dagelijkse confrontatie op het werk

Algemeen Discussieforum
Plaats reactie
ES
Berichten: 108
Lid geworden op: 21 oktober 2009, 14:50

Bericht door ES » 22 oktober 2009, 16:29

Hey meisjes,

Ben nieuw op de site, en zoals iedereen hier begrijp ik dat het soms moeilijk is om te zien hoe in je omgeving de hele wereld vruchtbaar lijkt te zijn, en de ene zorgeloze zwangerschap na de andere beleefd...

Maar gun die mensen ook eens hun geluk, en wees blij dat ze niet het verdriet kennen, zoals iedereen hier.

Veel succes en geluk aan iedereen :)

Glenys
Berichten: 586
Lid geworden op: 19 juni 2008, 16:23

Bericht door Glenys » 22 oktober 2009, 17:04

Hey ES,

Ik begrijp dat je het heel goed bedoelt met je bedenking en eerlijk toegegeven, zou het er in de ideale wereld ook zo aan toegaan.

Ik gun iedereen dan ook het beste, echt iedereen, tot het grootste kreng toe, het is van harte gegund...als ik zwanger ben... :wink:

Filka
Berichten: 243
Lid geworden op: 7 oktober 2009, 15:59

Bericht door Filka » 22 oktober 2009, 18:37

Hello dames,

Toen ik dit onderwerp-forum zag staan, had ik meteen; tiens dat klinkt bekend.Het is inderdaad o-n-g-e-l-o-o-f-l-i-j-k hoe cru en tactloos sommige mensen kunnen reageren. Zéker nog als ze op de hoogte zijn. Kunt ge toch echt niet begrijpen dat ze niet eventjes kunnen nadenken.

We zijn al 3 jaar aan het 'werken' aan onze kinderwens, waaronder reeds 1 jaar met ivf. Maar ... helaas nog geen positief resultaat. En het wordt altijd moeilijker en moeilijker om zo'n idiote opmerkingen te verdragen. Even slikken, en weer verder gaan, het lukt me ook niet altijd even goed. Die wens groeit alleen maar en de hoop ook. Begrijpen de mensen dan niet dat ze soms is beter zwijgen?

Sinds 2 maand heb ik het voor het eerst aan enkele collega's verteld, wat me na zo lang te moeten zwijgen, me wel deugd deed. Tot nu toe zijn ze al héél begripvol geweest.
Mijn frustratie ligt eerder bij de (niet zo close)vrienden. Die kunnen het niet genoeg laten vallen dat het wel eens tijd wordt dat wij eraan 'beginnen'. Zeker nu we verloofd zijn zitten ze maar opmerkingen te geven. Dat de klok tikt. GGGGRRRRR!! Ik haat die opmerkingen. Ik durf al vantijd geen babytje vast te nemen, want binnen de 2sec is er wel iemand die moet beamen dat dat mij toch zó goed staat. :evil:

Soit we kunnen er allemaal over blijven doorbomen zeker? Het doet al deugd om hier m'n hartje eens te luchten bij mensen die maar al te goed weten hoe hard zo'n opmerkingen kunnen kwetsen.
Laat jullie niet doen, binnenkort mogen wij liggen stoeffen!

ES
Berichten: 108
Lid geworden op: 21 oktober 2009, 14:50

Bericht door ES » 22 oktober 2009, 18:41

Wij hebben ook al heel veel tegenslag gehad, en veel verdriet gekend, maar toch probeer ik het altijd positief te bekijken!

We moeten elkaar hier een hart onder de riem steken en moed in spreken, want als ik er voor mezelf niet vanuit ga dat alles ooit goed komt dan zou ik dit niet overleven. En ons niet teveel fixeren op jaloersheid

liezeke
Berichten: 2796
Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23

Bericht door liezeke » 22 oktober 2009, 18:57

goh ES,

ik begrijp je reactie wel hoor!
proberen het positief te zien is gemakkelijker gezegd dan gedaan en eigenlijk lukt het me veel beter om positief te blijven en relativeren nadat ik ff mijn 'ei' kwijt heb kunnen spelen.
ik denk dat het daardoor een heel goed topic is! ff luchten en we kunnen er weer 'positief' tegenaan. die 'negatieve' gevoelens negeren en wegproppen is ook niet zo goed voor mij, die beginnen dan te gisten en dat verteert niet zo goed;)
zie het maar als een beetje therapie voor die jaloesie (die trouwens heel normaal is) ze hier ff te kunnen komen luchten!

en niet al de zwangeren rondom geven me een jaloers gevoel,hoor!
er zijn van die lieve 'echt begrijpende' zwangeren rondom mij! mijn (ondertussen zes maanden) zwanger collega is zoooooooo lief, vandaag had ik echt (ondanks mijn regels, het slechte nieuws van gisteren enz...) goesting om haar en haar beebje een dikke knuffel te geven!

positief hé!

liesje

Wendel
Berichten: 1046
Lid geworden op: 9 maart 2009, 10:45

Bericht door Wendel » 22 oktober 2009, 19:14

Hihi, ik ben jaloers op elke zwangere die ik tegenkom :D Da's toch maar normaal zeker? Zij hebben wat voor mij zo moeilijk te krijgen is!

