Grafsteentje

[cara]

Dag Lin

Het gaat wel, gezien de omstandigheden.
Dit weekend was Thomas' begrafenis. Dat was echt wel even slikken, zowel mijn vriend als ik hebben onze tranen toen inderdaad de vrije loop gelaten.
Ook onze ouders, broers en zussen waren erbij. Op hun steun kunnen we altijd rekenen, al zijn vooral onze ouders zelf ook wel heel verdrietig omdat ze Thomas moeten missen.

Verder gaat het met ups en downs. Op sommige momenten is het vooral de trots en de blijheid die bovenkomt omdat we onze Thomas mogen kennen hebben. Dit gebeurt vaak als we zijn foto's bekijken of over de dag van zijn geboorte praten.
Als we het echter hebben over zijn begrafenis of over het feit dat hij nooit de kans zal hebben om echt te leven, zelfs al heeft hij het zo verdiend, dan komen bij mij heel snel de traantjes boven.
Dat doet soms ook echt fysiek pijn.
Gelukkig ben ik tot nu toe nog niet veel negatieve reacties tegengekomen, alleen soms wat uitspraken die onbedoeld pijnlijk zijn. Gelukkig weet ik bij die mensen wel dat ze eigenlijk goed bedoeld zijn, dus dan lukt het wel om die naast me neer te leggen.
Ik heb nu wel bijna alleen mensen gezien die familie of vrienden zijn, dus dit kan allemaal terug veranderen als ik opnieuw ga werken.

Bedankt om even naar me te informeren, Lin. Dat, en weten dat er iemand even aan onze Thomas denkt, doet ons zo'n deugd.
Dikke knuffel

Cara

[MA]

Sara,

De begrafenis is inderdaad weer een pijnlijk moment he. Nog maar eens moeten loslaten, en weer een beetje onherroepelijker. Ik heb ons Renéetje tot vlak daarvoor uit haar kistje gehaald, het huis mee rondgelopen en vastgehouden. En dan weten dat dat niet meer kan, dat doet pijn. Niet meer dan normaal dat er dan tranen vloeien. En die fysieke pijn, die heb ik ook gevoeld. Ik heb het hier al een paar maal geschreven, maar ik had soms echt het gevoel dat er lichamelijk een stuk van mezelf ontbrak en voelde me dan pas terug 'heel' als ik aan Renéetjes grafje stond. Uren heb ik daar gestaan, in grijs grauw koud winterweer, zonder dat echt te merken..want was dicht bij haar.

Als ik het zo lees, ga jij op een hele mature manier om met je verlies. Ik heb persoonlijk ook altijd meer naar de intentie van personen gekeken dan naar hun woorden of ddaden. Mensen hebben het vaak moeilijk met verlies van kindjes en worden dan onhandig, maar wil niet zeggen dat ze niet begaan zijn.


Dikke knuffal Au3

[cara]

Lieve Audrey

Ik weet niet of ik op een mature manier omga met mijn verlies. Het woord dat ik de laatste week al veel gehoord heb, is 'sterk'. De vroedvrouw, de verpleegsters, familie en vrienden,... ze hebben bijna allemaal gezegd dat ik sterk of moedig ben.
Ik voel me helemaal niet sterk of moedig. Ik voel me alleen 'mama' en ik wil de beste mama zijn die ik kan zijn. Ik wil een goed voorbeeld zijn voor mijn zoontje, zelfs al moet hij het dan van op een afstand zien.
Voordien had ik verwacht dat er naast pijn en verdriet ook woede zou zijn. Nu is daar echter geen plaats voor, ik ben veel te trots op ons zoontje.
Ik mis hem alleen zo hard!

xxx
Cara

[MA]

Ik denk dat ik heel gelijkaardige gevoelens had/heb als jij...Bij mij primeert ook het mama zijn, het houden van, al is er ook pijn en gemis. Maar geen woede, geen 'waarom wij' vragen...Ik koester vooral m'n dochtertje. En zal niet nalaten over haar te spreken, ook al denkt buitenwereld misschien 'is ze daar nu weer'.


