Zo'n toekomstige moeder met een sigaret in haar ene hand en twee kleuters aan de andere. Niets aan te doen hé!
Het is eigenlijk een zelfkwelling om erover te piekeren. Het haalt niets uit en je wordt er ongelukkig van. Afvoeren dus, dat gepieker, we hebben al genoeg om ons druk over te maken.
Eén groot voordeel aan heel het verhaal: onze verdraagzaamheid zal sowieso enorm toegenomen zijn eens we ons beebje hebben!
-
Lisa Simpson
- Berichten: 213
- Lid geworden op: 17 november 2008, 16:43
ik heb een collega die dan nog in bijberoep psycholoog is! amai, maar qua emotionele intelligentie...
vorig jaar had ze mij gevraagd "en wil jij kindjes". Ik had duidelijk geantwoord "ik antwoord daar niet op". Hoe duidelijk kan je zijn he.
dit jaar, op onze teamdag aan tafel, waar iedereen bijzit "en wanneer begin jij nu aan kinderen"
ikke heel duidelijk "ik heb je al gezegd dat ik daar niet op antwoord en je moet er ook niet meer naar vragen!"
Ik was echt kwaad, dat is toch gewoon slecht karakter he.
Deze middag was ik met een collega aan het praten, (een vriendin is bevallen van een kindje met dezelfde naam als de collega) en was mijn psycho-colega "ah ga je er toch aan beginnen"
Ik heb een heel geërgerd gekeken en met mijn ogen gerold.
Bah, ze heeft afgedaan voor mij. Dat is dan een volwassen vrouw van in de 50 he!
Zelfs mijn mannelijke collega van 23 heeft meer begrip
vorig jaar had ze mij gevraagd "en wil jij kindjes". Ik had duidelijk geantwoord "ik antwoord daar niet op". Hoe duidelijk kan je zijn he.
dit jaar, op onze teamdag aan tafel, waar iedereen bijzit "en wanneer begin jij nu aan kinderen"
ikke heel duidelijk "ik heb je al gezegd dat ik daar niet op antwoord en je moet er ook niet meer naar vragen!"
Ik was echt kwaad, dat is toch gewoon slecht karakter he.
Deze middag was ik met een collega aan het praten, (een vriendin is bevallen van een kindje met dezelfde naam als de collega) en was mijn psycho-colega "ah ga je er toch aan beginnen"
Ik heb een heel geërgerd gekeken en met mijn ogen gerold.
Bah, ze heeft afgedaan voor mij.
Dat is dan een volwassen vrouw van in de 50 he!Zelfs mijn mannelijke collega van 23 heeft meer begrip
-
pelkie
- Berichten: 1927
- Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49
Hey,
Ik wou effe reageren.
Wij hebben ook een jaar moeten IVF'en (3 pogingen) tegen dat ons kleintje zich aankondigde. Ik zat er toen totaal door, wanhoop nabij, emotioneel doodop, je kent dat wel.
Nu een jaar later met een wolk van een baby erbij, heb ik een vriendin die ook al een eindje in't straatje bezig is. 6 IUI's en nu eerste IVF mislukt, dus ik wist perfect hoe ze zich voelde.
En toch... zo vreemd dat ik er volledig buiten stond. Ik vond absoluut niet de juiste woorden om haar te troosten en ik voelde gewoon dat ze van mij geen troost wilde omdat ik nu eenmaal al een kind heb.
Vreemd gevoel.
Uiteraard neem ik haar niets kwalijk en begrijp ik haar volkomen. Ik vind't zo jammer dat ik er niets aan kan doen he.
Ik wou effe reageren.
Wij hebben ook een jaar moeten IVF'en (3 pogingen) tegen dat ons kleintje zich aankondigde. Ik zat er toen totaal door, wanhoop nabij, emotioneel doodop, je kent dat wel.
Nu een jaar later met een wolk van een baby erbij, heb ik een vriendin die ook al een eindje in't straatje bezig is. 6 IUI's en nu eerste IVF mislukt, dus ik wist perfect hoe ze zich voelde.
En toch... zo vreemd dat ik er volledig buiten stond. Ik vond absoluut niet de juiste woorden om haar te troosten en ik voelde gewoon dat ze van mij geen troost wilde omdat ik nu eenmaal al een kind heb.
Vreemd gevoel.
Uiteraard neem ik haar niets kwalijk en begrijp ik haar volkomen. Ik vind't zo jammer dat ik er niets aan kan doen he.
-
Glenys
- Berichten: 586
- Lid geworden op: 19 juni 2008, 16:23
Hoi pelkie,
Het is al ontettend lief van je dat je gewoon probeert om de juiste dingen te zeggen en dat je begrip hebt.
Dat begrip, dat is zoiets essentieels voor mij hé!
Als iemand me zegt dat hij/zij begrijpt dat ik het nu heel moeilijk heb, dan voel ik me al meteen een beetje getroost.