Laat ik dat zien? neen
Geef ik dat toe? niet in het publiek :wink:
Wreet dat aan mij? soms, meer dan ik wil toegeven
Ben ik blij voor hen? meestal
Gun ik het hen? Ab-so-luut

Maar zoals Liezeke het zo mooi zegt, heb ik soms de behoefte om stoom af te laten, om alle negatieve gevoelens of gedachten te ventileren zodat de positieve en mooie gedachten weer naar boven kunnen komen.

Doe ik dat in het echte leven, tegen de echte zwangeren? neen, ik doe dat liever hier bij lotgenootjes die snappen hoe bizar die tweestrijd wel kan zijn. Dit gaat niet over anderen hun geluk niet gunnen, ik ben heel blij dat de meeste mensen dit niet hoeven mee te maken, ik wil hun hun geluk niet afpakken, ik wil het gewoon ook..

:wink: Wendy :wink:

Cassyke
Berichten: 2046
Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19

Bericht door Cassyke » 22 oktober 2009, 19:45

Hey meisjes,

Wendy jij verwoordt het echt wel hoe het moet! Zo voel ik het ook aan. Ik ben ook wel blij voor ander mensen, blij dat zij niet moeten strijden, blij dat ze een kinneke hebben, blij dat ze gelukkig zijn. Maar langs de andere kant ben ik jaloers en dit gevoel is heel normaal. Daarom denk je niet negatief over andere mensen. Ik ben jaloers op mijn zus dat ze zwanger is maar ik ben ook superblij en zie ze ook heel graag. Dat kindje dat wil ik nu al kunnen knuffelen, maar de mijne zou ik ook graag willen knuffelen...
Het is normaal dat iemand zo denkt in deze situatie. Je moet gewoon opletten dat deze "gezonde" jaloezie niet over gaat in "ongezonde" jaloezie waarbij je verbitterd door het leven gaat en met niemand meer contacten wilt omdat zij het perfecte leven hebben in jouw ogen.

Greetz
Cassyke :D

http://onvervuldewens.blogspot.com/

K'tje
Berichten: 1104
Lid geworden op: 7 april 2008, 15:46

Bericht door K'tje » 22 oktober 2009, 20:53

Ik snap niet goed dat iemand onze uitlatingen hier ziet als het licht in andermans ogen niet gunnen, want dat is het HELEMAAL niet!

Voor de rest heb ik NIKS toe te voegen aan het bericht van Wendy, it says it all!

Glenys
Berichten: 586
Lid geworden op: 19 juni 2008, 16:23

Bericht door Glenys » 22 oktober 2009, 21:46

Ik sluit me helemaal aan bij Wendel, Liezeke en K'tje. Jaloezie is een heel naar beestje dat je soms niet onder controle hebt. Het is ook iets waar ik me dikwijls om schaam. Op dit forum kan ik mijn beestje even wegparkeren en kan ik de dingen in perspectief zien zonder dat ik daarvoor veroordeeld word.

Het geeft me altijd een ontzettend bevrijdend gevoel om (naar mijn aanvoelen) me eens lekker te laten gaan. Je kan dat immers niet doen in de buitenwereld omdat je dan mensen onnodig kwetst.

Hier heb ik echter mijn warme nest gevonden. Laat me aub mezelf kunnen zijn, met mijn mooie en (helaas) minder mooie kantjes...

Filka
Berichten: 243
Lid geworden op: 7 oktober 2009, 15:59

Bericht door Filka » 23 oktober 2009, 8:07

Inderdaad, ik kan me helemaal terugvinden in jullie reacties.
We moeten ons al vaak genoeg voordoen als iemand anders. Iemand zonder al die verborgen zorgen. Hier kan je tenminste eens jezelf zijn, zonder je emoties te moeten verstoppen. Je moet érgens jezelf kunnen zijn, anders zou ik het niet volhouden denk ik. Het cynische moet af en toe is loskunnen ;)

Ik ben ook heel blij voor die vrouwen dat zij wel zo'n schoon wonder op de wereld kunnen zetten. Maar ik kan het niet laten om er ook meteen bij te denken, waarom kan ons dat niet overkomen? Waarom moeten wij zo'n moeilijke weg afleggen om onze wens (hopelijk) in vervulling te zien gaan? Life's not fair!

Lisa Simpson
Berichten: 213
Lid geworden op: 17 november 2008, 16:43

Bericht door Lisa Simpson » 23 oktober 2009, 9:56

Hallo ES,

je hebt gelijk hoor, en zoals alle dames hierboven gun ik het een ander ook wel hoor.

Wij zijn intussen 4 jaar bezig, dat gaat echt wel wegen. Al bij al heb ik er intussen mee leren omgaan, 90% van de tijd ben ik "ok", voel ik mij goed, geniet ik van het leven en alles wat ik wél heb. Maar af en toe, pfff dan lukt het even niet, dan doet het pijn, ben je een wrak,... en als je dan geconfronteerd wordt met iemand die wel zwanger is, tja, dan moet je even kunnen ventileren, stoom afblazen,... Dat is maar gezond ook he, die gevoelens zijn er nu eenmaal, ze negeren wreekt zich later alleen maar op jezelf.

