Geboorteverhalen
-
natheke
- Berichten: 114
- Lid geworden op: 21 november 2008, 0:46
Hallo dames,
Heb even de tijd en energie gevonden om mijn bevallingsverhaal te komen neerpennen!
Ik was uitgerekend op 21 november, maar onze meid zat nog veel te goed in mama's buik. Op 23 nov, 27 nov en 30 nov aan de monitor geweest. Alles was prima met mij en ons meisje. Ik zou op 3 dec ingeleid worden als ze nog niet spontaan gekomen was.
In de nacht van 30 nov op 1 dec om half vier wakker geworden van de rugpijn. Had om de tien minuten hevige steken in mijn rug, en heel onregelmatige steken in mijn buik. Zou dit een begin zijn? Beetje afgewacht en om zes uur een lekker warm bad genomen. Rugpijn werd veel sterker, buikpijn bleef hetzelfde. Rond acht uur eens naar het verloskwartier gebeld en ze zeiden dat dit wel eens rugweeën konden zijn en dat ik mij rustig mocht klaarmaken en eens naar de monitor gaan. Om half elf waren we in het ziekenhuis. Monitor gaf onregelmatige buikweeën. Om elf uur was gyn er en had nog maar evenveel ontsluiting als de dag ervoor, nl 2 cm. Omdat ik toch wel behoorlijk wat pijn had in mijn rug, besloot gyn om de bevalling toch op gang te brengen. Gyn heeft gestript in de hoop alles stevig in gang te zetten, anesthesist is infuus komen prikken (heb moeilijke aders, lukte niet door de vroedvrouwen) en er werd gestart met weeënopwekkers. Om één uur is gyn nog eens komen kijken en weeën waren al wat heviger, maar nog steeds 2 cm. Om drie uur begon ik de weeën wat beter te voelen. Omdat het toch leek dat het lang zou duren, heb ik toen een epidurale gevraagd in de hoop dat het dan sneller zou gaan. Om vier uur had ik 3 cm, maar totaal geen pijn en zo high als wat van de epidurale, wat een zalig gevoel!!!
Om 7 uur kwam gyn weer, nog steeds hetzelfde. Weeënopwekkers verhoogd. Om tien uur 's avonds had ik 4 cm, gyn is toen nog eens langs gekomen om weeënopwekkers nog eens te verhogen. Volgende morgen (toch wel goed geslapen door de epidurale) om zes uur had ik 5 cm. Om acht uur was gyn er weer, nog steeds 5 cm, sterrenkijkertje en ik had koorts: 38,4. Toen heeft gyn besloten om over te gaan tot een keizersnede. Om kwart voor tien ben ik naar sectiozaal gebracht, en om 10.16u is ons prinsesje geboren!
Alles samen heeft de bevalling 30 uur geduurd, maar ik zou het zo opnieuw doen. Heb vrij snel een epidurale gevraagd en liep de dag na de keizersnede al rond! Ik was heel rustig want had super vroedvrouwen die veel uitleg gaven en had alle vertrouwen in mijn gyn.
Had al veel horrorverhalen gehoord over keizersnedes, maar ik ben het bewijs dat het ook anders kan.
Groetekes,
Natheke
Heb even de tijd en energie gevonden om mijn bevallingsverhaal te komen neerpennen!
Ik was uitgerekend op 21 november, maar onze meid zat nog veel te goed in mama's buik. Op 23 nov, 27 nov en 30 nov aan de monitor geweest. Alles was prima met mij en ons meisje. Ik zou op 3 dec ingeleid worden als ze nog niet spontaan gekomen was.
In de nacht van 30 nov op 1 dec om half vier wakker geworden van de rugpijn. Had om de tien minuten hevige steken in mijn rug, en heel onregelmatige steken in mijn buik. Zou dit een begin zijn? Beetje afgewacht en om zes uur een lekker warm bad genomen. Rugpijn werd veel sterker, buikpijn bleef hetzelfde. Rond acht uur eens naar het verloskwartier gebeld en ze zeiden dat dit wel eens rugweeën konden zijn en dat ik mij rustig mocht klaarmaken en eens naar de monitor gaan. Om half elf waren we in het ziekenhuis. Monitor gaf onregelmatige buikweeën. Om elf uur was gyn er en had nog maar evenveel ontsluiting als de dag ervoor, nl 2 cm. Omdat ik toch wel behoorlijk wat pijn had in mijn rug, besloot gyn om de bevalling toch op gang te brengen. Gyn heeft gestript in de hoop alles stevig in gang te zetten, anesthesist is infuus komen prikken (heb moeilijke aders, lukte niet door de vroedvrouwen) en er werd gestart met weeënopwekkers. Om één uur is gyn nog eens komen kijken en weeën waren al wat heviger, maar nog steeds 2 cm. Om drie uur begon ik de weeën wat beter te voelen. Omdat het toch leek dat het lang zou duren, heb ik toen een epidurale gevraagd in de hoop dat het dan sneller zou gaan. Om vier uur had ik 3 cm, maar totaal geen pijn en zo high als wat van de epidurale, wat een zalig gevoel!!!
Om 7 uur kwam gyn weer, nog steeds hetzelfde. Weeënopwekkers verhoogd. Om tien uur 's avonds had ik 4 cm, gyn is toen nog eens langs gekomen om weeënopwekkers nog eens te verhogen. Volgende morgen (toch wel goed geslapen door de epidurale) om zes uur had ik 5 cm. Om acht uur was gyn er weer, nog steeds 5 cm, sterrenkijkertje en ik had koorts: 38,4. Toen heeft gyn besloten om over te gaan tot een keizersnede. Om kwart voor tien ben ik naar sectiozaal gebracht, en om 10.16u is ons prinsesje geboren!
Alles samen heeft de bevalling 30 uur geduurd, maar ik zou het zo opnieuw doen. Heb vrij snel een epidurale gevraagd en liep de dag na de keizersnede al rond! Ik was heel rustig want had super vroedvrouwen die veel uitleg gaven en had alle vertrouwen in mijn gyn.
Had al veel horrorverhalen gehoord over keizersnedes, maar ik ben het bewijs dat het ook anders kan.
Groetekes,
Natheke
-
Wappie
- Berichten: 3747
- Lid geworden op: 7 oktober 2008, 9:56
Amai Natheke, wat een lange arbeid! Chapeau meid!
En de dag na de keizersnede al rondlopen. Daar moet ik u wel voor bewonderen. Ik kon heel moeilijk uit mijn bed. Ben vrijdag bevallen en zondag mocht ik voor de eerste keer opstaan. Het ging vrij goed, maar kon toch niet springen hoor.
Maar ik ben superblij voor u dat de keizersnede goed meeviel!
Geniet nog van je kleine spruit!
En de dag na de keizersnede al rondlopen. Daar moet ik u wel voor bewonderen. Ik kon heel moeilijk uit mijn bed. Ben vrijdag bevallen en zondag mocht ik voor de eerste keer opstaan. Het ging vrij goed, maar kon toch niet springen hoor.
Maar ik ben superblij voor u dat de keizersnede goed meeviel!
Geniet nog van je kleine spruit!
