klets- en tettertopic over zwanger zijn

[MA]

Nee nee, moet boodschappen kunnen doen he En kijken hoe ons Renéetje erbij ligt...schoon ondergedekt

En ik wil wel te voet gaan, maar dan ga ik schromelijk over mijn kwartier wandelen. Gisteren een klein stukje door de sneeuw gebanjerd en tja, ik voel dat dat direct, dus daar maar geen risico mee lopen.

[grootgevaarke]

We hebben het geslacht van onze baby maandenlang kunnen verzwijgen en nu heeft mijn vriend zich deze week al twee keer missproken: mijn zoon en mijn ouders kennen dus nu het geslacht.
Hij heeft er zich nog proberen uitklappen, maar tevergeefs...

[Loeki]

Pffff hé das stom...

"Gelukkig" is het maar een weekje niet meer, maar toch... spijtig!

Knuff meid...

[grootgevaarke]

Ach ja... Dat krijg je hé als je het al maanden op voorhand weet... En iedereen maar zit te vissen. Volgende keer zeg ik gewoon dat ik het nog niet weet

[wat is er mis?]

GG, dikke knuf. Naar het schijnt zegt iedereen wel dat als je zegt dat je het niet weet dat je het wel weet maar het niet wil zeggen. Dat had mijn collega voor, die het echt niet wist (want zij wilden het niet weten vooraf).

Liefs,

Bokje en Kaan

[Nikita76]

oeehhh ik zou pissed zijn ... amai... dikke knuff hoor meid, nu is de verrassing er wel af natuurlijk hoop dat ze t voor derest maar kunnen verzwijgen dan ?

x

[MA]

Mm, ik was dat bij ons...ook in mijn entoesiasme een keer iets gezegd tegen mijn ouders waardoor zij het konden opmaken..(k zat er toen ook de helft van de week).
Maar he, je hebt het toch bijna 9 maanden voor jullie kunnen houden ...

[Sterretje]

Effe afstoffen

Ben dus in mijn 27e zwangerschapweek.
Nu zondag heb ik een heuse mijlpaal bereikt. Dan ben ik 7 m zwanger! Niet te geloven

qua voorbereidingen staan we lang zo ver nog niet als bij Amber, maar bon, er zijn vorderingen. 't kamertje is dit weekend geleverd

ons ukje laat zich regelmatig goed voelen en ik heb gelukkig niet teveel last van kwaaltjes of beperkingen.

'k voel mij wel schuldig tov ons beebje. ondanks dat ik veel meer geniet van mijn zwangerschap, toch heb ik het gevoel alsof ik minder aandacht aan mijn beebje besteed. Alsof ik nu al onderscheid maak in mijn kinderen
ik vraag me vaak luidop af of ik mijn tweede dochtertje net zo graag ga zien als Amber (tuuuurlijk wel ) maar dan voel ik mij al schuldig naar Amber toe. want ja, zij heeft er niet om gevraagd hé
Enfin, mijn hersen kraken en draaien en ik pieker alom, in bangelijke spanning wat de bevalling en de kraamtijd gaat geven.

't gaat vast goed gaan, I know, maar 't is weer de angst voor het onbekende dat me aangrijpt. De angst om te falen, de angst om tekort te schieten. De onzekerheden bij de BV komen in flasbacks op me af en rampscenario's van slapeloze nachten teisteren mijn nachtrust.
Ventje is er allemaal veel minder mee bezig en hij ziet het allemaal heel simplistisch in
terwijl de eeuwige piekeraar en 'regelteef' in mij al volop aan het anticiperen is

Enfin, ik heb nog minstens 10 weken om volop en bewust te genieten, en vd 'relatieve' rust te genieten

[pelkie]

Sterretje,
Ik heb dat ook hoor: ga ik ze even graag zien? Ik kan onmogelijk nog zotter zijn van een kind dan van M, ze is zo fantastisch, dat kan geen 2e keer zo tof zijn, denk ik dan.

En ben er ook minder mee bezig, ik weet s'avonds soms zelfs niet of ik hem nu gevoeld heb vandaag of niet. Dan ben ik wel heel blij om terug wat gestamp te voelen.

En amber heeft er idd niet om gevraagd, maar je kan een kind toch geen mooier kado geven dan een brusje, zowel voor als ze klein zijn als voor later...

