Sandy, dat zal inderdaad wel raar doen terug gaan werken. 't brengt terug routine en regelmaat in je leven en het wordt iets makkelijker om terug 'contact' te krijgen met het 'normale' leven. Ik was wel de eerste weken 's avonds pompaf, en dan kwamen meestal ook de tranen...die spaar je dan percies op. Ik heb wel elke week minstens 1 dag vrijaf genomen omdat ik dat echt wel nodig had, om te bekomen en om tijd voor Renéetje te hebben.
Ik hoop dat men je kan zeggen wat er misgelopen is...om een of andere reden is het percies nog erger om te horen dat je gewoon pech gehad hebt he.
Noem het maar gerust doodgeboorte ...miskraam doet mensen denken aan een hoopje cellen dat je verliest..en wij zijn een kindje kwijt he.
Terug met nieuw leven kunnen bezig zijn, helpt inderdaad...Al is het soms ook confronterend.
Dikke knuffel, ik denk aan je morgen !
20 weken en zwangerschap moeten afbreken...
-
ctje1
- Berichten: 50
- Lid geworden op: 13 augustus 2009, 19:10
Hoi Sandy, veel sterkte morgen.
Ik ben nu de tweede week terug aan het werk.
De eerste dag ging relatief goed, ik vond de dagen daarna net iets moeilijker.
Nu lukt het allemaal wel.
Al is het soms moeilijk om alle afspraken naast het werk te onthouden, vreemd hé. Op het werk zelf is mijn geheugen wel helemaal ok, het is net alsof dat privé veel minder lukt.
Lin, echt wel op je strepen staan en als de gyne je daar niet in kan volgen; een andere zoeken, zou ik toch doen. Wat is even bloed prikken, geen enkel risico voor jou of het kindje dus waarom niet hé.
De mijne heeft me meteen gezegd dat er bij een eventuele volgende zwangerschap sowieso een punctie zal zijn, als het aan hem ligt.
Ik ben nu de tweede week terug aan het werk.
De eerste dag ging relatief goed, ik vond de dagen daarna net iets moeilijker.
Nu lukt het allemaal wel.
Al is het soms moeilijk om alle afspraken naast het werk te onthouden, vreemd hé. Op het werk zelf is mijn geheugen wel helemaal ok, het is net alsof dat privé veel minder lukt.
Lin, echt wel op je strepen staan en als de gyne je daar niet in kan volgen; een andere zoeken, zou ik toch doen. Wat is even bloed prikken, geen enkel risico voor jou of het kindje dus waarom niet hé.
De mijne heeft me meteen gezegd dat er bij een eventuele volgende zwangerschap sowieso een punctie zal zijn, als het aan hem ligt.
-
K'tje
- Berichten: 1104
- Lid geworden op: 7 april 2008, 15:46
De TP is achter de rug, er werd één cryo teruggeplaatst.
Van onze 5 resterende cryo's was er maar één goed om terug te plaatsen, maar toch heb ik nog steed goeie hoop... We zien wel hé, op 21 oktober heb ik BN...
Bedankt voor het duimen, ik ga nu vlug terug aan't werk.
Sandy, sterkte meid, die eerste dagen zijn niet makkelijk, maar het zal beteren!
Van onze 5 resterende cryo's was er maar één goed om terug te plaatsen, maar toch heb ik nog steed goeie hoop... We zien wel hé, op 21 oktober heb ik BN...
Bedankt voor het duimen, ik ga nu vlug terug aan't werk.
Sandy, sterkte meid, die eerste dagen zijn niet makkelijk, maar het zal beteren!
-
Lin
- Berichten: 186
- Lid geworden op: 17 juli 2009, 15:48
hoi K'tje,
en nu duimen voor goed nieuws op 21 oktober. Ik krijg straks nieuws van Life om af te spreken wanneer de TP zal doorgaan.
Hoi Audrey,
Al een maand na Luisa's geboorte wist de gyne ons te vertellen dat ik door de bacterie stafylokokken besmet was. Maar toen zei ze dat het waarschijnlijk door de bevalling kwam, omdat deze bacterie de ziekenhuis bacterie is. 20 tot 30 % van de gezonde bevolking draagt deze baceterie met zich mee. Alleen bij verzwakte personen vormt de bacterie een bedreiging.
Mijn gyne doet raadpleging in het ziekenhuis, in het begin van mijn zwangerschap het ik een kleine week met Mauro in het ziekenhuis gelegen.(rotavirus)Daarna ben ik zelf ook ziek geweest. Heb ik de bacterie toen opgedaan? Ik heb toen zelfs tegen de gyne gezegd dat ik in het ziekenhuis had verbleven en toch vond ze het niet de moeite om me te testen. Ok, dit zijn allemaal vijgen na pasen, maar het spookt wel door mijn hoofd.
Ik heb medicatie tegen die bacterie moeten innemen, maar wie zegt dat ik genezen ben? Ze volgen dat niet op.
Als mijn gyne het bloedonderzoek niet wil doen, dan ga ik wel naar de huisarts. Of mss moet ik inderdaad een andere gyne nemen om het ziekenuis te vermijden. Zoals mijn man al voorstelde onmiddellijk na de geboorte van Luisa: terug naar onze gyne int stad.
Hoi Sandy,
vind het heel moedig dat je terug gaan werken. Ik kon het niet, ik was er niet klaar voor. De eerste dag zal niet zo makkelijk zijn, maar eens door de zure appel gebeten, zal de routine snel zijn plaats weer innemen.
Dikke knuffel aan iedereen
en nu duimen voor goed nieuws op 21 oktober. Ik krijg straks nieuws van Life om af te spreken wanneer de TP zal doorgaan.
Hoi Audrey,
Al een maand na Luisa's geboorte wist de gyne ons te vertellen dat ik door de bacterie stafylokokken besmet was. Maar toen zei ze dat het waarschijnlijk door de bevalling kwam, omdat deze bacterie de ziekenhuis bacterie is. 20 tot 30 % van de gezonde bevolking draagt deze baceterie met zich mee. Alleen bij verzwakte personen vormt de bacterie een bedreiging.
Mijn gyne doet raadpleging in het ziekenhuis, in het begin van mijn zwangerschap het ik een kleine week met Mauro in het ziekenhuis gelegen.(rotavirus)Daarna ben ik zelf ook ziek geweest. Heb ik de bacterie toen opgedaan? Ik heb toen zelfs tegen de gyne gezegd dat ik in het ziekenhuis had verbleven en toch vond ze het niet de moeite om me te testen. Ok, dit zijn allemaal vijgen na pasen, maar het spookt wel door mijn hoofd.
Ik heb medicatie tegen die bacterie moeten innemen, maar wie zegt dat ik genezen ben? Ze volgen dat niet op.
Als mijn gyne het bloedonderzoek niet wil doen, dan ga ik wel naar de huisarts. Of mss moet ik inderdaad een andere gyne nemen om het ziekenuis te vermijden. Zoals mijn man al voorstelde onmiddellijk na de geboorte van Luisa: terug naar onze gyne int stad.
Hoi Sandy,
vind het heel moedig dat je terug gaan werken. Ik kon het niet, ik was er niet klaar voor. De eerste dag zal niet zo makkelijk zijn, maar eens door de zure appel gebeten, zal de routine snel zijn plaats weer innemen.
Dikke knuffel aan iedereen
-
MA
- Berichten: 3546
- Lid geworden op: 27 oktober 2008, 17:29
K'tje en Lin, hou ons op de hoogte he !
En K'tje, beter 1 goei dan vele minder goeie he
Lin,
Kan me voorstellen dat het door je hoofd spookt. Je moet dit loslaten, maar is niet altijd makkelijk he.
Misschien kan je intussentijd al even laten testen bij huisarts. En je moet die gyn nemen waar je je goed bij voelt, qua persoon maar zeker ook qua behandeling.
En K'tje, beter 1 goei dan vele minder goeie he
Lin,
Kan me voorstellen dat het door je hoofd spookt. Je moet dit loslaten, maar is niet altijd makkelijk he.
Misschien kan je intussentijd al even laten testen bij huisarts. En je moet die gyn nemen waar je je goed bij voelt, qua persoon maar zeker ook qua behandeling.
-
Lin
- Berichten: 186
- Lid geworden op: 17 juli 2009, 15:48
Hoi Audrey,
ik weet dat ik die gedachte moet loslaten, maar dat heeft even tijd nodig. Omdat het al zo moeilijk is om zwanger te worden, is dit toch weer een zwaar (emotioneel)bericht geweest. Op de terugweg heb ik gehuild.
Heb ook van Life bericht gehad dat ik dinsdag 13/10 mag komen voor de TP. En dan 12 dagen later is het zo ver!
Hoi Sandy,
voor mij was het ook belangrijk om te weten wat de doodsoorzaak van Luisa was. Maar tot nu toe heeft het me niet veel rust geschonken; alleen meer vragen en verdriet. We moeten er ons bij neerleggen, wat ook de oorzaak was. Ons meisje zal op 28 november niet geboren worden en dat zal niet veranderen.
Dikke knuffel
Lin
ik weet dat ik die gedachte moet loslaten, maar dat heeft even tijd nodig. Omdat het al zo moeilijk is om zwanger te worden, is dit toch weer een zwaar (emotioneel)bericht geweest. Op de terugweg heb ik gehuild.
Heb ook van Life bericht gehad dat ik dinsdag 13/10 mag komen voor de TP. En dan 12 dagen later is het zo ver!
Hoi Sandy,
voor mij was het ook belangrijk om te weten wat de doodsoorzaak van Luisa was. Maar tot nu toe heeft het me niet veel rust geschonken; alleen meer vragen en verdriet. We moeten er ons bij neerleggen, wat ook de oorzaak was. Ons meisje zal op 28 november niet geboren worden en dat zal niet veranderen.
Dikke knuffel
Lin
-
Lin
- Berichten: 186
- Lid geworden op: 17 juli 2009, 15:48
Hallo allemaal,
sinds ik weet dat die staphylococcen (waarschijnlijk)verantwoordelijk zijn voor Luisa's dood, blijf ik maar nagaan waar ik tijdens die heb kunnen oplopen.
Ben ik te nonchalant geweest? Ik heb het inderdaad niet zo nauw meer genomen met wat ik mocht eten en wat niet. Bij Mauro heb ik dat wel zeer nauwgezet gedaan. Had ik moeten aandringen op een test bij de gyne nadat ik met Mauro in het ziekenhuis had gelegen?
Elke keer ik er aan denk, komen de tranen weer boven. Zou ik wel verder gaan met de TP? Ik heb er helemaal geen goed gevoel meer bij. Wat als blijkt dat die bacterie nog in mijn lichaam zit? Ik bel morgen naar Life. (Heb ze al een mail gestuurd, maar ze hebben nog niet gereageerd). Komt er nu echt geen einde aan al die miserie? Voor woensdag zag ik de volgende zwangerschap helemaal zitten. Nu wordt ik overmand door schuldgevoelens.
Dit is een les geweest die ik zeer duur betaal. Maar laat er nu a.u.b. een eind aan komen.
Knuffel
Lin
sinds ik weet dat die staphylococcen (waarschijnlijk)verantwoordelijk zijn voor Luisa's dood, blijf ik maar nagaan waar ik tijdens die heb kunnen oplopen.
Ben ik te nonchalant geweest? Ik heb het inderdaad niet zo nauw meer genomen met wat ik mocht eten en wat niet. Bij Mauro heb ik dat wel zeer nauwgezet gedaan. Had ik moeten aandringen op een test bij de gyne nadat ik met Mauro in het ziekenhuis had gelegen?
Elke keer ik er aan denk, komen de tranen weer boven. Zou ik wel verder gaan met de TP? Ik heb er helemaal geen goed gevoel meer bij. Wat als blijkt dat die bacterie nog in mijn lichaam zit? Ik bel morgen naar Life. (Heb ze al een mail gestuurd, maar ze hebben nog niet gereageerd). Komt er nu echt geen einde aan al die miserie? Voor woensdag zag ik de volgende zwangerschap helemaal zitten. Nu wordt ik overmand door schuldgevoelens.
Dit is een les geweest die ik zeer duur betaal. Maar laat er nu a.u.b. een eind aan komen.
Knuffel
Lin
-
sandy
- Berichten: 143
- Lid geworden op: 9 februari 2009, 15:20
Hey Lin,
Ik denk dat het normaal is dat je in vraag stelt wat je wel dan niet had moeten doen en dat je schuldgevoelens hebt. Maar er is zoveel dat kan mislopen bij een zwangerschap dat je echt niet op alles kan letten. Het is niet jouw schuld.
