dikke proficiat aan grootgevaarke! Ben zoooo blij voor jullie.
Loeki: een vraag die je je ongetwijfeld hebt afgevraagd de laatste 2 dagen: er moeten 2 cycli zitten tussen einde borstvoeding en begin nieuwe behandeling...
En nog eens Loeki: zo geweldig dat je thuis bent bevallen. Ben stiekem jaloers omdat ik dat nooit zou gedurven hebben. Maar zo geweldig dat dat gelukt is.
Ik duim kei-ongelooflijk-hard voor de borstvoeding!!!
Geboorteverhalen
-
Martha
- Berichten: 199
- Lid geworden op: 2 april 2009, 10:04
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Iedereen die z'n echte naam wil weten, PB-en hé, dan kan ik gewoon replyen "in volgorde", lijkt me het handigst! 
Jufke ik heb ook moeten denken aan dat kussen op de moment zelf. Ben blij dat ik niet in het ziekenhuis was, want dat kussen kon me redelijk snel gestolen worden. Kdenk dat ik in een ziekenhuis het veel moeilijker gehad zou hebben me zo te laten gaan.
Maja, had ik in een ziekenhuis bevallen, had ik zoveel kabaal niet gemaakt denk ik, die epidurale had er rap ingestoken!
Kheb verschillende keren gedacht "Loeki, stomme geit, hier ligt ge nu, ge had in een ziekenhuis kunnen liggen zonder pijn, en nu hé, wat ga je nu doen?" Maja, al bij al blij dat het zonder gegaan is, en de kraamtijd nu thuis is heerlijk. Toen Yveske er net uit was, mocht ik op bed gaan liggen, in afwachting van de placenta... Yveske lag eerst op mijn buik, later tijdens het hechten in de armen van 't ventje naast mij op bed, een andere vv ook naast mij, de eerste vv op haar knieën voor bed aan het hechten... De drie vrouwen hebben toen heel "zusterlijk" een tablet chocola gedeeld, klinkt mss stom maar 't was een heel bijzonder moment zo op dat bed.
Dan is ventje met Yveske het hele huis doorgelopen, en heeft hem alles laten zien "dit is je wiegje, hier is de living, ...". Heerlijk allemaal!!!
Ik post later nog veel meer, dit zijn zo de eerste dingen di ein me opkomen...
Jufke ik heb ook moeten denken aan dat kussen op de moment zelf. Ben blij dat ik niet in het ziekenhuis was, want dat kussen kon me redelijk snel gestolen worden. Kdenk dat ik in een ziekenhuis het veel moeilijker gehad zou hebben me zo te laten gaan.
Maja, had ik in een ziekenhuis bevallen, had ik zoveel kabaal niet gemaakt denk ik, die epidurale had er rap ingestoken!
Kheb verschillende keren gedacht "Loeki, stomme geit, hier ligt ge nu, ge had in een ziekenhuis kunnen liggen zonder pijn, en nu hé, wat ga je nu doen?" Maja, al bij al blij dat het zonder gegaan is, en de kraamtijd nu thuis is heerlijk. Toen Yveske er net uit was, mocht ik op bed gaan liggen, in afwachting van de placenta... Yveske lag eerst op mijn buik, later tijdens het hechten in de armen van 't ventje naast mij op bed, een andere vv ook naast mij, de eerste vv op haar knieën voor bed aan het hechten... De drie vrouwen hebben toen heel "zusterlijk" een tablet chocola gedeeld, klinkt mss stom maar 't was een heel bijzonder moment zo op dat bed.Dan is ventje met Yveske het hele huis doorgelopen, en heeft hem alles laten zien "dit is je wiegje, hier is de living, ...". Heerlijk allemaal!!!
Ik post later nog veel meer, dit zijn zo de eerste dingen di ein me opkomen...
-
Zabbie
- Berichten: 551
- Lid geworden op: 20 april 2009, 17:00
Hoi hoi allemaal, ik kom volgende week absoluut eens bijlezen, maar heel ff snel ons verhaal.
Donderdagavond 07/01 kreeg ik plotseling last van rugweeën en vrij pijnlijke buikweeën. Nu was het al een paar dagen rommelig in mijn buik, dus in eerste instantie dacht ik dat het wel terug ging stilvallen. Niet dus. Na lang twijfelen toch maar richting ziekenhuis. Daar aangekomen direct aan de monitor en gyne van wacht opgetrommeld. Die kwam kijken en sprak al onmiddellijk van naar Genk overbrengen en Tractocyl opstarten (weeënremmers dus). Ik had al 3 cm opening, maar de baarmoederhals was nog niet verstreken. Intussen dat ze aan het discussiëren waren, kwamen mijn weeën almaar sterker door. Uiteindelijk infuus geprikt en behandeling gestart. Te laat dus, want ik had al om de 3 à 4 minuten weeën, en die werden ook steeds pijnlijker. Echo gemaakt en de kindjes lagen allebei in stuit, dus sowieso keizersnede. Na een half uur besliste de gynaecoloog om toch nog maar eens de opening te controleren: 4 cm! Geen twijfels meer, klaarmaken voor de keizersnede. Epidurale gekregen en toen ik niets meer voelde, mocht de papa erbij. Geen tijd meer om naar Genk te brengen, het ging plots te snel. Raar hoor, in de OK stond een heel team klaar om de kindjes direct te onderzoeken. Om 0u04 is onze Brent geboren, en 1 minuut later onze Larissa. Hij woog 2600 gram en was 46.5 cm lang, ons poppetje woog 2320 gram en was 46 cm lang. Mama moest vandaag jammer genoeg het ziekenhuis verlaten en de kindjes achterlaten, want ze zijn nog te licht en te jong om al mee te mogen. Ten vroegste eind volgende week mogen ze mee naar huis. Dat was best een moeilijk moment. Maar we zijn supertrots op onze ukjes, ze doen het uitstekend totnogtoe.
Loeki en GG, een hele dikke proficiat met jullie schatjes!
Donderdagavond 07/01 kreeg ik plotseling last van rugweeën en vrij pijnlijke buikweeën. Nu was het al een paar dagen rommelig in mijn buik, dus in eerste instantie dacht ik dat het wel terug ging stilvallen. Niet dus. Na lang twijfelen toch maar richting ziekenhuis. Daar aangekomen direct aan de monitor en gyne van wacht opgetrommeld. Die kwam kijken en sprak al onmiddellijk van naar Genk overbrengen en Tractocyl opstarten (weeënremmers dus). Ik had al 3 cm opening, maar de baarmoederhals was nog niet verstreken. Intussen dat ze aan het discussiëren waren, kwamen mijn weeën almaar sterker door. Uiteindelijk infuus geprikt en behandeling gestart. Te laat dus, want ik had al om de 3 à 4 minuten weeën, en die werden ook steeds pijnlijker. Echo gemaakt en de kindjes lagen allebei in stuit, dus sowieso keizersnede. Na een half uur besliste de gynaecoloog om toch nog maar eens de opening te controleren: 4 cm! Geen twijfels meer, klaarmaken voor de keizersnede. Epidurale gekregen en toen ik niets meer voelde, mocht de papa erbij. Geen tijd meer om naar Genk te brengen, het ging plots te snel. Raar hoor, in de OK stond een heel team klaar om de kindjes direct te onderzoeken. Om 0u04 is onze Brent geboren, en 1 minuut later onze Larissa. Hij woog 2600 gram en was 46.5 cm lang, ons poppetje woog 2320 gram en was 46 cm lang. Mama moest vandaag jammer genoeg het ziekenhuis verlaten en de kindjes achterlaten, want ze zijn nog te licht en te jong om al mee te mogen. Ten vroegste eind volgende week mogen ze mee naar huis. Dat was best een moeilijk moment. Maar we zijn supertrots op onze ukjes, ze doen het uitstekend totnogtoe.
Loeki en GG, een hele dikke proficiat met jullie schatjes!
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
-
lisa marie
- Berichten: 2449
- Lid geworden op: 20 mei 2009, 19:17
Jongens toch... ik ben een paar dagen niet kunnen komen en wat een ontroerend nieuws lees ik toch !
Proficiat aan de drie kersverse mama's en hun langverwachte wondertjes !! Wat een mooie verhalen !
Loeki, chapeau hoor, dat je dat zo thuis hebt gedaan !
Ik stuur je seffens nog een pb'tje, want ik ben ook wel best nieuwsgierig !
Proficiat aan de drie kersverse mama's en hun langverwachte wondertjes !! Wat een mooie verhalen !
Loeki, chapeau hoor, dat je dat zo thuis hebt gedaan !
Ik stuur je seffens nog een pb'tje, want ik ben ook wel best nieuwsgierig !
-
MA
- Berichten: 3546
- Lid geworden op: 27 oktober 2008, 17:29
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Bing [Bot], Google [Bot] en 3 gasten