Dikke knuffel voor het gemis, Audrey

[kathleenchris]

Hallo Cara,

Ken het gevoel. Krijg de kriebels als het gaat over sterk zijn. Ik voel me gewoon op en top mama, maar het zijn gevoelens die je niet kwijt geraakt ...
Maar ergens krijg je sowieso de weerbots, maar dat weten we allemaal. Zeg maar dat m'n lichaam momenteel protesteert op alle gebieden ... maar we komen er wel dankzij een kinesist met gouden handen ..
Ik blijf het vooral zo vreemd vinden dat engelenmama's zoveel overeenkomsten hebben, dezelfde gevoelens, ervaringen ...
Het afscheid van Thomas is zo moeilijk, maar tegelijk doet het wel deugd dat het kon. Er is tenminste een herinnering ... Bij Jelle vond ik het zo mooi. Er stonden heel veel kaarsjes rond hem, allemaal sterrevriendjes dacht ik toen. Er waren zoveel kaarsjes dat de vlammetjes een geluid maakte, en dat vond ik op dat moment heel overweldigend. En dat geluid sterkt me nu nog steeds ...

Liefs

[cara]

Ik ben vandaag naar de gemeente gegaan voor de voorschriften van de begraafplaats, zodat we stilaan kunnen gaan rondkijken voor het ideale zerkje.
Dat er bepaalde afmetingen zouden gerespecteerd moeten worden, hadden we al begrepen. Deze vallen ook behoorlijk mee, dus daar hebben we geen problemen mee.
Alleen...nu staat er in de reglementering dat alle zerken moeten uitgevoerd worden in graniet of namaakgraniet en glanzend gepolijst moeten worden.
De kleur mogen we wel vrij kiezen, maar de plinten naast het grafje moeten wel in zwarte graniet zijn.

Dat is een behoorlijke tegenvaller, want dan wordt het toch zo'n zwaar materiaal voor onze kleine jongen.
Heeft er iemand enig idee hoe we het zerkje dan toch wat 'luchtiger' kunnen maken? Foto's, voorbeelden, adressen, tips,... alles is meer dan welkom.

Cara

[MA]

Cara,

Wij hebben graniet (maar matte) als boordsteen genomen (omdat dit niet snel groen wordt en stevig materiaal is) en dan binnenin houtschors waar we plantjes op hebben staan. Hebben dan wel lichte natuursteen erbovenop. (denk dat ik je link al gestuurd heb met foto niet ?)
Je kan boorsteen ook vullen met planten, dat maakt alles ook veel lichter.
Spijtig dat de regels zo strikt zijn.
Mag je een glasplaat aanbrengen op die granieten frontsteen ?

[cara]

Dag Audrey

Je had me inderdaad al de link met de foto gestuurd. We willen ook net als jij binnen de granieten (dat zal dan jammer genoeg wel gepolijste moeten zijn) boordsteen houtschors leggen waar we plantjes of eventueel zelfs een beeldje of rieten figuurtje kunnen zetten.
De lichte natuursteen bij jullie is heel mooi, maar ik weet niet of we met graniet hetzelfde effect kunnen bekomen.
We zullen daarvoor eens naar een steenkapper moeten, denk ik, maar had graag op voorhand toch al wat ideetjes gehad.
Ik denk niet dat we een glasplaat mogen aanbrengen op de steen, maar misschien moet ik toch maar eens bellen om het te vragen.

Ik vraag me alleen af of het gemakkelijk is om bij graniet een bepaalde tekening in te graveren zonder dat het meteen zo zwaar lijkt. Heb al wat rondgezocht op het net, maar niet meteen iets in die aard gevonden. In elk geval gaan we toch ons best doen om zo veel mogelijk ons ontwerp te behouden.