Ik heb echt alles gedaan volgens het boekje, heb op alles gelet en ben supervoorzichtig geweest, en toch is het bij mij ook misgelopen...
En als je je echt niet goed voelt bij de TP zou ik het uitstellen en me eerst laten testen.
Dikke knuffel!!
Ik ben nu de derde dag aan het werk. De eerste twee dagen zijn goed meegevallen maar vandaag ben ik moe. Ik denk dat het misschien hormonaal is, heb mijn regels nog niet gekregen, t'is nu 5 weken sinds de bevalling. Ik zal tegelijkertijd blij en triest zijn als ze doorkomen. Het zal me heel erg aan Louie doen denken omdat hij rook naar bloed, ik denk dat ik nu bij elke menstruatie zal denken aan hem (het madeleine koekjeseffect). Tja...
Gisteren heb ik me geforceerd om koffie te gaan drinken met een vriendin en van het moment dat ik opstond was ik supernerveus. Heb dus ook tranen met tuiten gehuild terwijl we koffiedronken, ik kon het gewoon niet stoppen. Ik ben momenteel het liefst alleen en ik weet dat dat niet goed is, dat ik onder de mensen moet komen, dus af en toe forceer ik me.
Sandy
Ik denk dat het normaal is dat je in vraag stelt wat je wel dan niet had moeten doen en dat je schuldgevoelens hebt. Maar er is zoveel dat kan mislopen bij een zwangerschap dat je echt niet op alles kan letten. Het is niet jouw schuld.
Ik heb echt alles gedaan volgens het boekje, heb op alles gelet en ben supervoorzichtig geweest, en toch is het bij mij ook misgelopen...
En als je je echt niet goed voelt bij de TP zou ik het uitstellen en me eerst laten testen.
Dikke knuffel!!
Ik ben nu de derde dag aan het werk. De eerste twee dagen zijn goed meegevallen maar vandaag ben ik moe. Ik denk dat het misschien hormonaal is, heb mijn regels nog niet gekregen, t'is nu 5 weken sinds de bevalling. Ik zal tegelijkertijd blij en triest zijn als ze doorkomen. Het zal me heel erg aan Louie doen denken omdat hij rook naar bloed, ik denk dat ik nu bij elke menstruatie zal denken aan hem (het madeleine koekjeseffect). Tja...
Gisteren heb ik me geforceerd om koffie te gaan drinken met een vriendin en van het moment dat ik opstond was ik supernerveus. Heb dus ook tranen met tuiten gehuild terwijl we koffiedronken, ik kon het gewoon niet stoppen. Ik ben momenteel het liefst alleen en ik weet dat dat niet goed is, dat ik onder de mensen moet komen, dus af en toe forceer ik me.
Sandy
-
Lin
- Berichten: 186
- Lid geworden op: 17 juli 2009, 15:48
Hoi Sandy,
als je echt niet de behoefte voelt om met anderen af te spreken , hoef je je niet te forceren. Met de tijd voel je dat je behoefte hebt om met anderen af te spreken. Bij mij heeft het twee maanden geduurd voordat ik met iemand heb afgesproken. En ook nu nog is de behoefte klein.
De kleinste dingen doen ons vaak denken aan onze sterrekindjes. Bij mij is dat voornamelijk muziek. Ik ben dan heel triest, maar nadien denk ik dat mijn dochtertje in goede handen is en dat het door haar is dat ik mijn leven over een andere boeg heb gegooid. En dan ben ik haar dankbaar. Ik mis haar enorm en niemand zal ooit haar plaats kunnen innemen. Onze lieve Luisa zal voor altijd in onze harten verblijven.
Heb nog eens een tweede opinie gevraagd over die besmetting. Voel me al wat geruster. Ook hij haalde een aantal zaken aan die me toch al wat meer houvast bieden. Straks bel ik nog eens om een derde opinie en dan zal ik helemaal zeker zijn.
Dikke knuffel
Lin
als je echt niet de behoefte voelt om met anderen af te spreken , hoef je je niet te forceren. Met de tijd voel je dat je behoefte hebt om met anderen af te spreken. Bij mij heeft het twee maanden geduurd voordat ik met iemand heb afgesproken. En ook nu nog is de behoefte klein.
De kleinste dingen doen ons vaak denken aan onze sterrekindjes. Bij mij is dat voornamelijk muziek. Ik ben dan heel triest, maar nadien denk ik dat mijn dochtertje in goede handen is en dat het door haar is dat ik mijn leven over een andere boeg heb gegooid. En dan ben ik haar dankbaar. Ik mis haar enorm en niemand zal ooit haar plaats kunnen innemen. Onze lieve Luisa zal voor altijd in onze harten verblijven.
Heb nog eens een tweede opinie gevraagd over die besmetting. Voel me al wat geruster. Ook hij haalde een aantal zaken aan die me toch al wat meer houvast bieden. Straks bel ik nog eens om een derde opinie en dan zal ik helemaal zeker zijn.
Dikke knuffel
Lin
-
JD
- Berichten: 1468
- Lid geworden op: 9 mei 2007, 16:04
Hey Lin,
Ik werk in een ziekenhuis en ben van nogal dichtbij betrokken bij het hygiënebeleid.
Ook wij hebben patiënten met MRSA (de ziekenhuisbacterie, de resistente vorm van de staphylococcen). Onze zwangere verpleegkundigen/zorgkundigen blijven werken tot ze 6 maand ver zijn. Tot zolang komen ze ook bij de patiënten met MRSA. Zij dienen geen andere voorzorgen te nemen dan de niet zwangere collega's (iedereen draagt wel een beschermschort, handschoenen en masker bij de verzorging om te vermijden dat ze de bacterie via hun handen of kleren met zich mee zouden dragen naar andere zieke patiënten). Bezoekers moeten enkel hun handen ontsmetten na contact met de patiënt of zijn directe omgeving.
Deze ziekenhuisbacterie komt het meest voor in ziekenhuizen, maar is evengoed terug te vinden in rusthuizen, instellingen voor gehandicapten,... Maar ook buiten de zorgsector komt de bacterie meer en meer voor. Je kan de bacterie met je meedragen zonder dat je ziek bent, vandaar dat je het bij manier van spreken ook kan doorkrijgen van je buurvrouw...
Het is dan ook zeer moeilijk te achterhalen waar en wanneer je de bacterie hebt opgelopen of hoe lang je er al mee rondliep. Als het een geruststelling mag zijn: via de voeding kan je niet besmet geraken. Meestal wordt je eerst drager thv het neusslijmvlies en thv de huid, daar wordt je niet ziek van. Komt de bacterie in een wonde, de urine (bv via blaassonde), de diepere luchtwegen of in het bloed (bv via het insteekpunt van een infuus) dan kan je er wel ziek van worden.
De screening op dragerschap is heel eenvoudig. Dit gebeurt dmv een soort lange steriele wattenstaaf. Daarmee wordt een aantal keren in het puntje van je neus gewreven, en met een tweede wattenstaaf gebeurt hetzelfde thv de liezen... na enkele dagen weet je reeds de uitslag. Een bloedproef alleen is dus eigenlijk niet voldoende, dat toont aan dat de bacterie al dan niet in het bloed zit, maar zegt niets over het al dan niet aanwezig zijn van deze bacterie op de huid. Als ik me niet vergis zou je je ook ziek voelen als de bacterie in je bloed zit (maar ik ben geen arts, dus ik wil hier voorzichtig mee zijn).
Beste Lin, ik ben al jaren iets of wat vertrouwd met de materie, maar nog steeds is het heel moeilijk om het fenomeen te begrijpen. Voor een buitenstaander is het nog meer koffiedik kijken en is het nog moeilijker om het te proberen te begrijpen. Ik kan je paniek dus vokomen begrijpen. Ook bij mij op het werk is het steeds moeilijk om mensen te informeren zonder dat ze gaan banaliseren of paniekeren.
Als je het echt niet kan loslaten, dan zou ik je de tip geven om eens contact op te nemen met de verpleegkundig of geneesheer ziekenhuishygiënist van jouw ziekenhuis. Deze mensen zijn dag in dag uit bezig met ziekenhuishygiëne en de MRSA problematiek maakt daar een zeer belangrijk onderdeel van uit.
Mijn ervaring is dat veel artsen het op den duur zelf ook niet meer goed weten (zonder hen dat te verwijten, want het is zeer complex en ze zijn daar ook niet dagdagelijks mee bezig).
Ik hoop in ieder geval dat je op een dag rust zal kunnen vinden, want los van de pijn van jullie verlies moet het vreselijk zijn om ook nog eens dat schuldgevoel met je mee te dragen.
Ik hoop dat ik je iets of wat info heb kunnen meegeven en dat ik je niet nog meer vragen heb bezorgd. Als dat toch zo zou zijn, laat het mij dan weten, want het is zeker niet mijn bedoeling om het je nog wat moeilijker te maken!
Ik werk in een ziekenhuis en ben van nogal dichtbij betrokken bij het hygiënebeleid.
Ook wij hebben patiënten met MRSA (de ziekenhuisbacterie, de resistente vorm van de staphylococcen). Onze zwangere verpleegkundigen/zorgkundigen blijven werken tot ze 6 maand ver zijn. Tot zolang komen ze ook bij de patiënten met MRSA. Zij dienen geen andere voorzorgen te nemen dan de niet zwangere collega's (iedereen draagt wel een beschermschort, handschoenen en masker bij de verzorging om te vermijden dat ze de bacterie via hun handen of kleren met zich mee zouden dragen naar andere zieke patiënten). Bezoekers moeten enkel hun handen ontsmetten na contact met de patiënt of zijn directe omgeving.
Deze ziekenhuisbacterie komt het meest voor in ziekenhuizen, maar is evengoed terug te vinden in rusthuizen, instellingen voor gehandicapten,... Maar ook buiten de zorgsector komt de bacterie meer en meer voor. Je kan de bacterie met je meedragen zonder dat je ziek bent, vandaar dat je het bij manier van spreken ook kan doorkrijgen van je buurvrouw...
Het is dan ook zeer moeilijk te achterhalen waar en wanneer je de bacterie hebt opgelopen of hoe lang je er al mee rondliep. Als het een geruststelling mag zijn: via de voeding kan je niet besmet geraken. Meestal wordt je eerst drager thv het neusslijmvlies en thv de huid, daar wordt je niet ziek van. Komt de bacterie in een wonde, de urine (bv via blaassonde), de diepere luchtwegen of in het bloed (bv via het insteekpunt van een infuus) dan kan je er wel ziek van worden.
De screening op dragerschap is heel eenvoudig. Dit gebeurt dmv een soort lange steriele wattenstaaf. Daarmee wordt een aantal keren in het puntje van je neus gewreven, en met een tweede wattenstaaf gebeurt hetzelfde thv de liezen... na enkele dagen weet je reeds de uitslag. Een bloedproef alleen is dus eigenlijk niet voldoende, dat toont aan dat de bacterie al dan niet in het bloed zit, maar zegt niets over het al dan niet aanwezig zijn van deze bacterie op de huid. Als ik me niet vergis zou je je ook ziek voelen als de bacterie in je bloed zit (maar ik ben geen arts, dus ik wil hier voorzichtig mee zijn).
Beste Lin, ik ben al jaren iets of wat vertrouwd met de materie, maar nog steeds is het heel moeilijk om het fenomeen te begrijpen. Voor een buitenstaander is het nog meer koffiedik kijken en is het nog moeilijker om het te proberen te begrijpen. Ik kan je paniek dus vokomen begrijpen. Ook bij mij op het werk is het steeds moeilijk om mensen te informeren zonder dat ze gaan banaliseren of paniekeren.
Als je het echt niet kan loslaten, dan zou ik je de tip geven om eens contact op te nemen met de verpleegkundig of geneesheer ziekenhuishygiënist van jouw ziekenhuis. Deze mensen zijn dag in dag uit bezig met ziekenhuishygiëne en de MRSA problematiek maakt daar een zeer belangrijk onderdeel van uit.
Mijn ervaring is dat veel artsen het op den duur zelf ook niet meer goed weten (zonder hen dat te verwijten, want het is zeer complex en ze zijn daar ook niet dagdagelijks mee bezig).
Ik hoop in ieder geval dat je op een dag rust zal kunnen vinden, want los van de pijn van jullie verlies moet het vreselijk zijn om ook nog eens dat schuldgevoel met je mee te dragen.
Ik hoop dat ik je iets of wat info heb kunnen meegeven en dat ik je niet nog meer vragen heb bezorgd. Als dat toch zo zou zijn, laat het mij dan weten, want het is zeker niet mijn bedoeling om het je nog wat moeilijker te maken!