En als je t'echt niet weet...Spreken is zilver en zwijgen is soms goud hé?
Het is al ontettend lief van je dat je gewoon probeert om de juiste dingen te zeggen en dat je begrip hebt.
Dat begrip, dat is zoiets essentieels voor mij hé!
Als iemand me zegt dat hij/zij begrijpt dat ik het nu heel moeilijk heb, dan voel ik me al meteen een beetje getroost.
En als je t'echt niet weet...Spreken is zilver en zwijgen is soms goud hé?
-
Wendel
- Berichten: 1046
- Lid geworden op: 9 maart 2009, 10:45
Pelkie,
Ik denk wel dat zij echt wel weet dat jij weet hoe het voelt. Ze zal zich dan ook niet ergeren aan jou, jij zal niet verkeerd reageren.
Maar toch zal het ergens pijnlijk en confronterend zijn om daar met jou over te praten. Want ergens heb jij die pijn ook gevoeld, maar is die nu voor jou al 'afgesloten'. Al weet je hoe het voelt, je voelt het momenteel niet meer, je hebt het een plekje gegeven en nu heb je een kindje.
Allee, zo voel ik het dan toch..
Ik denk wel dat zij echt wel weet dat jij weet hoe het voelt. Ze zal zich dan ook niet ergeren aan jou, jij zal niet verkeerd reageren.
Maar toch zal het ergens pijnlijk en confronterend zijn om daar met jou over te praten. Want ergens heb jij die pijn ook gevoeld, maar is die nu voor jou al 'afgesloten'. Al weet je hoe het voelt, je voelt het momenteel niet meer, je hebt het een plekje gegeven en nu heb je een kindje.
Allee, zo voel ik het dan toch..
-
pink
- Berichten: 414
- Lid geworden op: 17 augustus 2009, 15:28
Dag iedereen,
vandaag kwamen ze me vertellen dat er weer al een zwangere loopt op het werk. Ik kreeg onmiddellijk de krop in de keel, terwijl ik ergens wel blij ben voor die mensen maar het blijft zo moeilijk. Mijn chef die van de situatie weet kwam binnen en zei, ... is zwanger, hopelijk lukt het jou ook hé. Bam, daar hadden we het, net wat ik nodig had. Heb een eerste mislukte icsi-poging achter de rug, in oktober starten we met poging 2. Tis allemaal zo frustrerend. Van anderen gaat zwanger worden zo gemakkelijk en wij moeten er zo voor vechten. En de meesten hebben hier allemaal al 1 of twee kindjes en dan nog eens zwanger, ik zou al zo tevreden zijn met 1 klein wondertje. Sterkte iedereen, we moeten er door hé.
vandaag kwamen ze me vertellen dat er weer al een zwangere loopt op het werk. Ik kreeg onmiddellijk de krop in de keel, terwijl ik ergens wel blij ben voor die mensen maar het blijft zo moeilijk. Mijn chef die van de situatie weet kwam binnen en zei, ... is zwanger, hopelijk lukt het jou ook hé. Bam, daar hadden we het, net wat ik nodig had. Heb een eerste mislukte icsi-poging achter de rug, in oktober starten we met poging 2. Tis allemaal zo frustrerend. Van anderen gaat zwanger worden zo gemakkelijk en wij moeten er zo voor vechten. En de meesten hebben hier allemaal al 1 of twee kindjes en dan nog eens zwanger, ik zou al zo tevreden zijn met 1 klein wondertje. Sterkte iedereen, we moeten er door hé.
-
Wendel
- Berichten: 1046
- Lid geworden op: 9 maart 2009, 10:45
Dikke knuffel, Pink..
Het is inderdaad écht niet eerlijk hé. Wij zouden hier al supercontent zijn met eentje (alhoewel, ik zou heel graag 2 kindjes hebben, maar ja, ons verwachtingspatroon verandert een beetje hé).
M'n schoonzus is bevallen van haar derde niet zolang nadat ik gestopt was met mijn pil, en nu is ze dus al aan het spreken over 'als er een vierde komt..'
Ik mag er niet aan denken dat die er vier zou krijgen voor ik er zelfs maar eentje heb..
Hopelijk mag oktober jou een beetje troost en een klein wondertje brengen!
Wendy
Het is inderdaad écht niet eerlijk hé. Wij zouden hier al supercontent zijn met eentje (alhoewel, ik zou heel graag 2 kindjes hebben, maar ja, ons verwachtingspatroon verandert een beetje hé).
M'n schoonzus is bevallen van haar derde niet zolang nadat ik gestopt was met mijn pil, en nu is ze dus al aan het spreken over 'als er een vierde komt..'
Ik mag er niet aan denken dat die er vier zou krijgen voor ik er zelfs maar eentje heb..
Hopelijk mag oktober jou een beetje troost en een klein wondertje brengen!
Wendy
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten