Vertellen op het werk of niet

[Sueke]

Hey Allemaal,

Ik heb al een zoontje uit een eerste IVF poging van bijna 3 jaar. Mijn eileiders zijn verwijderd door buitenbaarmoederlijke zwangerschappen (3 in totaal) dus op een normale wijze zwanger geraken zit er niet in.

De drang naar een 2de kindje wordt enorm groot en ik ben er ondertussen 33 dus de klok begint te tikken. Ondertussen zijn we gestard met onze IVF en PU staat gepland rond 2/12.

Nu heb ik in september een nieuwe job aangenomen. Ik werk hier enorm graag. Nu heb ik een beetje bang om het tegen mijn bazen te vertellen omdat mijn vorige baar reageerde van 'wij moeten niet boeten omdat jij een kindje wilt'

Wat zouden jullie doen in mijn geval? Vertellen of toch niet en me gewoon ziek melden bij PU?

Groetjes

Sueke

[peaches]

hey Sueke

ik heb het op mijn werk wel aan de baas verteld ik vond dat hij er toch iets van mocht weten en hij heeft daar wel goed op gereageerd heel begrijpend maar zo zijn ze inderdaad niet allemaal en dat vind ik erg wij kunnen er niet aan doen dat kindjes krijgen niet op de natuurlijke manier gaat.
jij moet natuurlijk zelf zien wat je wil doen maar bij mij was het toch een opluchting om het te kunnen zeggen.

[babje]

Hallo Sueke, ook ik heb m'n directrice ingelicht en ze reageerde zeer positief, ook al is ze normaalgezien een harde tante. M'n collega's weten er niets van. Alvorens ik begon met de ganse procedure, had ik schrik dat ik veel afwezig zou zijn (is voor mij de eerste poging), maar eigenlijk valt dit mee. Ik heb wel het geluk vlak bij het ziekenhuis te wonen en werken, dus dat scheelt wel. Enkel voor de PU e de TP ben je wat dagen in ziekteverlof, de rest heb ik kunnen regelen met overuren/glijdende werkuren. Ik ben wel content dat ik het verteld heb : werk nog maar twee jaar op dit werk en zou niet willen dat de directie denkt dat ik er de kantjes van af loop. succes alleszins!

[Loeki]

Ik heb drie IUI's gehad en twee IVF's en er nooit iets van gezegd op het werk. Geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt, 't zijn privé zaken... Voor steun en medeleven ga ik liever bij familie en vrienden.

Nooit last mee gehad trouwens. Idd een paar keer "ziek" geweest. Was ook in de winter, dus of het nu voor een PU was of voor een griep, dat is voor m'n werkgever net hetzelfde vind ik.

Kheb wel het voordeel m'n werk zelf te kunnen plannen en regelen, thuiswerken, glijdende uren, het helpt allemaal wel om de dingen te "verstoppen". Zo zijn controles nooit een probleem geweest.

[Filka]

Een jaar geleden zat ik in exact dezelfde situatie. Net nieuw werk en juist met ivf begonnen.
Ik heb eerst enkele maanden afgewacht. Daarna heb ik het toch aan mijn bazin verteld. Ze was super begripvol en het voelde heel goed aan dat ze op de hoogte is. Aangezien ik elke dag met dealines werk en soms op verplaatsing moet is het voor mij onmogelijk om die consultaties de verbergen. Ik probeer altijd als eerste in het ziekenhuis te zijn, maar toch kom je om de 2 dagen later binnen. Ook die PU waren moeilijk in te plannen, soms weet je maar enkele dagen op voorhand de exacte datum. Na een jaar nu begon het zwaar door te wegen dit altijd te moeten verzwijgen. Ik heb nu ook een paar collega's op de hoogte gebracht, omdat zij ook regelmatig mijn projecten moeten overnemen. Ze reageerden héél goed en leven echt met me mee. Ik voel me echt op mijn gemak nu, ik moet niet constant leugens verzinnen.

Ik weet dat ik geluk heb mijn zo'n lieve begripvolle collega's, dat is niet overal het geval.
Je moet zelf een beetje aanvoelen of je je werkgever kan vertrouwen. Maar ik vind dat het zowiezo al een stressvolle periode is die intensief is voor je lichaam. Probeer je niet met meer zorgen te belasten, je goed en rustig voelen is ook belangrijk.
Succes!

[Sueke]

Bedankt voor jullie berichtjes. Ik denk dat ik het voor de eerste keer nog zal verzwijgen en me gewoon ziek zal melden. Als het die keer dan niet lukt al ik het wel vertellen, maar dan zijn we ook al een aantal maanden verder hé.

Groetjes en succes aan iedereen

Sueke