O ja, nog een klein vraagje. We wouden graag bij ons Thomasje een soort graflichtje zetten, maar niet zo'n typische noveenkaars. Als ik me goed herinner, heb jij (of iemand anders, ik weet het echt niet meer) ooit eens in een onderwerp gezegd dat er vlinderlichtjes (of zoiets) bestonden om bij het grafje te zetten. Weet je toevallig waar je die zou kunnen krijgen? Bedankt.

[MA]

Voordeel van graniet is dat het zeer stevig is en dat graveren erin makkelijker is dan in natuursteen. En glanzende granit is het meest onderhoudsvriendelijke dat je kan hebben.
Witte graniet bevat inderdaad wel altijd spikkeltjes. Nu steen ziet er ook wel elk moment anders uit. Als de zon er pal opstaat zal die veel witter zijn bv.

Die lichtjes, ik denk dat dat eerder Kathleen zal geweest zijn.

Succes met de zoektocht !

[cara]

Graveren zal dus goed lukken, dat is al een hele opluchting. Bedankt Audrey!

Dat van die lichtjes vind ik dan nog wel, of misschien leest Kathleen straks mijn vraag nog wel.

In elk geval, heel erg bedankt!

[MA]

Hoe zachter de steen, hoe moeilijker blijkbaar omdat er dan makkelijker stukjes afkomen. In de granieten ondersteen is bij ons machinaal een tekstje in gegraveerd. Dus denk dat je hier net meer mogelijkheden hebt.

[kathleenchris]

Hallo Cara,

Ik zag net iets passeren over die lichtjes.
Ik heb heeeeeeeel lang gezocht.
In onze tuin hebben we vlinderlichtjes en tulplichtjes die aanschieten als het donker is. Iedere lente/zomer vind je ze wel in de blokker of casa of .... maar ze gaan maar een jaartje mee en ze verschijnen snel. (voordeel ik kan het dan ook eens allemaal herinrichten ... op die manier ben ik dan met hen bezig)
Ik ben superlang op zoek geweest naar een continu lichtje op hun grafje, maar dat niet zwaar is (koper, zwart, veel keuze voor volwassenen, maar helemaal niet voor een kindje). Uiteindelijk hebben m'n ouders het gevonden in scherpenheuvel. Het is wel op batterijen, maar het brandt al 7 maanden. Het doet deugd dat daar zoiets staat, zo heb ik het idee dat ze niet alleen zijn.

Wat ik ook al gezien heb zijn witte mooie gladde steentjes op een grafje. Die kan je misschien toch binnenin leggen. Als dit groen wordt is het moeder natuur, voor een grafsteentje zelf zou het niet mogen, maar bij zulke steentjes stoort het veel minder en dan heb je misschien toch dat licht gevoel?

Is er een mogelijkheid om graniet te combineren met een glazen plaatje? Wij hebben een glazen plaatje erop laten zetten.

[ctje1]

Cara, Misschien ook even informeren bij de werknemers op de begraafplaats zelf wat er wel dan niet kan.
Ons zoontje is anoniem begraven (na 16 weken zwangerschap) en volgens de stad mag je dan niets op het grafje plaatsen. De werknemer op het kerkhof zelf, zei dat zij de kleine dingen die we daar plaatsen wel laten staan.

groetjes

[cara]

Kathleen en ctje,

Bedankt voor de tips.
Scherpenheuvel is niet zo ver van hier, dus daar kunnen we wel eens een kijkje gaan nemen.

Ik zal zeker nog eens naar de gemeente bellen om te vragen of we nu een glasplaatje op het graniet mogen bevestigen. Ze zijn daar tot nu toe heel begrijpend geweest, dus misschien mag dat wel.
Het zou dan volgens mij wel een unicum zijn, want ik heb nog geen enkel glasplaatje op het kerkhof gezien. Er liggen (gelukkig maar) wel heel weinig kindjes en voor volwassenen hou je je volgens mij nog iets gemakkelijker aan de traditionele steen.

Ik hou jullie in elk geval op de hoogte.

[kathleenchris]

Hallo Cara,

en verloopt het allemaal naar wens? Heb je je ideetjes kunnen uitwerkenvoor je zoontje?

Dikke knuffel
kathleen