Ik herken het ook heel goed, Ebe is ook altijd een heel allerte baby geweest. Hij lachte op 4 weken, wou rechtstaan op 2,5 maanden, voelt zich helemaal geen baby meer precies want plat houden vindt hij niet leuk meer! Ondertussen is hij 4 maanden en kan hij al heel goed rechtzitten, kan zonder probleem in zijn eetstoel zitten. (al zet ik hem daar liever nog ni te lang in) Hij legt al een maand de link tussen een slabbetje aandoen en eten. De mensen lachten me uit als ik dat zeg, maar het is zo hoor. Hij zevert nu enorm! Papa zei in de week, doe een slab aan seg da kind zen kleren zijn nat. Ik zei euh ja ma dan denkt hij da hij eten krijgt.
Idem bij zijn slaapzak, als ik die aandoe weet hij ook hoelaat het is.
Hij wil gewoon meer dan dat hij al kan en inderdaad het is niet makkelijk! Hij kan echt blijven staren naar iets, onderzoekt het echt en nu als hij iets wil grijpen en hij kan er niet bij, of het valt meteen dan kan hij heel boos worden!
Over die uitjes, pff ik was opt begin ook al gestresst om weg te gaan, omdat ebe wel brulde. Nu minder ze, ik laat hem brullen. Je ziet die blikken wel rond je dan, maar na een tijd weet hij dat hij geen reactie krijgt en geloof me dan doen ze dat minder.
Kaan huilt mss veel, maar als zijn nekje losser is zal dat ook beteren hoor.