Adoptie Forum
-
TC
- Berichten: 896
- Lid geworden op: 29 mei 2007, 11:43
Bericht
door TC » 25 januari 2008, 17:52
W,
Ik pas Maandag de lijst aan (hou ze bij op mn werk...)
--------------
Wij kregen zonet telefoon van het CAW Brugge met de data van ons MO!!!
3/3 - MA
10/3 - psy
28/3 - MA (huisbezoek)
14/4 - psy
Fijn weekend!

--------------
-
bling bling
Bericht
door bling bling » 28 januari 2008, 11:09
Hallo iedereen!
Nog 3 keer slapen en we mogen op cursus > hip hip hoj!
GROETJES
Kaatje
-
TC
- Berichten: 896
- Lid geworden op: 29 mei 2007, 11:43
Bericht
door TC » 28 januari 2008, 11:54
Kaatje,
Ook weer een mooie stap vooruit!
Geniet ervan!
-
EfenEn
- Berichten: 1167
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 15:54
Bericht
door EfenEn » 28 januari 2008, 14:59
Hey,
Veel plezier op de cursus. Wij hebben de onze vrijdag afgerond en ik heb geen moment spijt gehad van het feit dat we die cursus 'moeten' volgen

-
Mon
- Berichten: 180
- Lid geworden op: 13 augustus 2007, 11:13
Bericht
door Mon » 29 januari 2008, 7:19
Hallo
Een vraagje aan iedereen
Hebben jullie het al aan vele mensen verteld, is van iedereen de ouders al op de hoogte en hoe reageren ze?
Mijn pa vooral doet nogal negatief en ik heb het daar best moeilijk mee dat hij zijn dochter niet gelukkig wil zien...
Mon
-
bling bling
Bericht
door bling bling » 29 januari 2008, 15:13
Hej Mon,
Wij hebben het onze ouders en broers en zussen verteld wanneer we onze aanvraag hebben ingediend bij K&G. Mijn ma was onmiddellijk in de wolken maar bij mijn pa en schoonpa was de reactie niet enthousiast, ze moesten blijkbaar heel erg wennen aan het idee. Bij mij is er wel het probleem dat ik een chronische ziekte heb en mijn pa zijn zorgen zich vooral daar rond situeren. Ik voelde bij hen ook aan dat ze het beter vonden om het voor de 'buitenwereld' nog wat te zwijgen en dit doen we nog steeds alhoewel ik het soms van de daken zou willen schreeuwen.Het is voor ons moeilijk te weten en te beslissen 'wanneer lichten we het grote publiek in?' Ik merk ook dat het moeilijk paten is over het onderwerp met mijn pa, met mijn ma gaat dat goed maar met hem wringt dat precies wat...ik denk dat hij zijn bezorgdheden niet wil uiten om mij niet te desillusioneren....Conclusie > niet zo makkelijk...
Groetjes