-
ctje1
- Berichten: 50
- Lid geworden op: 13 augustus 2009, 19:10
Ik heb ook nog niet zo'n behoefte om veel mensen te zien.
We hebben dit weekend de verjaardagen van de meisjes gevierd en dat kost mij toch een serieuze inspanning.
Ik heb vooral veel nood aan rust om mij heen dus deze week zal ik zeker een rustmoment moeten inbouwen, ik doe dan wel het huishouden maar gewoon even niemand die iets vraagt, dat is wat ik dan nodig heb.
Het zijn inderdaad kleine dingen die ons aan onze sterrekindjes doen denken. Nu bij ons tweede dochtertje ook, nu praat zij regelmatig over haar broertje.
We hebben dit weekend de verjaardagen van de meisjes gevierd en dat kost mij toch een serieuze inspanning.
Ik heb vooral veel nood aan rust om mij heen dus deze week zal ik zeker een rustmoment moeten inbouwen, ik doe dan wel het huishouden maar gewoon even niemand die iets vraagt, dat is wat ik dan nodig heb.
Het zijn inderdaad kleine dingen die ons aan onze sterrekindjes doen denken. Nu bij ons tweede dochtertje ook, nu praat zij regelmatig over haar broertje.
-
MA
- Berichten: 3546
- Lid geworden op: 27 oktober 2008, 17:29
He Sandy,
Hier nog iemand die de eerste maanden niemand hoefde te zien. Ik heb me niet geforceerd en heb me tijdelijk teruggeplooid op mijn man, Renéetje en mezelf. En er komt een punt waarop je terug behoefte krijgt naar menselijk contact...die eerste weken had ik echt nodig om voor mezelf alles een plaatsje te geven. Dus forceren, 'k zou het persoonlijk niet doen.
Knuffel voor allemaal, Audrey
Hier nog iemand die de eerste maanden niemand hoefde te zien. Ik heb me niet geforceerd en heb me tijdelijk teruggeplooid op mijn man, Renéetje en mezelf. En er komt een punt waarop je terug behoefte krijgt naar menselijk contact...die eerste weken had ik echt nodig om voor mezelf alles een plaatsje te geven. Dus forceren, 'k zou het persoonlijk niet doen.
Knuffel voor allemaal, Audrey
-
Lin
- Berichten: 186
- Lid geworden op: 17 juli 2009, 15:48
Hoi JD,
bedankt voor de info. Het is me allemaal een duidelijker geworden. Vandaag ook nog met dr Puttemans gesproken. Hij zei me dat omdat ik geen lichamelijke klachten had en mijn vliezen niet gebroken waren (ook geen weeën had) de kans zeer klein is dat Luisa door een besmetting gestorven is.
Vandaag was het zo ver: er zijn twee cryo's teruggeplaatst. (Er blijven er nog 3 in de vriezer). En nu maar duimen, duimen en nog eens duimen. Ben van het ziekenhuis naar de kathedraal geweest (schietgebedje en kaarsje gebrand) Daarna eens lekker gaan shoppen (voor men zoontje. Tja, eens je mama geworden bent, hebben de kids voorrang. Voel me opgewekt en blij. JOepie!
Een dikke knuffel voor jullie allemaal en vergeet niet ... na de regen komt zonneschijn
Lin
bedankt voor de info. Het is me allemaal een duidelijker geworden. Vandaag ook nog met dr Puttemans gesproken. Hij zei me dat omdat ik geen lichamelijke klachten had en mijn vliezen niet gebroken waren (ook geen weeën had) de kans zeer klein is dat Luisa door een besmetting gestorven is.
Vandaag was het zo ver: er zijn twee cryo's teruggeplaatst. (Er blijven er nog 3 in de vriezer). En nu maar duimen, duimen en nog eens duimen. Ben van het ziekenhuis naar de kathedraal geweest (schietgebedje en kaarsje gebrand) Daarna eens lekker gaan shoppen (voor men zoontje. Tja, eens je mama geworden bent, hebben de kids voorrang. Voel me opgewekt en blij. JOepie!
Een dikke knuffel voor jullie allemaal en vergeet niet ... na de regen komt zonneschijn
Lin
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten