Echo!

[MA]

Oei Zabbie, dat is wel heel jong he....voor een kat toch. Inderdaad niet leuk. Zou er bij die van ons ook heel veel problemen mee hebben

[Zabbie]

Tja, het is een allegaartje van problemen bij hem: darm-, lever- en nierproblemen, huidschilfers en zijn anaalklieren legen zich niet vanzelf. Nu sinds een paar weken is hij superangstig en begint te blazen op mijn man en op ons zoontje, puur van angst en stress. Daarom gaan we hem nu de rust gunnen, verlost van jeuk (op zijn huid) en pijn (aan zijn ingewanden).
Mijn man zal er ook moeten zijn om me op te vangen hoor!
Heb tijdens mijn vorige zwangerschap de kattin moeten laten inslapen, die had tijdens de verhuis iets in haar hoofd gekregen, en viel zomaar alles en iedereen aan, supervals geworden. Was ook een zware beslissing, had haar toen al 7 jaar.

[MA]

Een deel van de problemen die je beschrijft heb ik hier ook met mijn kat...heel angstig, plast in huis, huidschilfers, pels vol plukken...maar geraak er gewoon niet mee bij de dierenarts nu. Had gehoopt dat hij wat rustiger zou worden met dat ik nu thuis zit, maar niks...Vervelende is dat ik nu steeds andere moet lastig vallen om heel de boel op te kuisen.En mijn man al gedreigd heeft 't beesteke buiten te gooien.

Katten zijn fragiele beestjes he en het evenwicht in hun wereld is snel verstoord. Alle bij sommige toch.
En jaloers dat ze kunnen zijn....

Wij zijn 2 jaar geleden een van onze katten verloren op de dag dat mijn man's lievelings oom begraven werd. Was ook mijn man's kat, vond haar overreden schuin over onze deur. Sindsdien zijn eigenlijk de problemen met mijn kat begonnen. Die beestjes zijn de eerste jaren van hun leven apart opgegroeid maar toen we gingen samenwonen, hebben we weinig problemen gehad om die samen te zetten. Ieder had wel zijn hoek in huis, maar mijn kat werd er dapperder van en leerde ook veel van mijn man's kat (ook dingen zoals krabben aan de muren, maar bv ook spinnen).

Wel, alvast een dikke troostknuffel

[Loeki]

Ik heb 19 jaar geleden moeten "toelaten" dat mijn vader onze twee katers liet inslapen, in de fleur van hun leven. Zuiver en alleen omdat de nieuwe stiefmama niks van katten moest weten... En ik had daar zoveel aan aan die beestjes, vooral toen mijn mama net gestorven was. Ze voelen je verdriet aan hé en komen je troosten.

Kvoel met je mee Zabbie!!!

(idem voor het baarmoederhalsonderzoek , das nogal koteren dat ze doen hé... )

[MA]

Oh Loeki, dat is verschrikkelijk....Begrijp niet dat ze je dat kunnen aandoen..zeker dan niet.

[Loeki]

Kheb wel ergere dingen meegemaakt toen... Dingen waar ik nu nog niet met mijn verstand bij kan, sommige dingen doe je idd gewoon niet vind ik, maar niet iedereen denkt zo. Sommige mensen hun prioriteiten liggen nu eenmaal niet bij hun kinderen hé... Zelf ga ik het in ieder geval een stuk beter doen!

[Zabbie]

Goed gesproken Loeki, het is heel jammer dat sommige mensen idd hun kinderen niet op de eerste plaats zetten.
Wat wij heel vaak zien, is dat de jongste altijd het meeste aandacht krijgt, en de oudste een beetje achteruit geschoven wordt. Wij willen er echt voor waken dat dat hier niet gebeurt, want dat zou ik vreselijk vinden. Hij zal zijn aandacht moeten delen, zeker met 2 extra erbij, maar toch willen we hem zeker ook zijn privé-momentjes met mama en/of papa blijven geven.
Ja, dat gekotter doet geen deugd, maar het kan nog erger hoor. Bij de eerste wou de gyn me helpen de bevalling op gang te brengen door de vliezen wat los te trekken. Amai, dat deed pijn! Veel bloedverlies en krampen, maar babietje bleef gewoon keihard zitten. Tot 3 keer toe heeft hij dat geprobeerd, echter elke keer zonder resultaat.

[MA]

Daar ben ik zeker van Loeki !

[grootgevaarke]

Bij mij komen kinderen op de eerste plaats. PUNT

[MA]

Deze morgen de structuurecho gehad en alles is ok. Beebje is nu 24 weken en 2 dagen (12/11), meet 23 cm van kruin tot stuit en weegt 600gr. Renéetje is geboren op 24w en 2d (18/11) en woog maar 400 gr (wel 26 cm maar dat was tot aan voetjes). Toch wel confronterend. Geeft wel weer aan dat Renéetjes groei is blijven stilstaan.

Beebje is ofwel echt geen ochtendmens (net zoals de mama) of heeft een beetje last van popster allures. Handje zat altijd wel ergens voor gezichtje of duim in de mond, waardoor de 3D beelden niet echt scherp doorkwamen. Maar, voornaamste is dat onze kleine schat perfect in orde is.

[Liefje]

MA, dat is fantastisch nieuws! Ik kan me voorstellen dat het een hele confronterende echo geweest is, maar wat fijn dat alles goed was met jullie kleine popster .

[Nikita76]

Audrey, das fijn nieuws ! Anderzijds inderdaad de herinnering aan jullie Renéetje... Gelukkig dat met dit beebje alles prima volgens schema verloopt. Ik ben benieuwd hoe het mij zal vergaan komende maandag. Dan zijn we 26 weken... En daar ons ukje op 21 weken al 25cm was en al 476gr woog, verwacht ik nu een flinke groeischeut Ook al blijft de buik wat achter

[MA]

Ja nu begint het snel te gaan he, dat groeien, zeker in gewicht

[Vereltje]

Das geweldig nieuws Audrey! Zal wel emotioneel geweest zijn ook. Fijn om te horen dat alles zo goed is met jullie beebje! x

[JD]

Audrey,

Zo'n fantastisch nieuws! Ik hoop dat je nu tot op 40 wkn op die roze wolk mag blijven zweven! Het is je echt van harte gegund!
Jullie kleine schat heeft alvast een pracht van een engelbewaarder.