Bevallen in augustus 2010

[Sueke]

Nala, Proficiat met je 10 weken. ik ben daar gisteren ook in beland. Weet je we zijn eigenlijk 10 weken zwanger, maar officieel heet dat dat we in de 11de week van de zwangerschap zitten. Leuk hé dat je toch ineens zo'n boost krijgt. Leuk dat je niet meer zo veel moet overgeven.

Logost, ik ben ook al redelijk verslaafd aan dit forum. Ik vind het enorm leuk om te lezen hoe wel allemaal verschillend met onze zwangerschap omgaan.

Nessieke, ik heb ook van die vreetbuien. Ik eet dingen die ik normaal nooit eet. Ik ben nu vooral verzot op M&M's met nootjes. En normaal eet ik dat nooit.

Hier ook weer beetje last van het angstmonster, maar dat heeft volgens mij ook niet helemaal met mijn zwangerschap te maken. Ik ben sinds woensdag gestopt met roken en het gaat niet zo vlot als ik had gehoopt. Ik heb nog geen sigaret aangeraakt dus dat gaat de goede richting uit, maar ik voel me constant rusteloos en kregelig. Ik heb vanmorgen mijn collega al een keertje afgesnauwd Even op de tanden bijten vrees ik.

[logost]

Yep nog even op de tanden bijten. Mischien dat je binnenkort begint te reageren op de geur van sigaretten? Laten we hopen, dan zal je minder zin hebben in ééntje. Hou het vol voor jullie beebje hoor! Het is denk ik heel moeilijk maar wel belangrijk. Laat die M&M's met nootjes maar hoor, misschien vervangen ze wel de sigaretten! Dat zou niet slecht zijn. Of veel kauwgommen?

[Evyke]

Dag allemaal,

pff tis al middag wat een vermoeiende dag vandaag.
zijn jullie ook nog altijd zo moe?
Heeft er iemand eigenlijk een idee tussen hoeveel en hoeveel de nekplooi goed is? dan heb ik een ideetje als ze woensdag iets zeggen. Is 11 weken ook niet vroeg om een nekplooimeting te doen?
Bon ze zullen in leuven wel weten wat ze doen zeker!
Pff het maakt mij verschikkelijk zenuwachtig. Maar ik denk eens dat achter de rug is dat ik misschien toch wel beetje ga kunnen genieten!!!!!

Sueke: super meid dat je gestopt ben!!!!Maar kan me goed voorstellen dat het niet makkelijk is!
Rookt je man ook of is hij solidair gestopt met jou?

logost:ik zelf werk op een labo wel op de boekhouding maar weet ondertussen wel al een beetje hoe het zit met de testen aangaande zwangerschap.voor de nekplooimeting gaan ze eerst via echo kijken naar hoe groot de nekplooi is en wordt er een kansberekening via het bloedgedaan dit gebeurd bij ons gewoon op het labo door de gegevens die de gyn meegeeft, leeftijd,gewicht en hoelang je zwanger bent aangaande deze gegevens wordt er een kansberekening gemaakt. zijn die twee goed dan volgt er geen vruchtwaterpunctie zijn ze niet goed of geven ze een ander beeld nekplooi via echo goed maar bloedafname niet goed dan wordt er ook een vruchtwaterpunctie aangeraden. Natuurlijk kan niemand je dwingen een vruchtwaterpunctie te laten doen.
Wat zouden jullie doen als het resultaat niet uitdraait zoals gedacht????