-
EfenEn
- Berichten: 1167
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 15:54
Bericht
door EfenEn » 29 januari 2008, 15:47
Wij hebben ook wel alles zeer snel verteld, omdat wij er ook al zo lang mee bezig zijn (ik heb ook een chronische ziekte waardoor zwanger zijn wat minder evident is). Ouders reageren zeer goed eigenlijk, alleen hebben ze zo wat de typische ongerustheden: gaat dat wel vlot gaan, gaan ze wel gezond zijn, en dan hebben ze het bijvoorbeeld ook wel heel moeilijk dat de kindjes uiterlijk niet op osn gaan gelijken, en onze genen niet gaan hebben enzo. Maar dat is allemaal van voorbijgaande aard; Ze denken allemaal wel enthousiast mee, zijn geïnteresseerd in alle stappen die we nemen. Bij triobla geven ze ook wel vormingsessies voor grootouders van adoptiekinderen en er zijn ook wel wat boekjes hierover. Wij zijn zeker van plan hen deze eens cadeau te doen.
-
Mon
- Berichten: 180
- Lid geworden op: 13 augustus 2007, 11:13
Bericht
door Mon » 30 januari 2008, 7:08
Hallo
Bedankt voor de reacties.
Bij mij reageren de schoonouders heel goed, mijn zus ook maar mijn ouders toch wat minder. Zij denken maar aan 1 iets en dat is van wat gaan de mensen allemaal vizzelen, je gaat niet op straat kunnen komen en iedereen gaat naar je kijken, het gaat gepest worden.
Ik vind het jammer dat ze het allemaal zo negatief bekijken, het enige dat wij willen is toch een kindje gelukkig maken...
Mon
-
EfenEn
- Berichten: 1167
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 15:54
Bericht
door EfenEn » 30 januari 2008, 9:50
Dat is inderdaad niet fijn. Maar ik heb ook wel het gevoel dat we ons veel moeten 'verdedigen'. Iedereen denkt ook precies dat ze de waarheid over adoptie in pacht hebben, ook familie, of ze denken er toch allemaal iets over te weten. Adoptiekinderen zullen gepest worden, zullen leermoeilijkheden hebben (zeker de oudere kindjes), zullen taalproblemen hebben, als je er twee adopteert, zullen ze zich afsluiten van jullie en in hun eigen wereldje blijven, ze zullen heel moeilijk zijn als puber, ze zullen willen terug gaan, heel veel adoptiekinderen zijn bodemloos. Ik heb ook wel schrik dat er veel zich gaan willen moeien met de opvoeding, meer dan anders. Maar ach, wij willen er volledig voor gaan, dat maakt ons wel sterk ook naar de anderen toe. Veel succes!
-
TC
- Berichten: 896
- Lid geworden op: 29 mei 2007, 11:43
Bericht
door TC » 30 januari 2008, 10:34
Hoi iedereen,
Hierbij even onze ervaringen...
Ivm reactie van ouders:
Ik denk zeker wel dat ze allemaal hun kinderen het grote geluk gunnen, maar dat bepaalde opmerkingen eerder vanuit bezorgdheid of onwetendheid komen...
Voor hen is het ook allemaal nieuw, en misschien daarom wat beangstigend. Contact met ervaren adoptiegrootouders, boeken (Mijn kleinkind uit een ver land bvb. - te verkrijgen via VAG), en de Triobla-cursus voor grootouders, kunnen hen wat meer op hun gemak stellen.
Wij hebben voor adoptie gekozen, maar zij komen vanzelf in de functie van adoptiegrootouder terecht... dat moet zeker even wennen... en dat vraagt tijd.
In de meeste gevallen komt alles wel goed. Zeker eens het kindje er is, zijn de grootouders héél erg trots dat net dit kindje hun kleinkindje mocht worden...
Ivm met het verdedigen tegenover anderen:
Ik heb net niet het gevoel dat wij ons moeten verdedigen of verantwoorden tegen anderen. Het is onze keuze, en daar moeten wij anderen geen uitleg over geven.
Wat wel soms voorvalt is dat we ietwat info geven omtrent het juiste verloop van de procedure, zodat mensen daar een duidelijker en juister zicht op hebben. Eens ze daarover beschikken vallen heel wat opmerkingen/vragen vanzelf weg...
Er zullen altijd wel hoofden draaien, opmerkingen komen, en mensen zijn die het 'beter weten'... maar om hiermee om te gaan is het boek "Wereldkinderen" van Renée Wolfs een zeer grote steun: 'Besef altijd dat mensen zo'n uitspraken doen vanuit onmacht, onwetenheid en bezorgheid'. Met die stelling in het achterhoofd is het vaak een stuk makkelijker op bepaalde opmerkingen te verteren en gewoon te laten voor wat ze zijn...
Liefs,
Tabitha
PS: In ons geval hebben alle (schoon)ouders heel positief gereageerd... wel veel vragen, maar zeker alles in positieve zin...
-
Mon
- Berichten: 180
- Lid geworden op: 13 augustus 2007, 11:13
Bericht
door Mon » 31 januari 2008, 7:15
Hallo
Bedankt voor jullie antwoorden.
Ik snap nu ook dat mijn ouders misschien meer reageren omdat ze bezorgd zijn, bang voor het onbekende dat hen te wachten staat.
Hen aan het lezen zetten of naar die cursus te gaan voor grootouders, daarvan weet ik dat dat niet zal lukken maar ja ze hebben nog tijd genoeg om te wennen he.
En vrijdagavond hebben wij afgesproken met mensen die een kindje hebben uit Ethiopie, zo kunnen we ook nog eens een echt verhaal horen, ik kijk er al naar uit;
Groetjes
Mon
-
TC
- Berichten: 896
- Lid geworden op: 29 mei 2007, 11:43
Bericht
door TC » 31 januari 2008, 8:42
Mon,
het komt echt allemaal wel goed...
Gun hen even de tijd om te wennen... ik ben er vast van overtuigd dat ze jullie alleen maar het aller-allerbeste toewensen!
Veel plezier vrijdag! Ontmoetingen met adoptieouders zijn echt de moeite... hebben wij al heel veel aan gehad!

-
bling bling
Bericht
door bling bling » 1 februari 2008, 7:52
Hallo iedereen,
Gisteren hadden we onze eerste dag cursus o.l.v. Carole. Het was een zeer boeiende maar toch wel emotionele dag. Carole is een zeer aangename vertelster en de dag vloog voorbij. Het deed mij toch wel stilstaan bij een héél aantal factoren waarvan ik dacht een mening te hebben maar die we misschien toch moeten herzien.Ik was ook wel geschrokken van de boodschap dat wij die nu in de cursus zitten ten vroegste binnen 3 jaar een half mama en papa zullen worden. Ik wist dat de wachttijden rond MO (volgens de map > wet) niet realistisch waren maar dat het zo erg is daar ben ik wel van geschrokken. We zouden ons vonnis pas rond zomervakantie volgend jaar op zak hebben......

Aangezien wij van Aalst zijn zal het CAW De Visserij worden...Iemand ook daar? En hoe lang moeten wachten?
Alleszins kijk ik uit naar de volgende cursusdag!
GROETJES
KAATJE
-
TC
- Berichten: 896
- Lid geworden op: 29 mei 2007, 11:43
Bericht
door TC » 1 februari 2008, 9:44
Hoi Kaatje,
Ja de cursus is best emotioneel...
Maar ten zeerste geschikt om op te maken of adoptie iets voor jullie is of niet.
Als je er na de cursus 200 % van overtuigd bent, dan brengt niets je nog van dat voornemen af!
Dat de wachttijden steeds langer worden is een feit.
CAW De Visserij heeft - voor zover ik weet volgens de laatste info - wachttijden van ongeveer 6 maanden, te rekenen vanaf de datum van je tussenvonnis...
Veel succes!!!
Tabitha
x
-
TC
- Berichten: 896
- Lid geworden op: 29 mei 2007, 11:43
Bericht
door TC » 1 februari 2008, 18:54
Mon,
Geniet van de ontmoeting vanavond!
Zo'n ontmoetingen geven ons telkens een nieuwe energie-boost!
Fijn weekend iedereen!
x
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten