van eerste kindje na twee jaar (waarin ook 1 miskraam na spontane zwangerschap na eerste 10 cycli) zwanger geraakt: 5de iui poging was raak. nu er ondertussen een dik jaar terug voor aan het gaan: half jaar gewoon geprobeerd en dan 8iui's zonder succes. In Genk onderzoeken laten doen (bloed, echo, hysteroscopie, zaadonderzoek) en geen nieuwe zaken uitgekomen (slechts 2% goede vorm van zaadcellen bij partner en niet verder nagekeken hoe het met de doorgankelijkheid van mijn eileiders zit ondertussen (voor eerste kindje is door HSG gezien dat één niet doorgankelijk is) maar voor de rest alles ok). Nu staan we voor de keuze: gewoon natuurlijk verder proberen want iui heeft geen meerwaarde volgens gyn of overstappen naar IVF.
Vind het een moeilijke keuze: zijn beiden +35ers maar voor de rest zijn we uiteindelijk nog maar een dik jaar aan het "proberen" zwanger worden. zijn we te ongeduldig of is het gewoon realistisch? nog anderen die (al dan niet) deze beslissing moesten maken en hun ideeën erover willen geven?
bedankt alvast!