Het gaat meer om jezelf dan om die ander. Je wordt geconfronteerd met iets waar je zo hard naar verlangt maar soms onbereikbaar lijkt.

een paar jaar terug heb ik mijn broer heel plots verloren, veel te jong. Op familiefeesten zie ik dan de gezinnen van mijn tantes en nonkels die al hun kinderen bij zich hebben. Dat doet voor mij evenveel pijn, je ziet het geluk bij een ander en het drukt je met de neus op de feiten dat er bij jou iets ontbreekt. Net op het moment dat je denk tdat die pijn een beetje milder wordt, wordt die wonde weer eens opengetrokken.

dit forum helpt gewoon om in het echte leven écht blij te kunnen zijn voor iemand anders en hen dat te tonen.

Dikke knuffel iedereen

ES
Berichten: 108
Lid geworden op: 21 oktober 2009, 14:50

Bericht door ES » 23 oktober 2009, 13:02

sorry aan iedereen die zich beledigd voelde door mijn berichtje, dat was echt niet mijn bedoeling :?

Ik en mijn partner hebben reeds 2,5jaar een onvervulde kinderwens, en ik heb ondertussen al 4 miskramen gehad op 9/10 weken zwangerschap, eerst had ik een gynecoloog die me voortdurend zei dat we gewoon telkens pech hadden, uiteindelijk ben ik via de huisarts op infertilliteit terecht gekomen waar ze ons wel serieus namen, en sinds 2 maanden weten we dat die miskramen komen door een te grote overeenkomst van HLA (immuunsysteem en bloedbeeld) tss mij en mijn man. Zonder behandeling zullen we nooit een kindje hebben.

Ik moest de voorbije maanden clomid en pregnyl nemen om de kans op een bevruchting te verhogen, maar aangezien we begin van de maand getrouwd zijn hebben we een kleine pauze ingelast om een week terug te ontdekken dat ik zwanger ben, onmiddellijk ben ik binnenstebuiten gekeerd en heb ik reeds infusen gehad om een nieuw miskraam te voorkomen, helaas ziet het er niet zo veelbelovend uit... de behandeling is ook nog experimenteel en niet terugbetaald en heel duur ...

Dus ik begrijp wel wat verdriet en verlangen voor een kindje is, we maken er nu ook geen geheim meer van, als mensen in je omgeving weten wat er aan de hand is houden ze rekening met je gevoelens... en gaat het allemaal iets makkelijker...

Veel succes aan iedereen!

Cassyke
Berichten: 2046
Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19

Bericht door Cassyke » 23 oktober 2009, 13:29

Hey Es,

Ik neem het je alvast niet kwalijk hoor en ik denk dat de rest dit ook niet doet. We proberen gewoon uit te leggen waarom wij zo spreken in dit forum. En je hebt zeker gelijk om positief te denken hoor! Neem onze berichten niet als kritiek op die zijn ze totaal niet! Je moet ze gewoon zien als een uitleg. Je hebt zeker gelijk dat je dit onderwerp aanhaalt, het is terecht! En je moet er je zeker niet slecht bij voelen.
Ik vind het erg voor jou dat je dit allemaal moet ondergaan... Ik hoop dat je positief nieuws krijgt en duim mee voor jou! Laat zeker iets weten he!!!

Greetz
Cassyke :D

http://onvervuldewens.blogspot.com/

Wendel
Berichten: 1046
Lid geworden op: 9 maart 2009, 10:45

Bericht door Wendel » 25 oktober 2009, 19:57

Hey Es,

Zoals Glenys al zei, zette ik in mijn vorig berichtje hier gewoon wat uitleg over hoe ik er moet mee omgaan. Ik was zeker niet beledigd, en ik hoop jij ook niet :wink:

Goh, meiske, uw verhaal is ook zwaar zeg. Ik duim zeker ook met je mee dat het nu tot een mooier einde mag komen! Houd je ons op de hoogte? Hoe ver ben je nu al precies?

Groetje,
Wendy

ES
Berichten: 108
Lid geworden op: 21 oktober 2009, 14:50

Bericht door ES » 26 oktober 2009, 9:04

Hey Wendel,

Ben nog maar 5 weken en een paar dagen ver, dus echt het prille begin, maar ik moet vanaf da ik een positieve urinetest heb direct naar het ziekenhuis. Ik had vorige week maandag een positieve test, dinsdag was ik bij de gyneco voor een echo en bloedafname en woensdag heb ik mijn eerste infuus gekregen.. dus nu is het wachten en hopen, maar ik blijf positief, elke dag dat voorbij gaat is er eentje in de goede richting!

Ik wens jou ook heel veel succes!! en bedankt voor jou reactie... ook aan Cassyske! k'dacht al dat ik hier direct ruzie had op het forum :wink:

Vele grtjs
ES

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten