Kaan is weer veel te vroeg aan het wenen. Terwijl mijn ventje toch uit bed stapt voor een toiletbezoek, vraag ik hem Kaan eens wat te gaan troosten in de hoop dat hij terug in slaap zou vallen. Ik zie mijn ventje naar Kaan gaan en ik zie hem met zijn hand naar Kaan toegaan (ik denk "hij gft Kaan zijn tut" en hij zegt erbij "Kaan, je moet nog een beetje slapen". Als het ventje terug is is Kaan nog aan het wenen en mijn ventje zegt "het zal niet gaan zenns" zonder ook maar één verdere poging te ondernemen Kaan te troosten.
Ik stel me recht en ga bij Kaan en zie dat nog niet eens zijn tut in zijn bed liggen. Dacht hij nu echt dat zijn "handoplegging" en zijn ferme stem genoeg zouden geweest zijn om Kaan te doen stoppen met huilen???? Grrrr.
Ik neem Kaan uit zijn bedje en probeer hem al wiegend in slaap te krijgen. En ik word hierbij nog afgebroken door het ventje ook, want Kaan zal toch niet wll slapen. Ik moet hem toch maar gewoon bv geven. Grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr
Kaan hft me even in de waan gelaten dat hij in slaap is gevallen en als ik hem in zijn bedje wil leggen, toont hij al snel dat hij toch honger hft. Pfff. Boos stap ik terug in bed en mopper tegen het ventje dat het niet goed is dat ik hem troost want bij mij ruikt hij de melk. Dus zegt het ventje TE LAAT "moet ik ermee rondlopen". Ja hallo zeg, khad u daarnet gevraagd hem te troosten. Ondertss is Kaan in die staat dat troosten idd niet meer zal helpen. Dus Kaan is hier aan het drinken en het ventje aan het slapen.
Bottom line: maar één iemand ontevreden.
Liefs,
Bokje en Kaan