20 weken en zwangerschap moeten afbreken...

[Lin]

K'tje,

De spanning loopt op! We duimen voor je morgen!!!!

Dikke knuffel
Lin

[K'tje]

Bedankt Lin,

goh ik hou het bijna niet meer... Morgen deze tijd zal ik het NOG niet weten, stel je voor zeg...

Mijn gyne belt altijd na 19u...

En ik weet het echt niet. Ik heb veel dingen waarvan ik denk, hmmm, die had ik vorige keer ook, maar tegelijk steek ik het op de Utro en op het feit dat ik gewoon héél graag WIL zwanger zijn. Afwachten zeker?

Vanavond met m'n beste vriendin lekker uiteten, ik hoop dat ik m'n zinnen nog wat kan verzetten, goh en dan morgen nog die lange dag...

Net m'n ventje gehoord, hij zal heel laat thuis zijn vanavond wegens heel veel werk, dus ik zal morgenvroeg maar alleen naar de BN gaan...

Achja, is nu ook weer niet zo speciaal om dat met z'n twee te doen hé.

Liefs van mij.

[MA]

Goh ik zit alvast volop in spanning mee af te wachten met jullie...

[Bar]

Beste allemaal.

Wat een herkenning...
Mijn zwangerschap leek geweldig te verlopen tot het moment van de 20 weken echo. Na veel lange stiltes werd ons verteld dat ze wat afwijkingen zagen. De volgende dag kreeg ik een vruchtwaterpuctie en na een ellendige week wachten kreeg ik de uitslag. Ons kindje was erntig gehandicapt, zowel lichamelijk en geestelijk. Tot overmaat van ramp bleek mijn vriend drager te zijn van een chromosoomafwijking. De zwangerschap 'moest' worden afgebroken en na een bevalling van 22 uur werd onze zoon geboren. Ik was toen 22.5 week zwanger. Het is nu 4,5 week geleden.
Ondanks alle liefde en aandacht van onze omgeving is het een erg eenzaam verdriet. Het doet mij verschrikkelijk goed om op moeilijke momenten jullie stukjes te lezen en te beseffen dat we niet alleen zijn! Bedankt daarvoor!

[MA]

Lieve Bar,

Wat een herkenbaar verhaal....Ook ons dochtertje had en chromosoomafwijking. Toch een proficiat voor je kleine prachtige zoontje (mag ik vragen wat zijn naam is) en een dikke troostknuffel voor jou. Audrey

[K'tje]

Bar, een dikke knuffel meid...

Ik wil je ook proficiat wensen met je zoontje, ook al was hij nog zo klein, en mag hij helaas niet opgroeien, jullie blijven voor altijd zijn mama en papa.

Mag ik vragen hoe jullie hem genoemd hebben? (je hoeft er niet op te antwoorden als je dat niet wil hoor)

Een hele dikke, begrijpende knuffel, en weet dat je hier altijd terecht kan.

(en misschien heb je het hier al gelezen, maar de website "Met Lege Handen" is ook een hele grote steun voor mama's en papa's van sterretjes...)

Liefs,
K'tje

[K'tje]

Het is misschien wat ongepast, maar ik kom heel voorzichtjes goed nieuws brengen...
Net telefoon gekregen van de gyn, ik ben weer zwanger!

Nu maar hopen dat alles goed blijft gaan, brrr, ik heb zo'n gemengde gevoelens nu...

[Wappie]

Bar, proficiat met jullie prachtige zoontje. Hij is een klein maar ohzo lief engeltje nu. Voor altijd in jullie hart!
K'tje, heb veel aan je moeten denken vandaag...
Een hele dikke proficiat! De kaarsjes blijven branden. Ik kan begrijpen dat je nu met gemengde gevoelens zit... We blijven een hele zw mee duimen meid!

[Bar]

Wat lief dat jullie meteen op mijn berichtje reageren. En K'tje, vertellen dat je zwanger bent na zo'n proces is nooit ongepast. Van harte gefeliciteerd! Wat spannend! Eindelijk lacht het leven jou ook weer toe na zo'n zware tijd..
Gisteren kwam heel onverwachts mijn menstruatie al en daar ben ik al hartstikke blij mee. Weer een stap in de goede richting. Wil ook heel graag snel terug zwanger worden, ondanks de zware tijd die dan zal aanbreken. Ik zal pas in week 13 weten of we het kindje mogen houden. Zitten er in jouw geval ook risco's aan of mag je eindelijk gaan genieten?

We hebben ons zoontje Jelte genoemd. Mijn broer is op 16 jarige leeftijd verongelukt en daar ligt hij nu bij begraven. Het is helemaal goed zo. We hebben de keus de zwangerschap af te breken echt gemaakt uit pure liefde voor hem. We wilde hem dat zware leven met veel pijn besparen. Alhoewel ik hem mis en veel aan hem denk word ik ook erg in beslag genomen door het toekomstperspectief. Ik dacht 6 weken geleden nog dat ik over 4 maanden ons eerste kindje zou krijgen en nu is het nog maar de vraag of er ooit nog een gezond kindje komt... Maar zo zie je maar, er is altijd hoop!

