Zwanger en bang

[Sterretje]

Dikke knuf JD.

In het begin was het bij mij zo ook. Je wil zo graag kilo's bijkomen, cm's groeien, ... om toch maar die bevestiging te hebben dat je zwanger bent. Die blubjes komen maar niet en je bent nog constant in twijfel.
Tel maar lekker af naar je echo. Voor je het weet kan je weer genieten van de mooie beelden van je kleintje!

En ja, ik kon ook nog in al mijn broeken tot bijna 20 weken. Ik snoepte ook minder en at 's avonds mijn buikje vol.... Er kwamen geen kilo's bij.

Ik hoop dat het je wat geruststelt!

groetjes

[grootgevaarke]

hey JD, ik ben de 22 weken voorbij en ook nog maar anderhalve kilo bij hoor. Dat is weinig, maar niet alarmerend. ik prijs me zelfs gelukkig, want achteraf diëten om zwangerschapskilo's kwijt te krijgen is voor mij vree moeilijk... Dus ik hoop dat ik na bevalling weer onmiddellijk op oud gewicht sta (of nog beter, MINDER dan oud gewicht). Dat kleintje van jou weegt nog niet heel veel hé (bij ons nu ong 500g!) EN vergt ook heel wat energie van je lichaam, mss teert het wat op je reserves.
En die blubjes komen heus wel hoor. 16 weken is daarvoor nog heel vroeg. Doorgaans op 20 weken hé, begin je het te voelen. Dat je het nog niet voelt is dus niets om je zorgen over te maken. Het komt wel goed

[JD]

Sterretje en grootgevaarke,

Merci voor de geruststellende woorden... ik weet dat het allemaal zo irrationeel klinkt. Ik weet dat ik niet gigantisch veel MOET verdikken.
In het begin had ik zelfs schrik voor het verdikken en mijn gyn heeft me ook afgeraden om teveel te verdikken omdat ik een verhoogde kans heb op zwangerschapsvergiftiging...

Maar het is een steeds terugkerend zeer, een goede week voor de echo begint dat angstmonster zijn kop op te steken En dan te bedenken dat de vorige eigenlijk nog maar 2,5 weken geleden is en dat ik de volgende keer 5 volle weken zal moeten wachten

Gisteravond, toen ik buitenkwam op mijn werk, voelde ik me plots zo happy: er hing een aangenaam herfstluchtje, 't was lekker warm door het najaarszonnetje en ik besefte écht dat ik zwanger was... en dan deze ochtend slaat de boel om
We waren van plan om dit weekend een aantal babywinkels en meubelwinkels te doen om de sfeer wat op te snuiven, 'k hoop dat het zal kunnen doorgaan

[Nikita76]

ben t volledig met je eens JD... ik heb die angstmonsters ook nog steeds in de kast zitten en ze verdwijnen maar niet. Ben op 18w3d slechts 2,5kg bijgekomen, buikje is ook nog niet echt te zien, enkel s avonds na t eten, ik voel ook geen leven... en dus is t geduld oefenen. Voor mij nog 2 daagjes aftellen naar de 3D echo en tegen zaterdagochtend ben ik dan weer 1 brok zenuwen !!

Ik moet wel zeggen, ik trok de eerste "buikjes-foto" op 14w en heb er nu weer eentje getrokken en dan wordt je wel met de neus op de feiten gedrukt, want t is echt wel gegroeid (zo in profiel - zijlings- getrokken dan he)...
Dat zijn momenten dat ik zeg.. ewel, ik ben dus echt wel zwanger he...

En eten, ik had ook absoluut geen eetlust, nu deze week is dat aan het beteren. Maar ik eet bijlange zoveel nog niet als voorheen. En ik maak me er geen zorgen over, beebje zal wel genoeg krijgen en mn lijf moet maar aan de reserves knabbelen

[wat is er mis?]

Mag ik jullie vertellen dat het angstmonster steeds in de kast blijft zitten . Ze vinden het precies te tof om ons plots te overvallen. Maar soms duikt wonderfee / babyfee ook op. En die maakt dat we dan weer kunnen genieten. En telkens een beetje meer. Maar ja, als de controles dichterbij komen (of anders gezegd de laatste lang geleden is - ook al is dat maar perceptie ) dan is het angstmonster er ook weer. Ze krijgen wel steeds minder macht.
En er moet toch iemand met mij solidair zijn die zijn beebje pas op 21wkn voelde (alé met zekerheid wist dat dat haar beebje was). Maar ik snap heel goed dat jullie daar naar uitkijken (ik deed dat ook). Het komt wel beloofd. En ook die buik komt. Er komt een moment dat je je zwangerschapsband van je broek moet dubbel plooien omdat die anders te veel spant. Probeer zoveel mogelijk te genieten en probeer zoveel mogelijk te denken aan de babyfee / wonderfee (denk bijv aan de laatste echo of zo).

liefs,

Bokje

[JD]

Allé, 'k ben dus absoluut niet alleen, niet met m'n beperkte gewichtstoename en al zeker niet met m'n steeds terugkerend angstmonster...

En Bokje, 't is waar, de wonderfee komt ook al eens vaker langs en dat is dan écht wel genieten. Ik denk dat ik het nog steeds niet ten volle bevat dat ik écht wel zwanger ben, dat er écht zo'n klein wondertje op komst is, dat ons leven écht zal veranderen

[fluffie]

Hoi JD, ik hoop dat je angstmonster ondertussen een dikke sjot onder zijn ***gekregen heeft! Maar je bent niet de enige hoor! Ik had vorige week ook nog last van een serieus angsmonster! Ik ben nu 19 weken, en ook aan het aftellen naar de echo volgende week. En elke keer denk ik: als na die echo alles in orde is, dan ga ik écht genieten. Maar dan nadert weer die volgende echo en komt dat monster toch weer piepen... Maar gelukkig blijft het nooit lang

Véro.
xx

[Liefje]

he Véro en JD,
bij mij precies hetzelfde! De 20wkn echo heb ik steeds als emotionele deadline gezien en nu het over een week zover is, begint het spannend te worden. Ook al voel ik elke dag wel beweging en is mijn buik goed aan het groeien. Toch telkens weer dat stemmetje dat me laat weten dat je nooit zeker kan zijn dat ...

[Zabbie]

Véro, JD, Liefje,

ook hier hetzelfde verhaal, ben nu 19w2d en over 10 dagen terug echo. Ben ook weer met de dag banger aan het worden dat er toch nog iets niet goed zal gaan. Ook al overtuigen mijn 2 rakkertjes me elke dag van het tegendeel, want ze verbouwen de boel geregeld al.
Gisteren de hele dag bang geweest: krampen, steken en een drukkend gevoel tegen mijn ribben. Ikke dus ongerust dat er zich een beebje vastgestampt had tussen mijn ribben. Vandaag voel ik bijna niets meer, alleen wat bandenpijn.
Beweging voel ik eigenlijk al sinds week 14, ik weet het: héél vroeg, maar bij de eerste voelde ik ook al leven op 16 weken, en bij een tweede herken je het vlugger, zeggen ze.
Ik denk dat dan angstmonster ons zal blijven ambeteren tot we ze veilig en wel in onze armen houden, die kleine spruiten...

[SN]

hey dames
is al effe geleden dat ik nog op de site zat, maar hier een hart onder de riem.
ben 36w3d zwanger van tweeling door ICSI (na 2 IUI, 5 IVF en dus 1 ICSI).
de eerste bewegingen had ik zo rond 22w denk ik.. of toch dat ik doorhad dat dat de kindjes waren
op 26w ziekenhuis in door voorweeen veroorzaakt door zoveelste blaasontsteking. heb weeeenremmers moeten nemen tot week 34. Na onze opname hadden we nooit gedacht dat we het nu al zo lang zouden uithouden.
Dat angstmonster zal dus altijd ergens blijven zitten hoor... voor ons is het spannend afwachten op de geboorte maar ook hier sluipt af en toe dat monster weer in mijn hoofd!
maar probeer echt te genieten van dat wondertje in uw buik. Je hebt het maar even voor jou alleen hè. En voor je het weet zijn je 9maanden zo om... en da's nu goede raad die ik zelf moet weggeven
veel succes aan iedereen!

