Zwanger en bang
-
bieke01
- Berichten: 360
- Lid geworden op: 28 juli 2009, 13:48
Hei
K mag hier eindelijk ook eens bij.
Even voorstellen voor degene die mij nog niet kennen:
31 jaar - regio Kortrijk
5 icsi's (3 in brugge, 2 in jette)
endometriose bij mij en ventje te weinig goede zwemmerkes
laatste pu op 6 december, transfer 1 embryo op woe 9 december en nu 14 dagen na transfer 83 hcg !
Oef Oef... nu naar de next step !
K mag hier eindelijk ook eens bij.
Even voorstellen voor degene die mij nog niet kennen:
31 jaar - regio Kortrijk
5 icsi's (3 in brugge, 2 in jette)
endometriose bij mij en ventje te weinig goede zwemmerkes
laatste pu op 6 december, transfer 1 embryo op woe 9 december en nu 14 dagen na transfer 83 hcg !
Oef Oef... nu naar de next step !
-
Janne
- Berichten: 373
- Lid geworden op: 10 oktober 2008, 17:17
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
-
JufKaat
- Berichten: 428
- Lid geworden op: 9 mei 2009, 21:57
Hoi hoi
Vandaag was ik ook even heel bang! De eerste keer eigenlijk in die 9 weken. Ik ben opgestaan met felle steken in mijn buik. Omdat iedereen spreekt van "bandenpijn in de liezen", was ik dus helemaal overstuur want het situeert zich meer opzij naar het midden van mijn buik. Ik heb al een redelijk dikke buik omdat ik van mezelf vrij zwaar ben en al een buikje had van de hormonen. De arts had op 7,5 weken ook gezegd dat mijn eierstokken overactief waren. Dat zij wel gele lichamen met progesteron aanmaakten (waarvoor we normaal utrogestan nemen)... dus nu heb ik schrik dat het misschien mijn eierstokken zijn...
Allé, ik ben/ was er ni gerust in. Heb wa opgezocht en blijkbaar kan het zich over heel de buik situeren die bandenpijn...
Pppfff... nog een weekje en weer op echo... oef!
Dikke zoen xxx
Vandaag was ik ook even heel bang! De eerste keer eigenlijk in die 9 weken. Ik ben opgestaan met felle steken in mijn buik. Omdat iedereen spreekt van "bandenpijn in de liezen", was ik dus helemaal overstuur want het situeert zich meer opzij naar het midden van mijn buik. Ik heb al een redelijk dikke buik omdat ik van mezelf vrij zwaar ben en al een buikje had van de hormonen. De arts had op 7,5 weken ook gezegd dat mijn eierstokken overactief waren. Dat zij wel gele lichamen met progesteron aanmaakten (waarvoor we normaal utrogestan nemen)... dus nu heb ik schrik dat het misschien mijn eierstokken zijn...
Allé, ik ben/ was er ni gerust in. Heb wa opgezocht en blijkbaar kan het zich over heel de buik situeren die bandenpijn...
Pppfff... nog een weekje en weer op echo... oef!
Dikke zoen xxx
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Proficiat Bieke en welkom!!
Janne geef dat angstmonster een dikke mep. Je gaat dat prima doen. Donderdag is niet meer ver weg. Ooooh, de eerste echo... Veel plezier meid!!
JufKaat bandenpijn zit net typisch aan de zijkanten van je buik. Maar 't kan ook doortrekken naar onder. Als je dan een dikke zwangere buik hebt, voel je dat er zo precies een riem onder je buik zit. Als je zoals jij nog geen dikke zwangere buik hebt, kan je hele buik pijn doen.
Steken zo in het midden van je buik, in je vagina, of uitstralend naar je liezen, dan kan ook je symfyse (schaambeen-kraakbeen) zijn dat zich zet ten gevolge van de hormonen. Heb ik en nog anderen hier op 't forum veel last van gehad.
Pijn aan de eierstokken heb ik ook gehad in het begin, dat zit ook zo wat opzij en wordt typisch erger als je op die zere plek duwt. Ik had ook een lichte overstimulatie. Op de 12 weken echo had ik nog cysten zitten, van wel 3 cm doorsnee, en dat was geen probleem zeiden ze, komt wel vaker voor na IVF en gaat vanzelf weg mettertijd.
Janne geef dat angstmonster een dikke mep. Je gaat dat prima doen. Donderdag is niet meer ver weg. Ooooh, de eerste echo... Veel plezier meid!!
JufKaat bandenpijn zit net typisch aan de zijkanten van je buik. Maar 't kan ook doortrekken naar onder. Als je dan een dikke zwangere buik hebt, voel je dat er zo precies een riem onder je buik zit. Als je zoals jij nog geen dikke zwangere buik hebt, kan je hele buik pijn doen.
Steken zo in het midden van je buik, in je vagina, of uitstralend naar je liezen, dan kan ook je symfyse (schaambeen-kraakbeen) zijn dat zich zet ten gevolge van de hormonen. Heb ik en nog anderen hier op 't forum veel last van gehad.
Pijn aan de eierstokken heb ik ook gehad in het begin, dat zit ook zo wat opzij en wordt typisch erger als je op die zere plek duwt. Ik had ook een lichte overstimulatie. Op de 12 weken echo had ik nog cysten zitten, van wel 3 cm doorsnee, en dat was geen probleem zeiden ze, komt wel vaker voor na IVF en gaat vanzelf weg mettertijd.
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Olijfje, je bent zeker niet de enige en zal niet de laatste zijn die bruinverlies heeft tijdens een goede zwangerschap. Ik begrijp je paniek, want had het zelf ook. Zelfs zo erg dat ik onmiddellijk naar spoed ben gegaan. Maar alles was ok met ons prutske, die nu van mijn borst aan het drinken is. Ze hebben niet echt een oorzaak gevonden, maar vermoedelijk was het oud innestelingsbloed. Zolang het bruin is is over het algemeen niets "ergs" aan de hand.
Hopelijk ben je gerustgesteld. Maar als je echt twijfelt, ga dan gewoon naar spoed. Bij mij waren ze heel begripvol.
Liefs,
Bokje en Kaan
Hopelijk ben je gerustgesteld. Maar als je echt twijfelt, ga dan gewoon naar spoed. Bij mij waren ze heel begripvol.
Liefs,
Bokje en Kaan
-
Olijfje
- Berichten: 639
- Lid geworden op: 10 november 2009, 19:25
-
Katleentje
- Berichten: 371
- Lid geworden op: 28 augustus 2009, 19:00
Hallo iedereen,
Ik heb een paar goeie tips nodig om dat angstmonster de kop in te drukken, want ik maak mezelf helemaal kierewiet.
Mijn eerste echo staat gepland op 6/1, da's nog 9 volle dagen... Ik durf mezelf niet zwanger noemen, ik durf niet verder denken dan begin januari, laat staan dat ik aan augustus durf denken.
Ik ben zelfs in staat om op dit moment een spoedgeval te faken om toch maar eerder een echo te krijgen en iets te weten.
Ofwel gaat het goed en zien we een kloppend hartje, ofwel gaat het niet goed en wil ik het ook zo snel mogelijk weten, maar ik kan het gewoon niet uit mijn gedachten zetten. En dat terwijl ik dus zoooo mijn best doe om niet aan dat prutske te denken. Ik zit op internet allerlei horrorverhalen te lezen, echt erg...
Soms denk ik: ik ben zo misselijk, dat kan maar een goed teken zijn. Maar dan lees ik ergens dat een vrouw vreselijk misselijk was, maar toch een dood vruchtje in haar buik zitten had. Terug naar af...
Dus als iemand goede raad heeft om die negen vreselijke dagen nog door te komen, ze is welkom!
Groetjes, Katleen
Ik heb een paar goeie tips nodig om dat angstmonster de kop in te drukken, want ik maak mezelf helemaal kierewiet.
Mijn eerste echo staat gepland op 6/1, da's nog 9 volle dagen... Ik durf mezelf niet zwanger noemen, ik durf niet verder denken dan begin januari, laat staan dat ik aan augustus durf denken.
Ik ben zelfs in staat om op dit moment een spoedgeval te faken om toch maar eerder een echo te krijgen en iets te weten.
Ofwel gaat het goed en zien we een kloppend hartje, ofwel gaat het niet goed en wil ik het ook zo snel mogelijk weten, maar ik kan het gewoon niet uit mijn gedachten zetten. En dat terwijl ik dus zoooo mijn best doe om niet aan dat prutske te denken. Ik zit op internet allerlei horrorverhalen te lezen, echt erg...
Soms denk ik: ik ben zo misselijk, dat kan maar een goed teken zijn. Maar dan lees ik ergens dat een vrouw vreselijk misselijk was, maar toch een dood vruchtje in haar buik zitten had. Terug naar af...
Dus als iemand goede raad heeft om die negen vreselijke dagen nog door te komen, ze is welkom!
Groetjes, Katleen
-
Martha
- Berichten: 199
- Lid geworden op: 2 april 2009, 10:04
Hey Katleentje
Ik begrijp je heel goed. Ik denk dat je de negatieve gedachten best loslaat en gewoon probeert vertrouwen te hebben. Ik was ook zo'n piekeraar, nu ook nog soms. Maar als wij als toekomstige mamas alle voorzorgsmaatregelen treffen hebben wij ons niets te verwijten. De natuur beslist uiteindelijk.
Ik ben al iets verder in mijn zwangerschap (19e week) en heb ook nog af en toe van die negatieve gedachten. Maar waarom zou het mis gaan? Het kan even goed positief uitdraaien. Ik had dit weekend buikgriep en voel nog geen leven, weer een reden om te panikeren. Maar realistisch is dat niet. Bij een eerste kindje is het normaal dat je nog niet onmiddelijk iets voelt.
Probeer van de laatste dagen van het jaar te genieten en iets leuks te doen, als dat mogelijk is.
Groetjes
Martha
Ik begrijp je heel goed. Ik denk dat je de negatieve gedachten best loslaat en gewoon probeert vertrouwen te hebben. Ik was ook zo'n piekeraar, nu ook nog soms. Maar als wij als toekomstige mamas alle voorzorgsmaatregelen treffen hebben wij ons niets te verwijten. De natuur beslist uiteindelijk.
Ik ben al iets verder in mijn zwangerschap (19e week) en heb ook nog af en toe van die negatieve gedachten. Maar waarom zou het mis gaan? Het kan even goed positief uitdraaien. Ik had dit weekend buikgriep en voel nog geen leven, weer een reden om te panikeren. Maar realistisch is dat niet. Bij een eerste kindje is het normaal dat je nog niet onmiddelijk iets voelt.
Probeer van de laatste dagen van het jaar te genieten en iets leuks te doen, als dat mogelijk is.
Groetjes
Martha
-
giete
- Berichten: 129
- Lid geworden op: 1 december 2009, 18:51
hey katleentje,
jammer genoeg kan ik je geen goede raad geven want ook hier zit het angstmonster!!! afgelopen twee weken heb ik elke dag eraan gedacht, gaat het goed aflopen of niet??
vandaag moeten we voor onze eerste echo gaan en ik ben ongelooflijk zenuwachtig!!! ik ben niet misselijk, mijn borsten doen af en toe pijn en heb wel steken in mijn buik!!!
net zoals jij lees ik van die horrorverhalen en maak ik mijne kop gek!!! bij de ene zijn de symptomen aanwezig en loopt het slecht af en bij de andere zijn er geen sympt en loopt het ook slecht af!!! je kan er gewoon niet op staven hé!!
ik ben bang om deze middag het slechte nieuws te krijgen!! wat ga ik dan doen, hoe ga ik reageren?? het maakt ne mens zot!!
nu zijn we eindelijk na 3 j zwanger en kan ik er nog niet van genieten!!! ik had het me altijd anders voorgesteld hoor!!
dus ook hier zijn goede tips welkom!!
het beste is dat we van die internet afblijven!! maar dat is gemakklijker gezegd dan gedaan hé!!!
ik denk aan je en probeer toch wat te genieten,ik geef mijn goede raad zelf weg maar volg hem zelf niet op hihhihi
grtz
giete
jammer genoeg kan ik je geen goede raad geven want ook hier zit het angstmonster!!! afgelopen twee weken heb ik elke dag eraan gedacht, gaat het goed aflopen of niet??
vandaag moeten we voor onze eerste echo gaan en ik ben ongelooflijk zenuwachtig!!! ik ben niet misselijk, mijn borsten doen af en toe pijn en heb wel steken in mijn buik!!!
net zoals jij lees ik van die horrorverhalen en maak ik mijne kop gek!!! bij de ene zijn de symptomen aanwezig en loopt het slecht af en bij de andere zijn er geen sympt en loopt het ook slecht af!!! je kan er gewoon niet op staven hé!!
ik ben bang om deze middag het slechte nieuws te krijgen!! wat ga ik dan doen, hoe ga ik reageren?? het maakt ne mens zot!!
nu zijn we eindelijk na 3 j zwanger en kan ik er nog niet van genieten!!! ik had het me altijd anders voorgesteld hoor!!
dus ook hier zijn goede tips welkom!!
het beste is dat we van die internet afblijven!! maar dat is gemakklijker gezegd dan gedaan hé!!!
ik denk aan je en probeer toch wat te genieten,ik geef mijn goede raad zelf weg maar volg hem zelf niet op hihhihi
grtz
giete
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Bing [Bot] en 4 gasten