Oh Lyse toch,
Ik had zo gehoopd dat je uit het IUI-clubje wegwas tegen dat ik daar mijn intrek kon nemen, maar dan wel om een andere reden.
Pfft, ik hoop heel hard voor jou dat je deze wachten-op-het-wachten-weken goed doorkomt, dat je de batterijtjes terug wat kan opladen.
En wij zullen hier zeker duimen voor een blitse IVF-start.
Dikke knuffel,
Repelsteeltje
Wachten op het wachten-clubje
-
lyse
- Berichten: 1446
- Lid geworden op: 19 juni 2009, 16:59
Repelsteeltje, blijkbaar hebben ze hierboven beslist dat ik op alle topics hier eens moet passeren. Dus nu even hier en dan ivf en icsi (ze doen 50/50 bij ons). Ik kan nog wel even geduld opbrengen zolang we maar op zwanger/kinderen eindigen... 
Jij hebt trouwens ook al een hele weg afgelegd op het forum he, van mannelijke aandoeningen en icsi naar wachten op wachten en binnenkort naar iui en spermadonatie. Hopelijk mag je dan snel de kaart "ga direct naar zwanger/kinderen en passeer niet meer langs start" trekken...
Jij hebt trouwens ook al een hele weg afgelegd op het forum he, van mannelijke aandoeningen en icsi naar wachten op wachten en binnenkort naar iui en spermadonatie. Hopelijk mag je dan snel de kaart "ga direct naar zwanger/kinderen en passeer niet meer langs start" trekken...
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
Jaaaaa,
dat zo leuk zijn, hé lyse!
ik verlies meer en meer mijn moed als ik in het IUI-clubje ga piepen. het is daar gewoon een veldslag!
nog maar twee die de eindmeet gehaald hebben, anderen genadeloos gevallen, en ik ga me in die strijd werpen
we hebben hier beslist maar één poging te wagen deze winter want ben anders veel te veel ontmoedigd.
en wij passeren dan meteen de adoptiecursus in januari dan hebben we dat topic ook al gehad, hé
nog 8 nachtjes slapen en ik kan mijn verdict gaan aanhoren...
liesje
dat zo leuk zijn, hé lyse!
ik verlies meer en meer mijn moed als ik in het IUI-clubje ga piepen. het is daar gewoon een veldslag!
nog maar twee die de eindmeet gehaald hebben, anderen genadeloos gevallen, en ik ga me in die strijd werpen
we hebben hier beslist maar één poging te wagen deze winter want ben anders veel te veel ontmoedigd.
en wij passeren dan meteen de adoptiecursus in januari dan hebben we dat topic ook al gehad, hé
nog 8 nachtjes slapen en ik kan mijn verdict gaan aanhoren...
liesje
-
Repelsteeltje
- Berichten: 1422
- Lid geworden op: 23 juli 2009, 10:33
Lyse,
Goed dat jullie direct voor 50/50 gaan, dan kan je die topics tegelijkertijd aanvinken. Dat scheelt weer een aantal maanden
En dan zijn er niet zoveel topics meer over hé, dus de kans om op zwanger/kinderen terecht te komen wordt dan alleen maar groter.
Hierboven dachten ze waarschijnlijk ook, dat Repelsteeltje heeft nog niet zoveel meegemaakt, laten we haar maar in het KID traject volgen
. Ik hoop gewoon dat ik nooit het ICSI-D traject moet volgen, heb er al een paar nachten over gedroomd. Mijn eicellen zagen er uit als gelullen en de donorzaadcellen als blauwe smeltcapsules 
. Vannacht droomde ik dat ik van de fertiliteitsgyn een kijkoperatie aan mijn hart moest ondergaan, er stonden wel 20 vroedvrouwen rond mij. Wat zit er toch allemaal in dat hoofd van mij
Liesje, IUI-clubje was goed begonnen met Vereltje, maar sindsdien valt iedereen precies aan de slechte kant van de statistiekjes. Maar op de website van Jette staan er schone grafiekjes . Daar trek ik mij aan op. (Klein voordeel van KID is dat de curve nog wat stijler is, dat is dan ook wel het enige voordeel
)
Dikke knuf aan iedereen!
Repelsteeltje
Goed dat jullie direct voor 50/50 gaan, dan kan je die topics tegelijkertijd aanvinken. Dat scheelt weer een aantal maanden
En dan zijn er niet zoveel topics meer over hé, dus de kans om op zwanger/kinderen terecht te komen wordt dan alleen maar groter.
Hierboven dachten ze waarschijnlijk ook, dat Repelsteeltje heeft nog niet zoveel meegemaakt, laten we haar maar in het KID traject volgen
. Ik hoop gewoon dat ik nooit het ICSI-D traject moet volgen, heb er al een paar nachten over gedroomd. Mijn eicellen zagen er uit als gelullen en de donorzaadcellen als blauwe smeltcapsules . Vannacht droomde ik dat ik van de fertiliteitsgyn een kijkoperatie aan mijn hart moest ondergaan, er stonden wel 20 vroedvrouwen rond mij. Wat zit er toch allemaal in dat hoofd van mij Liesje, IUI-clubje was goed begonnen met Vereltje, maar sindsdien valt iedereen precies aan de slechte kant van de statistiekjes. Maar op de website van Jette staan er schone grafiekjes . Daar trek ik mij aan op. (Klein voordeel van KID is dat de curve nog wat stijler is, dat is dan ook wel het enige voordeel
)Dikke knuf aan iedereen!
Repelsteeltje
-
Wendel
- Berichten: 1046
- Lid geworden op: 9 maart 2009, 10:45
Repelsteeltje,
Die curve klinkt alleszins veelbelovend! Toch weer een mini-vreugdedansje waard?
Nu je over dromen vertelt:
mijn zus had vorige week gedroomd dat ik een eitje liet inplanten ("zoals een écht proefbuisbaby'tje"), maar mijn ei was geklutst geraakt (zoals de kippetjes ) en ik wou het toch nog proberen, maar zij had mij dit afgeraden, waardoor ventje heel boos was op haar, en toen geraakten we in een gevecht waarin er iemand met zo'n gele bolletjes tegen mijn buik schoot en toen heb ik maar beslist dat het misschien wel beter was om op een goed ei te wachten..
Het rare is wel: mijn zus weet van niets.. zij denkt dat we ergens een poosje na ons huwelijk wel eens aan kindjes zullen beginnen..
Raar hé..
Wendy
Die curve klinkt alleszins veelbelovend! Toch weer een mini-vreugdedansje waard?
Nu je over dromen vertelt:
mijn zus had vorige week gedroomd dat ik een eitje liet inplanten ("zoals een écht proefbuisbaby'tje"), maar mijn ei was geklutst geraakt (zoals de kippetjes
) en ik wou het toch nog proberen, maar zij had mij dit afgeraden, waardoor ventje heel boos was op haar, en toen geraakten we in een gevecht waarin er iemand met zo'n gele bolletjes tegen mijn buik schoot en toen heb ik maar beslist dat het misschien wel beter was om op een goed ei te wachten.. Het rare is wel: mijn zus weet van niets.. zij denkt dat we ergens een poosje na ons huwelijk wel eens aan kindjes zullen beginnen..
Raar hé..
Wendy-
Repelsteeltje
- Berichten: 1422
- Lid geworden op: 23 juli 2009, 10:33
Hmm, een vreugdedansje was er toen niet bij toen ik het ontdekte, hooguit een cynisch lachje (dat was vlak na de negatieve uitslag van de TESE) .
Ondertussen is het wel iets waar ik me aan optrek. Want zoals ik al eerder zei, ik zou me pas echt zielig voelen als we moeten overstappen op ICSI-D.
Zeg, Wendy, misschien voelt je zus onbewust toch iets aan? Anders moet ze waarzegster worden En wie weet hoe goed geklutste eitjes blijven plakken he. Ik zou het proberen, al was het maar in het kader van de wetenschap 
In ieder geval, uw verhaalke heeft hier een smile op mijn gezicht getoverd en ik moet moeite doen om niet te gniffelen
Doei! een end Repelsteeltje
. Ondertussen is het wel iets waar ik me aan optrek. Want zoals ik al eerder zei, ik zou me pas echt zielig voelen als we moeten overstappen op ICSI-D.
Zeg, Wendy, misschien voelt je zus onbewust toch iets aan? Anders moet ze waarzegster worden
En wie weet hoe goed geklutste eitjes blijven plakken he. Ik zou het proberen, al was het maar in het kader van de wetenschap In ieder geval, uw verhaalke heeft hier een smile op mijn gezicht getoverd en ik moet moeite doen om niet te gniffelen
Doei! een
end Repelsteeltje-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
hel-lo-how!
weet je wie er zijn geland? deze keer exact op dag 28, like in good old days before actually trying? jawel; de russen... als je niet echt hoopt dat ze zullen wegblijven dan doen ze het ook niet, raar... zou mijn psyche er dan toch niet tussen zitten?
kan dus niet meer stuk volgende week op crg, tenzij dat ze zegt dat ik nog een cyclus moet wachten maar daar ga ik keihard tegenin gaan!
liesje
weet je wie er zijn geland? deze keer exact op dag 28, like in good old days before actually trying? jawel; de russen... als je niet echt hoopt dat ze zullen wegblijven dan doen ze het ook niet, raar... zou mijn psyche er dan toch niet tussen zitten?
kan dus niet meer stuk volgende week op crg, tenzij dat ze zegt dat ik nog een cyclus moet wachten maar daar ga ik keihard tegenin gaan!
liesje
-
Wendel
- Berichten: 1046
- Lid geworden op: 9 maart 2009, 10:45
Hihi, Liezeke, ik had dat ook.. Tijdens mijn pauze 4 cyclussen gehad van 33-32-32-32 dagen.. Voor mijn pauze soms es 29, dan weer 35 of zelfs 38 dagen..
Ja, Repelsteeltje, geklutst eitje kan misschien wel in twee delen geraken en dan heb ik een tweeling
Weet al weer waarover gedroomd vannacht!
Greetz
Ja, Repelsteeltje, geklutst eitje kan misschien wel in twee delen geraken en dan heb ik een tweeling
Weet al weer waarover gedroomd vannacht!
Greetz
-
Mani
- Berichten: 144
- Lid geworden op: 19 mei 2009, 16:02
-
Repelsteeltje
- Berichten: 1422
- Lid geworden op: 23 juli 2009, 10:33
Oh Wendel,
Dikke dikke, mega dikke knuffel meid.
Wat een klap.
Doet me een beetje denken aan onze situatie toen. Wij hadden ons gefocust op het verhaal van mijn beste vriendin. Haar en mijn symptomen kwamen helemaal overeen. Zij ging naar ferti: kreeg Clomid mee en na 1 cyclus met follikelmetingen was ze zwanger.
Wij dachten haar dus gewoon even na te doen, was dat een teleurstelling zeg
Maar Wendel, zoals er nog al gezegd hebben, even wachten op het tweede onderzoek, zien dat dat brengt. Ook wel goed dat er enkele maanden tussen zitten, want het kan altijd zijn, dat er toen, in die tijd ergens iets fout ging, dat nu zich weer helemaal heeft herstelt.
Mijn duimen staan ten top!
Liefs,
Repelsteeltje
Dikke dikke, mega dikke knuffel meid.
Wat een klap.
Doet me een beetje denken aan onze situatie toen. Wij hadden ons gefocust op het verhaal van mijn beste vriendin. Haar en mijn symptomen kwamen helemaal overeen. Zij ging naar ferti: kreeg Clomid mee en na 1 cyclus met follikelmetingen was ze zwanger.
Wij dachten haar dus gewoon even na te doen, was dat een teleurstelling zeg
Maar Wendel, zoals er nog al gezegd hebben, even wachten op het tweede onderzoek, zien dat dat brengt. Ook wel goed dat er enkele maanden tussen zitten, want het kan altijd zijn, dat er toen, in die tijd ergens iets fout ging, dat nu zich weer helemaal heeft herstelt.
Mijn duimen staan ten top!
Liefs,
Repelsteeltje
-
Repelsteeltje
- Berichten: 1422
- Lid geworden op: 23 juli 2009, 10:33
Pffft,
Weer een krop in de keel, een gevecht tegen de tranen. Waarom? Wat is er gebeurd?
Wel eigenlijk niets.
De laatste weken heb ik wel vaker van die momenten, waarop een immense droefheid me overvalt. Dat ik niet kan zeggen waarom ik ween.
Ik dacht dat het van de Clomid was, of door het feit dat er zoweinig mensen me vroegen hoe het met me gaat. Maar ondertussen zijn die factoren weg.
En toch voel ik me slecht. Door stomme dingen: door de vaststelling dat ik me al lange tijd niet meer gelukkig voel. Die vaststelling komt er als ik spreek met vrienden van me die intens gelukkig zijn. Ik kan er eigenlijk niet meer tegen, tegen gelukkige mensen.
Vaak krijg ik te horen 'oh, meid, jij doet dat zo goed', maar nee, eigenlijk doe ik dat niet goed. Ik laat gewoon niet altijd mijn verdriet zien.
Wat moet ik doen, mijn verdriet naar boven laten komen, maar dat wil ik ook niet, ik wil sterk zijn, flink en voorbeeldig.
Soms denk ik 'meiske, ge doet het u eigen aan door zovete denken aan alles wat er de afgelopen maanden is gebeurd'. Ik zou in het nu moeten leven, genieten van mijn prachtige man, ons mooi huisje, mooi herinneringen aan prachtige reizen. Maar ik kan het niet loskoppelen.
Ik weet niet meer wat ik moet doen, ben bang om helemaal in een put te vallen.Maar ht lukt me niet meer om 'gewoon' te doen.
Ik probeerde net een afspraak te maken bij de psy van het fertiliteitscentrum. Hopelijk helpt dat een beetje. t Zal nog even wachten zijn, want alles zit vol voor de komende 2 weken . Wachten...
Sorry voor dit depri gedoe.
Weer een krop in de keel, een gevecht tegen de tranen. Waarom? Wat is er gebeurd?
Wel eigenlijk niets.
De laatste weken heb ik wel vaker van die momenten, waarop een immense droefheid me overvalt. Dat ik niet kan zeggen waarom ik ween.
Ik dacht dat het van de Clomid was, of door het feit dat er zoweinig mensen me vroegen hoe het met me gaat. Maar ondertussen zijn die factoren weg.
En toch voel ik me slecht. Door stomme dingen: door de vaststelling dat ik me al lange tijd niet meer gelukkig voel. Die vaststelling komt er als ik spreek met vrienden van me die intens gelukkig zijn. Ik kan er eigenlijk niet meer tegen, tegen gelukkige mensen.
Vaak krijg ik te horen 'oh, meid, jij doet dat zo goed', maar nee, eigenlijk doe ik dat niet goed. Ik laat gewoon niet altijd mijn verdriet zien.
Wat moet ik doen, mijn verdriet naar boven laten komen, maar dat wil ik ook niet, ik wil sterk zijn, flink en voorbeeldig.
Soms denk ik 'meiske, ge doet het u eigen aan door zovete denken aan alles wat er de afgelopen maanden is gebeurd'. Ik zou in het nu moeten leven, genieten van mijn prachtige man, ons mooi huisje, mooi herinneringen aan prachtige reizen. Maar ik kan het niet loskoppelen.
Ik weet niet meer wat ik moet doen, ben bang om helemaal in een put te vallen.Maar ht lukt me niet meer om 'gewoon' te doen.
Ik probeerde net een afspraak te maken bij de psy van het fertiliteitscentrum. Hopelijk helpt dat een beetje. t Zal nog even wachten zijn, want alles zit vol voor de komende 2 weken
. Wachten...Sorry voor dit depri gedoe.
-
kees
- Berichten: 69
- Lid geworden op: 6 juli 2009, 11:24
hoi
Hoi repelsteeltje,
Wat vervelend voor je dat je zo depri voel, maar het is wel normaal dit zijn jou gevoelens die jij op je eigen manier moet verwerken.
Pieker er niet veel over het gaat ook weer voorbij.
Iedereen heeft het op zijn tijd heeft en daar moet je niet voor schamen. Soms ben je er gevoeliger ervoor en ik denk dat het goed is dat je dat op Jou manier verwerkt. Voor jou gaat het zonnetje ook weer schijnen.
Kom op meid je niet de enige.
Het is niet verkeerd om naar een psycholoog te gaan
als jij je daar prettig bij voelt moet je dat doen.
Groetjes Kees
Wat vervelend voor je dat je zo depri voel, maar het is wel normaal dit zijn jou gevoelens die jij op je eigen manier moet verwerken.
Pieker er niet veel over het gaat ook weer voorbij.
Iedereen heeft het op zijn tijd heeft en daar moet je niet voor schamen. Soms ben je er gevoeliger ervoor en ik denk dat het goed is dat je dat op Jou manier verwerkt. Voor jou gaat het zonnetje ook weer schijnen.
Kom op meid je niet de enige.
Het is niet verkeerd om naar een psycholoog te gaan
als jij je daar prettig bij voelt moet je dat doen.
Groetjes Kees
-
berlin
- Berichten: 22
- Lid geworden op: 21 juni 2009, 10:00
Repelsteeltje,
ik heb me ook vaak slecht gevoeld de voorbije jaren, soms zelfs maanden aan een stuk. maar een mens is sterk, en na diepe dalen en veel klimwerk, raak je op een bepaald moment toch weer op die berg, ook al heb je misschien (nog) niet bereikt wat je had vooropgesteld.
Ik ben maandenlang obsessief bezig geweest met kinderen krijgen, kon bij het minste in tranen uitbarsten, was er wekenlang kapot van toen weer een poging niet was gelukt. Dit jaar gaat het eigenlijk beter. Ik ben van werk veranderd, wat m'n focus een beetje heeft verschoven. En hoewel het misschien niet zo'n slimme zet is om van werk te veranderen als je met behandelingen bezig bent, het heeft me toch echt geholpen om er weer bovenop te raken, om ook aan andere dingen te denken, niet enkel dat éne doel voor ogen te hebben.
En er komt ook een moment (ik hoop dat het blijft duren) waarop je je leven aanvaardt zoals het zich aanbiedt, waarop je gewoon dankbaar probeert te zijn voor wat je dan wél hebt, de liefde die je wél krijgt en kan geven.
Ik wens je gemoedsrust en veel kracht...
ik heb me ook vaak slecht gevoeld de voorbije jaren, soms zelfs maanden aan een stuk. maar een mens is sterk, en na diepe dalen en veel klimwerk, raak je op een bepaald moment toch weer op die berg, ook al heb je misschien (nog) niet bereikt wat je had vooropgesteld.
Ik ben maandenlang obsessief bezig geweest met kinderen krijgen, kon bij het minste in tranen uitbarsten, was er wekenlang kapot van toen weer een poging niet was gelukt. Dit jaar gaat het eigenlijk beter. Ik ben van werk veranderd, wat m'n focus een beetje heeft verschoven. En hoewel het misschien niet zo'n slimme zet is om van werk te veranderen als je met behandelingen bezig bent, het heeft me toch echt geholpen om er weer bovenop te raken, om ook aan andere dingen te denken, niet enkel dat éne doel voor ogen te hebben.
En er komt ook een moment (ik hoop dat het blijft duren) waarop je je leven aanvaardt zoals het zich aanbiedt, waarop je gewoon dankbaar probeert te zijn voor wat je dan wél hebt, de liefde die je wél krijgt en kan geven.
Ik wens je gemoedsrust en veel kracht...
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Google [Bot] en 5 gasten