[Lin]

Liefste Bar,

een dikke proficiat met de geboorte van jullie mooie zoontje. Het is inderdaad een zeer zwaar verdriet om te dragen. Goed te lezen dat je omringd wordt door mensen die julli heel graag zien. Ook wij kunnen je altijd (als je het nodig hebt) mt steunen en troosten. Soms is het makkelijker praten mt mama's van sterrekindjes.


Oh K'tje,

O N G E L O O F L I J K! Ne dikke proficiat! Ik ben zo blij voor jullie. Jullie hebben het dubbel en dik verdiend. Ik blijf duimen voor een goede afloop van de zwangerschap!
Ben nu wel een beetje jaloers, maar gezonde jaloersheid.

Vandaag een heerlijke dagje aan zee met mijn gezinnetje doorgebracht. Ons zoontje is een manneke vol levensvreugde die de wereld volop aan't ontdekken is en dat alleen wil doen. Luisteren naar ons is niet één van zijn bekommernissen.
Mijn lieve meisje, dikwijls heb ik aan jou gedacht vandaag! Ik mis je enorm!

Dikke knuffel
Lin

[Bar]

Oh, en Audrey, mag ik jou vragen of jij of jouw partner ook drager is van een chromosoomafwijking en zo ja, welke? En waarom hebben jullie gekozen voor pgd i.p.v. de natuurlijke weg? Ons is namelijk aangeraden om het zelf te proberen totdat we het geestelijk niet meer aankunnen en dan pas te beginnen met pgd omdat daarvan het slagingspercentage zo laag is...

[MA]

Bar,

Noch ik, noch mijn man zijn drager. Wij hebben voordien ook een aantal miskramen gehad en van 2 van de 4 heeft men ook kunnen achterhalen dat het om weer andere chromosoomafwijkingen ging. Bij ons was het dus wat dokters brute pech noemen.

IVF met PGD was ons daarom ook door prof genetica leuven afgeraden, want vermits het steeds een andere afwijking was, en men slechts op 5tal afwijkingen kan screenen (en dan nog de meest voorkomende terwijl ons Reneetje een uitert zeldzame had). Maar na nog maar eens een miskraam, 3 jaar vol hoop en dan teleurstelling, en om de duur bijna dwangmatig bezig zijn met zwanger geraken, werd het ook zo'n gedoe dat het op een spontane manier nog amper lukte (mijn man zit ook veel in buitenland). Wij hebben dan ook beslist om toch IVF/PGD te proberen deels omdat dat frustrerende het moet vanavond maar het lukt niet dan verviel, deels omdat ik het gevoel had dat we toch maar kans zouden maken op een voldragen zwangerschap dan spontaan blijven proberen. 5 'kindjes' verliezen was genoeg. Ik wist niet of ik hetnog eens trok. Ik was onmiddellijk zawanger van eerste poging, ondanks da het er heel slecht uit zag...dus ik ben heel blij dat wij daarvoor gekozen hebben.

[Bar]

Bedankt voor je reactie, Audrey. Jeetje, wat heb jij veel moeten doorstaan zeg!Hoe heb je jezelf overeind kunnen houden? En wat fijn dat het zo toch gelukt is. Ik kan goed begrijpen dat je hiervoor gekozen hebt. Jouw verhaal is mijn angst. Ben zo bang dat ik steeds opnieuw een kindje zal moeten verliezen. Wij hebben ongeveer 15% kans op een gehandicapt kindje, 30 tot 40% op een miskraam en zo'n 50% op een gezond kindje, al dan drager of niet. Wat zul jij blij zijn na al die jaren als je een gezond kind in je armen mag houden. En wat zal je het op waarde schatten... Hoe ver ben je nu?

[K'tje]

Bar, in ons geval waren er geen chromosoomafwijkingen. Ons meisje had een erge vorm van een open buikje, en men heeft een heleboel tests gedaan om te zien wat er nog allemaal mis was.

Maar het was dus puur een foutje in de ontwikkeling, zoals mijn gyn het noemde.

Daar moeten wij bij deze zwangerschap dus niet aan denken, maar ondertussen heb ik zovéél gehoord en gelezen, dat ik toch heel vaak ongerust zal zijn vrees ik...

Een dikke knuffel.
(ik kon niet meer slapen eens m'n gedachtenmolen op gang kwam...hier zit ik om 6u 's morgens op een zondag!!)

[sandy]

Bar,

Proficiat met de geboorte van jullie zoontje. En ook een dikke knuffel. Het is jammer dat we je op deze topic moeten verwelkomen. Ik begrijp wat je bedoelt met 'eenzaam verdriet', het is soms moeilijk om dragen. Ook al krijgen we veel sympathy van de omgeving, de mensen beseffen niet wat het is om een kindje te verliezen, het blijft een abstract gegeven totdat het jezelf overkomt... Ik heb ook al veel steun gehad aan het lezen van de berichtjes hier, ook al schrijf ik zelf niet vaak. Nog es dikke knuffel.

K'tje,

Wat een fantastisch fijn nieuws zeg!! Net als Lin voel ik me positief jaloers Ik ben superblij voor jullie. Ik begrijp heel goed je angst voor de toekomst, maar ik hoop dat je over een 8tal maanden een prachtige gezonde baby in je armen zal houden. Probeer zoveel mogelijk te genieten!!

Sandy