De laatste loodjes

[Loeki]

Zoveel leuke reakties van jullie alweer. Ja hoor, Yveske en ik zijn helemaal bijgeslapen en klaar voor deel 2! Al betwijfel ik ten zeerste of het op gang zou komen zonder gekoter, maar ja... Tis zo raar, soms begint het gewoon (en soms stopt het gewoon )...

Grootgevaarke als ik ingeleid moet worden, ga je me idd voor zijn! Yveske komt dan pas vrijdagavond. Maar sowieso gaan onze kindjes zo goed als even oud zijn hé. Leuke gedachte.

Vreemd genoeg kijk ik heel anders tegen een inleiding aan na vorige nacht. Veel positiever. Ik overweeg zelfs een epidurale. Hoe dan ook gaan we er iets moois van maken, van de bevalling... Met een prachtig resultaat ongetwijfeld!

't Ventje krijgt nog de meeste "enenens" te verduren op het werk denk ik. Hij was trouwens vanmorgen veel te laat, dus ze moeten er maar al wat aan wennen hé. Geen idee hoe hij z'n vaderschapsverlof gaat opnemen. Hij kan dat trouwens alleen regelen als Yveske er al is, wat ik vreselijk stom vind maar ja? Ach, als het tot een inleiding komt, moet hij gewoon vrijdag verlof nemen, en dan maandag zien we wel weer... Ik heb liever niet dat hij teveel gewoon verlof opneemt. De crêche sluit in totaal al vijf weken, we gaan al ons verlof nodig hebben om dat te overbruggen...

[MA]

't kan pijn doen he..die epidurale deed toen echt deugd (nu als ze moeten inleiden op 24 weken of zo, schijnt het wel nog erger te zijn omdat uw lichaam er helemaal niet klaar voor is.) Maar kan mij herinneren dat ik 3u moest wachten op epidurale en dat ik enkel aan het woord pijn kon denken. Gekke is wel dat ik mij dat gevoel nu absoluut niet meer kan voorstellen, de geboorte van je kindje wist dat percies onmiddellijk uit. Een vrouwenlichaam kan wat hebben

[Loeki]

Vorige nacht heb ik al een moment gehad van "als ik nu in een ziekenhuis zou zijn, vroeg ik ook om een epidurale". Ik heb toen ook gedacht van vandaag naar de gyne te bellen om maar alvast ingeleid te worden. Intussen zijn die gevoelens wel weer weg en hopen we weer op een thuisbevalling, maar vorige nacht had ik echt zo iets van "thuis bevallen, zonder epidurale, what was I thinking???". Halfweg ofzo hoor, toen de pijn erger werd was dat weg, toen ben ik een tijdje redelijk gedachtenloos van voorwee naar voorwee gegaan...

Wat wel is blijven hangen, is dat ik misschien, als ik ingeleid ga worden, meteen van in het begin een epidurale ga vragen. Kheb zoiets van ja, die voorweeën heb ik nu toch al gehad (naar "beleving" toe ) , en een ingeleide bevalling zonder epidurale bij 'n eerste kindje is zelfs volgens mijn "hardcore vroedvrouw" niet echt heel realistisch... Misschien is "een pijnloze bevalling" dan niet zo slecht, dan kan je er iets moois van maken op een andere manier... Van in het begin... Ach ik weet het niet. Velen proberen toch eerst hé. Mss is het de controlefreak in mij die dat maar van te voren wil beslissen ofzo.

Ook omdat ik het idd op tijd moet vragen, ik zou dan bevallen in een regionaal ziekenhuis, die anesthesist staat idd niet op vijf minuten aan je bed.

Kheb dat overigens nog al gelezen, dat vrouwen blijkbaar een heel slecht geheugen hebben voor baringspijn. Velen zouden ook niet goed kunnen omschrijven hoe een wee nu precies voelt. Truukje van de natuur...

[wat is er mis?]

Wat lees ik hier: loeki hft heel even gedacht om ingeleid te w en een epidurale te nemen. Als ik moest herbeginnen, ik w8 terug zo lang mogelijk om toch spontaan te knn bevallen. Ik weet nu helemaal niet hoe een "normale" bevalling voelt. En eigenlijk mis ik dat wel. Vorige wk was ik ad foon met een vriendin die ook overtijd was (ondertss gisteren bevallen) en ik kon niet vertellen hoe een arbeid begon. Niet dat ze er anders iets aan zou gehad hbb, maar ik wilde dat gewoon knn vertellen.
Ik ben ook blij te lezen dat je vroedvrouw verteld hft dat een epidurale bij een ingeleide eerste bevalling geen mietjesgedrag is. Ik voelde me echt een mietje toen ik besliste een epidurale te nemen en heb dat ook lett gezegd. Dit laatste werd wel door iedereen weggelachen. Maar voor mij voelde het op dat moment zo aan.
Ik heb ook moeten wachten op mijn epidurale, omdat de anesthesist niet zomaar klaar staat. Maar ze hbb de tijd laten "vooruit" gaan door me ondertss een infuus te steken en id douche te laten gaan.
Had mijn inleiding ook effectief ontsluiting opgeleverd had ik het nog knn volhouden, maar zonder vooruitgang zag ik het echt niet meer zitten na al 5u af te zien.

Veel succes in ieder geval!

Liefs,

Bokje en Kaan

[grootgevaarke]

Raar hé, dat er over die epidurale toch nog altijd taboe heerst, alsof je een slechte mama zou zijn als je pijnstiller vraagt. Ik heb daar bij eerste bevalling niet over getwijfeld. Ik had een vriendin die me daarvoor "veroordeelde", was van haar eerste bevallen zonder epidurale. Bij haar tweede heeft ze toch epidurale gekregen en ze vond het een wereld van verschil: tweede bevalling heeft ze veel bewuster meegemaakt.

Maar er zijn ook harde madammen hé, die het zonder kunnen (en in Nederland bevallen bijna alle vrouwen thuis...)

[MA]

...met alle gevolgen vandien..hoger percentage doodgeboortes.

Ik moest ook 3u wachten omdat anesthesist was weggeroepen naar spoedkeizerssnede. Ik had daarvoor al uren liggen creperen maar ze hadden me gezegd dat een eerste en veel te vroeg ingeleide bevalling tot 3 dagen kon duren en dat ik pijnstillers moest doseren of anders zou op het eidnde niks meer helpen. Bovendien zou epidurale mijn been verlammen. Zag het niet zitten om 3 dagen op bed te liggen. Rondlopen deed eigenlijk nog het meest deugd, alleen moest ik dan weer braken van inleidingsmiddel. Afin, ik was heel dankbaar voor die epidurale want anders had ik van de pijn niks meer beleefd. Nu heb ik het moment van de bevalling heel bewust meegemaakt en was het heel mooi...Dus I'm a believer Maar chapeau voor diegene die het zonder doen. Ik heb op een bepaald moment echt zachjes liggen janken gelijk een puppy en mijn man maar over mijn rug wrijven, de schat.

[fluffie]

Loeki, dikke knuffel meid! Ik hoop dat je wat hebt kunnen rusten vandaag, en dat deel 2 niet lang op zich laat wachten!

Véro.
xx

[Katleentje]

Loeki, als je moet ingeleid worden, in welk ziekenhuis zou dat zijn?

Zoals ik al zei, ik ben twee keer ingeleid, en dat was in GHB. Echt waar, geen slecht woord erover, ik stond daar met mijn bevallingsplan, en punt 1 (spontaan op gang laten komen) kon ik al schrappen

Bij mij zijn alleen maar tabletjes opgestoken en sinds ze de tweede keer komen opsteken hebben, is dezelfde vroedvrouw altijd bij mij gebleven tot het einde.
Ik moet er nu wel bijzeggen dat ik twee turbobevallingen gehad heb (3u van breken van vliezen tot geboorte bij eerste, anderhalf uur bij tweede).

Naar't schijnt zijn inleidingen inderdaad pijnlijker, dus laat je niemand een schuldgevoel aanpraten als je voor een epidurale kiest. Bij de eerste bevalling dacht ik echt nog 'ja hoor, ik ben een harde en doe dat hier wel effe zonder'. Tot het echt tot mij begon door te dringen dat ik in het midden van een weeënstorm zat, en het al te laat was om die epi nog te zetten. Auw.
Was het dus inderdaad al lang en breed weer vergeten, toen bij de tweede bevalling de vertoning eigenlijk bestond uit één lange perswee vanaf het breken van de vliezen. No way dat ik lang genoeg kon stilzitten voor een epi te steken tijdens die ene wee, maar auwauwauw! Heb de boel bijeengekrijst
Na die bevalling liep ik wel na een kwartier zo fris als een hoentje door de verloskamer...

Laat het voorlopig gewoon op je afkomen, er is toch geen voorspellen aan. Ga je voor de thuisbevalling (en gezien dat je eerste idee was, zou ik die nog niet te vlug afschrijven), is die vroedvrouw er om je erdoor te sleuren. En als je in het ziekenhuis terechtkomt, zie je dan wel weer, kan je altijd een epi vragen als je het niet meer ziet zitten.

En vooral: zie dat je camera opgeladen is, dat je niet vergeet foto's te maken (is ons de eerste keer overkomen door heel het rozewolkgebeuren) en schrijf achteraf je bevallingsverhaal in detail op (is een mooie herinnering voor jezelf later)

Heeeeeeel veel succes meid!!!

[marb]

Loeki is wel heel erg stillekes ...

[Loeki]

Mja, Loeki heeft net een huilbui van hier tot ginder achter de rug en is nog aan het nasnikken. Wel een rustige nacht gehad, zonder deel 2 weliswaar, maar wel MET "de geboorte" van een flinke... slijmprop. De vv had er eergisteren al een stuk uitgehaald, geen idee wat dat vorige week dan was (grote witte brokken waarvan vv zei dat het de slijmprop was), maar deze was er echt eentje uit de boekjes.

Kheb vanmorgen zitten huilen in ons lege bevallingsbad. Zit er effe door. Wil weer helemaal geen inleiding, ik wil het gewoon niet. Ik wil al thuisbevallen van nog voor ik zwanger wilde worden...

Voor alle duidelijkheid, toen ik sneller wilde ingeleid worden en een epidurale, wat was toen die voorweeën net begonnen waren. En ik niet wist of 't echt was. Toen ze toenamen in intensiteit en ik dacht dat 't wel echt was, was ik wel helemaal klaar voor de thuisbevalling hoor (op dat moment).

Bokje het gesprek met m'n vv ging als volgt. Ik vroeg "ik wilde eigenlijk bevallen zonder epidurale, maar is dat wel realistisch bij een inleiding?" Haar letterlijke antwoord (met verborgen stukje) "het komt voor... bij een tweede of derde kindje." Zegt genoeg denk ik hé...

Katleentje je haalt een stuk van het probleem aan. Wij zijn van Gasthuisberg overgeschakeld naar een regionaal ziekenhuis omdat Gasthuisberg niet samenwerkt met m'n zelfstandige vv. En als ik eerlijk ben, ik zou, als het tot een inleiding komt, veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel liever in Gasthuisberg bevallen. Die rondleiding in dat regionale ziekenhuis is zoo tegengevallen... en ik hoor veel goede dingen van Gasthuisberg, ben daar per slot van rekening zwanger geworden en heb m'n eerste trimester daar "doorgebracht". Om nog maar te zwijgen over de opvang in geval van problemen (heb je met een inleiding toch meer kans op). Ventje stelt voor vandaag eens te bellen naar Gasthuisberg, om te horen of dat nog kan, maar dat voelt zo als opgeven hé, en dat kan ik nog niet. Het voelt ook niet "fair" naar mijn huidige gyne toe en naar m'n vv ook, maar moet ik mij dat aantrekken...

[Wappie]

Oh Loekie, ik vind het zo erg voor u
Ik hoop alsnog dat Yveske zich snel aanmeld. Die twijfel en onwetenheid...
Je moet maar zo denken, Yveske is zoooo graag bij mama dat hij niet meer wegwilt... Natuurlijk een zeer magere troost!
Maar we denken allemaal aan je meid en hopen op een snelle vooruitgang en natuurlijk op een thuisbevalling waarvan je droomt.
Veel kan ik niet meer zeggen, allen wil ik je nog een supermegadikke virtuele knuffel geven!

XXX

[Katleentje]

Met eens te bellen misdoe je in feite niks hè...
Je kan altijd uitleggen dat je liefst zou thuisbevallen, maar voor een inleiding bij hen zou komen, en of dit mogelijk zou zijn? Het is toch belangrijk dat je, zeker bij een inleiding, op je gemak bent in de verloskamer...

Maar als ik jou was, zou ik het idee van een thuisbevalling nog niet opgeven, zeker niet als je daar al zo lang van droomt. Zelf zou ik ook graag thuisbevallen, maar mijn man is daar heel categoriek in: NEE.
Hij wil het risico niet nemen, zeker niet na al die medische behandelingen om zwanger te raken, wil hij absoluut niet dat ik de "oermoeder" (zijn woorden, als controlefreak) ga uithangen en thuis bevallen. Hij wil een ziekenhuis en dokters en neonatologen en een hele operatiezaal standby voor als het nodig moest zijn.

En wat de uitleg van je VV betreft kwa epidurale en inleidingen, daar heeft zij voor een groot stuk de opdracht om je zonder epi door je weeën te kunnen helpen hè... Ik kan niet vergelijken, dus ik weet niet hoe anders een spontane bevalling voelt, maar ik heb het twee keer zonder gedaan, en ik heb de hele mallemolen weer opgestart voor een derde, dus 'k heb er geen trauma's aan overgehouden

Wat die huilbuien betreft, dat zou wel eens een goed teken kunnen zijn. Heb je ooit het boek "veilig bevallen" gelezen? Daaruit heb ik ook onthouden dat psychische blokkades de boel kunnen tegenhouden en dat niks zo goed kan opluchten als alles er eens heel hard uitsmijten. Laat maar komen die tranen, je hebt geen gemakkelijke weg achter de rug, dat blijft toch altijd een beetje plakken, en misschien moet dat er nu gewoon even uit!

Dikke knuffel
Katleen

[Loeki]

De tranen stromen eruit, wees gerust... En ik heb ook al gedacht "zou het misschien een teken zijn dat"... (heb idd het boek gelezen ) Maar ik heb al zoveel gedacht. Ik wil en kan de gedachte heus nog niet opgeven hoor, tis gewoon zo vreemd om iets te plannen wat je helemaal niet wil.

Ook deel van het probleem : als het om een inleiding gaat, mag de vv niet mee. Tis te zeggen, het mag natuurlijk altijd wel, maar ze heeft op dat moment niks meer te zeggen. Spontaan bevallen in dat ziekenhuis met haar ging wel, maar vanaf het moment dat er ingeleid moet worden, doet de gyne de bevalling, dat is onder hen zo afgesproken en dat snap ik ook wel. Dus is er voor mij bij een inleiding geen enkel voordeel om in dat regionaal ziekenhuis te bevallen... Ik zou in principe de vv kunnen meevragen, maar ze zei ook, dat we dat dan privé moesten betalen (ziekenkas betaalt natuurlijk of ziekenhuisbevalling of thuisbevalling maar niet alletwee...), als er een thuisbevalling gelijktijdig was met de mijne kreeg die voorrang (kan ik ook prefect snappen), bovendien breng ik haar in een moeilijk parket, want de gyne wil het eigenlijk niet (snap ik ook dat ze dat dan lastig zou vinden)...

Mss tipje voor je : mijn ventje was ook radicaal tegen thuisbevallen. Zelfde ideeën als de jouwe. Ik heb hem toen gevraagd om de zwangerschap bij die vv te laten opvolgen, en de plaats van bevalling nog niet te beslissen. Want de vv doet beide hé, thuis en ziekenhuis (alleen niet alle ziekenhuizen, GHB niet), dus je hoeft dat helemaal niet te beslissen van te voren. Door mij erover te horen praten, door cursus te volgen, door ... is dat idee van thuisbevallen echt wel bij hem gegroeid. En ook al zou hij er nu zelf niet voor kiezen, ik "mag" wel van hem en hij is er vrij gerust in.

Jij bent dus twee keer ingeleid en zonder epi bevallen Katleentje? Das wel super hoor, dat hoor je nergens denk ik.

OK, ik ga maar eens bellen naar GHB...

[Liefje]

lieve Loekie, een virtuele dikke knuffel van marB en mij - we hadden erg gehoopt dat je deze nacht bevallen zou zijn. Maar, je hebt nog een paar dagen tot de eventuele inleiding, toch??? En je bent je slijmprop al kwijt. Probeer de mogelijkheid van een thuisbevalling nog niet op te geven, volgens mij is er nog een goede kans!! Anderzijds, bellen met GHB is sowieso goed, alle opties overlopen geeft je misschien wat mentale rust.
Ik zal ons kaarsje hier aansteken, om je te steunen. Maar niet vergeten hoe sterk je zelf bent, van hoe 'ver' je gekomen bent en waar je nu staat - slechts uren / dagen verwijderd van jullie allerliefste

[MA]

Loeki,dikke knuffel meid...Meeste is hier al gezegd, maar bel misschien met GHB als vorm van verzekering... Als je die hebt, heb je die nooit nodig, maar als je ze niet hebt....'t is duidelijk dat het regionale ziekenhuis je niet ligt, dus neem dan de 'controle' over je 'plan B'. Maar blijf intussen nog even hopen op plan A, 't is nog steeds geen vrijdag he en de slijmprop is daar.