[logost]

Goeie vraag. Mijne man weigert te praten over dingen voor ze zich voordoen. Enfin ik denk wel dat we die vruchtwaterpunctie zouden doen. Hoewel we daarvoor al te laat zijn en we enkel de vlokkentest nog kunnen doen denk ik. Ik zou morgen 13 weken zijn...
Het stomme is die kans op een miskraam he. Ik heb al eens een miskraam gehad en doe nu alles om dat te voorkomen met die utrogestan en daarvoor ook aloe vera enz... dus ik zou het echt heel erg vinden mocht dat risico zo groot zijn.
Anderzijds weet ik niet wat ik zou doen mocht ook de vlokkentest enzo niet goed zijn. Wat doe je als je een kindje verwacht dat gehandicapt zal zijn? Eerlijk ik weet het niet. Ik zie dit kindje doodgraag (nu al en ik voel het nog niet eens) hoe zou ik dat kunnen laten geboren worden ook al weet ik dat het down heeft of spina bifida of nog iets veel ergers? ANderzijds als je kindje zo zwaar gehadicapt is, is het dan leuk om zo'n kindje op de wereld te zetten? Iemand die nooit zal meedraaien, steeds afhankelijk zou zijn van anderen...Ik vind het zoooo moeilijk en ik hoop echt dat ik niet voor die beslissing kom te staan. Ik neem foliumzuur (al een heel jaar) dus normaal gezien zou spina bifida niet mogen. Ik ben 26 jaar dus ook de kans op down is klein. Maar stel u voor dat de organen niet in de buik zitten of het heeft een waterhoofd of anencephalie of.... ik zou hopen dat er na de geboorte een operatie mogelijk is.
Enfin er komen allerlei doemgedachten boven, dus beter eerst die nekplooimeting afwachten en dan verder kijken.
Nu ik zo eerlijk ben geweest, wat zouden jullie doen mochten de uitslagen slecht zijn? Zou je voor verder onderzoek gaan? En mocht ook die uitslag slecht zijn...

[liezeke]

heej logost,

bij ons is die kans vrij groot, jammer genoeg.
we hebben er dus voor we begonnen met proberen al een jaartje intensief over gepraat, verwerkt. what if?
ventje en ik hebben daarover een verschillende mening, gefundeerd op een een verschillende ervaring met kinderen met een beperking. ik kom elke dag in contact met kinderen met een beperking EN hun ouders. het is zwaar, ook voor de ouders ook al is de zorg in belgië gewoonweg uitmuntend!
we hebben er met artsen over gepraat, psychologen, filosofen. het is een hele issue om over prenataal onderzoek te praten zonder je dood te schamen dat je niet ronduit voor het 'leven' te kiezen. maar dat leven moet ook leefbaar zijn zowel voor ouders als voor kind. en ik heb gemerkt dt het kind vaak meer kan dragen als de ouders het ook knn. daarom is het goed bij zulke beslissingen vooral naar jezelf te kijken; wie ben ik? wat kan ik dragen? en natuurlijk, je weet natuurlijk nooit wat je aan zal knn... maar je kan op basis van je zelfkennis en die van je partner en omgeving veel voorspellen.
bij ons volgt er (als het al zal mogen volgen) ws ook veel prenataal onderzoek, wat juist komen we nog wel te weten. we weten allebei dat we het samen moeten doen dus houd ik rekening met zijn mening en hij met de mijne. en is de beslissing die daaruit volgt één vn ons beide en niet één van nonkel huppeldepup;)

datzelfde ventje heeft een 'tussen-soep-en-patatten' date met gyne gemaakt voor maandagochtend. spannend nu of dat prenataal onderzoek überhaupt nodig zal zijn.


liesje

[VeerleDW]

Dag meiden,
goh, ik weet het echt niet moest de nekplooimeting niet goed uitdraaien of ik uberhaupt een vlokkentest zou doen, het is nogal dubbelzijdig, langs de ene kant weer meer kans op miskraam en dat wil ik nu ook voorkomen -1 keer is genoeg-, langs de andere kant weten ze rapper of je kindje gehandicapt zou zijn...
maar soit, hier ook eerst die nekplooimeting afwachten.

Maandag aanstaande mag ik nog eens bij mijn gyne gaan voor een echo; heb de laatste daagjes wel wat last van steekjes, maar blijkbaar zou dit zijn omdat stillaan alles een beetje aan het uitzetten is.

Ben blij dat iedereen zijn misselijkheid begint mee te vallen; hier ook, doch er zijn nog momenten dat ik in de auto begin te kokhalzen en mijn diepvrieszakjes moet nemen
maar al veeeeeeel minder dan de vorige 3 weken.

Zeg, bij ons op de firma en bij mijn klanten (ben vertegenwoordiger nvdr.) zijn er heel wat mensen die buikgriep hebben. Heeft iemand tips buiten constant je handen te wassen (bij mij met zo'n tube van Hema die je handen reinigt zonder dat je ze moet wassen) waar ik nog kan op letten...
Ben zo bang om bacterien op te lopen en dat kan ik nu wel missen.

gr,
Veerle

[nala]

op basis waarvan word eigenlijk beslist of een vruchtwaterpunctie gedaan moet worden. Ik ben er als de dood voor! Wij zijn nu zwanger via IVF, word dat dan altijd gedaan of zijn er nog andere factoren?

[liezeke]

heej nala,

je vindt veel terug in het topicje 'vruchtwaterpunctie' hier ergens op het forum. ik vraag uitgebreid uitleg aan gyne binnen anderhalve week, dan weet je het meer.

mijn misselijkheid wordt eigenlijk erger. ben nu zes weken (hoop ik toch nog) en sinds gisteren zit het 'hoger' in mijn keel. heb ik echt het gevoel dat het elk moment eruit kan liggen. ook 'vieze' boertjes en zuur... begin wel pas misselijk te worden rond 8à 9 uur, 's ochtends en dat gaat de hele dag door in vlagen.
kan het nog erger worden of is dit het maximum?

liesje

[VeerleDW]

Liezeke,

ik wil je geen valse hoop geven, maar bij mij persoonlijk is op de 6de week mijn misselijkheid ook begonnen en dan nog maar eigenlijk in het beginstadium.
ben nu net 10 weken en 1 dag (hopelijk) en maar pas sinds maandag geleden, de 25ste dus, is de misselijkheid wat beter geworden.
vooral van week 6 tot week 9; constant het zuur hebben, kokhalzen, spuwen enz...
moeheid is pas sinds deze week erg doorgebroken, had het wss te druk met boven de pot te hangen de laatste 3 weken. kon ook bijna niet naar het wc gaan om nr. 2 te doen... geweetwel... dat is nu ook wel weer beter. Rare dingen die gebeuren met/in ons lichaam

En ik zou toch ook zo graag weer een volledige nacht willen doorslapen, ipv 30x op te moeten staan om nr. 1 te gaan doen. misschien is dit de ideale voorbereiding om ons nachtwaken te stimuleren voor onze spruit er zal zijn

[nala]

ik heb overgegeven van week 6 tot week 9

[liezeke]

oh help!

ik ben al sinds week vier en een half misselijk maar dat was altijd al 'werkbaar'. dacht;' hmm, dat valt mee'. maar het wordt precies niet beter. au contraire.
maar niet geklaagd. ben ik ff gezegend misselijk 'te mogen zijn';)

liesje

[Katleentje]

Liezeke, ik zit dinsdag aan week twaalf, en heb al twee dagen niet meer overgegeven (hout vasthouden!!!!!!), maar ben nog wel altijd constant misselijk

Wat die prenatale diagnostiek betreft, dit is de derde keer dat wij geen testen laten doen. Op zich is die nekplooimeting en tripletest ook maar een kansberekening, dus daarmee weet je eigenlijk niet zoveel meer. Wij hebben het wel besproken, en voor ons is het kindje sowieso welkom. Een zwangerschap afbreken zou er voor ons niet inzitten, en de gyne heeft ons gerustgesteld dat echte levensbedreigende afwijkingen dan dikwijls toch ook op de 20-weken echo te zien zijn, ongeveer dezelfde tijd als je de uitslag van een eventuele vruchtwaterpunctie krijgt.
Ik ken mezelf en ik ben zo'n geweldige stresskip, alleen al van het wachten op die resultaten zou ik waarschijnlijk onnodig gaan zitten panikeren en mezelf bijna iets aandoen.

Logost, is het niet zo dat de vlokkentest maar een kortere periode kan gedaan worden? Dus dat je dan automatisch naar een vwp overgaat? Of heb ik het mis?