[grootgevaarke]

En amber heeft er idd niet om gevraagd, maar je kan een kind toch geen mooier kado geven dan een brusje, zowel voor als ze klein zijn als voor later...

Net wat ik ook wou zeggen! Als ik mijn zoon bezig zie met zijn zus, smelt ik helemaal!
En geloof me, je kan evenveel houden van 2 kindjes

[cimoca]

Sterretje ik had dat destijds ook hoor.

Ons oudste was er zo snel gekomen dat ik er geen flauw idee van had dat zwanger worden soms niet van een leien dakje zou kunnen lopen.
Voor ons tweede heb ik 3 jaar hemel en aarde verzet; En eens ik zwanger was vroeg ik me af waarom ik in godsnaam gans die lijdensweg ( heel relatief achteraf)doorlopen had want ik zou nooit evenveel van een tweede kunnen houden als van ons oudste. Ik heb me , net als jij schuldig gevoeld zowel naar oudste als naar tweede toe. Ging heel extreem hoor: geboortekaartje moest absoluut in dezelfde lijn liggen, suiker mocht niet meer kosten . En dan is de bevalling er en van het eerste moment ben je stapelzot op dat nieuwe kindje en nog even stapelzot op je eerste.

Ik moet je wel waarschuwen dat dat voor mij 't moeilijkste aspect was van 2 kindjes ipv 1: je aandacht verdelen over de twee. Daarom vond ik ook de stap van 2 naar 3 veel makkelijker dan van 1 naar twee omdat zowel jijzelf als de kids al gewend zijn om de aandacht te delen.

Maar sterretje, je gaat dat fantastisch doen en cfr je reactie op ander topic je doet dat nu ook fantastisch!!!! Zeg maar dat Cinne het gezegd heeft.

Cinne

[Sterretje]

't gaat idd heel extreem hoor. wat we bij Amber niet gedaan hebben, gaan we bij xx ook niet doen... maar ik redeneer dan (naar't ventje toe): er komt waarschijnlijk toch geen derde, dus we geven er een lap op

ventje zaagt dus dat ik toch mijn eigen zin doe
Ik denk ook dat de overgang van 1 naar 2 moeilijker gaat zijn. Bij je 1e kindje ben je zo overdonderd, maar je kan je dan ook 100% geven aan dat kindje, de rest vd wereld kon de boom in. Maar nu wil je per sé je oudste niet verwaarlozen hé.

't Ventje zal wat meer moeten inspringen. Maar'k stel me al een jammerende Amber voor als ik nr 2 aan de borst heb, pfff...

[Loeki]

Sterretje als het een troost kan zijn, ik pieker daar nu al over over al die dingen... (en ben niet eens zwanger).

[Sterretje]

Hier is het 1e deel vd 'doopsuiker' besteld geraakt
Voor't kaartje gaan we Amber laten fotograferen en voor de doop nog zaal vastleggen voor mini-babyborrel.

wel leuke dingen.

Lijstje bij dreamland is klaar en kamertje staat in elkaar gevezen
nu nog de gordijnen vinden naar mama's goesting

Dus er is best wel nog tijd over (ergens) om te genieten van dit ukje!

[Sterretje]

Vandaag id creche kwam e mama haar babytje ophalen. ik schatte het op zo een dikke drie maand.
Eerst was ik zo verterd door het kleine wezentje, dan trots op mijn dochtertje omdat zij heel lief en teder 'aaaaaaai' deed en over het hoofdje aaide
en daarna bekroop me een eigenaardig gevoel: van oh nee staat me dat echt binnenkort weer te wachten
ik had precies 'ineens' niet veel zin in een klein onbeholpen ukje
als ik vergelijk met een kindje van Amber's leeftijd moet ik toegeven dat oudere kindjes veel leuker zijn en minder 'lastig' zijn. 'k bedoel, veel minder aandacht vragen, als ik dat zo vergelijk, of zeker toch op een andere manier.
'k maak me vast alweer zorgen om niets en zo, maar 'k schrok wel effe van mijn eigen gevoel.

Daarnet kreeg ik ineens de kriebels en heb ik Ambers babykleertjes van zolder gehaald
net op het nieuwe babykamertje weggeborgen en binnen enkele weken kan ik ze nog eens wassen en dan netjes wegleggen.

Freaky...