De laatste loodjes

[Loeki]

Ik ben zoooooooooooooooooo benieuwd naar hem, zal hij echt echt tien vingertjes en tien teentjes hebben, met nageltjes, een snoezig gezichtje, zal hij zwarte haartjes hebben, of geen haartjes, of blonde haartjes? Hoe zullen zijn oogjes zijn? Zal hij een rustige baby zijn, een pittige? Eentje "met karakter"?

Ik wil zoooooooooooooo graag een boterham met préparé,
een glaasje wijn,
op mijn rug liggen zonder draaierig te worden,
op mijn buik slapen,
op mijn rechterzij slapen zonder me zorgen te maken dat ik Yveske verstik.

Het was een mooie rit, zwanger zijn, en ik heb er al bij al van genoten, toch zeker tegen het einde aan. En ik klaag niet, kheb niet veel klachten, maar ik ben echt wel klaar voor "iets anders"...

Ik wil hem in mijn armen, NU!

[MA]

Alle grabbel manlief vast en bestook Yveske nog eens met hormonen
Ik kan het me goed voorstellen, want ik heb het nu al met momenten dat ik het wachten moe ben en niets liever wil dan beebje echt vasthouden...Mijn man begint dan direct over de pampers en de slapeloze nachten

[Loeki]

Kheb gisterenmiddag nog een "stevige lading" (zoals 't ventje dat noemt) gehad. Helpt wel denk ik hoor, in die zin dat ik toch altijd nadien een paar uur menstruatiepijn heb en harde buiken. Maar verder gaat 't niet! Frustratie...

Voor de zwangerschap dacht ik alleen maar aan zaad en bevruchting, en nu denk ik alleen maar aan prostaglandines en oxytocines... Tot zover de romantiek, haha.

Ik kan zelfs niet denken aan de slapeloze nachten, ik neem ze er allemaal bij voor 't moment, en de pampertjes, die staan daar zo schattig te wezen op de verzorgingstafel, ik kan er uuuuuuuuuuren naar kijken... Ik zou zelfs verliefd kunnen worden op de eerste kaka denk ik.

[mies]

Hmmm bij mij eerder het omgekeerde voorlopig. Ik wil ze graag nog eventjes houden!
Misschien dat ik psychologisch toch nog die laatste 2 weken extra nodig zou hebben (ga volgende week op 38w bevallen)?
Ik heb vooral schrik dat ze echt een moeilijke zal zijn, dat ze bepaalde lichaams- en karaktereigenschappen van mij overgeërfd heeft die ik haar niet toewens. Ik hoop zoooooo hard dat het een mini-kopie is van mijn man!! Dan word ik er ook stante pede verliefd op
En daarnaast ben ik bang van de enorme verantwoordelijkheid, voor de onvermijdelijke fouten in haar opvoeding die ik zal maken, bang voor bloedende tepelkloven, bang voor...

En toch: ik wil niks liever dan haar bij mij houden, haar knuffelen, haar koesteren...
alleen nu nog effe niet.

[mies]

BTW: sinds ik de 36w heb gehaald, hebben wij ook weer groen licht gekregen, maar helaas "werkt" het niet meer zo goed bij mij. Raar hoor, hopelijk wordt dat weer gereset na de bevalling??

[Loeki]

Goh Mies das begrijpelijk hoor! Bij mij is het ook pas beginnen "omslaan" na 38 weken. Daarvoor was ik teveel bezig met mogelijk vroeggeboorte.

Hihi, wat "werkt" er niet meer? Ben me al vanalles aan het voorstellen...

Geen mini-Mies, liever mini-ventje?

[mies]

Euhm... hetgeen leidt tot de contracties werkt niet meer (de "switch" laat ons maar zeggen). Al de rest picobello, al was het wel even wennen met ineens een veel dikkere buik dan op 25 weken

Neenee, mini-Mies is zeker welkom, maar dan wel de vrouwelijke versie van ventje: met zijn mooie ogen, zijn mooie wangen, zijn mooi haar, zijn mooi hoofd in zijn geheel, zijn mooie tenen, zijn goedhartigheid, zijn geduld, zijn positiviteit... want mocht ze bepaalde dingen van mij meehebben, gaan we een zware puberteit tegemoet

[Loeki]

Ah, en werkt de switch ook niet als je 't ventje buiten stuurt? Soms gaat 't dan stukken beter.

Ja die dikke buik daar hebben we ook even mee geworsteld. Ventje hielp ook niet echt mee, met zijn "ooooh ik voel hier zijn hoofdje" (met zijn hand op mijn buik die hing... ). Kben toen toch maar op mijn rug gaan liggen.

Mini-Mies zal ook wel een paar goeie dingen van de mama meekrijgen. Alle goeie dingen van de mama en alle goeie dingen van de papa.

Kdacht er gisteren ook even aan. Stel je voor dat Yveske al mijn slechte dingen heeft meegekregen en alle slechte dingen van 't ventje. Een monstertje krijgen we dan! (ongetwijfeld een lief, klein, schattig monstertje...)

[wat is er mis?]

Mies, hier had ik ook liever van karakter een mini-ventje dan een mini-Bokje. Maar ik vrees dat ik een mini-Bokje heb gekregen. Nogal een temperamentvol mannetje die snel zijn ongeduld verliest als hij niet onmiddellijk krijgt wat hij wil (op dit moment vooral de borst). Tzal eentje met een willeke zijn.
Dus ik vrees dat wij een zware pubertijd tegemoet gaan

Liefs,

Bokje

[MA]

En dat zegt ze nu

Ze mag best jouw doorzettingsvermogen en jouw survivors mentaliteit hebben...en er zullen vast nog een hoop andere positieve zaken zijn.
Beebje mag slapen zoals de papa (aub niet zoals mij), uiterlijk maakt mij niet zo uit, zolang ze maar niet dat dwarse van de papa heeft (want met 2 van die dwarse ga ik door het dak

Wij mogen ook terug...is geleden van mei...van de weeromstuit ben ik al een paar dagen echt niet goed geweest. Misschien ook van extra magnesium en ijzer dat ik moet nemen ? Maag ligt nu weeral lam..

[Loeki]

Qua karakter neigt Yveske naar de papa voor de moment vrees ik. Al dat dwarsliggen en uitstellen tot de laatste moment... Uiteindelijk wel luisteren maar pas na lang zagen van mijnentwege.

Kleine man is mijn buik aan het verbouwen (heeft nog altijd niet door dat het daar te klein is) en grote man is op de zolder wel erg veel lawaai aan het maken. Kzal maar eens gaan kijken... (op zolder).

[mies]

Oh nee, toch niet de zoveelste man die tijdens de kerstvakantie isolatie aan het steken is op zolder he?
Of is hij daar een ooievaarsnest aan het installeren misschien?

Ik begin me ook meer en meer af te vragen wat madam allemaal aan het uitsteken is in mijn buik... ze zeggen toch dat je de kindjes naar het einde toe minder voelt bewegen he, maar dat is hier juist niet het geval. Eerder het tegenovergestelde.
Of is dat omdat onze kindjes nog relatief hoog zitten?

Bij mij gaat de switch echt op geen enkele manier af, ook niet als ventje buiten is. Bwaja, echt mijn best ga ik er ook niet voor gaan doen nu, stel je voor dat dat nu dingen in gang zou zetten en ik met een halve stuitbevalling opgescheept zit! Ik zie mij de spoedgevallen/materniteit al binnenlopen, met een half uitstekend voetje tussen mijn benen en een rooie kop van hier tot in Tokyo!

MA, is bij jou dan de switch wel afgegaan? Lijkt me anders vreemd dat je er niet goed van zou zijn... Let anders maar goed op jezelf, we zouden niet willen dat je zoals Sterretje met maag-/darmklachten zit die uiteindelijk een beginnende zwangerschapsvergiftiging blijken te zijn... (wil je absoluut geen schrik aanjagen hoor (ben ik anders wel goed in maar is echt niet de bedoeling)). Ik vind het alleen een beetje vreemd zoals jij dat beschrijft... kan natuurlijk ook van veel te copieuze kerstmaaltijden zijn

[Sterretje]

Hey

Succes met de laatste loodjes hé. k Vond het bij mij al veel te lang duren, en onverwacht heeft ze de termijn toch 'ingekort'!
Bij mij was het ongeduld ook heel groot, haar te kunnen zien, voelen, ruiken, horen! En ja, je geduld wordt dubbel en dik beloond hoor!

en nu zou ik ze voor geen geld ter wereld kunnen missen. Ook al wordt je leven 360 graden omgekeerd, het loont echt de moeite en het is zoooo genieten!

Audrey, let idd maar op, als je je echt niet goed voelt, op tijd een dr raadplegen! En voor de rest: de natuur moet ook hier zijn gang weer gaan hé

ik duim voor jullie!

[jufke]

Ik ben ook aan het aftellen, morgen eerst nog mijn eigen verjaardag en dan 31 december wordt ze verwacht...
Ik denk wel dat het nog een beetje langer zal duren

[MA]

Jufke, alvast proficiat he !!

Goh ik denk dat ik gewoon wat oververmoeidheid had/heb...En last van al die supplementen aan ijzer en magnesium die ik moet nemen en die mijn maag lam leggen. Verder geraak ik maar niet in slaap...

Hier is de kluswoede ook toegeslagen. Manlief en schoonvader zijn de babykamer aan het glasvliezen en ik mocht achter verf. Sta je daar in de winkel, krijg je een paar vragen, bel je manlief, niks...kom je thuis, is het eerst niet goed wat je bij hebt, en dan zegt hij dat die van de verfwinkel het wel zullen weten...ja he

Beebje wordt ook hoe langer hoe actiever, maar 't is bij mij natuurlijk nog maar een dikke 30 weken.

Die switch, die hapert bij mij al heel mijn leven (als het dat is wat ik denk dat het is)...heb het gevoel anders dat hij nu voor ne keer zou kunnen werken. Hebben nog niet geprobeerd, juist omdat ik altijd zo mottig als iets in bed gekropen ben en dan niet echt zin had om een nummertje te maken. Of omdat manlief al sliep of vroeg op was.

Alle ik ga eens kijken voor een kerstkadootje voor mijn net geboren metekindje (hi hi, in een babywinkel natuurlijk
En dan straks koken voor man en schoonpa...sebiet ga ik nog terug verlangen naar mijn gatzit dagen