Hoi Sterretje
OOk nog een dikke proficiat van ons
Liefs
Htb en Finn
Geboorteverhalen
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Joepi, nieuws van Sterretje!!! 
Fijn te lezen dat de zw-vergiftiging onder controle is en alles ok met Amber en de papa.
Alle vragen en twijfels vinden wel hun wegje naar buiten. Super dat je goed opgevangen wordt.
We denken aan je en missen je ook!! Hopelijk ben je snel weer thuis.
Succes met de BV!!! Er zijn hier alvast twee ervaringsdeskundigen en een pak leken het borstvoedingstopic aan het aanvullen...
Fijn te lezen dat de zw-vergiftiging onder controle is en alles ok met Amber en de papa.
Alle vragen en twijfels vinden wel hun wegje naar buiten. Super dat je goed opgevangen wordt.
We denken aan je en missen je ook!! Hopelijk ben je snel weer thuis.
Succes met de BV!!! Er zijn hier alvast twee ervaringsdeskundigen en een pak leken het borstvoedingstopic aan het aanvullen...
-
grootgevaarke
- Berichten: 4815
- Lid geworden op: 15 juli 2008, 14:20
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
Hallo allemaal,
ik zal een uitgebreid verslag vd bevalling op mijn blog zetten, als ik alles voor mezelf eens op een rijtje heb.
Vorige week donderdag, zoals jullie hier konden lezen, hele dag slecht en ziek geweest. Moesten 's avonds nog naar een drink bij vrienden, en daar heb ik op toilet mijn slijmprop verloren.
wij waren met twee auto's en ben dan op mijn gemak alleen naar huis gereden. Thuis in zeteltje geïnstalleerd wegens rugpijn...
Opeens kreeg ik het idee er een wekker bij te halen, en ja hoor: om de 5 minuten waren het pijnscheuten, enkel in de rug; geen buikweeen of harde buiken, enkel nog dat gespannen gevoel en maagkramp dat ik al hele week had.
Ventje gesmst dat ik eens naar kraamkliniek wou bellen en dat hij toch maar niet naar huis zou komen...
Kraamafdeling zei voor onmiddellijk langs te komen voor monitoring.
Tegen dat ventje goed en wel alles bij de hand had en in de auto geladen had, moest ik pijn al wegpuffen!
Maar noggeen flauw idee dat het weëen waren, ofwel een beetje willen wegcijferen... Na een race van 35 minuten in pl v de gebruikelijke 45 waren we in ziekenh. Geen rolstoel beschikbaar, toen kwamen de weëen al om 3 minuten! Dus van stoel naar stoel sukkelen, tot op de kraamafdeling.
Bleek al 3 cm ontsluiting te hebben!
Om elf uur was ik in de verloskamer geïnstalleerd. De pijn was zeer hevig doordat ik enkel rugweeën had. Toen kwam de anesthesiste (met een smoes dat ik nog wel eens verklaar) epidurale voorstellen, en ik heb nietgeaarzeld, gezien mijn fysieke conditie vd voorbije week.
pijn was draaglijk gedurende anderhalf uur, en toen had ik 5 cm ontsluiting. Epidurale bijgespoten, maar bracht niet op... De pijn bleek vrij hevig.
Op de koop toe ging het hartje van Amber pijlsnel naar beneden toen de epidurale gestoken was!
Was hard schrikken, maar de dokter en twee vroedvrouwen kregen het rap onder controle. Ze hebben dan vaginaal een sensor op het hoofdje van haar geplaatst zodat ze beter de hartslag konden registreren!
Rond 5 uur was er 7 cm ontsluiting en persweeëen. Ik mocht persen omdat Amber nog naar het geboortekanaal moest geduwd worden.
Man, dat was een helse pijn. Ik kon alle andere pijn wegpuffen en door steun van ventje overkomen, maar bij de persweëen heb ik gebruld vanuit een oerkracht waarvan ik het bestaan niet af wist!
Om zes uur was ze dan genoeg ingedaald en mocht ik gecontroleerd persen. Raar maar waar was dit het minst pijnlijke van de hele bevalling. Fysiek wel zwaar maar door aanmoeding van ventje, verpleegsters, en door de adrenaline ging ik moedig door.
Na een half uur persen kwam onze prinses met een schreeuw en open oogjes ter wereld!
Het mooiste moment uit mijn leven. De tranen kwamen even later, maar dit is onvergetelijk;
Ventje die er stil van werd en toen moedig de navelstreng doorknipte.
Daarna was het puur genieten.
Ondertussen was ik ook geknipt (vrij veel zelfs) omdat volgens de gyn mijn bekkenbodem te strak was; ze vroeg zelfs of ik een intensieve sportster was
De uren daarna verliepen als in een gelukzalige roes.
Toen ventje naar huis ging, kreeg ik terug maagkrampen en rugpijn. hij liet me beloven dat als het verergerde ik er een dokter bij zou laten komen.
Uiteindelijk escaleerde mijn pijn in een soort van crisis en werd er een dokter bij gehaald die vaststelde dat er iets heel raar was met mijn bloeddruk.
de rest is te lang om nu nog te vertellen, maar er werd een 'postnatale' zwangerschapsvergiftiging vastgesteld.
Ik heb enorm veel geluk gehad dat er zo kortbij een dokter was, want ik kon gemakkelijk stuipen of een epilepsie aanval krijgen!
Met de nodige zorg en medicatie hebben we het overleefd
.
Verder stellen we het goed, zijn net thuis van vandaag.
Doordat Amber ook nog eens onder de lamp moest, hebben ze kunstvoeding moeten bijgeven en heb ik problemen met de borstvoeding.
Het is moeilijk maar ik wil het zo lang mogelijk volhouden;
Morgen komt een vroedvrouw aan huis. Maar mijn grootste zorg is nu dat ik niet genoeg melk heb en dat mijn kleintje ook niet de kracht heeft om veel en krachtig te drinken.
Ze woog 2,7 kg bij geboorte en meet 49cm.
Ik probeer later nog wat bij te lezen en jullie uitgebreider in te lichten!
Bedankt voor de felicitaties en het medeleven en succes aan alle mama's en to be mama's!!
xxx
ik zal een uitgebreid verslag vd bevalling op mijn blog zetten, als ik alles voor mezelf eens op een rijtje heb.
Vorige week donderdag, zoals jullie hier konden lezen, hele dag slecht en ziek geweest. Moesten 's avonds nog naar een drink bij vrienden, en daar heb ik op toilet mijn slijmprop verloren.
wij waren met twee auto's en ben dan op mijn gemak alleen naar huis gereden. Thuis in zeteltje geïnstalleerd wegens rugpijn...
Opeens kreeg ik het idee er een wekker bij te halen, en ja hoor: om de 5 minuten waren het pijnscheuten, enkel in de rug; geen buikweeen of harde buiken, enkel nog dat gespannen gevoel en maagkramp dat ik al hele week had.
Ventje gesmst dat ik eens naar kraamkliniek wou bellen en dat hij toch maar niet naar huis zou komen...
Kraamafdeling zei voor onmiddellijk langs te komen voor monitoring.
Tegen dat ventje goed en wel alles bij de hand had en in de auto geladen had, moest ik pijn al wegpuffen!
Maar noggeen flauw idee dat het weëen waren, ofwel een beetje willen wegcijferen... Na een race van 35 minuten in pl v de gebruikelijke 45 waren we in ziekenh. Geen rolstoel beschikbaar, toen kwamen de weëen al om 3 minuten! Dus van stoel naar stoel sukkelen, tot op de kraamafdeling.
Bleek al 3 cm ontsluiting te hebben!
Om elf uur was ik in de verloskamer geïnstalleerd. De pijn was zeer hevig doordat ik enkel rugweeën had. Toen kwam de anesthesiste (met een smoes dat ik nog wel eens verklaar) epidurale voorstellen, en ik heb nietgeaarzeld, gezien mijn fysieke conditie vd voorbije week.
pijn was draaglijk gedurende anderhalf uur, en toen had ik 5 cm ontsluiting. Epidurale bijgespoten, maar bracht niet op... De pijn bleek vrij hevig.
Op de koop toe ging het hartje van Amber pijlsnel naar beneden toen de epidurale gestoken was!
Was hard schrikken, maar de dokter en twee vroedvrouwen kregen het rap onder controle. Ze hebben dan vaginaal een sensor op het hoofdje van haar geplaatst zodat ze beter de hartslag konden registreren!
Rond 5 uur was er 7 cm ontsluiting en persweeëen. Ik mocht persen omdat Amber nog naar het geboortekanaal moest geduwd worden.
Man, dat was een helse pijn. Ik kon alle andere pijn wegpuffen en door steun van ventje overkomen, maar bij de persweëen heb ik gebruld vanuit een oerkracht waarvan ik het bestaan niet af wist!
Om zes uur was ze dan genoeg ingedaald en mocht ik gecontroleerd persen. Raar maar waar was dit het minst pijnlijke van de hele bevalling. Fysiek wel zwaar maar door aanmoeding van ventje, verpleegsters, en door de adrenaline ging ik moedig door.
Na een half uur persen kwam onze prinses met een schreeuw en open oogjes ter wereld!
Het mooiste moment uit mijn leven. De tranen kwamen even later, maar dit is onvergetelijk;
Ventje die er stil van werd en toen moedig de navelstreng doorknipte.
Daarna was het puur genieten.
Ondertussen was ik ook geknipt (vrij veel zelfs) omdat volgens de gyn mijn bekkenbodem te strak was; ze vroeg zelfs of ik een intensieve sportster was
De uren daarna verliepen als in een gelukzalige roes.
Toen ventje naar huis ging, kreeg ik terug maagkrampen en rugpijn. hij liet me beloven dat als het verergerde ik er een dokter bij zou laten komen.
Uiteindelijk escaleerde mijn pijn in een soort van crisis en werd er een dokter bij gehaald die vaststelde dat er iets heel raar was met mijn bloeddruk.
de rest is te lang om nu nog te vertellen, maar er werd een 'postnatale' zwangerschapsvergiftiging vastgesteld.
Ik heb enorm veel geluk gehad dat er zo kortbij een dokter was, want ik kon gemakkelijk stuipen of een epilepsie aanval krijgen!
Met de nodige zorg en medicatie hebben we het overleefd
.Verder stellen we het goed, zijn net thuis van vandaag.
Doordat Amber ook nog eens onder de lamp moest, hebben ze kunstvoeding moeten bijgeven en heb ik problemen met de borstvoeding.
Het is moeilijk maar ik wil het zo lang mogelijk volhouden;
Morgen komt een vroedvrouw aan huis. Maar mijn grootste zorg is nu dat ik niet genoeg melk heb en dat mijn kleintje ook niet de kracht heeft om veel en krachtig te drinken.
Ze woog 2,7 kg bij geboorte en meet 49cm.
Ik probeer later nog wat bij te lezen en jullie uitgebreider in te lichten!
Bedankt voor de felicitaties en het medeleven en succes aan alle mama's en to be mama's!!
xxx
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Proficiat Sterretje!!!!
Wat betreft de borstvoeding, ga maar eens neuzen bij het topic borstvoeding. Wie weet vind je er interessante tips waarvan je nog niet gehoord had.
En laat je vooral niet aanpraten dat het niet lukt. Je kan het! Volhouden en op je tanden bijten. Desnoods tijdelijk afkolven zoals ik heb gedaan. Vertrouw op je lichaam.
Liefs,
Bokje en Kaan
Wat betreft de borstvoeding, ga maar eens neuzen bij het topic borstvoeding. Wie weet vind je er interessante tips waarvan je nog niet gehoord had.
En laat je vooral niet aanpraten dat het niet lukt. Je kan het! Volhouden en op je tanden bijten. Desnoods tijdelijk afkolven zoals ik heb gedaan. Vertrouw op je lichaam.
Liefs,
Bokje en Kaan
-
Bjorn en Kim
- Berichten: 4308
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 10:56
Hey Sterretje amai het is nog snel gegaan!
dikke proficiat met je dochter hoor, geniet ervan.
Bij mij was de epi snel uitgewerkt maar ze zat schuin en heb nog extra bijgekregen rechtstreeks in mijn rug. Heb van de rest van mijn bevalling niets meer gevoeld, zelf geen perswee. Best want ik voelde mij op die moment niet al te lekker.
Ik kan me heel goed vinden als je de moment beschrijft dat je je kleine meid eindelijk kan vasthouden. Da's zo'n magisch moment he!
Geniet er nog van
dikke proficiat met je dochter hoor, geniet ervan.
Bij mij was de epi snel uitgewerkt maar ze zat schuin en heb nog extra bijgekregen rechtstreeks in mijn rug. Heb van de rest van mijn bevalling niets meer gevoeld, zelf geen perswee. Best want ik voelde mij op die moment niet al te lekker.
Ik kan me heel goed vinden als je de moment beschrijft dat je je kleine meid eindelijk kan vasthouden. Da's zo'n magisch moment he!
Geniet er nog van
-
grootgevaarke
- Berichten: 4815
- Lid geworden op: 15 juli 2008, 14:20
Tranen van ontroering uiteraard.
-
Bjorn en Kim
- Berichten: 4308
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 10:56
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Ik heb mijn nog uitgebreidere bevallingsverhaal op mijn blog gezet MET foto 
Liefs,
Bokje en Kaan
http://babyproject.skynetblogs.be/
Liefs,
Bokje en Kaan
http://babyproject.skynetblogs.be/
-
grootgevaarke
- Berichten: 4815
- Lid geworden op: 15 juli 2008, 14:20
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
Prachtig ventje Bokje.
Mijn foto volgt nog...
Jouw ventje ziet er 'stevig' uit ofhoe moet ik dat zeggen, mooie bolle kaakjes en een flinke baby.
Mijn meisje is heel fijntjes en klein, je vraagt je af hoe dat kan met twee van deze 'kloeke' ouders
'k zou zo graag eens tien baby's van dezelfde leeftijd als het mijne zien om te kunnen vergelijken...
Mijn foto volgt nog...
Jouw ventje ziet er 'stevig' uit ofhoe moet ik dat zeggen, mooie bolle kaakjes en een flinke baby.
Mijn meisje is heel fijntjes en klein, je vraagt je af hoe dat kan met twee van deze 'kloeke' ouders
'k zou zo graag eens tien baby's van dezelfde leeftijd als het mijne zien om te kunnen vergelijken...
-
SN
- Berichten: 271
- Lid geworden op: 14 augustus 2007, 10:26
Hier ons geboorteverhaal... na bijna 4 jaar van behandelen eindelijk zwanger. Op valentijnsdag 2009 krijgen we ons telefoontje... op 10/10, na 38,5 weken, ben ik bevallen van een tweeling, een jongen en een meisje.
ik werd al goed opgevolgd omwille van tweeling en omdat het ICSI-kindjes zijn. geweldige zwangerschap gehad. Eerste week wat moe, maar voor de rest alles prima. Tot week 26-27. Voorweeen en en 3 dagen ziekenhuis in. aan de weeenremmers tot w34. 8/10 nog naar gyn geweest en die zei dat het niet voor het eerste ging zijn, want baarmoeder gekanteld. moest zaterdag aan monitor op het verloskwartier.
zaterdag 10/10 ik met mijn man naar verloskwartier. Toch nog even naar wc want zo een halfuur aan de monitor. op wc verlies ik mijn slijmprop.
De verpleegster wil het even controleren en bij het laten zakken van mijn broek breekt mijn water spontaan! op het verloskwartier! die kindjes hebben dat geweten hè! dit was rond 11u30. dadelijk hevige weeen gekregen en belist om epidurale te laten zetten. dat was tegen 12u15 à 12u30. toen had ik 3cm opening. een uur later had ik al 5-6cm opening. tegen 14u30 zat ik al aan 8-9cm! supersnel ging dat... onze zoon matisse is eerst geboren om 15u03 en 11minuten later zijn zusje Alicia.
Toen matisse geboren was, hebben ze hem meegenomen en water gebroken van vruchtzak alicia. 2 vroedvrouwen op mijn buik zodat alicia niet kon draaien nadat broer eruit was; maar ze is toch gekomen als sterrenkijker. Matisse was 43,5cm en 2230gr en alicia 43,5cm en 2030gr. hebben 17 dagen op couveuse-afdeling gelegen en thuis sinds 2,5 weken en ze doen het supergoed!
ik werd al goed opgevolgd omwille van tweeling en omdat het ICSI-kindjes zijn. geweldige zwangerschap gehad. Eerste week wat moe, maar voor de rest alles prima. Tot week 26-27. Voorweeen en en 3 dagen ziekenhuis in. aan de weeenremmers tot w34. 8/10 nog naar gyn geweest en die zei dat het niet voor het eerste ging zijn, want baarmoeder gekanteld. moest zaterdag aan monitor op het verloskwartier.
zaterdag 10/10 ik met mijn man naar verloskwartier. Toch nog even naar wc want zo een halfuur aan de monitor. op wc verlies ik mijn slijmprop.
De verpleegster wil het even controleren en bij het laten zakken van mijn broek breekt mijn water spontaan! op het verloskwartier! die kindjes hebben dat geweten hè! dit was rond 11u30. dadelijk hevige weeen gekregen en belist om epidurale te laten zetten. dat was tegen 12u15 à 12u30. toen had ik 3cm opening. een uur later had ik al 5-6cm opening. tegen 14u30 zat ik al aan 8-9cm! supersnel ging dat... onze zoon matisse is eerst geboren om 15u03 en 11minuten later zijn zusje Alicia.
Toen matisse geboren was, hebben ze hem meegenomen en water gebroken van vruchtzak alicia. 2 vroedvrouwen op mijn buik zodat alicia niet kon draaien nadat broer eruit was; maar ze is toch gekomen als sterrenkijker. Matisse was 43,5cm en 2230gr en alicia 43,5cm en 2030gr. hebben 17 dagen op couveuse-afdeling gelegen en thuis sinds 2,5 weken en ze doen het supergoed!
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Bing [Bot] en 1 gast