Moppertopic voor zwangeren

[Loeki]

Hmmmm, dat zal ik toch eens met Liefje moeten overleggen eerst...

Wie weet wat voor rare dingen er allemaal op dat lijstje komen!

[Zabbie]

Ja, geen slecht idee, want toen ik begon te persen, zei de vroedvrouw dat mijn man mijn hoofd moest ondersteunen bij het persen, zodat mijn kin op mijn borstkas bleef. Ik weet nog dat ik hem toen toesnauwde: Blijf van me af!
Ik had er echt geen behoefte aan om "bemoederd" te worden en wou het gewoon alleen doen.

[Sterretje]

Oei oei oei

Willen we op de duur nog wel bevallen

[Zabbie]

Sterretje! Natuurlijk willen we nog bevallen! Er is niks mooier dan het moment dat ze dat kleine hummeltje op je buik leggen.
For the record: mensen zeggen soms dat ik nogal op mezelf ben, dat ik alles liever zelf en alleen doe, dus neem er geen voorbeeld aan...

[Loeki]

Mij lijkt bevallen nog altijd een "prachtig avontuur". Ik lig compleet niet wakker van de pijn ed. Mag zo blijven...

Ik denk toch ook dat ze van mijn hoofd moeten afblijven, lijkt me niet leuk dat ventje m'n hoofd vasthoudt "in die positie".

[MA]

Ik vind het moment waarop je je kindje geboren voelt worden echt...tja goddelijk. Zo'n intens mooi gevoel, je voelt de liefde stromen...'t overvalt je, 't bedwelmt je, 't maakt je volledig...

En al de rest, dat vergeet je

[Zabbie]

That's the spirit Loeki, niet stilstaan bij de pijn. Natuurlijk voel je pijn, maar alles is onmiddellijk vergeten wanneer je eindelijk je wondertje mag vasthouden, zoals Audrey ook al zegt.
En daar kan geen enkel gevoel ter wereld tegenop.
Denk dat we een topic moeten gaan openen voor als de babietjes er allemaal zijn, want sommige mensen willen alle verhalen van je kind helemaal niet horen. Ik heb het moeilijk om erover te zwijgen, ben na 2 jaar nog altijd overweldigd door mijn kleine mannetje...

[Loeki]

Kheb het hier nog al eens gezegd, die topics gaan er komen, al moet ik er eigenhandig voor zorgen.

Maar ik hoop dat ze er al zijn voor ik moet bevallen! Kga het erg leuk vinden te lezen over al jullie ukjes, bovendien zou 't zonde zijn om contact te verliezen, na al die tijd...

Ik blijf alvast tot mijn kinderwens compleet is, dat kan nog wel eventjes duren. Ik ga voor de 10 000 berichtjes!

[grootgevaarke]

Mijn gyn heeft me destijds vierkant uitgelachen toen ik vroeg wanneer ik op pufles moest. Hij zei: ofwel heb je epidurale en heb je het niet nodig, ofwel heb je geen epidurale en ben je zo versuft van de pijn dat je die oefeningen toch vergeet.

Ik ben mét epidurale bevallen (ik vind dat eigenlijk evidentie, mijn tandarts verdooft mij ook) en moest dus geen weeën opvangen.

Dat van dat hoofd ondersteunen, ken ik. Mijn toenmalige vriend moest dat ook doen tijdens mijn persen. Maar toen ik mocht ontspannen, hield hij mijn kin nog op mijn borst geduwd. "U mag haar even loslaten hoor meneer"

[Zabbie]

Mijn gynae lachte me uit toen ik vroeg of ik wel normaal kon bevallen. Mijn schoonzus had me namelijk verteld dat ze je bekken meten om na te gaan of het breed genoeg is voor de baby. Maar mevrouw, jij bent gemaakt om 10 kinderen op de wereld te zetten, ik hoef dat niet te meten, dat zie ik zo! Ja duh, had er niet op geteld dat mijn zoon voorzien was van een groot hoofd en dus niet spontaan kon indalen door het geboortekanaal. Ze hebben hem er met de zuiger door moeten trekken.
En toch vond ik de hele bevalling een fantastische belevenis, en ik zie helemaal niet op tegen de volgende, al ben ik dan bevallen zonder epidurale. Ben van plan dat opnieuw te proberen.

[grootgevaarke]

mijn zoon is ook met zuignap gekomen, ik kreeg er hem ook niet door. Ik ben nogal grof gebouwd, en men zal er van uit gegaan zijn dat het voor mij wel zou gaan, een baby van 4,160kg op de wereld te zetten
Sleutelbeenbreuk tot gevolg, DAT wil ik mijn volgende baby dus niet meer aan doen.

[wat is er mis?]

Ik heb maandag een klein voorproefje gezien over hoe het ventje het er zal vanaf brengen. Hij vond het vreselijk om me te zien pijn lijden, maar is aan mijn zij gebleven. Hij heeft niet echt gekeken naar het manoever, maar ja hij wist ook dat er geen baby te zien ging zijn hé.
Hij deed het eigenlijk vrij goed. Alleen kwam hij met zijn hoofd tegen mijn hoofd en ik dacht op een bepaald moment "neem eens wat afstand zeg"

En mijn ventje is ook van het type die snel zegt "gaat het?" terwijl ik eerder van het type ben zoals Zabbie "bemoeder me please niet".

Vooraf pufles volg ik niet. Ik denk dat het een natuurlijk instinct is. Ik denk dat dat allemaal wel zal lukken. Mijn mama is zelf kinésiste en die wist hoe ze moest puffen enzo. Maar ze zei eens het zover was (na 76u arbeid) heeft ze niets van dat alles gedaan en kon ze de vroedvrouw die haar zei dat ze moest puffen wel de nek omwringen (alleen had ze dan natuurlijk de fysieke kracht niet ). Dus voor mij (en mijn man) geen pufles.

Was hier niet al ergens zo een topic met bevallingsverhalen?

Loeki, aan die 10.000 kom jij in een wip. Ik zou de eindlijn toch op 100.000 stellen zenne

Zabbie, ik hoor dus nu ook dat ik een breed bekken heb. En dat ik dus gemakkelijk zal bevallen. Maar eerlijk ik neem dat met een grote korrel zout. Het is natuurlijk aangenamer om met die gedachte een bevalling tegemoet te gaan. Maar toch hé. En grootgevaarke, ik ben tenger gebouwd.

Liefs,

Bokje

[Zabbie]

Bokje,

ik heb ook een breed bekken, ben voor de rest nochtans niet zwaar gebouwd. Mijn zoontje was 4 kg bij de geboorte, maar had een hoofdomtrek van 36cm! Dat schijnt nogal groot te zijn, want gynae heeft 2 keer gevraagd hoeveel? Omdat hij dat bijna niet kon geloven... Gevolg bij mij was niet bij de baby (gelukkig), maar een scheefstand van mijn bekken van iets meer dan 1 cm, dat toch een jaar aangesleept heeft. Al bij al heb ik er niet echt pijn van gehad, alleen de eerste dagen na de bevalling.

[wat is er mis?]

Oef, Bassie wordt nu maar "geschat" opn 2900gr. Maar ja dat is ook maar een schatting en hij kan nog wat aandikken. Maar we zien wel.

Liefs,

Bokje

[wat is er mis?]

Ik wil ook eens deftig mopperen.

Jullie weten dat onze schilders heel laat hier waren. Ik beval in principe binnen een week. Ik hoop het nog anderhalve week vol te houden. Maar nu, de schilders schieten heel goed op, dat moet ik toegeven. De woonkamer, bureau, hall beneden en traphall is allemaal al geplamuurd en geschilderd. En toch word ik er onnozel van. We zitten hier in een VUIL huis en dat net voor de baby geboren moet worden. Grrr, ik HAAT het. Ik kom de woonkamer binnen en voel me vuil. Gisteren troffen we bij thuiskomst onze kat in het wit aan; hij is normaal bruin-zwart gestreept. Zelfs de keuken die we knn "afsluiten" met een schuifdeur is een nest en vertoont "witte stof". Kvind het vreselijk.
Ik zal blij zijn als die mannen hier buiten zijn en ik nog niet bevallen, zodat alles hier op zijn "effen" kan gezet worden.
Maandag beginnen ze met de primer en ik hoop dat ze eind deze week alles geschilderd hebben in de woonkamer, bureau, hall beneden en traphall. Dan moeten ze niet zo veel meer doen: de kinderkamer en de gang boven. Pfieuw. Maar hopelijk zijn ze met alles klaar voor Bassie's komst. Ik zit continu met hem "deals" te sluiten dat hij pas vanaf 14/10 mag komen (dan verlies ik ook geen zwangerschapsverlof - de verplichte week voor de bevalling )

Liefs,

Bokje