Dikke knuffel, Katleen

[Nessieke]

Even snel antwoorden:

Logost, had jij vrijdag niet je echo of heb ik hier ergens iets gemist?

Even over het feit als de resultaten niet goed zouden zijn. Als zou blijken dat we een gehandicapt kind zouden krijgen, dan zouden we het niet houden. Ik werk als gon-leerkracht en mijn lln hebben nog doenbare beperkingen alhoewel ook dat voor alle partijen zwaar is. Maar wat ik op mijn thuisbasis zie, dat vind ik vreselijk. Ik heb nooit getwijfeld over deze beslissing, maar ik hoop eigenlijk dat ik (we allemaal trouwens) nooit die beslissing hoef te nemen. Voila, da's mijn eerlijke antwoord.

Verder over de zs-kwaaltjes. Ik heb hier mijn "goei" momenten,maar in 85% van de tijd ben ik toch nog ellendig. Vooral gewoon misselijk, meer mottig eigenlijk. En extreem moe. Ik voel me gewoon een wrak. De weekenden zijn het ergst. Het is precies alsof er dan een ontlading is van een ganse week flink werken. En dat is zeker niet fijn voor mijn omgeving. Gisteren wilden we nog naar de film gaan (mijn zoontje was bij moeke) maar ik voelde me zo vreselijk dus we zijn uiteindelijk thuis gebleven. Ik had weer last van mijn darmen (ben weer meer dan een week niet geweest) en door het duwen was er weer flink wat bloedverlies. Gelukkig heb ik een heel begripvol ventje dus hij is naar de videotheek geweest en we hebben het hier thuis heel gezellig gemaakt. Maar toch voel ik me er schuldig over.

Deze week is een superdrukke week. Maandagnamiddag bijscholing van een tot vijf. Dinsdag ganse dag bijscholing in Brussel en 's avonds bij de pastoor vergadering over de 1e communie. Donderdagnamiddag extra vergadering en vrijdagnamiddag ook. En dat zijn normaal mijn vrije namiddagen (lees: mijn rustmomenten). Dus ik ben benieuwd. Zie er echt tegenop!

Allé, genoeg geklaagd. Ik ga me eens klaarmaken. Wij gaan een beetje shoppen in Maasmechelen Village.

Groetjes!

[liezeke]

Nessieke,

ik werk ook met kinderen met (vaak veel zwaardere) aandoeningen, jammer genoeg. ik vind dat werk super en probeer de ouders en kinderen zo goed mogelijk bij te staan maar ik zie ook wat een ravage het kan aanrichten, ook jammergenoeg realiteit...
het komt helemaal niet sympatiek over te kiezen op basis van je eigen draagkracht (weeral loserachtig) en niet op basis van 'elk leven is welkom', ik besef dat maar al te goed. een vriendin zei onlangs; ' je weet te veel'. misschien wel. maar dat allemaal deleten is niet echt makkelijk (erasing sunshine of the spotless mind;)

ach ja, misschien hoef ik daar na morgen al helemaal niet meer mee in te zitten. na die echo.

kathleentje, lig je nog steeds plat. kom je angsten hier maar van je afschrijven, hé

liesje

[Katleentje]

Ja Liesje, lig inderdaad nog in mijn bed...
Ik heb de indruk dat de bloeding minder is, zolang ik blijf liggen is er zelfs niks meer. Als ik uit mijn bed kom en begin rond te lopen, durft er nog wel wat lekken...

Morgen op controle bij mijn eigen gyne en aan zijn reactie zal ik de ernst van de situatie wel kunnen afleiden. Hopelijk zegt hij niet van in het ziekenhuis te gaan liggen om te rusten, want dat zie'k niet zo zitten. Maar ik weet ook wel dat het met die twee hevige pagadders in huis echt niet gaat lukken om te blijven liggen...

Jij hebt morgen ook een echo hè? Ik duim!!!

Dinsdag zit ik aan de twaalf weken, joepiejee!!! Moest er even uit!

Groetjes, Katleen