[JD]

Ik ga straks mijn angstmonster gaan pesten: ga shoppen, of toch ten minste op prospectie gaan. Ik informeer me graag voor ik iets koop en van al die spulletjes die ze aanbieden moet ik me dus toch wel ekfes informeren, prijs/kwaliteit vergelijken,...

Mijn man heeft me wel al op het hart gedrukt niets, maar dan ook niets te kopen zonder hem Enkel kledij voor mezelf mag ik alleen kopen. Dus toch misschien efkes beginnen kijken voor een nieuwe BH. Heb er maar twee die nog deftig zijn (waar m'n borsten maw niet teveel over de randen kruipen).

[MA]

Goh.JD.
Breng.je.er.voor.mij.ook.eentje.mee?
Goed.shoppen.meid!Haal.je.hartje.maar.op.Audrey

[wat is er mis?]

Voor mij een pyjama JD. Thnx. Geniet van het shoppen

Liefs,
Bokje

[Loeki]

Bij mij is het toch echt gebeterd na de 20 weken echo. Had ik ook veel schrik voor.

Gisteren nietsvermoedend aan het bladeren in een op het eerste gezicht onschuldig tijdschrift, lap, artikel over madam waar alles ok was op 20 weken maar baby gestorven op 26 weken. En jaaaaaaaaaaa hoor, daar was angstmonster weer!! Ik maak mezelf maar wijs dat dat bij het mama worden hoort, zorgen maken over 't kroost. Het zal niet over gaan bij mij als ik Yveske in mijn armen heb. Want dan ga ik bang zijn dat hij ziek wordt. Dat hij sterft aan wiegedood. Dat hij onder een auto loopt (wanneer hij zal kunnen lopen), dat hij een ongeluk zal krijgen met die brommer die hij persé wilde voor zijn 16e verjaardag, ... .

Ik wil echt niet meer bang zijn. Er kan vast ook een meteoriet op het dak van mijn huis storten terwijl wij slapen, daar pieker ik ook niet over. Ben ook heel lang bang geweest dat mijn man een ongeluk zou krijgen, is ook beter. Ik moet en ik zal dit angstmonster ook klein krijgen! Ik wil niet zo'n nerveuze mama worden waarvan 't kindje niks mag, en die in paniek schiet bij de eerste schram of buil...

Zabbie je ribbenpijn is helemaal normaal! Das je baarmoeder die nu ter hoogte van de zwevende ribben begint te komen. Die moeten uitzetten. Ik had dat ook. Nu is die baarmoeder voorbij dat moeilijke punt denk ik want het is veel beter. Dus paar weekjes volhouden! (er bestaat ook een shiatsu techniek voor moest je je af en toe laten masseren)

[lisa marie]

JD ik herken je gevoelens volledig !!!! Ook hier steken ze regelmatig de kop op. Als ik 's avonds in de zetel lig, of in bed, voel ik zo altijd of ik mijn baarmoeder nog voel zitten. Maar als ik lang lig, 'zakt' die precies wat naar mijn rug ('t zal de zwaartekracht zijn) en voel ik het wat minder, dan meteen toch heel lichte paniek.

Ik ben een paar dagen minder ver dan jou, maar voel ook nog niets hoor. Mijn buik is wel al dikker, maar ik ben van nature echt wel heel mager (BMI maar 16), mijn heupbeenderen staken eerst lichtjes boven mijn buik uit. Daarmee dat het nu natuurlijk bij mij wel opvalt. Maar da's logisch.