Pas mama schuldgevoel

[meisje100]

Voor de buikkrampjes heb ik BALYFEN gekregen van de KA.
Maar of het helpt? Klein prutske zit nu ook al een week aan de Zantac, en het is alsof hij sindsdien weer meer last heeft van krampjes, of beeld ik het mij in??

Leg Ides ook met buikje op mijn arm of gewoon, in zijlig met zijn buikje tegen mijn buik: zààlig vindt hij dat: valt meestal zo in slaap

[Ikke26]

Heykes,

Van Zantac kunnen ze normaal geen krampjes krijgen... Van Gaviscon wel. k Denk dat elke baby wel eens krampjes heeft. Arne had er véééél, hij ging ook maar 1x/week kaka doen (nu nog steeds maar geen krampjes meer). Rond 3,5maand waren de krampjes ineens weg... Allé, ni meer zoveel. Ik had BABYFEN gekregen, 3x/dag 5 druppeltjes. Maar het hielp niet... Venkelthee gedronken, maar dat lust ik dus écht niet... Wat soms wel hielp was een kersenpitkussentje op zijn buikje leggen als hij in bed lag. Door de warmte + druk op zijn buikje waren de krampjes ook wat minder. En natuurlijk gaat er niks boven een dikke knuffel van mama of papa hé.

[Ikke26]

Ivm die schuldgevoelens waar dit topic over gaat: ik zat/zit daar ook enorm mee... Iedere mama heeft daar wel eens last van. Normaal gezien moet dit gevoel overgaan, als dat niet het geval is kan het wel eens uitwijzen op een postnatale depressie... Hierover een nieuw topic...

[mies]

Ik wil hier gewoon even mijn ei kwijt, dus ik wil geen opbeurende reacties (ook niet via priveberichtjes) want dat heeft toch geen zin (ik geloof jullie toch niet dan).

Ik voel mij echt een slechte mama. Ik heb het gevoel dat ik het de afgelopen tijd totaal verkeerd aangepakt heb met mijn dochter, en dan spreek ik niet eens over dat geschifte tut-gedoe.
Ik wil te veel, ik ben te gestresst, en als reactie daarop weent en weent en weent mijn kind de hele tijd door. Af en toe eens een goede dag. En voor de rest is ze alleen 's morgens, tussen 7u en 8u30, goedgezind. De rest van de dag is ze ongelukkig, dat weet ik. En dat is door mijn schuld.

Hoevaak heb ik de afgelopen tijd wel niet gedacht "rotkind, zwijgt nu toch eindelijk eens"!!! Ik loop hier op de tippen van mijn tenen elke dag, te wachten tot het moment waarop het ineens uit het niets allemaal weer fout loopt. Ik geraak totaal ontmoedigd vanaf het moment dat ze haar keel openzet, omdat ik weet dat we dan weer voor de rest van de dag vertrokken zijn. Ik ben al zo vaak boos geweest, ik heb haar al zo vaak als straf gewoon laten wenen en weggelopen. Ergens zit er soms zelfs een sadistisch trekje in, zo van "neh, ge hebt het zelf gezocht, nu gaat ge hier lekker alleen in uw park wenen en ik ga u alleen laten, eigen schuld dikke bult". En achteraf besef ik dat ze nog zo ongelooflijk klein is en dat ze daar eigenlijk helemaal niks aan kan doen en dat ik van haar veel te veel verwacht en dat ze daardoor onnodig veel lijdt. En dan voel ik me schuldig.
Ze zouden beter mijn kind afpakken en plaatsen bij 1 van de vele koppels hier op het forum die nog steeds moeten verlangen naar hun wondertje... zij zouden veel beter apprecieren wat ik heb.

[MA]

Mies, ge zijt stikkapot (logisch), wilt het te goed doen (ook heel herkenbaar) en kan niet terugvallen op je moeder. Maakt t heel moeilijk. Zoek rust, bel psych, doe 't voor jou en voor Meis.

[Loeki]

Berichtje gelezen Mies, ik denk aan je. Uit respect geen opbeurende reaktie...

[wat is er mis?]

Ik heb lang nagedacht wat ik hier zou schrijven. Maar alles wat ik zou wll schrijven is eigenlijk min of meer opbeurend en zo is het ook bedoeld. Dus ik schrijf maar gewoon ook "ik denk aan je" zoals Loeki.

Liefs,

Bokje

[lisa marie]

Ik hoop dat het je goed gedaan heeft om dit even van je af te schrijven !!! Da's al een grote stap !

In ieder geval, een grote dikke knuffel !

[mies]

Het heeft inderdaad goed gedaan om dat eens te posten.
Thanks for listening. En bedankt om aan me te denken.

[Loeki]

Daar zijn we voor!

[marb]

Sommige dingen kan je niet alleen:
"it takes a village to raise a child"

[Liefje]

Mies, zeer herkenbaar, je bent zeker niet alleen.

[fluffie]

Mies, ik werd helemaal stil van je berichtje... Hele dikke knuffel!!

Véro.
xx

[wat is er mis?]

Het is nu altijd zo dat papa meer opstaat voor Adie dan ik. Dat is omdat ik Adie eigenlijk niet steeds hoor als hij neut. De papa is er vaak al bij. Meermaals merk ik het zelf niet op. De papa is blijkbaar vannacht 3 keer opgestaan. Ik heb het één keer gehoord.
Ik voel me dan eigenlijk een slechte mama en de papa hft dat ook wel al eens in mijn gezicht gesmeten

En nu de papa weg is de komende twee nachten heb ik een beetje schrik dat ik hem niet ga horen. Miss moet ik zijn bedje bij mij op de kamer zetten?

[Sterretje]

Goh bokje, 't is miss de ideale gelegenheid om eens uit te testen of je hem wel gaat horen...

Weet je, toen ik in't ziekenhuis lag, is de papa probleemloos wakker geworden v amber, terwijl hij dat vooraf zelden deed.
Toen ik thuiskwam v zkh heb ik de eerste 2-3 nachten Amber nooit gehoord en de papa wel.
Nu is het terug zoals vanouds, de papa wordt nooit meer wakker...

dus zeker niet schuldig voelen, ik denk dat je onderbewustzijn toch wel waakzamer zal zijn...

maar je beslist uiteindelijk zelf of je Adie bij je neemt of niet
waarom niet eigenlijk