-
Grieteke
- Berichten: 130
- Lid geworden op: 14 februari 2009, 14:14
Hier mijn verhaal:
16/12/'09, 3 weken voor de uitgerekende datum (36 6/7 weken):
Rond 5 uur 's morgens begon ik vrij regelmatig weeën te krijgen. Ik was met mijn ventje aan het overleggen wat hij ging doen, gaan werken of niet ... Ik had op toilet precies al het gevoel dat ik vocht verloor dat ik niet kon controleren, maar ik was niet zeker. Net voor mijn ventje moest beslissen wou ik nog een keertje naar toilet gaan en toen ik rechtstond brak mijn water. Achteraf zei mijn ventje: 2 flessen
De poten van de wieg waren ineens gedoopt. We hebben alles met handdoeken schoongemaakt en ik wilde persé eerst nog een douche nemen. De weeën volgende elkaar toch niet zo snel op. Toevallig sprong net nu de lamp van de badkamer nog stuk. Rond 9 uur kwamen we aan op de materniteit. Ik was vooral opgelucht dat ik zeker was dat mijn water gebroken was en het nu zou doorgaan. In het begin verliep alles vrij vlot. Ik kreeg van de vroedvrouw (man) een bal, ik mocht in het bad, ... en rond de middag had ik ongeveer 4-5 cm opening. Rond 4-5 uur zou onze meid zich aandienen volgens hen. Maar het begon zwaarder en zwaarder te worden en rond 4 uur bleek er dan amper voorutigang te zijn, geen cm winst. Ik heb toen om epidurale gevraagd. Dit bleek een goede beslissing te zijn, want de weeën waren niet sterk genoeg en ik moest een baxter krijgen om ze te versterken. Wat een contradictie, 2 maanden geleden een baxter om ze te stoppen en nu om ze te versterken. Voor mij was het een periode van terug op mijn plooi te komen. Mijn ventje werd echter ongeduldiger met de minuut. Eerst zeiden ze me dat het zeker geen keizersnede zou worden, maar op het einde ontstond er twijfel. Blijkbaar draaide onze schat in de goede richting, maar soms ook terug. De gynaecoloog werd er bijgehaald en zij wilde het erop wagen. Ik mocht beginnen persen. Gelukkig maakten we vorderingen en konden we naar de verloskamer. Daar was het erop of eronder met de zuignap en om 22.45 was onze lieve schat er. Ik heb ook een knip gehad en antibiotica omdat de gyneacoloog mijn placenta er zelf moeten uithalen heeft. Onze lieve Lina, moest de eerste nacht in de couveuse blijven, o.a. ter controle van het overslaan van het hartje dat ze maanden geleden op de monitor vaststelden. Tijdens de arbeid was er gelukkig al niets meer van te merken. Ze kreeg ook een gespalkte hand waar alles klaar zat voor een infuus indien ze het nodig zou hebben. Ik moest mijn handen de eerste moedermelk afkolven, maar de vroedvrouw heeft moeten helpen. Daarna werd ik met mijn rolstoel naar de couveuse gebracht en kreeg ze de melk met een spuitje. Wat was ze mooi, ons prinsesje. Daarna mochten we op de kamer gaan slapen. Om 3 uur werden we gewekt door een geweldige vroedvrouw. Ze drong er bij mij op aan om met een rolstoel naar de couveuse te gaan en onze meid proberen aan te leggen om zelf borstvoeding te geven. Ik vond dat ze het heel goed deed. De zuigreflex was er zeker. Hetzelfde gebeurde's morgens en ze mocht daarna mee naar de kamer. Wat een zalig gevoel.
Enkele dagen later liep het wel wat fout. Ons sneeuwprinsesje bleek te fel af te vallen. Door haar te wegen voor en na de voeding bleek dat ze niet genoeg melk kreeg van de mama.(Dit gebeurde net op het moment dat er veel te veel bezoek was ...)
Ik moest motilium nemen en venkelthee drinken, net als afkolven om de stuwing op gang te krijgen. De afgekolfde melk werd aangevuld met flessen melk. Het afkolven lukte steeds beter. Maar toen bleek dat onze meid te geel zag. Een prik volgde, haar bilarinegehalte was 16 en mocht maar 12 zijn. We hadden haar nogthans voor het raam gezet. Ze moest onder de lamp op de kamer. Maar wat ik veel erger vond, was dat ze 's avonds onder de dubbele lamp op de couveuse moest. 's Morgens mocht ik terug alleen borstvoeding geven, omdat ik meer dan genoeg afkolfde. Maar onze meid besliste na één borst al te stoppen met eten. Paniek bij de mama! Maar het was voor niets, door haar voor en na de voeding te wegen bleek dat ze al meer dan genoeg gegeten had. Toen 's middags de uitslag van de nieuwe prik binnenkwam, kon ons geluk niet op, we mochten samen naar huis. (bilarine was gedaald tot 9) We hadden wel te horen gekregen dat als ze nog een nachtje moest blijven, wij ook mochten blijven en dat was voor mij een grote opluchting.
Maar dan kwam er thuis de ongerustheid. Eet ze wel genoeg? ... We zijn een weegschaaltje gaan huren bij de mutualiteit. Ik probeer ze niet te veel te wegen, maar ze heeft haar geboortegewicht 2 dagen voor haar tweede levensweek terug. Dit vind ik zeer goed, aangezien ze zo fel afgevallen was. K&G heeft de gehoortest al gedaan en die was in orde. Ik ben soms onzeker. Ik zie er ook tegenop dat mijn ventje volgende week moet gaan werken. Hij helpt mij zoveel. Hij is zo in de weer voor ons.
16/12/'09, 3 weken voor de uitgerekende datum (36 6/7 weken):
Rond 5 uur 's morgens begon ik vrij regelmatig weeën te krijgen. Ik was met mijn ventje aan het overleggen wat hij ging doen, gaan werken of niet ... Ik had op toilet precies al het gevoel dat ik vocht verloor dat ik niet kon controleren, maar ik was niet zeker. Net voor mijn ventje moest beslissen wou ik nog een keertje naar toilet gaan en toen ik rechtstond brak mijn water. Achteraf zei mijn ventje: 2 flessen
De poten van de wieg waren ineens gedoopt. We hebben alles met handdoeken schoongemaakt en ik wilde persé eerst nog een douche nemen. De weeën volgende elkaar toch niet zo snel op. Toevallig sprong net nu de lamp van de badkamer nog stuk. Rond 9 uur kwamen we aan op de materniteit. Ik was vooral opgelucht dat ik zeker was dat mijn water gebroken was en het nu zou doorgaan. In het begin verliep alles vrij vlot. Ik kreeg van de vroedvrouw (man) een bal, ik mocht in het bad, ... en rond de middag had ik ongeveer 4-5 cm opening. Rond 4-5 uur zou onze meid zich aandienen volgens hen. Maar het begon zwaarder en zwaarder te worden en rond 4 uur bleek er dan amper voorutigang te zijn, geen cm winst. Ik heb toen om epidurale gevraagd. Dit bleek een goede beslissing te zijn, want de weeën waren niet sterk genoeg en ik moest een baxter krijgen om ze te versterken. Wat een contradictie, 2 maanden geleden een baxter om ze te stoppen en nu om ze te versterken. Voor mij was het een periode van terug op mijn plooi te komen. Mijn ventje werd echter ongeduldiger met de minuut. Eerst zeiden ze me dat het zeker geen keizersnede zou worden, maar op het einde ontstond er twijfel. Blijkbaar draaide onze schat in de goede richting, maar soms ook terug. De gynaecoloog werd er bijgehaald en zij wilde het erop wagen. Ik mocht beginnen persen. Gelukkig maakten we vorderingen en konden we naar de verloskamer. Daar was het erop of eronder met de zuignap en om 22.45 was onze lieve schat er. Ik heb ook een knip gehad en antibiotica omdat de gyneacoloog mijn placenta er zelf moeten uithalen heeft. Onze lieve Lina, moest de eerste nacht in de couveuse blijven, o.a. ter controle van het overslaan van het hartje dat ze maanden geleden op de monitor vaststelden. Tijdens de arbeid was er gelukkig al niets meer van te merken. Ze kreeg ook een gespalkte hand waar alles klaar zat voor een infuus indien ze het nodig zou hebben. Ik moest mijn handen de eerste moedermelk afkolven, maar de vroedvrouw heeft moeten helpen. Daarna werd ik met mijn rolstoel naar de couveuse gebracht en kreeg ze de melk met een spuitje. Wat was ze mooi, ons prinsesje. Daarna mochten we op de kamer gaan slapen. Om 3 uur werden we gewekt door een geweldige vroedvrouw. Ze drong er bij mij op aan om met een rolstoel naar de couveuse te gaan en onze meid proberen aan te leggen om zelf borstvoeding te geven. Ik vond dat ze het heel goed deed. De zuigreflex was er zeker. Hetzelfde gebeurde's morgens en ze mocht daarna mee naar de kamer. Wat een zalig gevoel. Enkele dagen later liep het wel wat fout. Ons sneeuwprinsesje bleek te fel af te vallen. Door haar te wegen voor en na de voeding bleek dat ze niet genoeg melk kreeg van de mama.(Dit gebeurde net op het moment dat er veel te veel bezoek was ...)
Ik moest motilium nemen en venkelthee drinken, net als afkolven om de stuwing op gang te krijgen. De afgekolfde melk werd aangevuld met flessen melk. Het afkolven lukte steeds beter. Maar toen bleek dat onze meid te geel zag. Een prik volgde, haar bilarinegehalte was 16 en mocht maar 12 zijn. We hadden haar nogthans voor het raam gezet. Ze moest onder de lamp op de kamer. Maar wat ik veel erger vond, was dat ze 's avonds onder de dubbele lamp op de couveuse moest. 's Morgens mocht ik terug alleen borstvoeding geven, omdat ik meer dan genoeg afkolfde. Maar onze meid besliste na één borst al te stoppen met eten. Paniek bij de mama! Maar het was voor niets, door haar voor en na de voeding te wegen bleek dat ze al meer dan genoeg gegeten had. Toen 's middags de uitslag van de nieuwe prik binnenkwam, kon ons geluk niet op, we mochten samen naar huis. (bilarine was gedaald tot 9) We hadden wel te horen gekregen dat als ze nog een nachtje moest blijven, wij ook mochten blijven en dat was voor mij een grote opluchting.
Maar dan kwam er thuis de ongerustheid. Eet ze wel genoeg? ... We zijn een weegschaaltje gaan huren bij de mutualiteit. Ik probeer ze niet te veel te wegen, maar ze heeft haar geboortegewicht 2 dagen voor haar tweede levensweek terug. Dit vind ik zeer goed, aangezien ze zo fel afgevallen was. K&G heeft de gehoortest al gedaan en die was in orde. Ik ben soms onzeker. Ik zie er ook tegenop dat mijn ventje volgende week moet gaan werken. Hij helpt mij zoveel. Hij is zo in de weer voor ons.
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Grieteke,
Een dikke dikke proficiat!!!!
Een deel van het verhaal (het afkolven enzo) komt me bekend voor. Maar goed dat je bent doorgegaan. Het komt allemaal wel goed.
Maar niet te veel wegen, want dat geeft een vertekend beeld. De melk is niet steeds hetzelfde qua samenstelling en dus ook niet qua gewicht. In principe is één keer wegen per week voldoende. Maar ik begrijp je onzekerheid.
Liefs,
Bokje en Kaan
Een dikke dikke proficiat!!!!
Een deel van het verhaal (het afkolven enzo) komt me bekend voor. Maar goed dat je bent doorgegaan. Het komt allemaal wel goed.
Maar niet te veel wegen, want dat geeft een vertekend beeld. De melk is niet steeds hetzelfde qua samenstelling en dus ook niet qua gewicht. In principe is één keer wegen per week voldoende. Maar ik begrijp je onzekerheid.
Liefs,
Bokje en Kaan
-
lisa marie
- Berichten: 2449
- Lid geworden op: 20 mei 2009, 19:17
-
Grieteke
- Berichten: 130
- Lid geworden op: 14 februari 2009, 14:14
We hebben nu ook beslist om de weegschaal slechts 1 x per week boven te halen.wat is er mis? schreef:Grieteke,
Een dikke dikke proficiat!!!!
Een deel van het verhaal (het afkolven enzo) komt me bekend voor. Maar goed dat je bent doorgegaan. Het komt allemaal wel goed.
Maar niet te veel wegen, want dat geeft een vertekend beeld. De melk is niet steeds hetzelfde qua samenstelling en dus ook niet qua gewicht. In principe is één keer wegen per week voldoende. Maar ik begrijp je onzekerheid.
Liefs,
Bokje en Kaan
-
jufke
- Berichten: 503
- Lid geworden op: 12 januari 2009, 20:03
Nelle is geboren...
Ik was uitgerekend voor 31/12/2009 en op 30/12 moesten we op controle gaan en aan de monitor. Gyn heeft me onderzocht en ik had 1 cm opening. 's Avonds merkte ik dat ik wat bloedverlies had gehad, maar na een inwendig onderzoek zijn er wel meerderen die daar last van hebben dus leek me vrij normaal. Donderdag 31/12 zag ik bij het opstaan dat ik wat slijm verloren had, volgens mijn vriend was dit dus de slijmprop. Ook dit wou niets zeggen, sommigen lopen nog een hele week rond zonder weeën ed... Vrijdag 1/1 had ik het gevoel dat ik af en toe wat vocht verloor. Even gebeld en we moesten op controle aan de monitor. Wij zijn vertrokken in de overtuiging dat we terug naar huis moesten gaan en hadden dus geen valiezen meegenomen
... Op de monitor waren kleine weeën te zien, maar nog steeds niets alarmerend. Ik moest even rondwandelen met een katoenen broekje en de vroedvrouw dacht niet dat het vruchtwater was, maar was niet zeker.
Om 16u30 kwam de gyn van wacht toe en bij inwendig onderzoek werd toch een scheurtje in de vruchtzak vastgesteld en 2cm opening. Ze voelde water langs haar vinger lopen. Toen werd er beslist om mijn vliezen verder te breken en heb ik een baxter met weeënopwekkers gekregen en antibiotica tegen GBS.
Om 19u was er nog steeds 2cm opening en heb ik een epidurale gevraagd (en gekregen) Daarna ging het heel snel. Ineens had ik al 5cm, dan 7Ã 8 en dan ineens 10 en kon de vroedvrouw het hoofdje al voelen. Overgebracht naar de verloskamer om 23u30 en om 23u55 is Nelle geboren...
Ik was uitgerekend voor 31/12/2009 en op 30/12 moesten we op controle gaan en aan de monitor. Gyn heeft me onderzocht en ik had 1 cm opening. 's Avonds merkte ik dat ik wat bloedverlies had gehad, maar na een inwendig onderzoek zijn er wel meerderen die daar last van hebben dus leek me vrij normaal. Donderdag 31/12 zag ik bij het opstaan dat ik wat slijm verloren had, volgens mijn vriend was dit dus de slijmprop. Ook dit wou niets zeggen, sommigen lopen nog een hele week rond zonder weeën ed... Vrijdag 1/1 had ik het gevoel dat ik af en toe wat vocht verloor. Even gebeld en we moesten op controle aan de monitor. Wij zijn vertrokken in de overtuiging dat we terug naar huis moesten gaan en hadden dus geen valiezen meegenomen
... Op de monitor waren kleine weeën te zien, maar nog steeds niets alarmerend. Ik moest even rondwandelen met een katoenen broekje en de vroedvrouw dacht niet dat het vruchtwater was, maar was niet zeker.Om 16u30 kwam de gyn van wacht toe en bij inwendig onderzoek werd toch een scheurtje in de vruchtzak vastgesteld en 2cm opening. Ze voelde water langs haar vinger lopen. Toen werd er beslist om mijn vliezen verder te breken en heb ik een baxter met weeënopwekkers gekregen en antibiotica tegen GBS.
Om 19u was er nog steeds 2cm opening en heb ik een epidurale gevraagd (en gekregen) Daarna ging het heel snel. Ineens had ik al 5cm, dan 7Ã 8 en dan ineens 10 en kon de vroedvrouw het hoofdje al voelen. Overgebracht naar de verloskamer om 23u30 en om 23u55 is Nelle geboren...
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten